R. Sundaram v. Tamil Nadu State Level Inquiry Committee & Ors.

2. மெட்ராஸ் உயர் நீதிமன்றத்தால் (இதில் இதற்குப்பிறகு "உயர் நீதிமன்றம்" என்று குறிப்பிடப்படும்) நீ.பே.ம. எண் 28295/2018-இல் மேல்முறையீட்டாளரின் பணி ஓய்வுக்குப் பின்பான ஓய்வூதியப் பலன்கள் மறுக்கப்பட்டதைக் குறித்த அவரது எதிர்ப்புரை தள்ளுபடி செய்யப்பட்டு, பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ள 16.04.2019-ஆம் தேதியிடப்பட்ட உத்தரவுக்கு எதிராகவும், மெட்ராஸ் உயர் நீதிமன்றத்தால் சீராய்வு விண்ணப்ப எண் 157/2019-இல் 13.02.2020-ஆம் தேதியன்று பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ள இறுதி உத்தரவு மற்றும் தீர்ப்புரைக்கு எதிராகவும் தற்போதைய மேல்முறையீடு தாக்கல் செய்யப்படுகிறது. பின்புல சங்கதிகள்

3. மேல்முறையீட்டாளர், கொண்டா ரெட்டி சமூகத்தைச் சார்ந்தவர் என்பதற்கான 15.11.1975-ஆம் தேதியிடப்பட்ட சாதி சான்றிதழின் அடிப்படையில், அவர் எதிர்மேல்முறையீட்டாளரான வங்கியில் எழுத்தர் மற்றும் காசாளராக நியமிக்கப்பட்டார். 38 ஆண்டுகள் பணிகாலத்திற்குப் பிறகு, மேல்முறையீட்டாளர் 3-வது நிலை அலுவலராக ஓய்வு பெற்றார். இருப்பினும், அவர் ஓய்வு பெறுவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு, அவரது சாதிச் சான்றிதழ் பொய்யானது என்ற காரணத்தின்பேரில், அவரது வருங்கால வைப்பு நிதியைத் தவிர, அவரது அனைத்து ஒய்வூதியப் பலன்களையும் நிறுத்திவைக்க நிறுத்திவைப்பு ஆணை வழங்கப்பட்டது.

4. எதிர்மேல்முறையீட்டாளரான வங்கியில் மேல்முறையீட்டாளரின் பணிகாலத்தின்போது, மாவட்ட ஆட்சியர் (இதில் ஆறாவது எதிர்மேல்முறையீட்டாளர்), எந்தவொரு விசாரணையும் நடத்தாமல், மேல்முறையீட்டாளருக்கு வழங்கப்பட்ட சாதி சான்றிதழை இரத்து செய்தார். அதில் மனக்குறையுற்று, மேல்முறையீட்டாளர் நீ.பே.ம. எண் 12546/1998-ஐ தாக்கல் செய்தார். உயர் நீதிமன்றமானது, 09.08.2009-ஆம் தேதியிட்ட உத்தரவு மூலம், புதிதாக விசாரணை நடத்துவதற்கு தமிழ்நாடு மாநில அளவிலான ஆய்வுக் குழுவுக்கு (இதில் முதல் எதிர்மேல்முறையீட்டாளர்) இந்த வழக்கை அனுப்பியது. உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவுக்குப் பின்னருங்கூட, மேல்முறையீட்டாளரின் சாதி நிலைக் குறித்து முடிவுசெய்யப்படாததால், மேல்முறையீட்டாளர் அவரது ஓய்வூதியப் பலன்கள் கைவரப்பெறாமலேயே ஓய்வு பெறுவதற்கு இது வழிவகுத்தது.

5. மேல்முறையீட்டாளர் தனது பணி ஓய்வுக்குப் பின்பான பலன்களைப் பெறுவதற்காக, உயர் நீதிமன்றத்தில் நீ.பே.ம. எண் 19006/2013-ஐ தாக்கல் செய்தார், ஆயினும், அது 04.07.2014-ஆம் தேதியிடப்பட்ட உத்தரவு மூலம் தீர்வு செய்யப்பட்டு, எட்டு வார காலத்திற்குள் விசாரணையை முடிக்கும்படி முதல் எதிர்மேல்முறையீட்டாளருக்கு உத்தரவிட்டது. உயர் நீதிமன்றத்தின் மேற்படி உத்தரவை எதிர்த்து, மேல்முறையீட்டாளர் உச்ச நீதிமன்றத்தில் சி.அ.ம.-ஐ தாக்கல் செய்தார், சி.அ.ம. நிலுவையிலுள்ளபோது, மேல்முறையீட்டாளரை விசாரணைக்காக முதல் எதிர்மேல்முறையீட்டாளர் முன்பு முன்னிலையாகும்படி இடைக்கால உத்தரவு ஒன்றை இந்த மாண்புமிகு நீதிமன்றம் பிறப்பித்தது. இதையடுத்து, மேற்படி சி.அ.ம. திரும்பப்பெறப்பட்டது.

6. இதற்கிடையில், ஐந்தாவது எதிர்மேல்முறையீட்டாளர், விசாரணையை முடித்து, மேல்முறையீட்டாளர் உண்மையிலேயே கொண்டா ரெட்டி சமூகத்தைச் சார்ந்தவரல்லர் என்ற காண்முடிவுடன், 29.11.2017-ஆம் தேதியிடப்பட்ட அறிக்கையைச் சமர்ப்பித்தார். இந்த அறிக்கையின் அடிப்படையில், மேல்முறையீட்டாளருக்கு 07.12.2017-ஆம் தேதியிடப்பட்ட காரண விளக்கம் கோரும் அறிவிப்பு வழங்கப்பட்டது. இதற்கு எதிராக, மேல்முறையீட்டாளர் காரண விளக்கம் கோரும் அறிவிப்பு மற்றும் விசாரணை அறிக்கையைத் தள்ளுபடி செய்யக் கோரி மற்றொரு நீ.பே.ம. எண் 33207/2017-ஐ தாக்கல் செய்தார். உயர் நீதிமன்றம், 19.12.2017-ஆம் தேதியிடப்பட்ட உத்தரவு மூலம் அதை அனுமதித்து, காரண விளக்கம் கோரும் அறிவிப்பையும், விசாரணை அறிக்கையையும் செல்லாததாக்கிய அதே வேளையில், ஆய்வுக் குழுவுக்கு இவ்வழக்கைத் திருப்பியனுப்பியது.

7. ஆய்வு குழுவுக்கு வழக்கைத் திருப்பியனுப்பிய உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவைத் தொடர்ந்து, குழு மீண்டும் வழக்கை விசாரித்து, விழிப்புப் பணிக் குழுவின் அறிக்கை மற்றும் மற்ற வல்லுநர்களின் அறிக்கையின் அடிப்படையில், மேல்முறையீட்டாளரின் சாதிச் சான்றிதழ் சரியல்ல என்று தீர்மானித்தது.

8. ஆய்வுக் குழுவின் மேற்படி அறிக்கையில் மனக்குறையுற்ற மேல்முறையீட்டாளர், சாதி சான்றிதழை மீட்டளிக்கக்கோரி நீதிமன்ற அவமதிப்பு மனுவுடன் மற்றொரு நீ.பே.ம. எண் 28295/2018-ஐ தாக்கல் செய்தார், ஆயினும், மேல்முறையீட்டாளருக்கு நியாயமான வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டபோதிலும், அவர் அதை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்ற காரணத்தின்பேரில் 16.04.2019-ஆம் தேதியிடப்பட்ட எதிர்ப்புக்குள்ளான உத்தரவு மூலம் உயர் நீதிமன்றம் இரண்டையும் தள்ளுபடி செய்தது; அதன்பின்னர், மேல்முறையீட்டாளர், உயர் நீதிமன்றத்தில் சீராய்வு விண்ணப்ப எண் 157/2019-ஐ தாக்கல் செய்தார், ஆயினும் அது 13.02.2020-ஆம் தேதியிடப்பட்ட இரண்டாம் எதிர்ப்புக்குள்ளான உத்தரவு மூலம் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது. பகுப்பாய்வு

9. மேல்முறையீட்டாளருக்காக முன்னிலையான மூத்த வழக்குரைஞர் திரு. ஆர். பாலசுப்பிரமணியன் மற்றும் திரு. எஸ். பிரபாகரன் ஆகியோர், 19.12.2017-ஆம் தேதியிடப்பட்ட உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவுப்படி, சாட்சிகளை குறுக்கு விசாரணை செய்வதற்கு மேல்முறையீட்டாளருக்கு உரிய வாய்ப்பு வழங்கப்படவேண்டும் என்றும், எதிர்மேல்முறையீட்டாளர் சார்ந்துநின்ற ஆவணங்களின் நகல்கள் அனைத்தும் மேல்முறையீட்டாளருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், ஆயினும், அது செய்யப்படவில்லை என்றும் கடுமையாக வாதிட்டார். மேலும், மேல்முறையீட்டாளருக்கு நிறுத்திவைப்பு ஆணை வழங்கப்பட்ட சமயத்தில், அவர் மீது எந்த விசாரணையும் நிலுவையில் இல்லை, இந்த ஒட்டுமொத்த நடவடிக்கையில், அவர் கிட்டத்தட்ட 19 ஆண்டு காலங்களாக தொந்தரவுக்குள்ளாகியுள்ளார் என்றும் வாதுரைக்கப்பட்டது.

10. மாறாக, எதிர் மேல்முறையீட்டாளர்களுக்காக முன்னிலையான மூத்த வழக்குரைஞர், திரு. கோபால் சங்கரநாராயணன் மற்றும் கோப்பிலுள்ள வழக்குரைஞரான திரு. ஜோசப் அரிஸ்டாட்டில், மேல்முறையீட்டாளருக்கு முறையாக அறிவிப்பு வழங்கப்பட்டது என்றும், வழக்கு விசாரணையில் மேல்முறையீட்டாளர்தான் ஆஜராகவில்லை என்றும் வாதிட்டனர். மேல்முறையீட்டாளர் ஆஜராகவில்லை என்பதால், வழக்கு விசாரணை ஒத்திவைக்கப்பட்டது என்றும், ஆனால் ஒத்திவைப்புக்குப் பிறகும் மேல்முறையீட்டாளர் ஆஜராகவில்லை என்பதால், குழுவுக்கு ஒருதலையாக முடிவு காண்பதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை என்றும் வாதிடப்பட்டது.

11. இரு தரப்பினர்களின் வாதங்களையும் கருத்திற்கொண்டு பார்த்தால், ஓய்வூதியப் பலன் பெறும் உரிமை என்பது அரசமைப்புச் சட்டஞ்சார்ந்த உரிமையாகும், ஜார்க்கண்ட் மாநில அரசு மற்றும் ஒருவர் -எதிர்- ஜிதேந்திர குமார் ஸ்ரீவஸ்தவா மற்றும் ஒருவர்1 என்ற வழக்கில் தீர்மானித்துள்ளபடி, அவ்வுரிமையை முறையாக நியாயப்படுத்தாமல் பறித்துவிட இயலாது என்பதை நாங்கள் தொடக்கத்திலேயே குறிப்பிட விரும்புகிறோம். தீர்ப்புரையின் தொடர்புடைய பத்தி இதில் எடுகுறிப்பிடப்பட்டுள்ளது: 1 (2013) 12 எஸ்.சி.சி. 210 “15. மேற்கு வங்க மாநில அரசு -எதிர்- ஹரேஷ் சி. பானர்ஜி [(2006) 7 எஸ்.சி.சி. 651:2006 எஸ்.சி.சி. (எல் & எஸ்) 1719] என்ற வழக்கில், 20.6.1979-ஆம் நாள் முதற்கொண்டு,1978-ஆம் ஆண்டு, அரசமைப்புச் (நாற்பத்து நான்காவது திருத்தம்) சட்டம் மூலம் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் வகுமுறைக்கூறு 19(1)(எப்) மற்றும் வகுமுறைக்கூறு 31(1) இரத்து செய்யப்பட்ட பிறகும், சொத்துக்கான உரிமை இனிமேல் அடிப்படை உரிமையாக இருக்காது என்றாலுங்கூட, அது, அரசமைப்புச் சட்டத்தின், வகுமுறைக்கூறு 300-அ-இல் வகைசெய்யப்பட்டுள்ளபடி, இதுவரையிலும் அரசமைப்புச் சட்டப்படியான உரிமையாகவே இருந்துவந்தது என்பதை இந்நீதிமன்றம் அங்கீகரித்தது. ஓய்வூதியம் பெறும் உரிமை என்பது சொத்துரிமையாக கருதப்பட்டது. அதாவது, அவ்வழக்கில் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளின்கீழ் ஒய்வூதியத்தை அல்லது அதன் பகுதி எதனையும் நிறுத்தி வைப்பதற்கோ அல்லது திரும்பப் பெறுவதற்கோ ஆளுநருக்கு உரிமையளிக்கும் 1971-ஆம் ஆண்டு, மேற்கு வங்க மாநில பணி (இறப்பு மற்றும் ஓய்வூதியப் பலன்கள்) விதிகளின், விதி 10(1) மீறப்பட்டிருப்பதைக் குறித்து எதிர்த்துரைக்கப்பட்டது, மேலும் அந்த எதிர்ப்புரை இந்நீதிமன்றத்தால் நிராகரிக்கப்பட்டது.

16. ஓய்வூதியம் பெறும் உரிமையானது, ஒரு “சொத்துரிமையாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது என்ற சட்டக் கோட்பாட்டிற்கு இசைவாணையுள்ளது என்ற சங்கதி உள்ளது.....… அந்த வாதக்கூறின் அடிப்படையில் நாம் சென்றால், இந்தீர்ப்புரையின் தொடக்கத்தில் எங்கள் முன்பு வைக்கப்பட்ட வினாவுக்கான விடை மிகத் தெளிவாக உள்ளது. சட்டப்படியான ஆணையின்றி ஒரு நபரிடமிருந்து இந்த ஓய்வூதியத்தைப் பறித்துவிட முடியாது, இதுவே அரசமைப்பின் வகுமுறைக்கூறு 300-ஏ- இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அரசமைப்புக் கட்டளையாகும். இதைத் தொடர்ந்து, எந்தவொரு சட்ட வகையமும் இல்லாமல், நிர்வாக அறிவுறுத்தலின் கீழ் ஓய்வூதியத்தில் அல்லது பணிக்கொடையில் அல்லது விடுப்பினைப் பணமாக்குதலில் ஒரு பகுதியை மேல்முறையீட்டாளர் பறிக்க முயல்வதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கமுடியாது.

12. மேலும், டாக்டர் உமா அகர்வால் -எதிர்- உ.பி. மாநில அரசு2 என்ற வழக்கில், ஓய்வூதியப் பலன்கள் வழங்கல் என்பது வளங்கொழிக்கும் ஆதாயம் அல்ல, அது ஒரு பணியாளரின் உரிமையாகும் என்ற வகையில் அதனை முறையான நியாயப்படுத்தலின்றி மறுத்துவிட முடியாது.

13. இங்குள்ள எதிர்மேல்முறையீட்டாளர்கள் மேல்முறையீட்டாளரிடம் நடந்துகொண்ட முறை இந்நீதிமன்றத்தை திகைக்கச் செய்கிறது என்பதை நாங்கள் முதலிலேயே குறிப்பிட விரும்புகிறோம். மேல்முறையீட்டாளர், பழங்குடியின விண்ணப்பதாரர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பணிக்கு விண்ணப்பிப்பதற்கு முன்பு, அவர் பழங்குடியின விண்ணப்பதாரர் என்று கூறப்படுவதற்கு ஆதரவாக தேவையான அனைத்து ஆவணங்களையும் சமர்ப்பித்து, அந்த ஆவணங்கள் சரிபார்க்கப்பட்டு ஒப்புதல் பெற்றார். இருப்பினும், பணியில் அமர்த்தப்பட்ட பிறகும், மேல்முறையீட்டாளரின் தலைக்குமேல் கத்தி ஊசலாடிக் கொண்டிருப்பதுபோல், மேல்முறையீட்டாளரின் ஆவணங்களின் நம்பகத்தன்மை குறித்த மறுமதிப்பீடு 19 ஆண்டுகளாக நிலுவையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

14. எதிர்மேல்மறையீட்டாளர்-வங்கியில் 38 ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பிறகு, மேல்முறையீட்டாளார், முறையான விசாரணை ஏதுமின்றி பணி ஓய்வு பெறுவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு அவரது நிறுத்திவைப்பு ஆணையைப் பெற்றுக்கொண்டார். மேலும், 1-ஆம் எதிர்மேல்முறையீட்டாளருக்கு தகவல் அளிக்கப்பட்ட நாளன்று, நிறுத்திவைப்பு ஆணை வழங்கப்பட்ட தேதியில், மேல்முறையீட்டாளருக்கு எதிராக வழக்கு ஏதும் நிலுவையில் இல்லை என்று கண்டறியப்பட்டது. எங்களைப் பொறுத்தவரை, அலைகழிப்புக்குள்ளாக்கியதும் மிகத் தெளிவாக உள்ளது, மேலும் மேல்முறையீட்டாளரின் மீதும், அவரது ஓய்வூதியப் பலன்களுக்கு அவருக்குள்ள உரிமைக்கு எதிராகவும் ஒரு தீய நோக்கம் இருப்பதாகவும் தோன்றுகிறது. 38 ஆண்டுகள் பணிக்காலத்திற்குப் பின்னர், வழக்கின் தகுதிப்பாடுகளைப் பொருட்படுத்தாமல், மேல்முறையீட்டாளர் மரியாதையுடன் நடத்தப்படவில்லை என்பது வருத்தத்திற்குரியது என்ற சங்கதியும், தலைமேல் கத்தி 2 (1999) 3 எஸ்.சி.சி. 438 ஊசலாடுவதைப்போன்ற தாமதமாக நடைமுறையைப் பயன்படுத்துவதும் அலைக்கழித்தலாகவே விளக்கமளிக்கப்பட முடியும்.

15. மாதுரி பட்டேல் மற்றும் ஒருவர் -எதிர்- கூடுதல் ஆணையர், பழங்குடியினர் மேம்பாட்டுத் துறை மற்றும் பலர்3 என்ற வழக்கில், சாதி சான்றிதழைச் சரிபார்க்கும் முறையை எவ்வாறு நிறைவு செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு இந்த நீதிமன்றம் பதினைந்து வழிகாட்டுதல்களை வழங்கியுள்ளது. மேற்படி தீர்ப்புரையின் தொடர்புடைய பகுதி கீழே எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது: “தவறான சமூகத் தகுதிச் சான்றிதழின் அடிப்படையில், தவறாகப் பெறப்படும் சேர்க்கையோ அல்லது தவறான நியமனமோ அரசமைப்புச் சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி உண்மையான பட்டியல் சாதியினர் அல்லது பட்டியல் பழங்குடியினர் அல்லது இதர பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவினர்களுக்கு அரசமைப்புச் சட்டப்படி வழங்கப்பட்டுள்ள பலன்களை கட்டாயமாக மறுப்பதாகிவிடும். சமூகத் தகுதிச் சான்றிதழ் இல்லாததால், உண்மையான விண்ணப்பதாரர்கள் கல்வி நிறுவனங்களில் சேருவதற்கோ அல்லது ஒரு மாநில அரசின் கீழ் உள்ள அலுவலகங்களில் அல்லது பணியிடங்களில் நியமனங்கள் செய்யப்படுவதற்கும் மறுக்கப்படுகின்றனர். தவறான ஆதாயமடையும் தகுதியற்ற அல்லது போலியான நபர்கள், காலங்கடத்தும் சூழ்ச்சிமுறைகளைக் கையாண்டு, ஆய்வுக் குழுவால் விசாரணைகளை முடிப்பதில் தடை ஏற்படுத்துவர். கல்வி நிறுவனங்களில் சேர்க்கைக்கான விண்ணப்பங்களை பொதுவாக பெற்றோர்கள்தான் விண்ணப்பிப்பர், ஏனென்றால் அக்காலகட்டத்தில் ஒரு மாணவர் இளவராகவே இருப்பார் என்பது உண்மைதான். தவறான தகுதிச் சான்றிதழைக் கோரும் பெற்றோரோ காப்பாளரோ மோசடியில் ஈடுபடலாம். எனவே, வழங்கப்படும் சான்றிதழ்களை மிக விரைவாகவும், துரிதமாகவும் உரிய காலத்தில் ஆய்வு செய்வது அவசியம். இந்த நோக்கத்திற்காக, சமூகத் தகுதிச் சான்றிதழ்கள் வழங்குவதற்கான நடைமுறையையும், அவற்றின் ஆய்வையும், அவற்றின் ஒப்பளிப்பையும் 3 (1994) 6 எஸ்.சி.சி. 241 சீரமைப்பது அவசியமாகிறது, அது பின்வருமாறு: (வலியுறுத்திக் கூறப்பட்டது) 9… விசாரணையை இரண்டு மாதங்களுக்கு மிகாமல், தினசரி நடவடிக்கைகளின் மூலம் கூடுமானவரையில் மிக விரைவாக முடிக்கவேண்டும். விசாரணைக்குப் பிறகு, சாதி ஆய்வுக் குழு அது பொய்யான அல்லது போலியான கோரிக்கை என்று கண்டறிந்தால், அவர்கள், வழங்கப்பட்ட சான்றிதழை இரத்து செய்து, பறிமுதல் செய்வதற்கான ஓர் உத்தரவைப் பிறப்பிக்கலாம். அது, விசாரணை முடிவடைந்த நாளிலிருந்து ஒரு மாதத்திற்குள் விசாரணையின் முடிவு குறித்து பெற்றோர்/காப்பாளர் மற்றும் விண்ணப்பதாரருக்கு தெரிவிக்க வேண்டும்.