K. C. Nainan v. Kerala State Electricity Board

IV. വൈദ്യുതി ബോർഡുകളുടെ / സംസ്ഥാന കമ്മീഷനുകളുടെ റെഗുലേറ്ററി അധികാരം 63 ഇലക്ട്രിക് യൂട്ടിലിറ്റികൾ ഇപ്രകാരം സമർപ്പിച്ചു: (1) ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്ന നിബന്ധനകളിലും വ്യവസ്ഥകളിലും വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാൻ 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 ബോർഡിന് അധികാരം നൽകുന്നു; (2) 1948- ലെ നിയമത്തിലെ 79-ാം വകുപ്പിലെ 'നിയന്ത്രിക്കുക' എന്ന പ്രയോഗത്തിന് വൈദ്യുതി വിതരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന തത്വങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കാൻ ആവശ്യമായതെല്ലാം ചെയ്യാൻ സംസ്ഥാന കമ്മീഷനെ അനുവദിക്കുന്ന വിശാലമായ അർത്ഥമുണ്ട്. (iii) വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത വൈദ്യുതി സപ്ലൈ കോഡ് പരിസരങ്ങളിലേക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 50 നൊപ്പം, സെക്ഷൻ 181 (2) (എക്സ്) കൂട്ടി വായിച്ചാൽ, ആയതിനു കീഴിൽ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; (iv) മുമ്പത്തെ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് 2003 ലെ നിയമത്തിന്റെ സ്കീമുമായും കൈവരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങളുമായും വ്യക്തമായ ബന്ധമുണ്ട്. 64 മറുവശത്ത് നിന്ന്, ലേലം വാങ്ങുന്നവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നു: (1) 1910 ലെ നിയമം, 1948 നിയമം, 2003 നിയമം എന്നിവയിലെ വ്യവസ്ഥകൾ മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പുതിയ ഉടമയിൽ നിന്നോ താമസക്കാരനിൽ നിന്നോ ഈടാക്കാൻ വൈദ്യുതി ബോർഡിനെ അല്ലെങ്കിൽ കേസനുസരിച്ചു വിതരണ ലൈസെൻസിയെ അധികാരപ്പെടുത്തുന്നില്ല; (2) 1948-ലെ നിയമപ്രകാരം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ സ്വഭാവമില്ല, അവ നിയമാനുസൃതവുമല്ല. 65 1910 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 2 (എച്ച്), ഊർജ്ജം വിതരണം ചെയ്യുന്നതിന് പാർട്ട് 2 പ്രകാരം ലൈസൻസുള്ള ഏതൊരു വ്യക്തിയെയും "ലൈസൻസി" എന്ന് നിർവചിച്ചു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഊർജ്ജ ഉപയോഗത്തിൽ വിതരണ ലൈസൻസി ഇടപെടാൻ പാടില്ലെന്ന് സെക്ഷൻ 21 വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. സെക്ഷൻ 21 (2) സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ മുൻകൂർ അനുമതിയോടെ ഉപഭോക്താവുമായുള്ള ബന്ധം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ലൈസൻസിക്ക് അധികാരം നൽകുന്നു. 66 1910 ലെ നിയമം സംസ്ഥാന വൈദ്യുതി ബോർഡിനെ "ലൈസൻസി" എന്നതിന്റെ നിർവചനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. 1948-ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 26 പ്രകാരം, 1910-ലെ നിയമപ്രകാരം ഒരു ലൈസൻസിയുടെ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും കടമകളും മുഴുവൻ തരത്തിലും ബോർഡിന് ഉണ്ടായിരിക്കും. ലൈസൻസിയുടെ കടമകളും ബാധ്യതകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 1910 ലെ നിയമത്തിലെ ചില വ്യവസ്ഥകൾ ബോർഡിന് ബാധകമല്ലെന്ന് ആദ്യ വ്യവസ്ഥ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഉത്തർ പ്രദേശ് സംസ്ഥാനം v. ഹിന്ദുസ്ഥാൻ അലുമിനിയം കോർപ്പറേഷൻ32 എന്ന കേസിലെ തീരുമാനത്തിൽ ഈ കോടതി 1948 ലെ സെക്ഷൻ 26 ഉം 1910 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 22 ഉം തമ്മിലുള്ള പരസ്പരബന്ധം വിശകലനം ചെയ്തു. വിതരണ മേഖലയിലെ ഓരോ വ്യക്തിക്കും ഊർജ്ജം വിതരണം ചെയ്യാനുള്ള 1910 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 22 പ്രകാരമുള്ള ബാധ്യത ബോർഡിന് ബാധകമല്ലെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 1910 ലെ

നിയമത്തിലെ ഷെഡ്യൂളിലെ ആറാം വകുപ്പ്, ആവശ്യാനുസരണം വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാൻ ലൈസൻസിയോട് അനുശാസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, രണ്ടാമത്തെ വ്യവസ്ഥ ബോർഡ് വിതരണ മെയിൻ സ്ഥാപിക്കുകയും അവയിലൂടെ വിതരണം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമേ ഈ വ്യവസ്ഥ ബോർഡിന് ബാധകമാകൂ എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 67 1910 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 21 പ്രകാരം സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ മുൻകൂർ അനുമതിയോടെയുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ സപ്ലൈ ലൈസൻസി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, 1948 ലെ നിയമത്തിലെ 26-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം, 1910 ലെ നിയമത്തിലെ 21 -ാം വകുപ്പ് പ്രകാരമുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ ബോർഡുകൾക്കും നിർദ്ദേശിക്കാൻ കഴിയും 68 1948-ലെ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് ഇപ്രകാരമാണ്:

49. ലൈസെൻസികളല്ലാ-ത്തവർക്ക് വൈദ്യുതി വിൽക്കുന്നതിനുള്ള ബോർഡിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ.- (1) ഈ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്കും, ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തെങ്കിലും ചട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിനും വിധേയമായി, ബോർഡിന് ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്ന നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും അനുസരിച്ച് ലൈസെൻസികളല്ലാത്ത ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും ബോർഡിനു വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാവുന്നതാണ്. കൂടാതെ, അത്തരം വിതരണത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഏകീകൃത താരിഫ് ഏർപ്പെടുത്താവുന്നതുമാണ്." *** 1948 ലെ നിയമപ്രകാരം, 49 -ാം വകുപ്പ്, 79(ജെ)-ാം വകുപ്പിനൊപ്പം കൂട്ടി വായിച്ചാൽ, ആയതുപ്രകാരം വിതരണ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും നിർദ്ദേശിക്കാൻ വൈദ്യുതി ബോർഡുകൾക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. ലൈസൻസി അല്ലാത്ത ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാൻ അനുയോജ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്ന അത്തരം നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും നിശ്ചയിക്കാൻ ബോർഡിന് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം ലൈസൻസികൾ ഒഴികെയുള്ള വ്യക്തികൾക്ക് ബോർഡ് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന തത്വങ്ങൾ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന ചട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ 79 -ാം വകുപ്പ് ബോർഡിനെ അനുവദിച്ചു: "79. റെഗുലേഷൻസ് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള അധികാരം.- ബോർഡിന് ഔദ്യോഗിക ഗസറ്റിലെ വിജ്ഞാപനത്തിലൂടെ, ഈ നിയമത്തിനും ആയതിന് കീഴിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള ചട്ടങ്ങൾക്കും പൊരുത്തക്കേടില്ലാത്ത തരം റെഗുലേഷൻസ് ഇനിപ്പറയുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും കാര്യങ്ങളിലും ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയും: *** (ജെ) 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം ലൈസെൻസികളല്ലാത്ത വ്യക്തികൾക്ക് ബോർഡ് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നത് നിയന്ത്രിക്കുന്ന തത്വങ്ങൾ; “ സെക്ഷൻ 79 ലെ ക്ലോസ് (ജെ) ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം നിയന്ത്രിക്കുന്ന തത്വങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ചട്ടങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ ബോർഡിന് അധികാരം നൽകി. സെക്ഷൻ 79 എ അനുസരിച്ച്, ബോർഡ് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഏത് നിയന്ത്രണവും സംസ്ഥാന നിയമസഭയുടെ മുമ്പാകെ വയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനാൽ, 49 -ാം വകുപ്പ്, 79(ജെ)-ാം വകുപ്പിനൊപ്പം കൂട്ടി വായിച്ചാൽ, ആയതുപ്രകാരവും, സെക്ഷൻ 79 എ പ്രകാരവും ബോർഡ് തയ്യാറാക്കിയ വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് നിയമപരമായ സ്വഭാവമുണ്ട്, കൂടാതെ, ഉപഭോക്താക്കളെ ബാധ്യതപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്. 69 ലൈസൻസികളോ ബോർഡുകളോ നിഷ്കർഷിക്കുന്ന വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് നിയമപരമായ സ്വഭാവമുണ്ടെന്നത് നിയമത്തിലെ സ്ഥിരമായ നിലപാടാണ്.33 ജഗദംബ പേപ്പർ ഇൻഡസ്ട്രീസ് (പി) ലിമിറ്റഡ് v. ഹരിയാന സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ്,34 എന്ന കേസിൽ, വൈദ്യുതോർജ ഉപഭോക്താക്കളുമായുള്ള കരാറിനു കീഴിൽ ബോർഡ് ഏകപക്ഷീയമായി സെക്യൂരിറ്റി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനെ- തിരെയുള്ള വെല്ലുവിളി ഈ കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് കൈകാര്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 (1) പ്രകാരം വിതരണത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ നിർണ്ണയിക്കാൻ ബോർഡിന് നിയമപരമായ അധികാരങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. അതുപോലെ, ബീഹാർ സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. പരമേശ്വർ കുമാർ അഗർവാള35 എന്ന കേസിൽ, ഒരു ഉപഭോക്താവിന് ബോർഡ് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്ന നിബന്ധനകൾക്കും വ്യവസ്ഥകൾക്കും നിയമപരമായ സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് ഈ കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് വിധിച്ചു. 70 ഫെർറോ അലോയ്‌ സ് കോർപ്പറേഷൻ ലിമിറ്റഡ് v. എ പി സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ്36 എന്ന കേസിൽ, ഈ 33 പഞ്ചാബ് സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് വി. ബസ്സി കോൾഡ് സ്റ്റോറേജ്, ഖരാർ ആൻഡ് അദർ, 1994 സുപ്പ് (2) എസ്സിസി 124

കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 ന്റെ സാധുത ശരിവച്ചു. സെക്ഷൻ 49 പ്രകാരം വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും അവ പുറപ്പെടുവിച്ച ഉദ്ദേശ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കണമെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. അവിടെ, ഇനിപ്പറയുന്ന നിബന്ധനകളിൽ സെക്യൂരിറ്റി ഡെപ്പോസിറ്റ് നിർദ്ദേശിക്കാനുള്ള ബോർഡിന്റെ അധികാരം കോടതി ശരിവച്ചു: "102. [...] 49 -ാം വകുപ്പ്, 79(ജെ)-ാം വകുപ്പിനൊപ്പം കൂട്ടി വായിച്ചതിൻപ്രകാരമുള്ള അധികാരങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ച് ബോർഡ് രൂപീകരിച്ച ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരം ഉപഭോക്താവിന് മാത്രമേ അർഹതയുള്ളൂ, കൂടാതെ ചട്ടങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അത്തരം നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും അനുസരിച്ച് ഉപഭോക്താവിന് ഊർജ്ജം വിതരണം ചെയ്യാൻ ബോർഡിന് ബാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ, ചട്ടങ്ങൾ ഒരു സെക്യൂരിറ്റി ഡെപ്പോസിറ്റ് നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. രേഖാമൂലമുള്ള കരാർ മതിയായ സെക്യൂരിറ്റിയോടെ ശരിയായി നടപ്പിലാക്കിയതിന് ശേഷം ബോർഡിന്റെ ഊർജ്ജ വിതരണത്തിനുള്ള അഭ്യർത്ഥന വ്യവസ്ഥ (എ) പ്രകാരം വയ്ക്കണമെന്നുകൂടി വൈദ്യുതി നിയമത്തിലെ ഷെഡ്യൂളിലെ VI-)o വകുപ്പ് പ്രകാരം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇത്, മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന റെഗുലേഷൻസ് ക്കൊപ്പം, നിയമപരമായ അനുമതി നൽകുന്നതിന് മതിയാകും. 71 ഹൈദരാബാദ് വനസ്പതി (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിൽ, പിഴ വിലയിരുത്തുന്നതിനും ഈടാക്കുന്നതിനും ഒരു വിധിനിർണയ സംവിധാനം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന "വിതരണ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും"- 39-ാം വ്യവസ്ഥയുടെ സാധുത ഈ കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ചിനു തീരുമാനിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 പ്രകാരം വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും സാധുതയുള്ളതും നിയമാനുസൃതവുമായിരുന്നു എന്ന് വിധിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി 1910 ലെയും 1948 ലെയും ആക്ട് പ്രകാരമുള്ള നിയമ വ്യവസ്ഥകൾ ഈ കോടതി പരിഗണിച്ചു. പ്രസക്തമായ ഖണ്ഡിക ചുവടെ നൽകിയിരിക്കുന്നു: "20. ലൈസൻസിയല്ലാത്തവർക്ക്‌ വൈദ്യുതി നൽകുന്നതിന് അനുയോജ്യമെന്ന് തോന്നുന്ന അത്തരം നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും നിർദ്ദേശിക്കാൻ സപ്ലൈ ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 49 ബോർഡിന് അധികാരം നൽകുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങൾ ഇതിനകം കണ്ടു. അത്തരം വിതരണത്തിന് ഏകീകൃത താരിഫ് രൂപീകരിക്കാനും ഈ വകുപ്പ് ബോർഡിന് അധികാരം നൽകുന്നു. സെക്ഷൻ 79 (ജെ) പ്രകാരം ബോർഡിന് അതിനായി നിയന്ത്രണം ഉണ്ടാക്കാമായിരുന്നു, പക്ഷേ ബോർഡ് ഇതുവരെ ഒരു നിയന്ത്രണവും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. വിതരണ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 നൽകുന്ന അധികാരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് 17-9-1975 തീയതിയിലെ ബിപിഎം നമ്പർ 690 ൽ വിതരണ വിജ്ഞാപനം ചെയ്തു. 20-10-1975 മുതൽ ഇത് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. ബോർഡിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ ഉപഭോക്താക്കൾക്കും ഇത് ബാധകമാക്കി. വ്യക്തിഗത ഉപഭോക്താവുമായി ബോർഡ് ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെടണമെന്ന് നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. ഒരു വ്യക്തിഗത കരാറിന്റെ അഭാവത്തിൽ പോലും, ബോർഡ് വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത വിതരണ വ്യവസ്ഥകളും നിബന്ധനകളും ഉപഭോക്താവിന് ബാധകമായിരിക്കും, അവ പാലിക്കാൻ അദ്ദേഹം ബാധ്യസ്ഥനായിരിക്കും. വിതരണ നിബന്ധനകളെയും വ്യവസ്ഥകളെയും കുറിച്ച് തനിക്ക് അറിവില്ലെന്ന ഉപഭോക്താവിന്റെ സാധ്യമായ വാദം ഒഴിവാക്കാൻ, ഓരോ ഉപഭോക്താവുമായും രേഖാമൂലം കരാറുകൾ ഒപ്പിടുന്നു. ആയതു വഴി നിബന്ധനകൾ പൂർണ്ണമായും കരാർ അടിസ്ഥാനത്തിലാക്കില്ല. ഒരു നിയമപരമായ കടമ നിർവഹിക്കുന്നതിൽ ബോർഡ് ഒരു നിയമപരമായ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുന്നതിനായി രൂപപ്പെടുത്തിയ ചില നിർദ്ദിഷ്ട നിബന്ധനകൾക്കും വ്യവസ്ഥകൾക്കും അനുസൃതമായി ഊർജ്ജം നൽകി. നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും നിയമാനുസൃതമാണെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം, അവ പൂർണ്ണമായും കരാർപരമാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല." 72 മേൽപ്പറഞ്ഞ ചർച്ച കാണിക്കുന്നത് വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ വിജ്ഞാപനം ചെയ്തതായി കാണിക്കുന്നു: ഒന്നാമതായി, 1910 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 21 പ്രകാരം സപ്ലൈ ലൈസൻസിയും വൈദ്യുതി ബോർഡുകളും; രണ്ടാമതായി, 1948 ലെ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം വൈദ്യുതി ബോർഡുകളും. ഹൈദരാബാദ് വനസ്പതി ലിമിറ്റഡ് (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിലെ തീരുമാനം വൈദ്യുതി ബോർഡുകൾ വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ സാധുത കോടതികൾ ശരിവച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്. 1948-ലെ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ബോർഡിന്റെ അധികാരം, പ്രസ്തുത നിയമത്തിലെ 79-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന റെഗുലേഷൻസ് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള അധികാരത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ് എന്നുള്ള ഹൈദരാബാദ് വനസ്പതി ലിമിറ്റഡ് (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിലെ തീരുമാനം ശ്രദ്ധേയമാണ്. അതിനാൽ, സെക്ഷൻ 49 പ്രകാരം ബോർഡ് വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത വിതരണ വ്യവസ്ഥകളും നിബന്ധനകളും, സബോർഡിനേറ്റ് നിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലാണെങ്കിലും, 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 79 എ പ്രകാരം സംസ്ഥാന നിയമസഭയുടെ മുമ്പാകെ വയ്ക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. 1948 ലെ നിയമത്തിലെയോ ഭരണഘടനയുടെയോ ഏതെങ്കിലും വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ മാത്രമേ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകൾ അസാധുവാക്കാൻ കഴിയൂ എന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 73 വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ നിയമാനുസൃതമല്ലെന്നും വൈദ്യുതി ബോർഡും ഉപഭോക്താവും തമ്മിലുള്ള കരാറിന്റെ ഭാഗമാണെന്നും വാദിക്കാൻ, ലേലം വാങ്ങുന്നവർ ഇന്ത്യ തെർമൽ പവർ ലിമിറ്റഡ് v. സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് എം. പി.37 എന്ന കേസ് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ, ഈ കരാർ വ്യവസ്ഥകൾ പുതിയ ഉടമയ്ക്കോ താമസക്കാരനോ എതിരെ ബോർഡിന് നടപ്പാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് സമർപ്പിച്ചു. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ 43, 43-എ വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം ഒപ്പുവച്ച വൈദ്യുതി വാങ്ങൽ കരാറിലെ വ്യവസ്ഥകളിൽ സംസ്ഥാന സർക്കാരിന് മാറ്റം വരുത്താൻ കഴിയുമോ എന്നതായിരുന്നു ഇന്ത്യ തെർമൽ പവർ ലിമിറ്റഡ് (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിൽ രണ്ടംഗ ബെഞ്ചിന് മുന്നിലുള്ള വിഷയം.വൈദ്യുതി വാങ്ങുന്നതിനോ വിൽക്കുന്നതിനോ വേണ്ടി ഏതൊരു വ്യക്തിയുമായും ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെടാൻ ബോർഡിന്

43-ാം വകുപ്പ് അധികാരം നൽകി. സെക്ഷൻ 43-എ പ്രകാരം, ഒരു ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനി വൈദ്യുതി വിൽക്കുന്നതിനുള്ള താരിഫ് കാലാകാലങ്ങളിൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ നിർണ്ണയിക്കുന്ന പ്രവർത്തനവും പ്ലാന്റ് ലോഡ് ഘടകവും സംബന്ധിച്ച മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കനുസൃതമായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെടും. ഈ വ്യവസ്ഥകളുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ്, 43, 43-എ വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം നൽകുന്ന അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിയും വൈദ്യുതി ബോർഡും തമ്മിൽ ഉണ്ടാക്കിയ കരാറിലെ ഓരോ വ്യവസ്ഥയും കരാറിന്റെ മുഴുവൻ ഭാഗവും നിയമാനുസൃതമാക്കുന്നില്ലെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചത്. പ്രസക്തമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ചുവടെ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നു: "11. [...] കരാറിനെ ഒരു നിയമാനുസൃത കരാറാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയാത്ത ഒരു നിയമം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന പ്രാപ്തമായ അധികാരം പ്രയോഗിച്ചാണ് ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നത്. നിർദ്ദിഷ്ട നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും അടങ്ങുന്ന ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് ചട്ടപ്രകാരം നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ ആ കരാർ ഒരു നിയമപരമായ കരാറായി മാറുന്നു. ഒരു കരാർ അതിൽ നിയമാനുസൃതമായ ചില ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെങ്കിൽ, ആ പരിധിവരെ പ്രസ്തുത കരാർ നിയമാനുസൃതമാണ്.. ഒരു കരാറിൽ നിയമപരമായ സ്വഭാവമില്ലാത്തതും കക്ഷികൾ തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ധാരണയുടെ ഫലമായി അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതുമായ മറ്റ് ചില അടങ്ങിയിരിക്കാം. 43-എ(2) ന്റെ താരിഫ് നിർണയവും മറ്റ് നിയമപരമായ ആവശ്യകതകളും സംബന്ധിച്ച വ്യവസ്ഥകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നിടത്തോളം മാത്രമേ പിപിഎകളെ നിയമാനുസൃതമായി കണക്കാക്കാൻ കഴിയൂ. ഒരു എസ്‌ ക്രോ അക്കൗണ്ടോ എസ്‌ ക്രോ കരാറോ തുറക്കുന്നതും പരിപാലിക്കുന്നതും നിയമപരമായ ആവശ്യകതകളല്ല, അതിനാൽ, എസ്ക്രോ അക്കൗണ്ടുകൾ നിലനിർത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പി‌ പി‌ എ യിൽ വിവക്ഷിക്കുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം ടി ബാധ്യത നിയമാനുസൃതമായി കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ല." 74 ഇന്ത്യ തെർമൽ പവർ ലിമിറ്റഡ് (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിലെ ഈ കോടതിയുടെ ന്യായവാദം ഇലക്ട്രിക് യൂട്ടിലിറ്റികളുടെ വാദങ്ങളെ യഥാർത്ഥത്തിൽ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നു. ഹൈദരാബാദ് വനസ്പതി (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത് പോലെ, ബോർഡുകൾ നടപ്പാക്കുന്ന വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് നിയമപരമായ സ്വഭാവമുണ്ട്. അതിനാൽ, 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 പ്രകാരം നടപ്പാക്കുന്ന ഏതൊരു വ്യവസ്ഥയ്ക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് വൈദ്യുതി വിതരണം ലഭിക്കുന്നതിന് മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ പുതിയ ഉടമയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥയ്ക്കും നിയമപരമായ സ്വഭാവമുണ്ടാകും. അത്തരമൊരു വ്യവസ്ഥ ഒരു കരാറിന്റെ ഭാഗമായി ഉൾപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അത്തരം കരാറും ഒരു നിയമപരമായ സ്വഭാവം കൈവരിക്കുകയും അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ബാധ്യത ഒരു നിയമപരമായ ബാധ്യതയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇത് സംശയാസ്പദമായ പരിസരത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മൂന്നാം കക്ഷികൾക്കെതിരെ യൂട്ടിലിറ്റികൾക്ക് നടപ്പാക്കാൻ കഴിയും. 75 മുൻ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പുതിയ ഉടമയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥ ഇലക്ട്രിക് യൂട്ടിലിറ്റികൾക്ക് നടപ്പാക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതാണ് പരിഗണനയ്ക്കായി വരുന്ന അടുത്ത ചോദ്യം. 1948 ലെ നിയമപ്രകാരം, സെക്ഷൻ 49 നൊപ്പം സെക്ഷൻ 79(ജെ) കൂട്ടി വായിച്ചതിൻ പ്രകാരം വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനുള്ള നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും ബോർഡിന് നടപ്പാക്കാൻ കഴിയും. സംഘടിതമായ നടപ്പാക്കൽ, വികസനം, ബിസിനസ്സ് നടത്തിപ്പ് എന്നിവയ്ക്ക് ആവശ്യമായ എല്ലാം നിർവഹിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന വിശാലമായ വ്യാഖ്യാനം 'നിയന്ത്രിക്കുക' എന്ന പദത്തിന് നൽകേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഈ കോടതി പല സന്ദർഭങ്ങളിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ദീപക് തിയേറ്റർ v. സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് പഞ്ചാബ്38 എന്ന കേസിൽ, നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അധികാരം ബിസിനസ്സ് നടത്തിപ്പിന് ആവശ്യമായ ഉചിതവും ന്യായവുമായ എല്ലാ നിയമങ്ങളും നിർദ്ദേശിക്കാനും നടപ്പിലാക്കാനുമുള്ള അധികാരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് സുപ്രീം കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ച് വിധിച്ചു. ആയതു ഇപ്രകാരമാണ്.: "3. എല്ലാ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കും ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടി ഈ നിയമത്തിന് കീഴിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള സാധുതയുള്ള ചട്ടങ്ങളും നിയമത്തിന്റെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കണമെന്നുള്ളത് നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥാപിതമായ നിയമമാണ്. നിയമപ്രകാരം നൽകുന്ന ലൈസൻസിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ നിയമത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്. പ്രവേശന നിരക്കും സീറ്റുകളുടെ വർഗ്ഗീകരണവും നിശ്ചയിക്കാനുള്ള അധികാരം റെഗുലേഷൻ എന്ന വാക്ക് ഉൾക്കൊള്ളുമോ എന്ന ചോദ്യം ഉയർന്നുവരുന്നു. നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അധികാരത്തിൽ ലൈസൻസ് നൽകലോ, നിരസിക്കലോ, ലൈസൻസ് എടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നതോ ഉൾപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ നികുതി ചുമത്താനോ നികുതിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കാനോ ഉള്ള അധികാരവും ഉൾപ്പെടാം, പക്ഷേ സാധുവായ നിയമം ഇല്ലെങ്കിൽ, നിയമനിർമ്മാണ അധികാരത്തിൽ വരുമാനത്തിന് നികുതി ചുമത്താനുള്ള അധികാരമില്ല. അതിനാൽ, ഒരു പ്രത്യേക ബിസിനസ്സ് അല്ലെങ്കിൽ കോളിംഗ് നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അധികാരം, ബിസിനസ്സ് ശരിയായതും ചിട്ടയുള്ളതുമായ രീതിയിൽ നടത്താൻ ആവശ്യമാണെന്ന് കരുതുന്ന അത്തരം ഉചിതവും യുക്തിസഹവുമായ എല്ലാ നിയമങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും നിർദ്ദേശിക്കാനും 38 1992 Supp (1) SCC 684 നടപ്പാക്കാനുമുള്ള അധികാരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബിസിനസ്സ് അനുവദിക്കുകയോ നടത്തുകയോ ചെയ്യാവുന്ന ന്യായമായ നിയമങ്ങൾ, റെഗുലേഷൻസ് അല്ലെങ്കിൽ വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവ നിർദ്ദേശിക്കാനുള്ള അധികാരവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. സെക്ഷൻ 5, സെക്ഷൻ 9, റൂൾ 4, വ്യവസ്ഥ 4-എ എന്നിവയുടെ സംയോജിത വായന, സീറ്റുകൾ തരംതിരിക്കാനും സിനിമാ തിയേറ്ററിലേക്കുള്ള പ്രവേശന നിരക്ക് നിശ്ചയിക്കാനും ലൈസൻസിംഗ് അതോറിറ്റിക്ക് അധികാരം നൽകുന്നു. 76 കെ രാമനാഥൻ v. സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് തമിഴ് നാട് 39 എന്ന കേസിൽ, "നിയന്ത്രണം" എന്ന വാക്കിന് കർക്കശമായതോ അയവില്ലാത്തതോ ആയ അർത്ഥമില്ലെന്ന് ഈ കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ച് വിധിച്ചു. "നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള അധികാരം നിയന്ത്രണത്തിന് വിധേയമായ കാര്യത്തിന്മേൽ പൂർണ്ണ അധികാരം വഹിക്കുന്നു, നിയന്ത്രിത വാക്കുകളുടെ അഭാവത്തിൽ, അധികാരം മുഴുവൻ വിഷയത്തിനും മേലുള്ള പ്ലീനറിയായി കണക്കാക്കണം." എന്ന് ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു, വി എസ് റൈസ് ആൻഡ് ഓയിൽ മിൽസ് v. സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് ആന്ധ്രാപ്രദേശ്40 എന്ന കേസിൽ, "നിയന്ത്രണം" എന്ന

40 (1964) 7 SCR 456 വാക്ക്‌ വിശാലമായ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു എന്ന് ഭരണഘടന ബെഞ്ച് നിരീക്ഷിച്ചു. 77 ബോർഡിന് ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്ന നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും നടപ്പാക്കാൻ ബോർഡിന് അധികാരപ്പെടുത്തുന്ന, 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 ന്റെയും സെക്ഷൻ 79 (ജെ) യുടെയും സംയോജിത വായനയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തെ, മേൽപ്പറഞ്ഞ വിശകലനം നയിക്കണം. വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനുള്ള ഉപാധിയായി പഴയ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക പുതിയ ഉടമയിൽ നിന്ന് ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പാക്കുന്നതിലേക്ക് ബോർഡിന്റെ ഈ അധികാരം വ്യാപിപ്പിക്കും. കൂടാതെ, വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനുള്ള മുൻകൂർ വ്യവസ്ഥയായി മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക പുതിയ ഉടമയിൽ നിന്ന് ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ഈ കോടതി സ്ഥിരമായി ശരിവച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹരിയാന സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. ഹനുമാൻ റൈസ് മിൽസ്, ധനൗരി41 എന്ന കേസിൽ, നിയമപരമായ ചട്ടങ്ങളോ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളോ നിയമാനുസൃതമായ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളോ നിബന്ധനകളോ അംഗീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ മുൻഉടമസ്ഥന്റെ അല്ലെങ്കിൽ താമസക്കാരന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പ്രോപ്പർട്ടി വാങ്ങുന്നയാളിൽ നിന്ന് വിതരണക്കാരന് വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് പാരമൗണ്ട് പോളിമേഴ്‌ സ് (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിലും, പശ്ചിമാഞ്ചൽ വിദ്യുത് വിത്രൻ നിഗം ലിമിറ്റഡ്. (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിലും ഉള്ള

നിയമത്തിന്റെ നിലപാട് സംഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് നിരീക്ഷിച്ചു: "12. നിലപാട് അതിനാൽ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം: (i) വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വസ്തുവിന്മേലുള്ള ചാർജായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ പൊതു നിയമത്തിൽ, മുൻ ഉടമയുടെ / താമസക്കാരന്റെ കുടിശ്ശികയ്ക്ക് ഒരു പരിസരത്തിന്റെ കൈമാറ്റക്കാരനെ ബാധ്യസ്ഥനാക്കാൻ കഴിയില്ല. (ii) നിയമാനുസൃത സ്വഭാവമുള്ള നിയമപരമായ ചട്ടങ്ങളോ വിതരണ നിബന്ധനകളോ വ്യവസ്ഥകളോ അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വൈദ്യുതി മുൻ ഉടമയ്ക്ക് / താമസക്കാരന് നൽകാനുള്ള കുടിശ്ശിക, ഒരു പ്രോപ്പർട്ടി വാങ്ങുന്നയാളിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടാൻ, റീകണക്ഷൻ അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ അവകാശപ്പെടുന്ന വൈദ്യുതി വിതരണക്കാരനെ അധികാരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, വിതരണക്കാരന് വാങ്ങുന്നയാളിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാൻ കഴിയും. 78 പാരാമൗണ്ട് പോളിമറുകൾ(മേൽ പരാമർശം)-എന്ന കേസിൽ, മുൻ ഉപഭോക്താവ് കുടിശ്ശികയാക്കിയിട്ടിരുന്ന തുക വാങ്ങുന്നയാൾ അടച്ചില്ലെങ്കിൽ ഒരു വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് ടി സ്ഥലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിതരണ നിബന്ധനകളുടെയും വ്യവസ്ഥകളുടെയും- 21-എ വകുപ്പിന്റെ, സാധുത തീരുമാനിക്കാൻ ഈ കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ചിനെ വിളിച്ചു. വിതരണ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം വിതരണ നിബന്ധനകളിലും വ്യവസ്ഥകളിലും 21-എ വകുപ്പ് ചേർക്കാൻ വൈദ്യുതി ബോർഡിന് അധികാരമുണ്ടെന്ന് കോടതി വിധിച്ചു. "15. [...] സപ്ലൈ ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 49 പ്രകാരം, വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന്റെ നിശ്ചയിക്കാൻ ലൈസൻസിക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വൈദ്യുതി ബോർഡിന് അവകാശമുണ്ട്. അതിന് ലഭ്യമായ അധികാരത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, വിതരണ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 79 (ജെ) യുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വൈദ്യുതോർജ്ജ വിതരണത്തിന്റെ നിബന്ധനകളിലും വ്യവസ്ഥകളിലും ക്ലോസ് 21 എ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് അപ്പീൽവാദിയുടെ അധികാരത്തിന് അതീതമാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല." 79 2003 ലെ നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, സെക്ഷൻ 181 (2) (എക്സ്)-ന്റെയും സെക്ഷൻ 50 -ന്റെയും സംയോജിത വായനയിൽ, പുതിയ ഉടമയിൽ നിന്ന് മുൻ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇലക്ട്രിക്കൽ ചാർജുകൾ ഈടാക്കുന്നതിന് വേണ്ടുന്ന വൈദ്യുതി വിതരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകൾ രൂപീകരിക്കാൻ സംസ്ഥാന കമ്മിഷനെ അധികാരപ്പെടുത്തുന്നു. 2003 ലെ നിയമത്തിലെ 50-ാം വകുപ്പ് സമഗ്രമാണെന്ന് ലേലം വാങ്ങുന്നവർ സമ്മതിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മുൻ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ സംസ്ഥാന കമ്മിഷനെ ഇത് പ്രാപ്തമാക്കുന്നില്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നു. മേൽപ്പറഞ്ഞ സമർപ്പണം സമഗ്രമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിന്, 2003 ലെ നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള പ്രസക്തമായ വ്യവസ്ഥകൾ പരിശോധിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. 80 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 2(24) നിർവചിക്കുന്നു- "വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡ്" എന്നാൽ സെക്ഷൻ 50 പ്രകാരം വ്യക്തമാക്കിയ വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡ് എന്നതാണ് എന്ന് നിർവചിക്കുന്നു. 50-)o വകുപ്പ് ഇപ്രകാരമാണ്: "50. വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡ് - വൈദ്യുതി ചാർജുകളുടെ വീണ്ടെടുക്കൽ, വൈദ്യുതി ചാർജുകളുടെ ബില്ലിങ്ങിനു വേണ്ട ഇടവേളകൾ, പണമടയ്ക്കാത്തതിന് വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കൽ, വൈദ്യുതി വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ, ഇലക്ട്രിക് പ്ലാന്റ് അല്ലെങ്കിൽ ഇലക്ട്രിക്കൽ ലൈനിനോ മീറ്ററിനോ കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കാതിരിക്കാനുള്ള നടപടികൾ, വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനും മീറ്റർ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനും ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിയുടെയോ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടെയോ എൻട്രി, ഇലക്ട്രിക് ലൈനുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ഇലക്ട്രിക്കൽ പ്ലാന്റുകൾ അല്ലെങ്കിൽ മീറ്റർ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്നതിനോ മാറ്റുന്നതിനോ പരിപാലിക്കുന്നതിനോ ഉള്ള എൻട്രി, മറ്റ് കാര്യങ്ങൾ. എന്നിവ നൽകുന്നതിന് സംസ്ഥാന കമ്മീഷൻ ഒരു വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡ് വ്യക്തമാക്കും. 81 2003 ലെ നിയമത്തിലെ 50-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം സംസ്ഥാന കമ്മിഷൻ വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡ് വ്യക്തമാക്കണം. "സ്റ്റേറ്റ് കമ്മീഷൻ" എന്നത് സെക്ഷൻ 2 (64) നിർവചിക്കുന്നത്, സെക്ഷൻ 82 (1) പ്രകാരം രൂപീകരിച്ച സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷനാണ്. 181(2)(x)-)o വകുപ്പ് പ്രകാരം ഇലക്ട്രിക് സപ്ലൈ കോഡ് വിജ്ഞാപനം ചെയ്യാൻ സംസ്ഥാന കമ്മീഷന് അധികാരമുണ്ട്. സെക്ഷൻ 50 പ്രകാരം "വൈദ്യുതി ചാർജുകൾ വീണ്ടെടുക്കൽ", "വിതരണം വിച്ഛേദിക്കൽ", "വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ" തുടങ്ങിയ പദപ്രയോഗങ്ങളുടെ ഉപയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥ പ്രകാരമുള്ള സംസ്ഥാന കമ്മീഷന്റെ റെഗുലേറ്ററി അധികാരങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി പരിസരത്തേക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കാൻ പര്യാപ്തമാണ് എന്നാണ്. ഇന്ത്യയിൽ വൈദ്യുതിയുടെ ഉത്പാദനം, പ്രക്ഷേപണം, വിതരണം, വ്യാപാരം, ഉപയോഗം എന്നിവയ്ക്ക് 2003-ലെ നിയമം നിയമനിർമ്മാണ ചട്ടക്കൂട് നൽകുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയിൽ, നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്ന നിയമനിർമ്മാണ നയത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങൾ തയ്യാറാക്കാൻ റെഗുലേറ്ററി അതോറിറ്റികൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് സെൻട്രൽ കമ്മീഷനും സ്റ്റേറ്റ് കമ്മീഷനും പാർലമെന്റ് വിവേചനാധികാരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അധീന നിയമനിർമ്മാണം നടത്തുമ്പോൾ, നിയുക്ത അധികാരം, പ്ലീനറി നിയമനിർമ്മാണത്തിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.42 കേന്ദ്ര കമ്മീഷനോ സംസ്ഥാന കമ്മീഷനോ നടപ്പിലാക്കിയ ചട്ടങ്ങൾക്കോ റെഗുലേഷൻസിനോ പൊരുത്തപ്പെടാത്ത വ്യവസ്ഥകൾ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നതിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ മാതൃനിയമം മാറ്റുന്നതിലൂടെയോ, 2003 ലെ നിയമത്തെ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല. 42 ജെ.കെ. ഇൻഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡ് വി. യൂണിയൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ, (2007) 13 SCC 673 83 സെക്ഷൻ 181 (2) പ്രകാരം വ്യക്തമാക്കിയ കാര്യങ്ങളിൽ റെഗുലേഷൻസ് ഉണ്ടാക്കാൻ 2003 ലെ നിയമം സംസ്ഥാന കമ്മിഷനെ അധികാരപ്പെടുത്തുന്നു. പിടിസി ഇന്ത്യ ലിമിറ്റഡ് v. സെൻട്രൽ ഇലക്ട്രിസിറ്റി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ43 രണ്ട് നിബന്ധനകൾ നിറവേറ്റുന്നിടത്തോളം കാലം സംസ്ഥാന കമ്മീഷനുകൾക്ക് ചട്ടങ്ങൾ രൂപീകരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഈ കോടതിയുടെ ഭരണഘടനാ ബെഞ്ച് വിധിച്ചു: ഒന്നാമതായി, അവ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരിക്കണം; രണ്ടാമതായി, നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് അവ നിർമ്മിക്കണം. കോടതി ഇപ്രകാരം വിധിച്ചു: "28. 2003 ലെ നിയമം മൂന്ന് തരം നിയുക്ത നിയമനിർമ്മാണത്തെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നു. ഒന്നാമതായി, സെക്ഷൻ 176 പ്രകാരം, നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് ചട്ടങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ കേന്ദ്ര സർക്കാരിന് അധികാരമുണ്ട്. രണ്ടാമതായി, സെക്ഷൻ 177 പ്രകാരം, നിയമത്തിനും നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുള്ള ചട്ടങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായ റെഗുലേഷൻസ് ഉണ്ടാക്കാനും കേന്ദ്ര അതോറിറ്റിക്ക് അധികാരമുണ്ട്. മൂന്നാമതായി, സെക്ഷൻ 178 പ്രകാരം, കേന്ദ്ര കമ്മീഷന് നിയമത്തിനും നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുള്ള ചട്ടങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായി റെഗുലേഷൻസ് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയും. സെക്ഷൻ 181 പ്രകാരം

എസ്ഇആർസികൾക്ക് അനുബന്ധ അധികാരമുണ്ട്. 179, 182 വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം ചട്ടങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും പാർലമെന്റിനും സംസ്ഥാന നിയമസഭകൾക്കും മുമ്പാകെ വയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്. ചട്ടങ്ങൾ/റെഗുലേഷൻസ് പരിഷ്കരിക്കാൻ പാർലമെന്റിന് അധികാരമുണ്ട്. ഈ അധികാരം സംസ്ഥാന നിയമസഭകൾക്ക് നൽകിയിട്ടില്ല. 2003-ലെ നിയമത്തിന്റെ സമഗ്രമായ വായന, അവ നിയമവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നവയാകണമെന്നും, നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനാണ് അവ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നുമുള്ള രണ്ട് വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നിടത്തോളം കാലം റെഗുലേഷൻസ് ഉണ്ടാക്കാമെന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, " 84 സെക്ഷൻ 181 (2) പ്രകാരമുള്ള സംസ്ഥാന കമ്മീഷന്റെ നിയന്ത്രണ അധികാരങ്ങൾ വിപുലമായ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്ന് 2003 ലെ നിയമത്തിന്റെ സ്കീം വ്യക്തമാക്കുന്നു. സെക്ഷൻ 50 പ്രകാരമുള്ള ഇലക്ട്രിക് സപ്ലൈ കോഡ് ഉൾപ്പെടെ സെക്ഷൻ 181 (2) ൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ കമ്മീഷന് ചില സമ്പൂർണ്ണ അധികാരങ്ങളുണ്ട്. ഇതനുസരിച്ച്, "ചാർജുകൾ വീണ്ടെടുക്കൽ", "വിതരണം വിച്ഛേദിക്കൽ", "വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കുക" തുടങ്ങി വൈദ്യുതി വിതരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു സപ്ലൈ കോഡ് കമ്മീഷന് വിജ്ഞാപനം ചെയ്യാൻ കഴിയും. ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അത്തരമൊരു അതോറിറ്റി മുൻ ഉടമകളുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പുതിയ അല്ലെങ്കിൽ തുടർന്നുള്ള ഉടമകളിൽ നിന്ന് ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ നിശ്ചയിക്കുന്നതിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു. 85 പശ്ചിമാഞ്ചൽ വിദ്യുത് വിത്രൻ നിഗം (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിൽ ഉപവിഭജിത പ്ലോട്ടുകൾ വാങ്ങുന്നയാളിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാനുള്ള അപ്പീൽ ലൈസൻസിയുടെ നടപടികളുടെ നിയമസാധുത രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് പരിഗണിക്കുകയായിരുന്നു. ഉത്തർപ്രദേശ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിലെ ക്ലോസ് 4.[3] പ്രകാരം, അത്തരം പരിസരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കുടിശ്ശികയുടെ വിഹിതം അപേക്ഷകൻ കൃത്യമായി അടച്ചതിനുശേഷം മാത്രമേ ഉപവിഭജിത സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകൂ. വൈദ്യുതി വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനോ പരിസരത്തേക്ക് പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകുന്നതിനോ മുമ്പ് മുൻ ഉടമയുടെയോ താമസക്കാരന്റെയോ കൈവശമുള്ള സമയത്ത് പരിസരത്ത് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കുടിശ്ശിക തീർക്കണം എന്നതുൾപ്പെടെ വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന് ആവശ്യമായ നിബന്ധനകൾ വിതരണ ലൈസൻസിക്ക് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. അതിനാൽ,2003 ലെ നിയമത്തിലെ സ്കീം പ്രകാരം, പരിസരത്തേക്കുള്ള വൈദ്യുതി വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനു മുൻപ് മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീർപ്പാക്കാൻ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിയെ പ്രാപ്തമാക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥ സാധുവും അനുവദനീയവുമാണ്. 86 മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക, പിന്നീട് വരുന്ന ഉടമയിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ചട്ടത്തിന് 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി ന്യായമായ ബന്ധമുണ്ടോ എന്നതാണ് പരിഗണനയ്ക്കായി ഉയർന്നുവരുന്ന അടുത്ത ചോദ്യം. 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 42 പ്രകാരം വിതരണ ലൈസൻസി പ്രസ്തുത നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്കനുസൃതമായി വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിന് അവരുടെ വിതരണ മേഖലയിൽ കാര്യക്ഷമവും ഏകോപിതവും സാമ്പത്തികവുമായ വിതരണ സംവിധാനം വികസിപ്പിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും വേണം. ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്ന കമ്പനികളിൽ നിന്ന് ഉപഭോക്താവിന് അവരുടെ പരിസരത്ത് വൈദ്യുതി വിതരണം എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനം നിർവഹിക്കുന്ന ഒരു ഇടനിലക്കാരനാണ് ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസി. ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിന്, വൈദ്യുതി ലൈനുകൾ, ട്രാൻസ്ഫോർമറുകൾ, മറ്റ് ഉപകരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ഒരു വിതരണ ലൈസൻസി സ്ഥാപിക്കേണ്ടതുണ്ട്. വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഉപഭോക്താവിന്റെ തരത്തെയും അവരുടെ ആവശ്യങ്ങളെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സെക്ഷൻ 42 അനുസരിച്ച് അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ സജ്ജമാക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനും പ്രവർത്തന, അറ്റകുറ്റപ്പണി ചെലവുകൾക്കുമായി ലൈസൻസി ഗണ്യമായ മൂലധന വിഹിതം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഉപഭോക്താവ് വൈദ്യുതി ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ നിലനിർത്താൻ ലൈസൻസികൾ ആവശ്യമാണ്. ജീവനക്കാർക്ക് ശമ്പളം നൽകാനും വൈദ്യുതി ഉൽപാദന, ട്രാൻസ്മിഷൻ കമ്പനികളുടെ കുടിശ്ശിക നൽകാനും അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. 87 വൈദ്യുതി വ്യവസായത്തിന്റെ വികസനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനും ഉപഭോക്താക്കളുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും എല്ലാ മേഖലകളിലും വൈദ്യുതി വിതരണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുമാണ് 2003 ലെ നിയമം നടപ്പിലാക്കിയത്. ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള ചെലവുകളും വൈദ്യുതി ഉൽപാദന, ട്രാൻസ്മിഷൻ കമ്പനികൾക്ക് നിലവിലുള്ള ബാധ്യതകളും വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഒരു പുതിയ ഉടമയിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ആവശ്യമാണ്. അത്തരം വ്യവസ്ഥകളുടെ അഭാവത്തിൽ, ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസികൾക്ക് വീഴ്ച വരുത്തിയ പേയ്മെന്റുകൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും, ഇത് റവന്യൂ കമ്മി വർദ്ധിപ്പിക്കും. ഉപഭോക്താക്കളുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് ഹാനികരമായി വിതരണ ലൈസൻസുകളുടെ സാമ്പത്തിക ആരോഗ്യത്തെ ഇത് പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചേക്കാം. 88 പശ്ചിമാഞ്ചൽ വിദ്യുത് വിത്രൻ നിഗം (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിൽ വിതരണക്കാരന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് വിതരണ ലൈസൻസിക്ക് പുതിയ ഉടമയിൽ നിന്നോ താമസക്കാരനിൽ നീന്നോ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാമെന്ന വ്യവസ്ഥ ആവശ്യമാണെന്ന് ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. നിരീക്ഷിച്ചത് ഇപ്രകാരമാണ്: "13. വൈദ്യുതി വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനോ ഒരു പരിസരത്തേക്ക് പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകുന്നതിനോ മുമ്പ് പരിസരത്തേക്ക് വിതരണം ചെയ്ത വൈദ്യുതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുടിശ്ശിക തീർക്കണം എന്ന വിതരണക്കാരന്റെ നിബന്ധന യുക്തിരഹിതമോ ഏകപക്ഷീയമോ എന്ന് വിളിക്കാനാവില്ല. അത്തരം ഒരു വ്യവസ്ഥയുടെ അഭാവത്തിൽ, സത്യസന്ധനല്ലാത്ത ഒരു ഉപഭോക്താവ് ശിക്ഷാനടപടികളില്ലാത്തതിനാൽ വീഴ്ച വരുത്തിയേക്കാം, കൂടാതെ പണമടയ്ക്കാത്തതിന്റെ പേരിൽ വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വസ്തുവകകൾ വിറ്റ് മറ്റൊരു വസ്തുവിലേക്ക് മാറുകയും അതുവഴി കുടിശ്ശിക തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ വിതരണക്കാരന് പ്രയാസകരമാക്കുകയും ചെയ്യാം. വൈദ്യുതി ഉപഭോക്താക്കളുടെ എണ്ണവും വ്യാവസായിക, വാണിജ്യ, റെസിഡൻഷ്യൽ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള നീക്കമോ സ്ഥലമാറ്റമോ കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിലെ 4.[3] (ജി), (എച്ച്) വകുപ്പുകൾക്ക് സമാനമായ വ്യവസ്ഥകൾ വിതരണക്കാരന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ ആവശ്യമാണ്. 89 വൈദ്യുതി ഒരു പൊതുനന്മക്കായുള്ളതാണ്. കോടതിയുടെ നിയമവ്യാഖ്യാനം ഈ നിലപാടിനെ പരിപോഷിപ്പിക്കണം. ഹൈദരാബാദ് വനസ്പതി (മേൽ പരാമർശം) വിവിധ ദുരുപയോഗങ്ങളെ നിർവചിക്കുകയും നിയുക്ത ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ അന്വേഷണങ്ങൾക്ക് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിലെ 39-ാം വകുപ്പിന്റെ സാധുതയെക്കുറിച്ച് ഈ കോടതി തീർപ്പ് കൽപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. സംസ്ഥാനത്തുടനീളം ഏറ്റവും കാര്യക്ഷമമായും സാമ്പത്തികമായും വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുകയും കൈമാറുകയും വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ബോർഡിന്റെ നിയമപരമായ കടമയാണെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ഇനിപ്പറയുന്ന നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും കൂടുതൽ നിരീക്ഷിച്ചു. ഉപയോക്താക്കളുടെ അനധികൃത ഉപയോഗം, മോഷണം അല്ലെങ്കിൽ ദുരുപയോഗം എന്നിവ തടയാൻ 39-ാം വകുപ്പ് ആവശ്യമാണ്. മോഷണം മൂലമുണ്ടായ നഷ്ടം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനും സമാനമായ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ തുടരുന്നത് തടയുന്നതിനും അത്തരം നിബന്ധനകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു. 90 ഒരു പൊതുനന്മ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുപുറമെ, വൈദ്യുതി വ്യവസായത്തിന്റെ ശക്തമായ വികസനം, ഉപഭോക്താക്കളുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കൽ, വിതരണ ലൈസൻസുകാരുടെ സാമ്പത്തിക താൽപ്പര്യങ്ങൾ എന്നിവ പോലുള്ള 2003 ലെ നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളുമായി അത്തരം വ്യവസ്ഥകൾക്ക് ന്യായമായ ബന്ധമുണ്ട്. വാണിജ്യ തത്വങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി താരിഫ് നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും വ്യക്തമാക്കാൻ ഉചിതമായ കമ്മീഷനെ അധികാരപ്പെടുത്തുന്ന 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 61 ൽ വിതരണ ലൈസൻസികളുടെ സാമ്പത്തിക താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത വ്യക്തമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സെക്ഷൻ 61 ന്റെ പ്രസക്തമായ ഭാഗം ഇപ്രകാരമാണ്: "61. താരിഫ് റെഗുലേഷൻസ്:- ഈ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിധേയമായി, താരിഫ് നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും ഉചിതമായ കമ്മീഷൻ വ്യക്തമാക്കേണ്ടതാണ്, അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഇനിപ്പറയുന്നവയാൽ നയിക്കപ്പെടും, അതായത്:- *** (ബി) വൈദ്യുതി ഉത്പാദനം, പ്രക്ഷേപണം, വിതരണം, വിതരണം എന്നിവ വാണിജ്യ തത്വങ്ങളാലാണ് നടത്തുന്നത്. *** (d) ഉപഭോക്താക്കളുടെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക, അതേസമയം ന്യായമായ രീതിയിൽ വൈദ്യുതിയുടെ ചെലവ് വീണ്ടെടുക്കുക;" 91 വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥയായി മുൻ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെടുന്ന വിതരണ, വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് മാതൃ നിയമനിർമ്മാണങ്ങളുടെ പദ്ധതിയുമായും കൈവരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങളുമായും വ്യക്തമായ ബന്ധമുണ്ട്. തങ്ങളുടെ വാണിജ്യ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും വൈദ്യുതി ഉപഭോക്താക്കളുടെ ക്ഷേമത്തിനും വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകുന്നതിനുള്ള മുൻകൂർ വ്യവസ്ഥയായി മുൻ ഉടമയുടെയോ താമസക്കാരന്റെയോ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കേണ്ട വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ വിതരണ ലൈസൻസികൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത് നീതിയുക്തവും ന്യായയുക്തവുമാണ്. വി. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പ്രസ്തുത ഭൂമിയിൽ ഒരു ചാർജ് അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ബാധ്യത/എൻകംബ്രൻസ് ആയി കെട്ടിക്കിടക്കുമോ 92 ഈ കോടതിയുടെ പരിഗണനയ്ക്കായി ഉയർന്നുവരുന്ന അടുത്ത പ്രശ്നം വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പ്രസ്തുത ഭൂമിയിൽ ഒരു ചാർജ് അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ബാധ്യത/എൻകംബ്രൻസ് ആയി കെട്ടിക്കിടക്കുമോ എന്നതാണ്. നിയമത്തിന്റെ വ്യക്തമായ വ്യവസ്ഥയിലൂടെ മാത്രമേ അത്തരം കുടിശ്ശിക സ്വത്തിന്മേൽ ചാർജ് ആയി മാറാൻ കഴിയൂ എന്നതാണ് അനുബന്ധ പ്രശ്നം. ഈ കോടതിയുടെ വിശകലനം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, 1908 ലെ ഇന്ത്യൻ രജിസ്ട്രേഷൻ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 17 പ്രകാരമുള്ള രജിസ്ട്രേഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലേലം വാങ്ങുന്നവർ ഒരു ചാർജ് ആയി കരാറിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നത് അനാവശ്യമാണെന്ന് ഈ കോടതി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ കോടതിയുടെ തീരുമാനം എം.എൽ. അബ്ദുൾ ജബ്ബാർ സാഹിബ് v. എം.വി. വെങ്കട ശാസ്ത്രി & സൺസ്,44 1882- ലെ സ്വത്ത് കൈമാറ്റ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 100 പ്രകാരം കക്ഷികളുടെ ഒരു പ്രവൃത്തി സൃഷ്ടിച്ച ചാർജ് 1908 ലെ ഇന്ത്യൻ രജിസ്ട്രേഷൻ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 59 ലെ വ്യവസ്ഥകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല. 44 (1969) 1 എസ് സി സി 573 93 ഭൂമിയുടെ ഒപ്പം ക്രയവിക്രയത്തിൽ ഉൾപ്പെടാത്തതിനാൽ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വസ്തുവിൻമേൽ ചാർജ് ഈടാക്കുന്നില്ലെന്നാണ് ലേലം വാങ്ങുന്നവരുടെ വാദം. അവർ ചാർജ് അറിയിപ്പ് നൽകാതെ ഒരു കൈമാറ്റക്കാരന്റെ കൈയിൽ വസ്തുവിനെതിരെ ഒരു ചാർജ് നടപ്പാക്കുന്നത് ഉയർന്നുവരുന്നില്ലെന്നും വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഒരു സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത കടം മാത്രമാണെന്നും സമർപ്പിക്കാൻ അഹമ്മദാബാദ് മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷൻ v. ഹാജി അബ്ദുൽഗഫൂർ ഹാജി ഹുസൈൻഭ45 എന്ന കേസിലെ തീരുമാനത്തെ ആശ്രയിച്ചു. മറുവശത്ത്, ലൈസൻസി ഒരു സുരക്ഷിത കടക്കാരനായിരിക്കുമെന്ന രൂപത്തിൽ വസ്തുവിൻമേൽ എന്തെങ്കിലും പണയമോ ചാർജോ ഉണ്ടെന്നത് അവരുടെ കാര്യമല്ലെന്ന് വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾ സമർപ്പിക്കുന്നു. 94 1882 ലെ സ്വത്ത് കൈമാറ്റ നിയമം വകുപ്പ് 100 രണ്ട് തരം ചാർജുകൾ പരിഗണിക്കുന്നു: കക്ഷികളുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ച ചാർജ് നിയമത്തിന്റെ 45 (1971) 1 എസ് സി സി 757 പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന ചാർജ്. ഇത് ഇനിപ്പറയുന്ന രീതിയിൽ നൽകുന്നു: "100. ചാർജ്: ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്ഥാവര സ്വത്ത് കക്ഷികളുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയോ നിയമത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയോ മറ്റൊരാൾക്ക് പണം നൽകുന്നതിന് ഈടായി നൽകുകയും ഇടപാട് ഒരു പണയം ആയി കണക്കാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, രണ്ടാമത്തെ വ്യക്തിക്ക് സ്വത്തിൽ ചാർജ് ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അതിനു മുമ്പുള്ള എല്ലാ വ്യവസ്ഥകളും. 1 [ ഒരു ലളിതമായ പണയത്തിന് ബാധകമായ ഇവ അത്തരം ചാർജ്/ചുമത്തലുകൾക്ക് ബാധകമായിരിക്കും]. തന്റെ ട്രസ്റ്റ് നിർവഹണത്തിൽ ശരിയായി ചെലവഴിച്ച ചെലവുകൾക്കായി ഒരു ട്രസ്റ്റിയുടെ ട്രസ്റ്റ് സ്വത്തിന്മേലുള്ള ചാർജിന് ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഒന്നും ബാധകമല്ല, കൂടാതെ, തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലും നിയമം വ്യക്തമായി നൽകുന്നതുപോലെ ഒഴികെ, അത്തരം സ്വത്ത് ചാർജ് നിലനിൽക്കുന്ന കാര്യം അറിയാതെ പ്രതിഫലം നൽകി കൈമാറ്റം ചെയ്യ്തു കിട്ടിയ ഒരു വ്യക്തിയുടെ കൈയിലുള്ള ഏതെങ്കിലും വസ്തുവിനെതിരെ ഒരു ചാർജ് പാടില്ല." 95 ഒരു ബാധ്യത/എൻകംബ്രൻസ് എന്നാൽ ഒരു വസ്തുവിന്റെയോ എസ്റ്റേറ്റിന്റെയോ ഭൂമിയുടെയോ മേൽ ഒരു ഭാരം അല്ലെങ്കിൽ ചാർജ് അല്ലെങ്കിൽ അവകാശവാദം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ബാധ്യത/എൻകംബ്രൻസ് വസ്തുവിൽ ഒരു ചുമത്തപ്പെടണം, അത് വസ്തുവിനൊപ്പം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടണം. വകുപ്പ് 100 ലെ ആദ്യ ഖണ്ഡിക അനുസരിച്ച്, ഒരു കക്ഷിയുടെ സ്ഥാവര സ്വത്ത് മറ്റൊരു കക്ഷിക്ക് പണം നൽകുന്നതിനുള്ള ഈടായി പണയം വയ്ക്കുകയും ഇടപാട് ഒരു പണയം ആയി കണക്കാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, രണ്ടാമത്തേത് സ്വത്തിന്മേൽ ചാർജ് ഈടാക്കും. ലളിതമായ പണയത്തിന് ബാധകമായ എല്ലാ വ്യവസ്ഥകളും ഒരു ചാർജിന് ബാധകമാണ്. ചാർജ് ഒരു വിൽപ്പനയോ പണയമോ അല്ല, കാരണം ഇത് ഒരു സ്ഥാവര വസ്തുവിൽ അല്ലെങ്കിൽ അതിന്മേൽ പലിശ സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ ഇത് പണം നൽകുന്നതിനുള്ള ഒരു ഈട് മാത്രമാണ്.46 മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഒരു ചാർജ് കടത്തിന്റെയോ ബാധ്യതയുടെയോ സംതൃപ്തിക്കായി സ്വത്തിൽ നിന്ന് പണമടയ്ക്കാനുള്ള അവകാശം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ മാത്രമേ കലാശിക്കുന്നുള്ളൂ. 96 100-ാം വകുപ്പിലെ രണ്ടാമത്തെ ഖണ്ഡിക ഭൂമിയുടെ കൈമാറ്റത്തോടൊപ്പം ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഒരു ചാർജ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്നും സ്വത്ത് ഒരു മൂന്നാം കക്ഷിയുടെ 46 ദത്താത്രേയ ശങ്കർ മോട്ടെ വി. ആനന്ദ് ചിന്താമൻ ഡാറ്റർ & ഓർസ്, (1974) 2 എസ്സിസി 799 കൈകളിലേക്ക് കൈമാറിയാലും അത് നടപ്പാക്കാമെന്നുമുള്ള പൊതു നിർദ്ദേശത്തിന് ഒരു അപവാദം നൽകുന്നു. കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാളുടെ കൈയിലുള്ള ഒരു വസ്തുവിനെതിരെ നോട്ടീസ് കൂടാതെ ഒരു ചാർജ് ചുമത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഇത് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. വാക്കുകൾ "തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലും നിയമം വ്യക്തമായി നൽകുന്നതുപോലെ ഒഴികെ" വ്യക്തമായ ഒരു നിയമ വ്യവസ്ഥ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു കൈമാറ്റക്കാരനെതിരെ അറിയിപ്പ് കൂടാതെ ഒരു ചാർജ് ചുമത്താൻ കഴിയുമെന്ന് ആണ് സൂചിപ്പിക്കുക. അതിനാൽ, കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടയാൾക്ക് അറിയിപ്പ് ഇല്ലെങ്കിൽ, അത്തരം നോട്ടീസിന്റെ ആവശ്യകത നിയമപ്രകാരം ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ അവർക്കെതിരെ ഒരു ചാർജ് ചുമത്താൻ കഴിയില്ല.47 97 ഏ ഐ ചാംപ്ഡാനി ഇൻഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡ് v. ഒഫീഷ്യൽ ലിക്വിഡേറ്റർ,48 കേസിൽ അത്തരമൊരു നിയമ വ്യവസ്ഥ കേവലം ഒരു ചാർജ്ജ് സൃഷ്ടിക്കുക 47 ദത്താത്രേയ ശങ്കർ മോട്ടെ വി ആനന്ദ് ചിന്താമൻ ദത്തർ, (1974) 2 എസ്സിസി 799; കർണാടക സംസ്ഥാനം വി.ശ്രേയസ് പേപ്പേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് 2006 (1) എസ് സി സി 615 48 (2009) 4 എസ് സി സി 486 മാത്രമല്ല, മറിച്ച് കൈമാറ്റക്കാരന്റെ കൈയിൽ വസ്തുവിനെതിരെ മൂല്യത്തിനായി ഒരു ചാർജ്ജ് ചുമത്തുന്നത് ചാർജിന്റെ അറിയിപ്പ് കൂടാതെ നടപ്പിലാക്കാൻ വ്യക്തമായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യണമെന്നും ഈ കോടതി വിധിച്ചു. 98 ഹാജി അബദുൽഗഫൂർ ഹാജി ഹുസൈൻ ഭായ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ 100-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം നൽകിയിരിക്കുന്ന ക്രിയാത്മക നോട്ടീസിന്റെ സിദ്ധാന്തം ഈ കോടതി പരിഗണിച്ചു. ആ സാഹചര്യത്തിൽ, വസ്തുനികുതി കുടിശ്ശികയുള്ള ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വത്തിൽ മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷൻ ചാർജ് ചുമത്തി. മുൻകാല മുനിസിപ്പൽ നികുതി കുടിശ്ശികയെക്കുറിച്ച് അറിയില്ലെന്ന കാരണത്താൽ കുടിശ്ശികയുള്ള നികുതികളുടെ കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാനുള്ള മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷന്റെ ശ്രമത്തെ വസ്തുവിന്റെ ഉടമയായി മാറിയ ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ എതിർത്തു. 1949 ലെ ബോംബെ പ്രൊവിൻഷ്യൽ മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷൻസ് ആക്ടിലെ വകുപ്പ് 141 പ്രകാരം വസ്തുവകകൾക്കെതിരെ സൃഷ്ടിച്ച ചാർജിനെക്കുറിച്ച് ക്രിയാത്മക അറിവോടെയാണ് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടതെന്ന് കോർപ്പറേഷൻ വാദിച്ചു. കേസിന്റെ വസ്തുതകളിൽ, മുനിസിപ്പാലിറ്റിയുടെ കുടിശ്ശികയെക്കുറിച്ച് പരാതിക്കാരന് ക്രിയാത്മകമായ അറിയിപ്പ് ഇല്ലെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ് കോടതി മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷനെതിരെ വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്. 99 വകുപ്പ് 100 ന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ, വകുപ്പ് 100 ന്റെ രണ്ടാം പകുതി ഒരു പൊതു നിരോധനം നടപ്പാക്കുന്നുണ്ടെന്നും ചാർജ് നോട്ടീസ് നൽകാതെ ഒരു കൈമാറ്റക്കാരന്റെ കൈയിൽ വസ്തുവിനെതിരെ ഒരു ചാർജും ചുമത്താൻ കഴിയില്ലെന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. വകുപ്പ് 100 അനുസരിച്ച്, ഈ നിയമത്തിന് ഒരു അപവാദം നിയമം വ്യക്തമായി നൽകണം. ഒരു സ്ഥലം കൈമാറ്റക്കാരന് വകുപ്പ് 100 ലെ വ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ച്, ആ വ്യവസ്ഥയിലെ നോട്ടീസിന്റെ ആവശ്യകതയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന യഥാർത്ഥമോ ക്രിയാത്മകമോ ആയ അറിയിപ്പ് ഉണ്ടോ എന്നത് ഓരോ കേസിന്റെയും വസ്തുതകളും സാഹചര്യങ്ങളും അനുസരിച്ചായിരിക്കണം. ഈ കോടതി ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിച്ചു: "4. തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലും നിയമം വ്യക്തമായി നൽകുന്നിടത്തൊഴികെ, ചാർജിന്റെ അറിയിപ്പില്ലാതെ പ്രതിഫലത്തിനായി കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാളുടെ കൈയിലുള്ള ഏതെങ്കിലും വസ്തുവിനെതിരെ ഒരു കുറ്റവും നടപ്പാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഈ വകുപ്പ് വ്യക്തമായ ഭാഷയിൽ പറയുന്നു. നിയമത്തിന്റെ സേവിംഗ് വ്യവസ്ഥ വ്യക്തമായി ഒരു കൈമാറ്റക്കാരന്റെ കൈയിൽ വസ്തുവിനെതിരെ ഒരു ചാർജ്ജ്, ചാർജ്ജ് അറിയിപ്പ് നൽകാതെ മൂല്യത്തിനായി നടപ്പിലാക്കാൻ വ്യക്തമായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യണം, മാത്രമല്ല ഒരു ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കുക മാത്രമല്ല....... നിയമത്തിന്റെ സംരക്ഷണ വ്യവസ്ഥയുടെ യഥാർത്ഥ കാതൽ കുറ്റം ചുമത്തിയ വസ്തുവകകൾക്കെതിരായ ചാർജ് നടപ്പാക്കുക മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ആരോപണത്തിന്റെ അറിയിപ്പ് കൂടാതെ പരിഗണനയ്ക്കായി കൈമാറ്റക്കാരന്റെ കൈകളിൽ പ്രസ്തുത വസ്തുവിനെതിരെ ചാർജ് നടപ്പിലാക്കുക എന്നതായിരിക്കണം. ബോംബെ മുനിസിപ്പൽ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 141 അത്തരമൊരു വ്യവസ്ഥയല്ലെന്ന് വ്യക്തമാണ്. രണ്ടാമത്തെ വാദം പരാജയപ്പെടുകയും റദ്ധാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു." 100 2003-ലെ പ്ലീനറി നിയമത്തിലെ ഒരു വ്യവസ്ഥയും വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കളുടെ അഭിഭാഷകൻ പരാമർശിച്ചിട്ടില്ല. 1910 ലെ നിയമം, 1948 നിയമം, 2003 ലെ നിയമം എന്നിവയിലെ വ്യവസ്ഥകൾ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുടെ കുടിശ്ശിക വസ്തുവിൽ ചാർജ് ഈടാക്കുമെന്നോ അത്തരമൊരു ചാർജ് നോട്ടീസ് കൂടാതെ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾക്കെതിരെ നടപ്പാക്കാമെന്നോ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നില്ല. 1910-ലെ നിയമത്തിലോ 1948-ലെ നിയമത്തിലോ 2003-ലെ നിയമത്തിലോ വ്യക്തമായ നിയമ വ്യവസ്ഥയുടെ അഭാവത്തിൽ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഒരു ചാർജോ ബാധ്യതകൾ എൻകമ്പറൻസോ ആകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഈ കോടതി ആവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.49 101 ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ 1910-ലെ നിയമത്തിലെയും 1948-ലെ നിയമത്തിലെയും വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക സ്വത്തിന്മേൽ ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. കോടതി ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിച്ചു: "56. വൈദ്യുതി നിയമത്തിലെ 24-ാം വകുപ്പ് ശരിയായി വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ഹൈക്കോടതി തിരഞ്ഞെടുത്തുവെന്ന് മേൽപ്പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാണ്. സ്വത്തിന്മേൽ ചാർജ് ഈടാക്കില്ല. ആ സ്ഥലം ലേലം വാങ്ങുന്നയാളുടെ ഉടമസ്ഥതയിലോ കൈവശത്തിലോ വരുമ്പോൾ, അത്തരം വാങ്ങുന്നയാൾ വൈദ്യുതി ഊർജ്ജം വിതരണം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, വിതരണത്തിനുള്ള ഒരു വ്യവസ്ഥയായി മുൻകാല കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ അയാളോട് ആവശ്യപ്പെടാൻ കഴിയില്ല. മുൻ ഉപഭോക്താവ് ബോർഡുമായി ഉണ്ടാക്കിയ കരാറാണ് പ്രധാനം. മൂന്നാം 49 1995 എസ് സി സി (2) 648; AIR 2007 SC 2; (2010) 9 എസ് സി സി 145 കക്ഷിക്കെതിരെ കരാർ ബാധ്യത നടപ്പാക്കാൻ ബോർഡിന് ആവശ്യപ്പെടാൻ കഴിയില്ല. തീർച്ചയായും, വിൽപ്പനയുടെ വിശ്വാസ്യത പ്രസക്തമായിരിക്കില്ല." 102 അതുപോലെ, പശ്ചിമാഞ്ചൽ വിദ്യുത് വിത്രൻ നിഗം (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ ഇതിനു വിപരീതമായി ഒരു കരാറിന്റെയും അഭാവത്തിൽ, വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനായി നൽകേണ്ട തുക വസ്തുവിൻ മേലുള്ള ചാർജായി കണക്കാക്കുന്നില്ലെന്ന് ഈ കോടതി വിധിച്ചു. 103 തൽഫലമായി, പൊതു നിയമമനുസരിച്ച്, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക യാന്ത്രികമായി പരിസരത്തിന്മേൽ ചാർജായി മാറാത്തതിനാൽ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശികയ്ക്ക് പരിസരത്തിന്റെ കൈമാറ്റക്കാരനെ ബാധ്യസ്ഥനാക്കാൻ കഴിയില്ല. വൈദ്യുതിയുടെ പുതിയ കണക്ഷൻ അവകാശപ്പെടുന്ന തുടർന്നുള്ള വാങ്ങുന്നയാളിൽ നിന്ന് നിലവിലെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാൻ വിതരണത്തിന്റെ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകൾ അധികാരപ്പെടുത്തുന്നുവെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾക്ക് ഒരു നിയമാനുസൃത ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന നിയമത്തിന്റെ വ്യക്തമായ വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ അത്തരമൊരു നടപടി അനുവദനീയമാകൂ. 104 2003-ലെ നിയമപ്രകാരം ഒരു റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ നടപ്പാക്കിയ നിയമാനുസൃത നിയന്ത്രണങ്ങൾ വഴിയോ ചട്ടങ്ങൾ വഴിയോ വൈദ്യുതി ചാർജ് അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതാണ് പരിഗണനയിലുള്ള അടുത്ത പ്രശ്നം. 105 ലേലം വാങ്ങുന്നവരുടെ അഭിഭാഷകൻ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു ഡെപ്യൂട്ടി കൊമേഴ്സ്യൽ ടാക്സ് ഓഫീസർ, പാർക്ക് ടൗൺ ഡിവിഷൻ v. ഷാ സുഖ്രാജ് പീരാജി,50 ഉം ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് ലീഗൽ എയ്ഡ് ആൻഡ് അഡ്വൈസ് v. ബാർ കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യ,51 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 50 പ്രകാരം വിഷയം ഉൾപ്പെടാത്തതിനാൽ ചട്ടങ്ങളിലൂടെ ഒരു ചാർജ് അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നു. നിയമാനുസൃതമായ കൃത്യതയിലൂടെ ധനപരമായ ലെവി മാത്രമേ ഭൂമിയിൽ കെട്ടിവയ്ക്കാൻ കഴിയൂ എന്നും വാദിച്ചു. വൈദ്യുതിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വൈദ്യുതി

51 1995 (1) എസ്സിസി 732 ഉപഭോഗത്തിനോ വിൽപ്പനയ്ക്കോ തീരുവ ചുമത്തുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഒരു സംസ്ഥാന നിയമനിർമ്മാണത്തിന് വസ്തുവിൽ ചാർജ് നൽകാൻ കഴിയൂ എന്ന് വാദിച്ചു. ഇന്ത്യ സിമന്റ് ലിമിറ്റഡ് & ഒആർഎസ് v. തമിഴ് നാട് സംസ്ഥാനം52 ഉം അൽ ചാംപ്ദാനി ഇൻഡസ്ട്രീസ് v. ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്റർ53, എന്നീ കേസിലെ വിധികൾ ആശ്രയിക്കുക വഴി അത്തരമൊരു സാമ്പത്തിക കൃത്യത മാത്രമേ ഭൂമിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് വാദമുണ്ട്. 106 ഭരണഘടനയുടെ ഏഴാം ഷെഡ്യൂളിലെ എൻട്രി 53, ലിസ്റ്റ് 2 പ്രകാരം സംസ്ഥാനത്തിനുള്ളിലെ വൈദ്യുതി ഉപഭോഗത്തിനോ വിൽപ്പനയ്ക്കോ നികുതി ഏർപ്പെടുത്തുന്ന വിഷയം ഉൾപ്പെടുന്നു. നിരവധി സംസ്ഥാനങ്ങൾ വൈദ്യുതി ഉപഭോഗത്തിനോ വിതരണത്തിനോ വൈദ്യുതി തീരുവ ചുമത്താൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ സന്ദർഭങ്ങളിൽ, സംസ്ഥാന നിയമപ്രകാരം നൽകേണ്ട തീരുവ വിതരണം ചെയ്യുന്ന വൈദ്യുതി ഊർജ്ജത്തിന് 52 (1990) 1 എസ് സി സി 12 53 (2009) 4 എസ് സി സി 486 ലൈസൻസി വീണ്ടെടുക്കാവുന്ന തുകയുടെ ആദ്യ ചാർജായിരിക്കുമെന്ന് നിയമസഭ പ്രത്യേകമായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ, അത്തരം ചാർജുകൾ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് ഈടാക്കേണ്ട രീതി സംസ്ഥാന നിയമനിർമ്മാണത്തിലും പ്രസക്തമായ അധീന നിയമനിർമ്മാണത്തിലും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, 1963-ലെ കേരള ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഡ്യൂട്ടി ആക്റ്റ്, 1963-ലെ കേരള വൈദ്യുതി തീരുവ ചട്ടങ്ങൾ എന്നിവ പ്രകാരം ഒരു ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി തീരുവയിലേക്കുള്ള കുടിശ്ശിക ഉപഭോഗത്തിന് വീണ്ടെടുക്കാവുന്ന തുകയുടെ ആദ്യ ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. 107 എന്നിരുന്നാലും, ഏഴാം ഷെഡ്യൂളിലെ ലിസ്റ്റ് രണ്ടിലെ എൻട്രി 53 -ന് ഈ ബാച്ച് കേസുകളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 265 പ്രകാരം ഒരു നികുതിയും ചുമത്തുകയോ ലെവി ഏർപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല എന്നതാണ് ഇതിന് കാരണം. 2003-ലെ നിയമത്തിലെ 50-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം സംസ്ഥാന കമ്മിഷന് ധനപരമായ കൃത്യത നൽകാൻ അധികാരമുണ്ടെന്നത് വിതരണ ലൈസൻസികളുടെ കാര്യമല്ല. 108 റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിന്റെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ ഒരു അധീന നിയമനിർമ്മാണത്തിനോ നിയന്ത്രണത്തിനോ വൈദ്യുതി ഉപഭോഗം നടപ്പിലാക്കിയ പരിസരത്ത് നിയമാനുസൃതമായ ചാർജ് ഘടിപ്പിക്കാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യാൻ കഴിയും. 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 50 പ്രകാരം വൈദ്യുതി ചാർജ് ഈടാക്കൽ, വൈദ്യുതി ചാർജ് ബില്ലിംഗ്, പണം നൽ കാത്തതിന്റെ പേരിൽ വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കൽ, വൈദ്യുതി വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് സംസ്ഥാന കമ്മീഷന് അധികാരമുണ്ട്. 2003-ലെ നിയമത്തിലെ 181-ാം വകുപ്പ് അനുസരിച്ച്, നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പാക്കുന്ന നിയമത്തിന് അനുസൃതമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ഉണ്ടാക്കാൻ സംസ്ഥാന കമ്മിഷന് അധികാരമുണ്ട്. മുമ്പത്തെ ഖണ്ഡികകളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, വകുപ്പ് 181 പ്രകാരം വകുപ്പ് 50 പ്രകാരം അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചട്ടം രൂപീകരിക്കാനുള്ള അധികാരം അത്തരമൊരു ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന പ്ലീനറി നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥയുടെ അഭാവത്തിൽ നിയമപരമായ ചാർജ് നൽകാൻ റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷനെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നതിന് പര്യാപ്തമാണ്. മുൻ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിന് വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിൽ വ്യത്യസ്ത സംവിധാനങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുന്നതിന് സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടറി ചട്ടക്കൂട് പ്രകാരം സംസ്ഥാന കമ്മീഷന് വിപുലമായ അധികാരങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. വൈദ്യുതി കണക്ഷനുള്ള ഒരു നിബന്ധനയായി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ പരിസരത്തിന്റെ തുടർന്നുള്ള ഉടമയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നതിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ ലൈസൻസിക്ക് നൽകാനുള്ള ഏതെങ്കിലും തുക ആസ്തികളുടെ ആദ്യ ചാർജായിരിക്കുമെന്ന് കണക്കാക്കുന്നതിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും ന്യായമായ വ്യവസ്ഥയിലൂടെയോ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്താം. 109 മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 ലെ റെഗുലേഷൻ 10.[5] പ്രകാരം, വൈദ്യുതിക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും തുകയ്ക്കോ മുൻ ഉടമ അടയ്ക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും തുക വസ്തുവിന്റെ ചാർജായി കണക്കാക്കുകയും അതിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ള അനുവദനീയമായ കാലയളവിന് വിധേയമായി കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാളിൽ നിന്ന് ഈടാക്കുകയും ചെയ്യാം. നിലവിലെ വിധിന്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ വ്യവസ്ഥ ഒരു കീഴുദ്യോഗസ്ഥ നിയമത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം മാത്രമാണ്, അതിൽ അടയ്ക്കാത്ത വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വസ്തുവിൽ ചാർജായി മാറുന്നു, തുടർന്ന് കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാളിൽ നിന്ന് അത് വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയും. 110 ഇനിപ്പറയുന്ന ഇന്ത്യ സിമന്റ് ലിമിറ്റഡ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിലെ അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് ലീഗൽ എയ്ഡ് ആൻഡ് അഡ്വൈസ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിലെ തീരുമാനങ്ങളിൽ ലേലം വാങ്ങുന്നവർ ആശ്രയിക്കുന്നത് അവർക്ക് കാര്യമായ സഹായമൊന്നും നൽകുന്നില്ല. ഇന്ത്യ സിമന്റ് ലിമിറ്റഡ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിലെ ചോദ്യം ഏഴാം ഷെഡ്യൂളിലെ രണ്ടാം പട്ടികയിലെ എൻട്രി 49-ൽ വായിക്കുന്ന ആർട്ടിക്കിൾ 246 പ്രകാരം ധാതു അവകാശങ്ങളുടെ റോയൽറ്റിയിൽ ഒരു സെസ് ഏർപ്പെടുത്താൻ സംസ്ഥാന നിയമസഭയ്ക്ക് അധികാരമുണ്ടോ എന്നതായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് ലീഗൽ എയ്ഡ് ആൻഡ് അഡ്വൈസ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ, 45 വയസ്സ് പൂർത്തിയായവരെ അഭിഭാഷകനായി ചേർക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കൂന്ന ബാർ കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യ റൂൾസിന്റെ 4-ാം ഖണ്ഡം, ആറാം അധ്യായത്തിലെ 9-ാം ചട്ടം ആണ് ഈ കോടതി കൈകാര്യം ചെയ്തത്. ഈ രണ്ട് തീരുമാനങ്ങൾക്കും ഇപ്പോഴത്തെ അപ്പീലുകളിൽ ഉയർന്നുവന്നിരിക്കുന്ന പ്രശ്നത്തിൽ വലിയ പ്രസക്തിയില്ല. 111 ലേലം വാങ്ങുന്നവരും ഷാ സുഖ്രാജ് പീരജീ (മേൽ പരാമർശം) കേസിലെ ഈ തീരുമാനത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. 1939 ലെ മദ്രാസ് ജനറൽ സെയിൽസ് ടാക്സ് ആക്ടിലെ വകുപ്പ് 19 പ്രകാരം സംസ്ഥാന സർക്കാർ തയ്യാറാക്കിയ ചട്ടം 21-എ അധികാരപരിധി ലംഘനമാണെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ചട്ടം 21-എ പ്രകാരം, ഒരു 'ഡീലർ' നടത്തുന്ന ഒരു ബിസിനസ്സ് വാങ്ങുന്നയാൾ കൈമാറ്റത്തിന് മുമ്പ് നടന്ന വിൽപ്പന ഇടപാടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഡീലറിൽ നിന്ന് നൽകേണ്ട വിൽപ്പന നികുതി കുടിശ്ശികയ്ക്ക് ബാധ്യസ്ഥനാകാം. 1956-ലെ ഭേദഗതി നിയമത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ വകുപ്പ് 10 പ്രകാരമുള്ള കുടിശ്ശിക തുക നികുതി അടയ്ക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനായ വ്യക്തിയുടെ സ്വത്തിന്മേൽ ചാർജ് ഈടാക്കുന്നുവെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്ത 19-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരമുള്ള അധികാരം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ഭേദഗതി നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നതിനുമുമ്പ് ബിസിനസ്സ് കൈമാറ്റം ചെയ്തതിനാൽ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 10 പ്രാധാന്യം ഈ കോടതി പരിഗണിച്ചില്ല. 1939 ലെ മദ്രാസ് ജനറൽ സെയിൽസ് ടാക്സ് ആക്ടിലെ നിർദ്ദിഷ്ട വ്യവസ്ഥകൾ ഈ കോടതി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനാൽ പ്രസ്തുത കേസിന്റെ അനുപാതം തൽക്ഷണ കേസിൽ സഹായകരമോ ബാധകമോ അല്ല. 112 1882 ലെ സ്വത്ത് കൈമാറ്റ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 100 അനുസരിച്ച് വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ഒരു ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കാൻ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളും വിതരണത്തിന്റെ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളും പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിയമാനുസൃതമായ ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കുകയും ആവശ്യമായ നോട്ടീസ് നൽകുകയും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ, ചാർജ് വസ്തുവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ലൈസൻസിക്ക് വസ്തുവിനെതിരെ നടപടി സ്വീകരിച്ച് അടയ്ക്കാത്ത വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കാൻ അർഹതയുണ്ട്. 1963 ലെ ഇന്ത്യൻ പരിമിതി നിയമത്തിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 62 പ്രാബല്യത്തിൽ വരും. പരിമിതി നിയമത്തിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 62 സ്ഥാവര വസ്തുക്കളിൽ പണയം വച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിൽ ഈടാക്കിയതോ ആയ പണം നൽകുന്നത് നടപ്പാക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. അടയ്ക്കേണ്ട പണം കുടിശ്ശികയായ തീയതി മുതൽ സ്ഥാവര വസ്തുക്കളിൽ ഈടാക്കിയ കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാൻ വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾക്ക് പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ കാലയളവ് ലഭിക്കും. 113 മേൽപ്പറഞ്ഞ ചർച്ചയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ, വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾക്ക് അധീന നിയമനിർമ്മാണം അല്ലെങ്കിൽ വിതരണത്തിന്റെ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകൾ രൂപീകരിച്ച് ഒരു ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഈ കോടതി കരുതുന്നു. പൊതുനന്മയായ വൈദ്യുതി സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിലാണ് അത്തരമൊരു അവസ്ഥ വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നത്. വൈദ്യുതി വിതരണം നൽകുന്നതിന് പൊതു സേവനദാതാക്കൾ വലിയ അളവിൽ മൂലധനവും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും നിക്ഷേപിക്കുന്നു. പരിസരത്തെ കുടിശ്ശികയുള്ള വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിലെ പരാജയമോ കഴിവില്ലായ്മയോ അത്തരം പൊതു സേവനദാതാക്കളുടെയും ലൈസൻസുകളുടെയും പ്രവർത്തനത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും. വിശാലമായ പൊതുതാൽപ്പര്യം കണക്കിലെടുത്ത്, വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾക്ക് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുന്ന വ്യവസ്ഥകൾ അധീന നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പുതിയ അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിനും നിലവിലുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ പരിപാലിക്കുന്നതിനും ധനസഹായവും നിക്ഷേപവും നൽകുന്നതിന് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തിരിച്ചുപിടിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. അത്തരമൊരു വ്യവസ്ഥയുടെ അഭാവത്തിൽ, വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾക്ക് ഒരു മാർഗവുമില്ലാതെ അവശേഷിക്കുകയും, വൈദ്യുതിയുടെ വലിയ കുടിശ്ശിക കെട്ടിക്കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ പോലും പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയും ചെയ്യും. സേവനദാതാക്കളുടെ സാമ്പത്തിക ആരോഗ്യത്തെ ബാധിക്കുന്നതിനുപുറമെ, ഇത് ഉപഭോക്താക്കളുടെ വിശാലമായ വിഭാഗത്തെയും ബാധിക്കും.

VI. വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിൽ വകുപ്പ് 56 (2) ന്റെ പ്രത്യാഘാതം 114 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 56 വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശം മാത്രമാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതെന്ന് വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾ സമർപ്പിച്ചു. പ്രസക്തമായ വ്യവസ്ഥയുടെ വ്യാപ്തി വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട്, വകുപ്പ് 56 വ്യത്യസ്ത സമയപരിധികൾ നിശ്ചയിക്കുന്നു, അതായത് (എ) ഡിസ്കണക്ഷൻ എപ്പോൾ നടത്താം, അതായത്, ആവശ്യമായ അറിയിപ്പ് നൽകിയ ശേഷം ചാർജുകൾ അടയ്ക്കാത്തപ്പോൾ; (ബി) കുടിശ്ശിക നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം കാലം വിച്ഛേദനം എത്രകാലം നിലനിർത്താൻ കഴിയും; (സി) അത് പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതായത് കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുമ്പോൾ ഉടനടി. റിലയൻസിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് അജ്മീർ വിദ്യുത് വിത്രൻ നിഗം ലിമിറ്റഡ് v. റഹമത്തുള്ള ഖാൻ,54 ഉം M/s പ്രേം കോർട്ടസ് v. ഉത്തർപ്രദേശ് ഹരിയാന ബിജ്ലി വിത്രൻ നിഗം ലിമിറ്റഡ്55 വകുപ്പ് 56 (2) ൽ "ഈ വകുപ്പിന് കീഴിൽ" എന്ന പദപ്രയോഗം ഉപയോഗിക്കുന്നത് അർത്ഥമാക്കുന്നത് പരിമിതി കാലയളവിന് ശേഷം പണം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള വിച്ഛേദനം നടത്താനുള്ള മാർഗം ആശ്രയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ്. നിയമപ്രകാരം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള മറ്റ് മാർഗങ്ങളിലൂടെ തീർപ്പുകൽപ്പിക്കാത്ത ചാർജുകൾ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് വകുപ്പ് 56 തടസ്സമല്ലെന്നും ഹർജിയിൽ പറയുന്നു. സിവിൽ പരിഹാരങ്ങളും വൈദ്യുതി വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള നിയമപരമായ അധികാരവും ഒരേസമയം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ലൈസൻസികൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അതേ പരിസരത്തേക്ക് 54 (2020) 4 എസ്സിസി 650 55 സിഎ 7235 of 2009 ലെ 5.10.2021 തീയതിയിലെ വിധിന്യായം പുതിയ കണക്ഷനായി തുടർന്നുള്ള അപേക്ഷകനിൽ നിന്ന് വസ്തുവിൻ മേൽ ഈടാക്കിയ ചാർജുകളുടെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ നിർബന്ധിക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശത്തെ വകുപ്പ് 56 പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നില്ലെന്ന് വാദിച്ചു. 115 വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവിന്റെ പ്രത്യാഘാതത്തെക്കുറിച്ച്, (1) ലൈസൻസിയുടെ വിഛേദനം തടയുന്നതിനുള്ള നിയന്ത്രണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് പരിമിതി; (2) കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാത്തതിന് വൈദ്യുതി വിഛേദിച്ച ശേഷം വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം ഒരു പരിധിയും നൽകുന്നില്ല; (iii) കെട്ടിടത്തിന്റെ മുൻ ഉടമയ്ക്കെതിരെ വൈദ്യുതി ബോർഡിന് അനുകൂലമായി സാധുതയുള്ളതും നിലനിൽക്കുന്നതുമായ പണ ഉത്തരവ് രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവിനെ ബാധിക്കില്ല; (iv) പരിസരത്തേക്ക് ഒരു പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകുന്നതിന് മുൻ കാല കുടിശ്ശിക ആവശ്യപ്പെടാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന് സമയപരിധി ഏർ പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. (v) കുടിശ്ശിക തീർക്കുന്നതുവരെ കണക്ഷൻ നൽകാതിരിക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശം തുടർച്ചയായ അവകാശമാണ്, അത് ഇല്ലാതാക്കിയതായി പറയാനാവില്ല. 116 മറുവശത്ത്, ലേലം വാങ്ങുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അഭിഭാഷകൻ (1) വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതി കാലയളവ്, ലൈസൻസിയിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനായി പുതിയ കണക്ഷന് അപേക്ഷിക്കുന്ന വിജയകരമായ ലേലം വാങ്ങുന്നവരിൽ നിന്ന് കെട്ടികിടക്കുന്ന വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നത് തടയുന്നു; (2) ഏതെങ്കിലും ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശികയുള്ള തുക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള വിലക്ക് മറികടക്കാൻ രണ്ട് നിബന്ധനകൾ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്, അത്തരം തുക ആദ്യം കുടിശ്ശികയായ തീയതി മുതൽ രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം, (എ) വിതരണം ചെയ്ത വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജുകളുടെ കുടിശ്ശികയായി അത്തരം തുക തുടർച്ചയായി വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് കാണിക്കുന്നു, (ബി) ലൈസൻസി വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കരുത്; (3) വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ, അധീന നിയമനിർമ്മാണമായതിനാൽ, ലൈസൻസിയുടെ മേൽ ചുമത്തുന്ന കടമയെ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല, കൂടാതെ വകുപ്പ് 56 (2) ൽ നൽകിയിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഒരു രീതിയിലോ കൂടുതലോ കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാൻ കഴിയില്ല; (4) ഏതെങ്കിലും ബദൽ വ്യാഖ്യാനം വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള തടസ്സത്തെ അർത്ഥശൂന്യമാക്കും, കൂടാതെ കേരള സംസ്ഥാനം v. വി.ടി. കല്ല്യാണിക്കുട്ടി56 വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ഉപയോഗിച്ച് സമയബന്ധിതമായ ക്ലെയിമുകൾ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാം എന്നു വിധിച്ചു. 117 2003-ലെ നിയമത്തിലെ 56-ാം വകുപ്പിലാണ് ഉപഭോക്താവിന് വിതരണം നിർത്താനുള്ള അധികാരം നൽകിയിരിക്കുന്നത്. വ്യവസ്ഥ ചുവടെ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നു: "വകുപ്പ് 56: പണമടക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുക 117.[1] ഏതെങ്കിലും വ്യക്തി വൈദ്യുതിയുടെ വിതരണം, പ്രക്ഷേപണം അല്ലെങ്കിൽ വിതരണം അല്ലെങ്കിൽ വീലിംഗ് എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു ലൈസൻസിക്ക് അല്ലെങ്കിൽ ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിക്ക് നൽകേണ്ട വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജ് ഒഴികെയുള്ള തുക നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ലൈസൻസിയോ ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിയോ പതിനഞ്ച് ദിവസത്തിൽ കുറയാത്ത വ്യക്തമായ അറിയിപ്പ് രേഖാമൂലം നൽകിയ ശേഷം, അങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തിയോടും അത്തരം ചാർജുകളോ മറ്റേതെങ്കിലും തുകയോ അന്യായം വഴി വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള 56 (1999) 3 എസ് സി സി 657 തന്റെ അവകാശത്തിന് മുൻവിധി കാണിക്കാതെ, വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുക, അതിനായി അത്തരം ലൈസൻസിയുടെയോ ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിയുടെയോ സ്വത്തായ ഏതെങ്കിലും വൈദ്യുത വിതരണ ലൈനോ മറ്റ് ജോലികളോ വിച്ഛേദിക്കുകയോ വിച്ഛേദിക്കുകയോ ചെയ്യാം, കൂടാതെ അത്തരം ചാർജ് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് തുക ലഭിക്കുന്നതുവരെ പണം നൽകി വിതരണം നിർത്തുകയും ചെയ്യാം. പക്ഷേ അതിൽ കൂടുതൽ ഇല്ല: പ്രതിഷേധിക്കുന്ന അത്തരം വ്യക്തികൾ കീഴിൽ പറയുന്ന നിക്ഷേപം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാൻ പാടില്ല. 1.a അയാളിൽ നിന്ന് ക്ലെയിം ചെയ്ത തുകയ്ക്ക് തുല്യമായ തുക, അല്ലെങ്കിൽ 1.b അദ്ദേഹവും ലൈസൻസിയും തമ്മിലുള്ള ഏതെങ്കിലും തർക്കം തീർപ്പാകുന്നതുവരെ, കഴിഞ്ഞ ആറ് മാസങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം നൽകിയ വൈദ്യുതിയുടെ ശരാശരി ചാർജിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഓരോ മാസവും അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് നൽകേണ്ട വൈദ്യുതി ചാർജുകൾ കണക്കാക്കിയത്. 117.[2] തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിൽ ഉള്ള മറ്റേതെങ്കിലും നിയമത്തിൽ ഉൾ പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് ഈ വകുപ്പ് പ്രകാരം കുടിശ്ശികയുള്ള ഒരു തുക, അത്തരം തുക ആദ്യം കുടിശ്ശികയായ തീയതി മുതൽ, അത്തരം തുക വിതരണം ചെയ്ത വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജുകളുടെ കുടിശ്ശികയായി തുടർച്ചയായി ഈടാക്കാവുന്നതാണെന്ന് കാണിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, രണ്ട് വർഷത്തെ കാലയളവിന് ശേഷം വീണ്ടെടുക്കാവുന്നതല്ല, കൂടാതെ ലൈസൻസി വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കരുത്." 118 "വൈദ്യുതി വിതരണം" എന്ന തലക്കെട്ടുള്ള ആറാം ഭാഗത്തിന് കീഴിലാണ് വകുപ്പ് 56 വരുന്നത്. വൈദ്യുതി ചാർജ് അടയ്ക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാൻ വകുപ്പ് 56 വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. 119 ലൈസൻസിക്കോ ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിക്കോ നൽകേണ്ട വൈദ്യുതി ചാർജുകളോ കുടിശ്ശികയോ അടയ്ക്കുന്നതിൽ ഉപഭോക്താവിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് അവഗണന ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ വൈദ്യുതി വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള കടുത്ത നടപടി സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയൂ. വകുപ്പ് 56 (1) പ്രകാരം ഏതെങ്കിലും വ്യക്തി വൈദ്യുതിക്ക് ചാർജ് നൽകുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അവനിൽ നിന്ന് ഒരു ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിക്കോ നൽകേണ്ട വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജ് ഒഴികെയുള്ള തുക നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ലൈസൻസിക്കോ ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിക്കോ പതിനഞ്ച് ദിവസത്തെ രേഖാമൂലമുള്ള അറിയിപ്പ് നൽകിയ ശേഷം അത്തരം ചാർജുകൾ ചിലവുകൾ ഉൾപ്പെടെ പണം നൽകുന്നതുവരെ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാം. നിബന്ധനകൾ പാലിച്ചാലേ വൈദ്യുതി വിച്ഛേദിക്കാൻ കഴിയൂ. അത്തരം ചാർജുകളോ മറ്റ് തുകകളോ അനുവദനീയമായ മറ്റ് വീണ്ടെടുക്കൽ രീതികളിലൂടെ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള വിതരണ ലൈസൻസിയുടെ അവകാശങ്ങൾക്ക് മുൻവിധിയില്ലാതെയാണ് കട്ട് ഓഫ് അല്ലെങ്കിൽ ഡിസ്കണക്ഷൻ. വകുപ്പ് 56 (1) ലെ വ്യവസ്ഥ പ്രകാരം "പ്രതിഷേധിക്കുന്ന" ഉപഭോക്താവ്, ക്ലെയിം ചെയ്ത തുക നിക്ഷേപിക്കുകയോ മുൻ ആറ് മാസത്തിനുള്ളിൽ അടച്ച ശരാശരി ചാർജുകൾ നിക്ഷേപിക്കുകയോ ചെയ്താൽ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കില്ല. 120 വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെയോ ജനറേറ്റിംഗ് കമ്പനിയുടെയോ നിയമപരമായ അവകാശം വകുപ്പ് 56 (2) നൽകുന്ന രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവിന് വിധേയമാണ്. വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരം തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും നിയമത്തിൽ എന്തെങ്കിലും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഏതെങ്കിലും ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് "ഈ വകുപ്പ് പ്രകാരം" കുടിശ്ശികയുള്ള ഒരു തുകയും, വിതരണം ചെയ്ത വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജുകളുടെ കുടിശ്ശികയായി തുടർച്ചയായി വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുന്ന തുക കാണിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ അത്തരം തുക ആദ്യം കുടിശ്ശികയായ തീയതി മുതൽ രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ല, കൂടാതെ ലൈസൻസി വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കരുത്. വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം തുക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. "ഈ വിഭാഗത്തിന് കീഴിൽ" എന്ന പദപ്രയോഗത്തിൽ നിന്ന് ഇത് വ്യക്തമാണ്. 121 വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിന് ലൈസൻസിംഗ് അതോറിറ്റി നിയമപരമായതും സിവിലുമായ പരിഹാരങ്ങൾ ഒരേസമയം പ്രയോഗിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് ആദ്യത്തെ പ്രശ്നം. വൈദ്യുതി ചാർജ് നൽകാനുള്ള ബാധ്യത ഒരു നിയമപരമായ ബാധ്യതയാണ്, ഒരു ഉപഭോക്താവ് വൈദ്യുതിക്ക് ചാർജോ വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജ് അല്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും തുകയോ നൽകാൻ അവഗണിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വകുപ്പ് 56 നൽകുന്നു. വകുപ്പ് 56 (1) പ്രകാരം, ഒരു ഉപഭോക്താവ് പണമടയ്ക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തുമ്പോൾ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അധികാരം "അത്തരം ചാർജോ മറ്റ് തുകയോ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് മുൻവിധിയില്ലാതെയാണ്". ഇതിനർത്ഥം ലൈസൻസ് ഉടമയ്ക്ക് വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ പരിഹാരവും ഉപഭോക്താവിനെതിരെ വീണ്ടെടുക്കലിനായി ഒരു കേസ് സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു സിവിൽ പരിഹാരവും പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയും, കാരണം ലൈസൻസിക്ക് ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുന്നതിലൂടെ കുടിശ്ശിക തുക ലഭിക്കണമെന്നില്ല. ബീഹാർ എസ് ഈ ബി v. ഐസ്ബെർഗ് ഇൻഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡ്,57 എന്ന കേസിന്റെ തീരുമാനത്തിൽ വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള അധികാരം ഒരു കേസ് ഏർപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ സാധാരണ വീണ്ടെടുക്കൽ രീതിക്ക് പുറമേ വിതരണക്കാരന് നൽകുന്ന പ്രത്യേക അധികാരമാണെന്ന് ഈ കോടതി വിധിച്ചു. കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാത്തതിന്റെ പരിണതഫലമായും കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമായും വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള അധികാരം, ഇലക്ട്രിക്കൽ ചാർജുകൾ മൂലമുള്ള കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് ഒരു കേസോ മറ്റ് നടപടികളോ ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശത്തിന് അനുബന്ധമാണ്. 122 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 56 (1) നു സമാനമായ 1910-ലെ നിയമത്തിലെ 24-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം 1910-ലെ നിയമത്തിലെ 24-ാം വകുപ്പ് വൈദ്യുതി ബോർഡിന് ഒരു ആവശ്യം ഉന്നയിക്കാനും ചാർജ് നൽകാനും വിസമ്മതിക്കുന്ന 57 (2020) 20 എസ്സിസി 745 ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് വിതരണം നിർത്തലാക്കുന്നതിനും അധികാരം നൽകി. വകുപ്പ് 24 ന്റെ പ്രാമുഖ്യം പരിഗണിച്ചു ഈ കോടതി ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ, വകുപ്പ് 24 പ്രകാരം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന നോട്ടീസിന്റെ സേവനത്തിനുശേഷം വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുന്ന നടപടി വീണ്ടെടുക്കലിനായി ഒരു കേസ് ഫയൽ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള പൊതുവായ പരിഹാരത്തിന് പുറമേയാണെന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. 123 മെസ്സേർസ് സ്വസ്തിക് ഇൻഡസ്ട്രീസ് v. മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ്,58 1948 ലെ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 60 എ പ്രകാരം 24-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരമുള്ള ഊർജ്ജ വിതരണം നിർത്താനുള്ള അവകാശം എടുത്തുകളയുന്നില്ലെന്ന് ഈ കോടതി വിധിച്ചു, ഇത് വൈദ്യുതി ബോർഡിന് അവിടെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന പരിമിതി കാലയളവിനുള്ളിൽ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാൻ അവസരം നൽകുന്നു. ഈ കോടതി ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിച്ചു: "5. അതിനാൽ, ചാർജുകൾ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവകാശം അതിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണെന്നും ചാർജ് അടയ്ക്കാൻ അവഗണിക്കുന്ന ഉപഭോക്താവിന് വൈദ്യുതോർജ്ജ വിതരണം നിർത്താനുള്ള 58 (1997) 9 എസ് സി സി 465 അവകാശം അതിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗമാണെന്നും വ്യക്തമാകും. കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം ലൈസൻസിയായ വൈദ്യുതി ബോർഡിന് നൽകുന്ന അവസരത്തിന്റെ കാര്യമാണ്. അതിനാൽ, കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാൻ ബോർഡിന് അവകാശം നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്നും കേസ് ഫയൽ ചെയ്യുന്നതിന് പരിമിതി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും അത് വകുപ്പ് 24 പ്രകാരം ബോർഡിന് നൽകിയിട്ടുള്ള അവകാശം കവർന്നെടുക്കുന്നില്ല. ചാർജുകൾ അടയ്ക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടാനും അത് നൽകാൻ അവഗണിക്കാനും ഉപഭോക്താവ് ചാർജുകൾ അടയ്ക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുമ്പോൾ വിതരണം നിർത്താനോ വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനോ അവർക്ക് അധികാരമുണ്ട്. ബാധ്യതകൾ പരസ്പര പൂരകമാണെന്നാണ് ഉദ്ദേശ്യം എന്ന് തോന്നുന്നു...." അതിനാൽ, വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഉപഭോക്താവിനെതിരെ കേസ് ഫയൽ ചെയ്ത് തിരിച്ചു പിടിക്കൽ നടപടികൾ ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം, വീണ്ടെടുക്കൽ മാർഗ്ഗമായി വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള അധികാരത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമാണ്. 124 രണ്ടാമത്തെ പ്രശ്നം വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള സേവനദാതാക്കളുടെ സിവിൽ പരിഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് വകുപ്പ് 56 (2) ൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന രണ്ട് വർഷത്തെ കാലയളവിന്റെ പ്രത്യാഘാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരം വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കുന്നതിലൂടെ ലൈസൻസി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിന് രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി നൽകുന്നു. വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം ഒരു ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശികയുള്ള തുക വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശത്തിന് ഇത് നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തുന്നു. രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം ഒരു ഉപഭോക്താവിനെതിരെ ഈ വ്യവസ്ഥ പ്രയോഗിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആദ്യം കുടിശ്ശികയുള്ള തുക വിതരണം ചെയ്ത വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജുകളുടെ കുടിശ്ശികയായി തുടർച്ചയായി വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് കാണിക്കുമ്പോൾ നടപടി അനുവദനീയമാണ്. വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം, വൈദ്യുതി ഉപഭോഗത്തിൽ അടയ്ക്കേണ്ട ബാധ്യത ഉയരുന്നു, ലൈസൻസി ആദ്യമായി ഒരു ബിൽ നൽകുമ്പോൾ അടയ്ക്കേണ്ട ബാധ്യത ഉയരുന്നു. ഇതനുസരിച്ച്, ബിൽ നൽകിയതിനുശേഷം മാത്രമേ രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവ് ആരംഭിക്കൂ. 125 ലൈസൻസിക്ക് ലഭ്യമായ സിവിൽ പരിഹാരങ്ങളിൽ വകുപ്പ് 56 (2) ന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ്, ഒരു ഉപഭോക്താവിന് ഉണ്ടായ ബാധ്യത 2003 ലെ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന കാലയളവിന് മുമ്പാണെങ്കിൽ, വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതി ബാധകമല്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. കുസുമം ഹോട്ടൽസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് v. കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് 59 എന്ന കേസിൽ 2003-ലെ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതിനുശേഷം വകുപ്പ് 56 (2) ബാധകമാണെന്നും വകുപ്പ് പ്രകാരമുള്ള പരിമിതിയുടെ പരിധിയാണെന്നും ഈ കോടതി വിധിച്ചു. നിയമം നടപ്പാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഉപഭോക്താവിന് ഉണ്ടാകുന്ന ബാധ്യതയ്ക്ക് 56 (2) ബാധകമല്ല. 1897-ലെ ജനറൽ ക്ലോസ്സ് ആക്ടിലെ വകുപ്പ് 6 അനുസരിച്ച്, മുമ്പത്തെ നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള ബാധ്യത തുടരും, വൈദ്യുതി വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശവാദം 2003 ലെ നിയമം നടപ്പാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന റെഗുലേറ്ററി ചട്ടക്കൂട് നിയന്ത്രിക്കും. 126 2002 ഡിസംബർ 19 ലെ റിപ്പോർട്ടിൽ, വകുപ്പ് 56 പ്രകാരമുള്ള കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള നിയന്ത്രണം ഉപഭോക്താവിനെ ഏകപക്ഷീയമായ ബില്ലിംഗുകളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമാണെന്ന് ഊർജ്ജ സ്റ്റാൻഡിംഗ് 59 (2008) 12 എസ് സി സി 213 കമ്മിറ്റി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.60 മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, വകുപ്പ് 56 (2) നടപ്പിലാക്കുന്നതിൻെറ ഏകപക്ഷീയമായ ബില്ലിംഗുകളുടെ കുഴപ്പം പരിഹരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അതിനാൽ, ഒരു ലൈസൻസി ഇലക്ട്രിക്കൽ സപ്ലൈ വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രത്യേക അധികാരം ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ വകുപ്പ് 56 (2) ഉൾപ്പെടുത്തി. വകുപ്പ് 56 (2) ഒരു ലൈസൻസിക്ക് ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം ഏകപക്ഷീയമായി ഒരു ബിൽ ചുമത്താനും ഇലക്ട്രിക്കൽ സപ്ലൈ വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനുള്ള കടുത്ത നടപടിയിലൂടെ ഇത്രയും വലിയ തുക വീണ്ടെടുക്കാനും സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നു. 127 റഹമത്തുള്ള ഖാൻ (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ, ലൈസൻസി ഉന്നയിച്ച അധികമോ അനുബന്ധമോ ആയ ആവശ്യത്തിൽ വകുപ്പ് 56 (2) നൽകുന്ന പരിമിതി കാലയളവിന്റെ ബാധകത ഈ കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് കൈകാര്യം ചെയ്തു. ഒരു ഉപഭോക്താവിന് ഒരു പ്രത്യേക താരിഫിന് കീഴിൽ ബിൽ ചെയ്തുവെങ്കിലും ഓഡിറ്റിന് ശേഷം, മറ്റൊരു താരിഫ് കോഡ് പ്രയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് 60 ഊർജ്ജ സ്റ്റാൻഡിംഗ് കമ്മിറ്റി - പതിമൂന്നാം ലോക്സഭ, വൈദ്യുതി ബിൽ 2001 - മുപ്പത്തൊന്നാം റിപ്പോർട്ട്, ഊർജ്ജ മന്ത്രാലയം (2002) കണ്ടെത്തി. 2009 ജൂലൈ മുതൽ 2011 സെപ്റ്റംബർ വരെയുള്ള കാലയളവിൽ 2014 ൽ ഒരു അധിക ബിൽ ഉയർത്തി. വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതി കാലയളവ് അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം ഒരു അനുബന്ധ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ലൈസൻസിയെ തടയാതിരിക്കാനാണ് വകുപ്പ് 56 (2) വ്യാഖ്യാനിച്ചത്. എന്നിരുന്നാലും, അധിക ആവശ്യം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനുള്ള നിർബന്ധിത നടപടി സ്വീകരിക്കാൻ ലൈസൻസിക്ക് ഇത് അധികാരം നൽകിയില്ല. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിന് മറ്റ് മാർഗങ്ങൾ അവലംബിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ലൈസൻസിയെ രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി തടയുന്നില്ലെന്ന് ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. കോടതി ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിച്ചു: "7.[4] വകുപ്പ് 56 ലെ ഉപവകുപ്പ് (1) വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിൽ ഉപഭോക്താവ് പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാൻ ലൈസൻസുള്ള കമ്പനിക്ക് നിയമപരമായ അവകാശം നൽകുന്നു. ഈ നിയമപരമായ അവകാശം നിയമത്തിന്റെ വകുപ്പ് 56 ലെ ഉപവകുപ്പ് (2) നൽകുന്ന രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവിന് വിധേയമാണ് 7.[5] വകുപ്പ് 56 ലെ ഉപവകുപ്പ് (2) പ്രകാരം വൈദ്യുതി ചാർജുകൾ "ആദ്യത്തെ കുടിശ്ശിക" ആയി മാറിയ തീയതി മുതൽ രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവ് ആരംഭിക്കും. ഉപഭോക്താവ് കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാത്തതിനാൽ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള ലൈസൻസി കമ്പനിയുടെ അവകാശത്തെ ഈ വ്യവസ്ഥ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു, കഴിഞ്ഞ കാലയളവിൽ സമാഹരിച്ച ബില്ലുകളിൽ വിതരണം ചെയ്ത വൈദ്യുതിയുടെ കുടിശ്ശികയായി അത്തരം തുക തുടർച്ചയായി വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് കാണിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ. തുക "ആദ്യ കുടിശ്ശിക" ആയി മാറിയതിന് ശേഷം രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവ് അവസാനിച്ച ശേഷം ലൈസൻസി കമ്പനിയെ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് വകുപ്പ് 56 (2) ന്റെ ലക്ഷ്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തും. a.[8] എന്നിരുന്നാലും, വകുപ്പ് 56 (2) ലൈസൻസി കമ്പനിയെ രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവ് അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം അനുബന്ധ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുന്നില്ല. രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവ് അവസാനിച്ചതിനുശേഷം കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാത്തതിനാൽ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള ലൈസൻസിയുടെ അവകാശത്തെ ഇത് പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അനുബന്ധ ആവശ്യം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി ലൈസൻസി കമ്പനി ആരംഭിച്ചേക്കാവുന്ന മറ്റ് വീണ്ടെടുക്കൽ രീതികളെ ഇത് നിയന്ത്രിക്കുന്നില്ല. a.[9] മേൽപ്പറഞ്ഞ അനുപാതം നിലവിലെ കേസിന്റെ വസ്തുതകളുമായി ബാധകമാക്കി, ലൈസൻസി കമ്പനി 18-3-2014 ജൂലൈ 2009 മുതൽ സെപ്റ്റംബർ 2011 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ഒരു അധിക ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചു. 18-3-2014 ന് തെറ്റായ താരിഫ് കോഡ് പ്രകാരം ബില്ലിംഗ് ചെയ്യുന്നതിലെ പിഴവ് ലൈസൻസി കമ്പനി കണ്ടെത്തി. വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള രണ്ട് വർഷത്തെ പരിമിതി കാലയളവ് അപ്പോഴേക്കും അവസാനിച്ചിരുന്നു.

9.1. ഒരു തെറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ ശരിയായ പിശക് ഉണ്ടെങ്കിൽ വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതി കാലയളവ് അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം വകുപ്പ് 56 (2) ലൈസൻസി കമ്പനിയെ ഒരു അധിക അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അനുബന്ധ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുന്നതിൽ തടയുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, അധിക ആവശ്യം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനുള്ള നിർബന്ധിത നടപടി സ്വീകരിക്കാൻ ലൈസൻസി കമ്പനിയെ ഇത് അധികാരപ്പെടുത്തിയില്ല." 128 പ്രേം കോർട്ടെക്സ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ റഹമത്തുള്ള ഖാൻ (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിലെ ഈ കോടതിയുടെ നിയമത്തിന്റെ വിശദീകരണം ഒരു കോർഡിനേറ്റ് ബെഞ്ച് പരിഗണിച്ചു. ഒരു ഉപഭോക്താവിന് ഒരു ഹ്രസ്വ വിലയിരുത്തൽ നോട്ടീസ് നൽകി, ഹ്രസ്വ ബില്ലിംഗും തുടർന്ന് അധിക ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുന്നതും സേവനത്തിന്റെ കുറവിന് തുല്യമാകുമോ എന്ന് കോടതിക്ക് പരിഗണിക്കേണ്ടിവന്നു. വകുപ്പ് 56 ൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ബാർ ലൈസൻസിയുടെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത അവകാശങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു, അതായത് വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവകാശം, വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള അവകാശം. പരിമിതി നിയമപ്രകാരം, അവകാശമല്ല, പരിഹാരമാണ് ഇല്ലാതാകുന്നതെന്ന് ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. വിച്ഛേദനത്തിനുള്ള പരിഹാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബാർ പരിമിതി നിയമത്തിന് ഒരു അപവാദമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. വകുപ്പ് 56 (2) ൽ വകുപ്പ് 56 (1) ന്റെ സ്വാധീനം ഈ കോടതി കൂടുതൽ പരിഗണിക്കുകയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു: "15. അതിനാൽ, ബാർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ലൈസൻസിയുടെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത അവകാശങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, അതായത് (i) വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവകാശം; (ii) വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള അവകാശം. വിച്ഛേദിക്കാനുള്ള അവകാശം നടപ്പാക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തടസ്സം യഥാർത്ഥത്തിൽ പരിമിതി നിയമത്തിന് ഒരു അപവാദമാണ്. പരിമിതിയുടെ നിയമപ്രകാരം, ഇല്ലാതാക്കുന്നത് പരിഹാരമാണ്, അവകാശമല്ല. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, പരിമിതി നിയമം ഇല്ലാതാക്കുന്നത് ഒരു കോടതി വഴിയുള്ള പരിഹാരമാണ്, അല്ലാതെ ഒരു കോടതി വഴി ലഭ്യമായ ഒരു പരിഹാരമല്ല. എന്നിരുന്നാലും, വകുപ്പ് 56 (2) വീണ്ടെടുക്കലിന്റെ സാധാരണ പരിഹാരത്തെ മാത്രമല്ല, വിച്ഛേദനത്തിനുള്ള പരിഹാരത്തെയും തടയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് വകുപ്പ് 56 (2) ന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം പരിമിതി നിയമത്തിന് ഒരു അപവാദമാണെന്ന് ഈ കോടതി കരുതുന്നത്..... a.23 രണ്ടാമത്തെ വശത്തിലേക്ക് വരാം, അതായത്, വകുപ്പ് 56 ലെ ഉപവകുപ്പ് (2) മേൽ ഉപവകുപ്പ് (1) സ്വാധീനം പ്രകാരം, ഉപവകുപ്പ് (1) ന്റെ അടിത്തറ വൈദ്യുതിക്ക് ഏതെങ്കിലും ചാർജ് നൽകാനുള്ള ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടെ അശ്രദ്ധയാണെന്ന് കാണാം. ഉപവകുപ്പ് (1) ആരംഭിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ് "ആരെങ്കിലും പണം നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നിടത്ത് വൈദ്യുതിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചാർജോ വൈദ്യുതിയുടെ ചാർജ് അല്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും തുകയോ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കേണ്ടതാണ്". a.24 ഉപവകുപ്പ് (2) "ഏതെങ്കിലും ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് ഈ വകുപ്പിന് കീഴിൽ കുടിശ്ശികയുള്ള തുക ഇല്ല" എന്ന വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു". അതിനാൽ, (2) ഉപവകുപ്പിന് കീഴിലുള്ള തടസ്സം വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം കുടിശ്ശികയുള്ള തുകയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് സ്വാഭാവികമായും നമ്മെ ഉപവകുപ്പ് (1) ലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു അത് പ്രത്യേകിച്ചും വൈദ്യുതിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചാർജ് അല്ലെങ്കിൽ വൈദ്യുതിക്കായി ചാർജ് അല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും തുക നൽകുന്നതിനുള്ള ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള അശ്രദ്ധ സംബന്ധിച്ച് ഉള്ളതാണ്. വകുപ്പ് 56 ഉപവകുപ്പ് (1), പ്രകാരം, കൈക്കാര്യം വൈദ്യുതിക്ക് പണം നൽകേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള അശ്രദ്ധ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും സംബന്ധിച്ച് അല്ല, ലൈസൻസിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള അശ്രദ്ധയോ സംബന്ധിച്ച് അല്ല." 129 വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതി കാലയളവ് വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം നൽകേണ്ട തുകയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം കുടിശ്ശികയുള്ള തുക വൈദ്യുതിക്ക് പണമടയ്ക്കുന്നതിൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ അശ്രദ്ധ കാരണം നൽകേണ്ട തുകയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരം അത്തരം തുക ആദ്യം കുടിശ്ശികയായിത്തീർന്ന രണ്ട് വർഷത്തെ കാലയളവിന് ശേഷം വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. വകുപ്പ് 56 പ്രകാരം നൽകിയിരിക്കുന്ന വീണ്ടെടുക്കൽ മാർഗ്ഗങ്ങൾ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനുള്ള പരിഹാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവകാശം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. 130 സമയബന്ധിതമായി വിലക്കപ്പെട്ട കടങ്ങൾ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന ലേലം വാങ്ങുന്നവരുടെ എതിർപ്പും ഈ കോടതി ഹ്രസ്വമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാം. കേരള റവന്യൂ റിക്കവറി ആക്ട് ലെ വ്യവസ്ഥകളെ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ട് കാലാനുസൃതമായ കടം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് വാദിക്കാൻ അഭിഭാഷകൻ വി.ടി. കല്ല്യാണിക്കുട്ടി (മേൽ പരാമർശം) ആശ്രയിച്ചു. നിലവിലെ ബാച്ച് കേസുകളിൽ ലേലം വാങ്ങുന്നവർക്ക് ഈ തീരുമാനം സഹായകരമല്ല. ആ കേസിൽ, കേരള ഫിനാൻസ് കോർപ്പറേഷൻ നൽകിയ കാർഷിക വായ്പകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, കേരള റവന്യൂ റിക്കവറി ആക്ട് പുതിയ അവകാശം സൃഷ്ടിക്കാത്തതിനാൽ, നിയമപരമായി വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത തുകകൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ ഒരു വ്യക്തിക്ക് അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഈ കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ച് വിധിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ തീരുമാനത്തിലെത്തുമ്പോൾ, വായ്പ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവകാശത്തെ സ്പർശിക്കാതെ, ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിനപ്പുറം ഒരു കേസ് വഴി പരിഹാരത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്ന നിയമം തടയുന്നുവെന്ന് ഈ കോടതി ന്യായീകരിച്ചു. അവകാശം സ്പർശിക്കപ്പെടാതെ തുടരുന്നു, അത് മറ്റേതെങ്കിലും അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയും. 131 അതിനാൽ, 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മുൻ ഉപഭോക്താവിനെതിരെ സിവിൽ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യുന്നതിലൂടെയോ തുടർന്നുള്ള കൈമാറ്റക്കാരനിൽ നിന്നോ കുടിശ്ശികയുള്ള വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നത് വിലക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന ലേലം വാങ്ങുന്നവരുടെ വാദം ഈ കോടതി നിരസിക്കുന്നു. വകുപ്പ് 56 (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതി വകുപ്പ് 56 പ്രകാരമുള്ള വിച്ഛേദനത്തിനുള്ള പരിഹാരത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, സിവിൽ പരിഹാരങ്ങളിലൂടെയോ വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് കീഴിൽ നിയമപരമായ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുന്നതിലൂടെയോ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കാൻ ലൈസൻസിക്ക് അർഹതയുണ്ട്.

VII. വസ്തുവിലെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടോ അല്ലാതെയോ "എവിടെയാണ്" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ വസ്തു വില്പന നടത്തുന്നതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം 132 വൈദ്യുതി സേവനദാതാക്കൾ ഇങ്ങനെ വാദിച്ചു; (i) ലേലം വാങ്ങുന്നവർക്ക് കുടിശ്ശിക അടച്ചു തീർക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തി (ii) പരിസരങ്ങളുടെ പൊതു ലേലവും വിൽപ്പനയും "എവിടെയാണ്" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ നടന്നു; (iii) വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക പരാമർശത്തോടെയോ അല്ലാതെയോ പരിസരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ ബാധ്യതകളും അംഗീകരിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു വ്യവസ്ഥ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടും; (iv) വാണിജ്യ ഇടപാടുകളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന വിൽപ്പനയിൽ, ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ നിശ്ചിതമായ കുടിശ്ശിക തുകയെക്കുറിച്ച് ഉചിതമായ ജാഗ്രത പുലർത്തേണ്ടതുണ്ട്. മറുവശത്ത്, ലേലം വാങ്ങുന്നവർ സമർപ്പിച്ചത് (i) "എവിടെയാണ്" പോലുള്ള ഒരു നിബന്ധന ഭൗതിക സ്വത്തിന്റെ ഒരു സവിശേഷതയാണെന്നും ചാർജുകളോ ഭൂമിയുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന മറ്റ് ബാധ്യതകളോ അല്ലാത്ത അവകാശവാദങ്ങളിലേക്ക് ഇത് വ്യാപിക്കുന്നില്ലെന്നും; (ii) ഇനിപ്പറയുന്ന പഞ്ചാബ് അർബൻ പ്ലാനിംഗ് ആൻഡ് ഡെവലപ്മെന്റ് അതോറിറ്റി v. രഘു നാഥ് ഗുപ്ത 61 ഉം ഡെൽഹി ഡെവലപ്മെന്റ് അതോറിറ്റി v. കെന്നത്ത് ബിൽഡേഴ്സ് ആൻഡ് ഡെവലപ്പേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് 62; തീരുമാനങ്ങളിൽ വാദത്തിന് പിന്തുണ ലഭിക്കുന്നു (iii) ഒരു വസ്തുവകകൾ നോക്കി മാത്രം വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തിട്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല; (iv) പ്രത്യേകിച്ചും കോടതിയുടെ ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽ പരാമർശം) 61 (2012) 8 എസ് സി സി 197 62 (2016) 13 എസ് സി സി 561 വിധിന്യായം കണക്കിലെടുത്ത് കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ അപേക്ഷകർക്ക് യാതൊരു ബാധ്യതയുമില്ല. 133 നിലവിലെ ബാച്ച് കേസുകളിൽ, പരിസരം സാധാരണയായി "എവിടെയാണ്" അടിസ്ഥാനത്തിൽ നടക്കുന്ന ലേല വിൽപ്പനയിലാണ് വിറ്റത്. "എവിടെയാണ് അടിസ്ഥാനം" എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു വിൽപ്പന, വാങ്ങുന്നയാൾ നിലവിലുള്ള എല്ലാ അവകാശങ്ങളും ബാധ്യതകളും ബാധ്യതകളും ഉപയോഗിച്ച് ആസ്തി സ്വന്തമാക്കുമെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. ഒരു വസ്തു "എവിടെയാണ്" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിൽക്കുമ്പോൾ, വസ്തുവിലെ ബാധ്യതകൾ വിൽപ്പനയ്ക്ക് ശേഷം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് കൈമാറുന്നു. 134 യു.ടി. ചണ്ഡീഗഡ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ v. അമർജീത് സിംഗ് 63 ഒരു ഉപഭോക്തൃ പരാതിയുടെ പരിപാലനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് ഒരു പൊതു ലേലത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ വിശദീകരിച്ചു. നിലവിലുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ പൊതു ലേലത്തിലൂടെ വിൽപ്പനയ്ക്കോ 63 (2009) 4 എസ് സി സി 660 പാട്ടത്തിനോ വയ്ക്കുകയും വിൽപ്പന ഏറ്റവും ഉയർന്ന ലേലക്കാരന് അനുകൂലമായി സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത്, തൽഫലമായുള്ള കരാർ സ്ഥാവര വസ്തുക്കളുടെ വിൽപ്പന അല്ലെങ്കിൽ പാട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്, അല്ലാതെ ചരക്കുകളുടെ സേവനമോ വിൽപ്പനയോ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നില്ലെന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ഈ കോടതി പൊതു ലേലങ്ങളുടെ സ്വഭാവം പരിശോധിക്കുകയും ഒരു സൈറ്റിന്റെ അവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ ഉചിതമായ ജാഗ്രത പുലർത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന "അടിസ്ഥാനം എവിടെയാണ്" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ നടത്തുന്ന ലേലത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു: "19..... സ്ഥലങ്ങളുടെ പൊതു ലേലത്തിൽ, സ്ഥിതി തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. താൽപ്പര്യമുള്ള ഒരു വ്യക്തിക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സ്ഥലങ്ങൾ പരിശോധിക്കാനും അവന് സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനും അത്തരം സ്ഥലങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മാത്രം ലേലത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും കഴിയും. ലേലത്തിൽ ലേലം വിളിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, സ്ഥലങ്ങളുടെ അവസ്ഥയും സാഹചര്യവും നിർണ്ണയിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാം അല്ലെങ്കിൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചോ സൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവത്തെക്കുറിച്ചോ അവനറിയാം. 'എവിടെയാണ് എന്നത് അടിസ്ഥാനം' ആക്കിയാണ് ലേലം നടക്കുന്നത്. അത്തരം അറിവോടെ, അദ്ദേഹം ലേലത്തിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ഒരു പ്രത്യേക ലേലം വിളി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ ഒരു പ്രത്യേക വില നൽകണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല. ലേലം ചെയ്ത സ്ഥലങ്ങളുടെ സൗകര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഉറപ്പും / പ്രാതിനിധ്യവുമില്ലാതെ നിലവിലുള്ള സ്ഥലങ്ങളാകുമ്പോൾ, സേവനത്തിന്റെ കുറവോ സേവന നിഷേധമോ എന്ന പ്രശ്നമില്ല. സ്ഥലങ്ങളും വിലയും സംബന്ധിച്ച് ലേലക്കാരന് ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പും ഓപ്ഷനും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഏതെങ്കിലും സൗകര്യമോ സൗകര്യമോ സംബന്ധിച്ച് ഉറപ്പില്ലാത്തപ്പോൾ, സ്ഥലത്തിന്റെ ഉടമ ഒരു സേവന ദാതാവായി മാറുന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നില്ല...

20. നിർദ്ദിഷ്ടമോ പ്രത്യേകമോ ആയ സൗകര്യങ്ങളൊന്നും ഉറപ്പുനൽകാതെ ഒരു പൊതു ലേലം നടക്കുന്നിടത്ത്, സ്ഥലം പരിശോധിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ച ശേഷം ഭാവി വാങ്ങുന്നയാൾ / പാട്ടക്കാരൻ ലേലത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സ്ഥലത്തിന്റെ നിലവിലുള്ള സാഹചര്യം, സ്ഥാനം, അവസ്ഥ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് ലേലത്തിൽ ലേലം വിളി നടത്തുന്നു. എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ലഭ്യമാണെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം ഉയർന്ന തുക വാഗ്ദാനം ചെയ്യും. സൗകര്യങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥലം എന്തെങ്കിലും പോരായ്മകൾ അനുഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം കുറഞ്ഞ തുക വാഗ്ദാനം ചെയ്യും, അല്ലെങ്കിൽ ലേലത്തിൽ പങ്കെടുത്തേക്കില്ല. ഒരിക്കൽ തുറന്ന കണ്ണുകളോടെ, ഒരു വ്യക്തി ഒരു ലേലത്തിൽ പങ്കെടുത്തുകഴിഞ്ഞാൽ, അതിനുശേഷം വില / പ്രീമിയം അല്ലെങ്കിൽ കാലതാമസം വരുത്തിയ തുക നിർദ്ദിഷ്ട പലിശ അല്ലെങ്കിൽ തറ വാടകയുടെ ബാക്കി അത് സ്ഥലത്തിൽ ചില പോരായ്മകൾ അല്ലെങ്കിൽ സൗകര്യങ്ങൾ നൽകാത്തതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നൽകില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നത് അനുവദിക്കാൻ കഴിയില്ല..." 135 രഘു നാഥ് ഗുപ്ത 64 (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ, ലേല നോട്ടീസിന്റെ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും പാലിക്കാൻ താൻ ബാധ്യസ്ഥനല്ലെന്നോ വിൽപ്പനക്കാരൻ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ നൽകിയിട്ടില്ലെന്നോ പിന്നീട് വാദിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വാണിജ്യ പ്ലോട്ടുകൾ വിജയകരമായി ലേലം വാങ്ങുന്നയാളെ തടയുന്നുവെന്ന് ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. പഞ്ചാബ് അർബൻ പ്ലാനിംഗ് ആൻഡ് ഡെവലപ്മെന്റ് അതോറിറ്റി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേല നോട്ടീസിലെ നിബന്ധനകളെയും വ്യവസ്ഥകളെയും പ്രത്യേകിച്ച് 25-ാം വകുപ്പിനെയും ആശ്രയിച്ച കോടതി തർക്കം പരിഹരിക്കുന്നതിൽ ലേല നോട്ടീസിന് ഗണ്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിയുമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ലേല നോട്ടീസിലെ 25-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം സ്ഥലം "എവിടെയാണ്" എന്ന 64 (2012) 8 എസ് സി സി 197 അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതെന്നും സ്ഥലം നിരപ്പാക്കുന്നതിനോ ഘടനകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനോ അതോറിറ്റിക്ക് ഉത്തരവാദിത്തമില്ലെന്നും പറയുന്നു. "എവിടെയാണ്" എന്ന പ്രയോഗം ഈ കോടതി ഇനിപ്പറയുന്ന വാക്കുകളിൽ വിശദീകരിച്ചു: "14. മേൽപ്പറഞ്ഞ നിബന്ധനകൾക്ക് വിധേയമായി, എതിർകക്ഷി തുറന്ന കണ്ണുകളോടെ വാണിജ്യ പ്ലോട്ടുകൾ സ്വീകരിച്ചതായി ഈ കോടതി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. വ്യക്തമായും, വാണിജ്യ പ്ലോട്ടുകൾ "എവിടെയാണ്" എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അനുവദിച്ചത്. ലേല സമയത്ത് ലഭ്യമായ സൗകര്യങ്ങൾ അലോട്ട്മെന്റുകാർ നിർണ്ണയിക്കുമായിരുന്നു, വാണിജ്യ പ്ലോട്ടുകൾ "എവിടെയാണോ" അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, പാർക്കിംഗ്, ലൈറ്റുകൾ, റോഡുകൾ, വെള്ളം, അഴുക്കുചാൽ മുതലായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ പി യു ഡി ഏ നൽകിയിട്ടില്ലെന്ന് അവർ വാദിക്കുന്നത് അനുവദിക്കാൻ കഴിയില്ല. വാണിജ്യ പ്ലോട്ടുകൾ "എവിടെയാണോ" എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എടുക്കാൻ അലോട്ട്മെന്റുകാർക്ക് താൽപ്പര്യമില്ലെങ്കിൽ, അവർ അലോട്ട്മെന്റ് സ്വീകരിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു, കൂടാതെ "എവിടെയാണ്" എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അലോട്ട്മെന്റ് സ്വീകരിച്ച ശേഷം, പ്ലോട്ടുകൾ അനുവദിച്ചപ്പോൾ പാർക്കിംഗ്, ലൈറ്റുകൾ, റോഡുകൾ, വെള്ളം, മലിനജലം തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ പി യു ഡി ഏ നൽകിയിരുന്നില്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവരെ തടയുന്നു...." 136 കെന്നത് ബിൽഡേഴ്‌ സ് ആൻഡ് ഡെവലപ്പേഴ്‌ സ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ, ആ പ്രത്യേക കേസിൽ ഉയർന്നുവന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഈ കോടതി, "എവിടെയാണ്" എന്ന നിബന്ധനയെ വിൽപ്പനക്കാരൻ ആശ്രയിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും കൂടാതെ ഡൽഹി മലിനീകരണ നിയന്ത്രണ കമ്മിറ്റി 65 യുടെ വിസമ്മതം വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്തു. ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് അനുമതി നിഷേധിച്ചത് വഴി, വിൽപ്പനക്കാരനും ഡൽഹി ഡെവലപ്മെന്റ് അതോറിറ്റി66 യും പിന്നെ നിർമ്മാതാവും തമ്മിലുണ്ടാക്കിയ വികസന കരാർ നടപ്പാക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച് വരുത്തി. ഒരു പദ്ധതി ഭൂമിയുടെ വികസനത്തിനായി സ്വകാര്യ മേഖലയെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ഡിഡിഎ "എവിടെയാണ്" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ ലേലം നടത്തിയിരുന്നു. ലേലം വിളി സ്വീകരിക്കുകയും ഡിഡിഎയും ബിൽഡറും തമ്മിൽ ഒരു വികസന കരാർ ഒപ്പിടുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, ബിൽഡർ നിർമ്മാണ 65 "ഡി പി സി സി" 66 "ഡി ഡി എ" പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഡിപിസിസി അത് നിരോധിച്ചു, ഇത് വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സ്തംഭനാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു. ലേലത്തിന്റെ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും പ്രത്യേകമായി പരാമർശിച്ചത്, വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നയാൾ സ്ഥലം പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും ലേലം വിളിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ലഭ്യമായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ നില ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥകളെക്കുറിച്ച് സ്വയം പരിചയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും ഒരു അനുമാനമുണ്ട്. വികസന കരാറിലെ 6-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം, സർക്കാർ വകുപ്പുകളിൽ നിന്ന് വിവിധ അംഗീകാരങ്ങളും അനുമതികളും നേടേണ്ടത് ഡെവലപ്പറുടെ ഉത്തരവാദിത്തമായിരുന്നു. വികസന കരാറിലെ 11-ാം വകുപ്പ് നിർമ്മാതാവ് സ്ഥലവും പരിസരവും പരിശോധിക്കുകയും ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്തതായി കണക്കാക്കുന്നു. "എവിടെയാണ്" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ ലേല വിൽപ്പനയും വികസന കരാറിലെ നിർദ്ദിഷ്ട വ്യവസ്ഥകളും "പദ്ധതി ഭൂമിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭൗതിക പ്രശ്നങ്ങളുമായും യഥാർത്ഥ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനുബന്ധ അല്ലെങ്കിൽ പെരിഫറൽ നിയമ പ്രശ്നങ്ങളുമായും മാത്രമാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്" എന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ഈ കോടതി ഇപ്രകാരം നിരീക്ഷിച്ചു: "34. പ്രോജക്റ്റ് ഭൂമി "എവിടെയാണ്" എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ലഭ്യമാണ് എന്ന് ഡിഡിഎ കെന്നത്ത് ബിൽഡേഴ്സിനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ അനുമതികളും ക്ലിയറൻസുകളും, പ്രോജക്ട് ഭൂമിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭൗതിക പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥകൾ, കെട്ടിട ബൈ- ലോകൾ, പാരിസ്ഥിതിക അനുമതികൾ മുതലായവ പാലിക്കൽ തുടങ്ങിയ യഥാർത്ഥ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനുബന്ധ അല്ലെങ്കിൽ അനുബന്ധ നിയമപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ നേടേണ്ടത് ഡെവലപ്പറുടെ ഉത്തരവാദിത്തമായിരുന്നു. "എവിടെയാണ്" അല്ലെങ്കിൽ ഡിഡിഎയുടെ വിദഗ്ധ അഭിഭാഷകൻ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞ പാരിസ്ഥിതിക അനുമതികളുടെ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും റിഡ്ജ് മാനേജ്മെന്റ് ബോർഡിന്റെയും ഈ കോടതിയുടെയും അനുമതി നേടിയ ശേഷമല്ലാതെ നിയമം നിരോധിച്ച നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ നീളുന്നില്ല. നേരെമറിച്ച്, നിർമ്മാണം ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രാരംഭ പാത വ്യക്തമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ഡിഡിഎയുടെ ബാധ്യതയായിരുന്നു, ബാക്കി ഡെവലപ്പറുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. കെന്നത്ത് ബിൽഡേഴ്സുമായുള്ള കരാർ നടപ്പാക്കുന്നതിന്റെ അടിത്തറയിലേക്ക് പോയ ഡിഡിഎ അതിന്റെ ആലോചനയ്ക്കപ്പുറത്തുള്ള ഒരു ഇടക്കാല സാഹചര്യം കാരണം വ്യക്തമായ ഒരു വഴി നൽകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു, അതാണ് അതിന്റെ നടപ്പാക്കലിനെ നിരാശപ്പെടുത്തിയത്.

35. ഡി.ഡി.എ.യുടെ അഭിഭാഷകന്റെ ആശ്രയം "എവിടെയാണ്" എന്ന ആശയവും ഈ സാഹചര്യത്തിൽ വികസന കരാറിലെ 6, 11 വകുപ്പുകളും അസ്ഥാനത്താണ്. മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഇത് പ്രാഥമികമായി സൈറ്റിലെ ഭൗതിക പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു...." 137 ലേലം വാങ്ങുന്നവർ റിലയൻസ് രഘു നാഥ് ഗുപ്ത (മേൽ പരാമർശം), കെന്നത് ബിൽഡേഴ്സ് ആൻഡ് ഡെവലപ്പേർസ് (മേൽ പരാമർശം) എന്നീ കേസുകളിൽ "ഉള്ളതുപോലെ" എന്നത് ഭൗതിക സ്വത്തിന്റെ ഒരു സവിശേഷതയാണെന്ന് വാദിക്കുന്നത് തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിൽ വിശ്വാസം അർപ്പിക്കുന്നു. ലേലം വാങ്ങുന്നവർ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന രണ്ട് കേസുകളിലും, കൈയിലുള്ള പ്രത്യേകമായ വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിധികൾ പുറപ്പെടുവിച്ചത്. രഘു നാഥ് ഗുപ്ത (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ പാർക്കിംഗ്, ലൈറ്റുകൾ, റോഡുകൾ, വെള്ളം, അഴുക്കുചാൽ തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ ലഭ്യത ഈ കോടതി കൈകാര്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു, പക്ഷേ "എവിടെയാണ്" എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പ്രയോഗം വസ്തുവിന്റെ ഭൗതിക സവിശേഷതകളിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. കൂടാതെ, കെന്നത് ബിൽഡേഴ്സ് ആൻഡ് ഡെവലപ്പേർസ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിലെ വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, "എവിടെയാണ്" എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നടത്തിയ വിൽപ്പനയുടെ അർത്ഥം ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് നിർമ്മാണത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ആരംഭത്തിന് തന്നെ അനുമതി വാങ്ങാൻ ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ടെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഈ കോടതി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു, ഇത് ഡിഡിഎ- യുടെ ബാധ്യതയാണ്. "ഇത് പ്രാഥമികമായി സൈറ്റിലെ ഭൗതിക പ്രശ്നങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്" എന്ന ഈ കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണം വികസന കരാറിലെ നിർദ്ദിഷ്ട വ്യവസ്ഥകളിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. 138 അതിനാൽ, "എവിടെയാണ്" അല്ലെങ്കിൽ “ എന്തിന്റെ" "അടിസ്ഥാനത്തിൽ പോലെ" അല്ലെങ്കിൽ "എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെ ഉള്ളതുപോലെ, നിവൃത്തി കൂടാതെ" എന്ന പ്രയോഗത്തിന്റെ അർഥം സ്വത്തിന്റെ ഭൗതിക അവസ്ഥയിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുന്നില്ല, മറിച്ച് സ്വത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ അവസ്ഥയിലേക്കും ഏത് അവകാശവാദങ്ങളുടെയും വ്യാപ്തിയിലേക്കും അവസ്ഥയിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു. അവകാശങ്ങളും കുടിശ്ശികകളും വസ്തുവിനെ ബാധിക്കുന്നു, കരാറിൽ മറ്റൊരു തരത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ. ഈ പദപ്രയോഗത്തിന്റെ അർത്ഥം, ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഓരോ ലേലക്കാരനും വിൽപ്പനയ്ക്കായി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അനുമതി നേടുന്നതിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമോ വാട്ടർ / സർവീസ് ചാർജുകൾ, വൈദ്യുതി കണക്ഷനുള്ള വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക, പ്രാദേശിക അധികാരികളുടെ നികുതികൾ എന്നിവ പോലുള്ള കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ബാധ്യതയോ വിൽപ്പനക്കാരൻ ഏറ്റെടുക്കുന്നില്ലെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക. 139 ഈ കോടതി എടുക്കുന്ന വീക്ഷണം പാരാമൗണ്ട് പോളിമറുകൾ (മേൽ പരാമർശം) ഉം ശ്രീഗ്ധാ ബിവറേജ്സ് (മേൽ പരാമർശം) കേസുകളിലെ ഈ കോടതിയുടെ വിധിന്യായങ്ങളിൽ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതാണ്. പാരാമൗണ്ട് പോളിമറുകൾ (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ മുൻ ഉടമയുടെ പരിസരം 1951 ലെ സ്റ്റേറ്റ് ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷൻസ് ആക്ട് പ്രകാരം "എവിടെയാണ്" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിറ്റു. ലേലം വാങ്ങുന്നയാളെ അജ്ഞനായ കക്ഷിയായി കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും അത്തരമൊരു ബാധ്യതയുടെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ച് ന്യായമായ അന്വേഷണം നടത്തി അറിയുമായിരുന്നുവെന്നും ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ഈ "9..... ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷന് ലേലം വിളി സമർപ്പിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ഒന്നാം എതിർകക്ഷി തീർച്ചയായും പരിസരം പരിശോധിക്കുകയും പരിസരത്തിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ വിച്ഛേദിച്ചതായി അറിയുകയും ഈ വിവരങ്ങൾ സ്ഥാപനത്തിന്റെ മുൻ ഉടമയോ ഉപഭോക്താവോ വീഴ്ച വരുത്തിയെന്ന വിവരത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വൈദ്യുതി വിച്ഛേദനത്തിന്റെ കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ന്യായമായ അന്വേഷണത്തിന് വിധേയമാക്കുകയും ചെയ്യണമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, വിൽപ്പന പരസ്യം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ അപ്പീൽവാദി ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷന് വ്യക്തമായി കത്തെഴുതിയിരുന്നു, പരാതിക്കാരന് വൈദ്യുതി ചാർജായി 64,23,695 രൂപ കുടിശ്ശികയുണ്ടെന്നും സ്ഥാപനം വിൽക്കുമ്പോൾ ആ തുക നൽകുകയോ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യണമെന്ന് അറിയിച്ചിരുന്നു. അതിനാൽ, വിവേകപൂർണ്ണമായ വാങ്ങുന്നയാൾ എന്ന നിലയിൽ ഒന്നാം എതിർകക്ഷിയുടെ ന്യായമായ ഏത് അന്വേഷണവും അത്തരമൊരു ബാധ്യതയുടെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു. വിൽപ്പനയും 'എവിടെയാണ്' എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു..." 140 ശ്രീഗ്ധാ ബിവറേജ്സ് (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ സാമ്പത്തിക ആസ്തികളുടെ സെക്യൂരിറ്റൈസേഷൻ ആൻഡ് റീകൺസ്ട്രക്ഷൻ ആൻഡ് എൻഫോഴ്സ്മെന്റ് ഓഫ് സെക്യൂരിറ്റി ഇന്ററസ്റ്റ് ആക്ട് 2002 67 പ്രകാരമുള്ള ലേല വിൽപ്പന പരിഗണിക്കുകയായിരുന്നു കോടതി. ലേല നോട്ടീസിലെ 24, 26 വകുപ്പുകൾ കോടതി വിശകലനം ചെയ്തു, ഇത് എല്ലാ നിയമപരമായ കുടിശ്ശികകളും സംബന്ധിച്ച് "എവിടെയാണ്" എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിൽപ്പന നിശ്ചയിക്കുകയും വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഏതെങ്കിലും ചാർജ്, എൻകംബ്രാൻസുകൾ ( ബാധ്യതകൾ), കുടിശ്ശിക എന്നിവയ്ക്ക് അംഗീകൃത ഉദ്യോഗസ്ഥനെ എല്ലാ ബാധ്യതകളിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തു. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഉൾപ്പെടെ വിവിധ അക്കൗണ്ടുകളുടെ 67 "സർഫാസി നിയമം" കുടിശ്ശികയുടെ അളവിനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേക പരാമർശമുള്ളതിനാൽ ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ "വ്യക്തമായി നോട്ടീസ് നൽകപ്പെട്ടു" എന്ന് കോടതി നിഗമനം ചെയ്തു. വിൽപ്പന നടക്കുമ്പോൾ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വഹിക്കാനുള്ള മുൻ ഉടമകളുടെ ബാധ്യതയെക്കുറിച്ചും വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുടെ നിലനിൽപ്പ് പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുമ്പോഴും, ലേല വാങ്ങുന്നവർ പരിസരം പരിശോധിക്കാനും എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും കുടിശ്ശിക നൽകാനും ബാധ്യസ്ഥരാണെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി. ഈ "16.2. ഇ-ലേല നോട്ടീസിന്റെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുടെ നിലനിൽപ്പ്, അളവെടുത്താലും ഇല്ലെങ്കിലും, വാങ്ങുന്നയാളുടെ ബാധ്യതയായി പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്, വിൽപ്പന "എവിടെയാണ്" അല്ലെങ്കിൽ “ എന്തിന്റെ" " അല്ലെങ്കിൽ "എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെ ഉള്ളതുപോലെ, നിവൃത്തി കൂടാതെ", അടിസ്ഥാനത്തിൽ എന്നപോലെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാനുള്ള ബാധ്യത എതിർകക്ഷി (വാങ്ങുന്നയാൾ) ഉണ്ടെന്നതിൽ സംശയമില്ല." 141 അവസാനമായി, ലേല വിൽപ്പന കരാറിൽ ഉചിതമായ "എവിടെയാണ്" എന്ന നിബന്ധന ഉൾപ്പെടുത്തുമ്പോൾ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ബാധ്യതയെക്കുറിച്ച് എല്ലാ ലേല വാങ്ങുന്നവർക്കും അറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ലേലം വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നയാൾ, അവർ വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന വസ്തുവിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം, കുടിശ്ശിക, നിയമപരമായ കുടിശ്ശിക തുടങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും സ്വയം തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്. ഒരു പൊതു ലേല വിൽപ്പനയിൽ, ലേലം വാങ്ങുന്നവർക്ക് പരിസരം പരിശോധിക്കാനും പരിസരത്ത് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്നതുൾപ്പെടെ ലഭ്യമായ സൗകര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും അവസരമുണ്ട്. വൈദ്യുതി വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഉചിതമായ ജാഗ്രതയോടെ എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും, ഇത് വിച്ഛേദനത്തിനുള്ള കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവേകപൂർണ്ണമായ ലേലം വാങ്ങുന്നയാളെ ന്യായമായ അന്വേഷണത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു പരിസരത്തേക്കുള്ള വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അടക്കാത്ത വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഉണ്ടെന്നത് തങ്ങൾ മറന്നുവെന്ന് വാങ്ങുന്നയാൾ ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നത് അസംഭവ്യമാണ്. 142 കെവിയറ്റ് എംപ്റ്ററിന്റെ (വാങ്ങുന്നയാൾ ജാഗ്രത പാലിക്കുക) നിയമപരമായ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഉചിതമായ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടത് വാങ്ങുന്നയാളുടെ കടമയായി മാറുന്നു.1882-ലെ സ്വത്ത് കൈമാറ്റ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 3 ലെ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് യഥാർത്ഥമോ ക്രിയാത്മകമോ ആയ അറിയിപ്പുള്ള നിലവിലെ വൈകല്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താൻ ഒരു വിൽപ്പനക്കാരന് ബാധ്യതയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, വകുപ്പ് 55(1)(എ) യുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, നേരെമറിച്ച് ഒരു കരാറിന്റെ അഭാവത്തിൽ, വിൽപ്പനക്കാരൻ വസ്തുവിലെയോ വിൽപ്പനക്കാരന്റെ ശീർഷകത്തിലെയോ ഭൗതിക വൈകല്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താൻ ബാധ്യസ്ഥനാണ്, അവയെക്കുറിച്ച് അയാൾക്ക് അറിയാം, അവ വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് സാധാരണ ശ്രദ്ധയോടെ സ്വയം കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല. 143 "എവിടെയാണ്" എന്ന നിബന്ധനയുടെ പ്രഭാവം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, തുല്യമായ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താൻ ഓരോ കേസിന്റെയും വസ്തുതകളും സാഹചര്യങ്ങളും ലേല വിൽപ്പനയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകളുടെ പദാവലിയും കണക്കിലെടുക്കണം. ജി. ആപ്ലിക്കേഷൻ: വ്യക്തിഗത കേസുകളുടെ വസ്തുതകൾ 144 മേൽപ്പറഞ്ഞ വിശകലനം വ്യക്തിഗത കേസുകളുടെ വസ്തുതകളിലേക്ക് പ്രയോഗിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, ഓരോ കേസിലും ഒരു വിധത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു വിധത്തിൽ വിതരണത്തിന്റെയോ വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിന്റെയോ വ്യവസ്ഥകളുടെ പ്രയോഗം ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. തുടക്കത്തിൽ, വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെയോ വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിന്റെയോ ബാധകത നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രസക്തമായ തീയതി ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ പുതിയ കണക്ഷനോ പരിസരത്തേക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനായി റീകണക്ഷനോ അപേക്ഷിച്ച തീയതിയാണെന്ന് ഈ കോടതി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ ഒരു പുതിയ കണക്ഷൻ അല്ലെങ്കിൽ റീകണക്ഷൻ തേടുമ്പോൾ നടപടിയുടെ കാരണം ഉയർന്നുവരുന്നു. പാരാമൗണ്ട് പോളിമറുകൾ (മേൽ പരാമർശം) കേസിൽ ഈ കോടതിയുടെ തീരുമാനത്തിലും ഇത് ആവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ ഇങ്ങനെ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു: "11...... ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷൻ ആദ്യ പ്രതിക്ക് സ്ഥാപനം വിൽക്കുന്ന തീയതിയാണ് പ്രസക്തമായ തീയതിയെന്ന ഹൈക്കോടതിയുമായി യോജിക്കാൻ ഈ കോടതിക്ക് കഴിയില്ല. 27-112001 എന്ന തീയതിയിലെ ആശയവിനിമയത്തിലൂടെ 21-എ വകുപ്പ് ഉൾപ്പെടുത്തിയതായി പ്രചരിപ്പിക്കുകയും തുടർന്ന് വിതരണ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 49 ന്റെയും വകുപ്പ് 79 (ജെ) ന്റെയും അനുസരിച്ച് ഔപചാരിക വിജ്ഞാപനം പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്തു. 1-1-2002-ന് മാത്രം ഒരു പുതിയ കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ച ഒന്നാം എതിർകക്ഷി സമർപ്പിച്ച അപേക്ഷ, പിന്നീട് ഔദ്യോഗികമായി വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത് 27- 11-2001-ൽ ചേർത്തിരിക്കുന്ന പദാവലിയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും വഴി നിയന്ത്രിക്കപ്പെടും. അതിനുവേണ്ടി 27-2002 ന് സമർപ്പിച്ച റിട്ട് ഹർജിയിൽ, ആദ്യത്തെ പ്രതി നൽകിയ അപേക്ഷ അതിന്റെ 21-എ വകുപ്പ് ഉൾപ്പെടെ ഭേദഗതി ചെയ്ത വിതരണ അനുസരിച്ചുള്ളതല്ല എന്ന നിഗമനത്തിൽ കോടതിക്ക് എത്താൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. (ബി), (സി) എന്നീ ഉപവകുപ്പുകളെ പ്രത്യേകമായി പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് വിതരണ നിബന്ധനകളുടെയും വ്യവസ്ഥകളുടെയും 21-എ ഖണ്ഡത്തിന്റെ ഈ കോടതിയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ, പ്രസ്തുത ഉപവകുപ്പുകൾ 1-1-2002 ന് ഒരു പുതിയ കണക്ഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ട് അപേക്ഷ നൽകിയപ്പോൾ ഒന്നാം എതിർകക്ഷിക്ക് വ്യക്തമായി ബാധകമാണെന്ന് ഈ കോടതി കരുതുന്നു. പത്തൊൻപത് കേസുകളുടെ വസ്തുതകൾ കണക്കിലെടുത്ത്, ഈ കോടതി അപ്പീലുകൾ ഇനിപ്പറയുന്ന രീതിയിൽ തീരുമാനിക്കുന്നു: ഐ. കേരളം

145. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ വകുപ്പ് 49, വകുപ്പ് 79 (ജെ) എന്നിവ പ്രകാരമുള്ള അധികാരങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നതിൽ കെ.എസ്.ഇ.ബി. വൈദ്യുതോർജ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചട്ടങ്ങൾ രൂപീകരിച്ചു. നിയന്ത്രണങ്ങൾ 1989 ഡിസംബർ 15 ന് ഗസറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും 1990 ജനുവരി 1 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വരികയും ചെയ്തു. ഉപവാക്യം 15 ഒരു സേവന കണക്ഷനുള്ള കരാർ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു. ഈ കോടതി പരിഗണിക്കുന്ന പ്രസക്തമായ ഉപവാക്യം ചുവടെ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നു: "15. സേവന കണക്ഷനുള്ള കരാർ 15(സി): ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെയോ കൈവശാവകാശത്തിന്റെയോ കൈമാറ്റം നടക്കുമ്പോൾ കൈവശം കിട്ടിയ പരിസരം രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഉപഭോക്താവ്, അസിസ്റ്റന്റ് എഞ്ചിനീയർ / അസിസ്റ്റന്റ് എക്സിക്യുട്ടീവ് എൻജിനീയർ എന്നിവരെ ബന്ധപ്പെട്ടു 7 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പരിസരത്തെ താമസക്കാരുടെ അവകാശം കൈമാറുന്നതായി അറിയിക്കേണ്ടതാണ്. അത്തരം അറിയിപ്പ് ലഭിച്ചാൽ സേവനം വിച്ഛേദിക്കപ്പെടും. കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾ സേവന കണക്ഷൻ തുടർന്ന് ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അദ്ദേഹം ബോർഡിന് കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുകയും 15 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ സേവന കണക്ഷന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈമാറുന്നതിന് അപേക്ഷിക്കുകയും പുതിയ കരാർ നടപ്പിലാക്കുകയും അധിക ഈട് നൽകുകയും വേണം. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ മുമ്പത്തെ നമ്പർ റദ്ദാക്കി പുതിയ ഉപഭോക്തൃ നമ്പർ അനുവദിക്കും. 15(ഡി): ഒരു ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് ബോർഡിന് നൽകാനുള്ള എല്ലാ കുടിശ്ശികയും ഉപഭോക്താവിന്റെ ആസ്തികളുടെ മേൽ ആദ്യത്തെ ചാർജായിരിക്കും/ചുമത്തലായിരിക്കും. പിഴ ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ കുടിശ്ശികകളും ഭൂമിയിൽ നൽകേണ്ട വീഴ്ച് വരുത്തിയ പൊതു നികുതിയായി കണക്കാക്കും. 15(ഇ): പിഴയുൾപ്പെടെയുള്ള കുടിശ്ശിക മുൻകൂട്ടി അടച്ചില്ലെങ്കിൽ (പുതിയ ഉടമ / കൈവശക്കാരൻ / അലോട്ട്മെന്റ് ലഭിച്ചയാൾ മുൻ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ, സേവനം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ / പൊളിച്ചുമാറ്റിയിട്ടുണ്ടോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ച് കേസനുസരിച്ച് ബോർഡ് റീ-കണക്ഷൻ അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകും. ആർ.ആർ നടപടിയിലൂടെയോ മറ്റ് നിയമ നടപടികളിലൂടെയോ മുൻ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് ബോർഡിന് മുഴുവൻ കുടിശ്ശികയും ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ അയച്ച തുക മുൻ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്നുള്ള കുടിശ്ശികയുമായി ക്രമീകരിക്കും. എന്നാൽ അവൻ / അവൾ ഇതിനകം അയച്ച തുകയ്ക്ക് ഒരു പലിശയും ഉണ്ടായിരിക്കില്ല.) 146 വകുപ്പ് 15 (സി) അനുസരിച്ച്, ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈമാറ്റം ചെയ്യുകയോ ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈവശം വയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഉപഭോക്താവ് ഏഴ് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പരിസരത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈമാറുന്നത് ബന്ധപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥനെ അറിയിക്കേണ്ടതാണ്. അത്തരം അറിയിപ്പ് ലഭിച്ചാൽ, സേവനം വിച്ഛേദിക്കപ്പെടും. ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യുന്നയാൾ ഒരു സേവന കണക്ഷൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുകയും സേവന കണക്ഷന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈമാറുന്നതിന് അപേക്ഷിക്കുകയും വേണം. ഉപവാക്യം 15 (ഡി) അനുസരിച്ച്, ഒരു ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് കെഎസ്ഇബിക്ക് നൽകാനുള്ള എല്ലാ കുടിശ്ശികയും ഉപഭോക്താവിന്റെ ആസ്തിയുടെ ആദ്യ ചാർജായിരിക്കും. ഉപവാക്യം 15 (ഇ) അനുസരിച്ച്, ഏതെങ്കിലും അക്കൗണ്ടിൽ കുടിശ്ശികയുള്ള ഏതെങ്കിലും പരിസരത്ത് മുൻകൂട്ടി അടച്ചില്ലെങ്കിൽ പുതിയ കണക്ഷനോ റീകണക്ഷനോ നൽകില്ല. 147 15 (ഇ) വകുപ്പിന്റെ സാധുത സൂരജ് v. കെ.എസ്.ഇ.ബി.68 എന്ന കേസിലെ വിധിന്യായത്തിൽ കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ ഫുൾ ബെഞ്ച് ശരിവച്ചു. മുൻ ഉടമയുടെയോ ഉടമയുടെയോ കുടിശ്ശിക തീർക്കാതെ അതേ പരിസരത്ത് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാൻ ബോർഡിനെ നിർബന്ധിക്കുന്നത് അന്യായമാണെന്ന കാരണത്താൽ ഹൈക്കോടതി പ്രസ്തുത ചട്ടത്തിന്റെ സാധുത ശരിവച്ചു. ഹൈക്കോടതി ഇപ്രകാരം നിരീക്ഷിച്ചു: "8. വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ലേലം വാങ്ങുന്നയാളും മറ്റുള്ളവരും തമ്മിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഒരു വ്യത്യാസവും കാണിക്കുന്നില്ല. ചട്ടങ്ങൾ 15 (ഡി), (ഇ) എന്നിവ ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, അതേ പരിസരത്ത് വൈദ്യുതി നൽകാൻ ബോർഡിനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന അതേസമയം അല്ലാത്തപക്ഷം പരിസരം തുടർച്ചയായി 68 2005 (3) കെ എൽ ടി 856 കൈമാറുന്നതിലൂടെ മുൻ ഉപഭോക്താക്കളിൽ നിന്നും ആസ്തികളിൽ നിന്നും തുക വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ബോർഡിന്റെ അവകാശത്തെ ഫലപ്രദമായി പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു. നിയന്ത്രണം 15 (ഇ) ക്ക് നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ലക്ഷ്യവുമായി ന്യായമായ ബന്ധമുണ്ട്, അതായത് സമൂഹത്തിന്റെ പൊതു താൽപ്പര്യത്തെ മുൻനിർത്തുന്നതിനായി പൊതു സ്വത്ത് സംരക്ഷിക്കുക. വൈദ്യുതി വിച്ഛേദിക്കുകയും ഉപകരണങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ, ഒരു മൂന്നാം കക്ഷിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരം അതേ പരിസരത്തേക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകാൻ ബോർഡിനെ നിർബന്ധിക്കുന്നത് അന്യായമാണ്, പ്രത്യേകിച്ചും വൈദ്യുതി ഒരു പൊതു സ്വത്തായി കണക്കാക്കപ്പെടുമ്പോൾ പൊതു താൽപ്പര്യത്തിന് നിരക്കാത്തതും ആണ്. ഈ റിട്ട് ഹർജിയിൽ 15 (ഡി), 15 (ഇ) നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ സാധുതയെയും ഹർജിക്കാരൻ ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടില്ല. 148 രണ്ട് കേസുകൾ - കെ.സി. നൈനാൻ v. കെ.എസ്.ഇ.ബി.69 ഉം കെ ജെ ഡെന്നിസ് v. കെ.എസ്.ഇ.ബി.,70 കേരള സംസ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്നു. ഈ രണ്ട് കേസുകളിലും കേരള ഹൈക്കോടതി 15 (ഇ) വകുപ്പിന്റെ സാധുത ശരിവയ്ക്കുകയും കുടിശ്ശികയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിന് ലേലം വാങ്ങുന്നവർ മേൽ പറഞ്ഞ 69 സി എ 2109-2110/2004 70 സി എ 2108/2004 വ്യവസ്ഥകൾ പാലിച്ച് മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇനം 101.9: കെ.ജെ ഡെന്നിസ് vs. കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ്; 2004 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ 2108

149. വൈദ്യുതി ചാർജ് അടയ്ക്കാത്തതിനാൽ 1992 ൽ പേളൈറ്റ് വയർ പ്രൊഡക്ട്സ് ലിമിറ്റഡിന്റെ വൈദ്യുതി ബന്ധം കെ.എസ്.ഇ.ബി വിച്ഛേദിച്ചു. അതേസമയം, സിൻഡിക്കേറ്റ് ബാങ്കിനും കേരള ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷനും കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിൽ യഥാർത്ഥ ഉടമ വീഴ്ചവരുത്തിയതിനാൽ 1985- ലെ സിക്ക് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ കമ്പനീസ് (സ്പെഷ്യൽ പ്രൊവിഷൻ) ആക്ട് 198571 പ്രകാരം കമ്പനി അടച്ചുപൂട്ടാൻ കേരള ഹൈക്കോടതി ഉത്തരവിട്ടു. വൈദ്യുതി ചാർജ്ജിന്റെയും പിഴപ്പലിശയുടെയും കുടിശ്ശികയായ 66 ലക്ഷം രൂപ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ട് 1997 ഏപ്രിൽ 20-ന് കെ.എസ്.ഇ.ബി ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്റർക്ക് കത്തയച്ചു. 1999 ജനുവരി 27 ന് പേളൈറ്റ് വയർ പ്രൊഡക്ട്സ് ലിമിറ്റഡിന്റെ സ്വത്തുക്കൾ വാങ്ങാമെന്നുള്ള അപ്പീൽവാദിയുടെ 71 "SICA" വാഗ്‌ ദാനം അംഗീകരിക്കുകയും, 1999 മാർച്ച് 4 ന് കേരള ഹൈക്കോടതി ആയത് സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹൈക്കോടതി തീർപ്പാക്കിയ പ്രകാരം വിൽപ്പനയുടെ നിബന്ധനകൾ ഇനിപ്പറയുന്നവയാണ്: “7. പൊതുവായ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും:- *** (c)"എവിടെയാണോ എന്തൊക്കെയുണ്ടോ" എന്ന വ്യവസ്ഥയിലാണ് ആസ്തികൾ വിൽക്കുന്നത്. (d) ടെൻഡർ ചെയ്തവർ ആസ്തികൾ പരിശോധിച്ചുവെന്നും, അവർ എന്തിനാണ് ടെൻഡർ ചെയ്യുന്നതെന്ന് അറിയാമെന്നും, അവർ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നും, 'കെവിയറ്റ് എംപ്റ്റർ' (ഉപഭോക്തു ജാഗ്രത) എന്ന തത്വം ബാധകമാകും എന്നുമുള്ള അനുമാനത്തിലുമാണ് ആസ്തികൾ വിൽക്കുന്നത്.”

150. 1999 ജൂണ് 4-ന് അയച്ച കത്തിലാണ് അപ്പീൽവാദി സ്ഥലത്തെ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്റെ വയറിങ്ങിന് കെ.എസ്.ഇ.ബിയുടെ അനുമതി തേടിയത്. മുൻ ഉടമ വരുത്തിയ കുടിശ്ശിക കാരണം കെ.എസ്.ഇ.ബി വയറിംഗ് അനുമതി നിരസിച്ചിരുന്നു, കൂടെ മുൻ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശികയുള്ള തുക അടയ്ക്കാൻ അപ്പീൽവാദി തയ്യാറായാൽ പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്‌ തു.

151. പാപ്പരായിത്തീർന്ന പേളൈറ്റ് വയർ പ്രൊഡക്ട്സ് ലിമിറ്റഡിൽ നിന്ന് 86,54,711 രൂപ ക്ലെയിം ചെയ്തു കൊണ്ട് ഇടക്കാലത്ത്, കമ്പനി ഹർജിയിൽ72 കെഎസ്ഇബി കമ്പനി കോടതി മുമ്പാകെ ഒരു ക്ലെയിം പെറ്റീഷൻ ഫയൽ ചെയ്തു. 63 ലക്ഷം രൂപയ്ക്കാണ് ക്ലെയിം പെറ്റീഷൻ സ്വീകരിച്ചത്. പാപ്പരായിത്തീർന്ന കമ്പനിയിൽ നിന്ന് നൽകേണ്ട വൈദ്യുതി ചാർജുകളുടെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ ലേലം വാങ്ങുന്നയാളെ നിർബന്ധിക്കരുതെന്ന് കെ.എസ്.ഇ.ബിക്ക് നിർദ്ദേശം നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു അപ്പീൽവാദി ഒരു കമ്പനി അപേക്ഷ73 ഫയൽ ചെയ്തു. കണക്ഷൻ നൽകുന്നതിനുമുമ്പ് കുടിശ്ശിക തീർക്കണമെന്ന് കെ.എസ്.ഇ.ബിക്ക് നിർബന്ധിക്കാം എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അപ്പീൽവാദി നൽകിയ അപേക്ഷ 2000 സെപ്റ്റംബർ 18 ന് സിംഗിൾ ജഡ്ജി നിരസിച്ചു. പ്രസ്തുത ഉത്തരവിൽ ആവലാതിയുള്ളതിനാൽ, ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 14 ന്റെ ലംഘനമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഉപവാക്യം 15 (ഇ)-യുടെ സാധുതയെ അപ്പീൽവാദി ഹൈക്കോടതിയിൽ ചോദ്യം ചെയ്തു. 2001 ജൂലൈ 18 ന് ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച് ഈ ചോദ്യം ചെയ്യൽ നിരസിച്ചു. ഒടുവിൽ 72കമ്പനി പെറ്റീഷൻ 15 of 1994 73 1994 ലെ കമ്പനി പെറ്റീഷൻ 15 ലെ 1999 ലെ കമ്പനി ആപ്ലിക്കേഷൻ 349 2001 സെപ്റ്റംബർ 14-ന് ഡിവിഷൻ ബെഞ്ചിന്റെ ഉത്തരവിനെതിരായ പുനഃപരിശോധനാ ഹർജി തള്ളി കൊണ്ട് അപവദിത ഉത്തരവിറക്കി.

152. 2001 ജൂലൈ 18 ലെ വിധിയിലൂടെ കേരള ഹൈക്കോടതി 15 (ഇ) ഉപവാക്യത്തിന്റെ സാധുത ശരിവയ്ക്കുകയും പിഴ ഉൾപ്പെടെയുള്ള കുടിശ്ശിക മുൻകൂറായി അടച്ചില്ലെങ്കിൽ, ബോർഡിന് കുടിശ്ശികയുള്ള പരിസരത്തേക്ക് വീണ്ടും കണക്ഷൻ നൽകാനോ പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകാനോ കെ.എസ്.ഇ.ബി ബാധ്യസ്ഥമല്ലെന്ന് വിധിച്ചു. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 79 (ജെ) യോടൊപ്പം സെക്ഷൻ 49 ഉം വൈദ്യുതി വിതരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ ബോർഡിന് ഗണ്യമായ വ്യാപ്തി നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്നും, 15 (ഇ) ഉപവാക്യത്തിനനുസൃതമായി ബോർഡിന് ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്ന നിബന്ധനകളിലും വ്യവസ്ഥകളിലും വൈദ്യുതി വിതരണം നടപ്പാക്കാൻ കഴിയുമെന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 1910-ലെ നിയമത്തിലെ പട്ടികയിലെ ഉപവാക്യം-VI അനുസരിച്ച് എല്ലാ നടപടിക്രമങ്ങളും ഒരു ഭാവി ഉപഭോക്താവ് നിറവേറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പൊതുസ്വത്തായ വൈദ്യുതി പരിരക്ഷിക്കുന്നതിന് ഉചിതമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താനും ബോർഡിന്റെ മികച്ച താൽപ്പര്യത്തിനായി നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളാനും ബോർഡിന് അധികാരമുണ്ടെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. എ രാമചന്ദ്രന് v. കെ.എസ്.ഇ.ബി74 എന്ന കേസിലെ കേരള ഹൈക്കോടതിയുടെ വിധിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് കോടതി വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്.

153. പുനഃപരിശോധനാ ഹർജിയിലെ 2001 സെപ്റ്റംബർ 14 ലെ അപവദിത വിധിന്യായത്തിൽ, പുതിയ വ്യക്തി വസ്തുവിന്റെ ഉടമയോ, ലഭിച്ചയാളോ, കുടിപാർപ്പുകാരനോ ആയ രീതി അപ്രധാനമായതിനാൽ, നടപടികൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിലും 15 (ഇ) ഉപവാക്യം പ്രയോഗിക്കാമെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി. അവസാനമായി, മുൻ ഉടമയ്ക്കെതിരായ നടപടികൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് വൈദ്യുതി ബോർഡ് ഒരു സെക്യൂർഡ് ക്രെഡിറ്റർ എന്ന നിലയിൽ കുടിശ്ശിക തുക വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നത് 15 (ഇ) വകുപ്പിന്റെ ബാധകതയെ ബാധിക്കില്ലെന്ന് ഹൈക്കോടതി വ്യക്തമാക്കി.

154. ഈ കോടതി 2002 ജനുവരി 25 ന് നോട്ടീസ് പുറപ്പെടുവിച്ചു. 2007 ഫെബ്രുവരി 28 ലെ ഒരു ഉത്തരവിലൂടെ, ഒരു ഒത്തുതീർപ്പ് ചർച്ച നടത്താനും ഇരു കക്ഷികൾക്കും സ്വീകാര്യമായ തുക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ഫോർമുലയിൽ എത്തിച്ചേരാനും കോടതി കക്ഷികളോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു: "നിലവിലെ കേസിൽ ഉയർന്നുവരുന്ന ധാർമികതകൾ സന്തുലിതമാക്കുക എന്നത് ഒരു ശ്രമകരമായ ദൗത്യമായിരിക്കും, മാത്രമല്ല ഈ കേസ് ഏത് രീതിയിൽ തീരുമാനിച്ചാലും നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതായി തോൽക്കുന്ന കക്ഷിക്ക് തോന്നിയേക്കാം. അതേസമയം, അപ്പീൽവാദികൾ അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ അവർ വലിയ നിക്ഷേപങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും അത്തരം നിക്ഷേപത്തിന്റെ പലിശ ഘടകം മാത്രം അപ്പീൽവാദികളെ അപേക്ഷിച്ച് വലിയ ബാധ്യത സൃഷ്ടിച്ചേക്കാമെന്നുമുള്ള വസ്തുത കാണാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. മറുവശത്ത്, വ്യവസായം പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ, ഒരുപക്ഷേ വൈദ്യുതി ബോർഡിനും നേട്ടമുണ്ടാകും. നിയമവ്യവഹാരത്തിലേർപ്പെടുന്ന-തിനു പകരം കക്ഷികൾക്ക് തർക്കം പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇരുവർക്കും വലിയ അളവിൽ പ്രയോജനം ലഭിക്കുമായിരുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല." എന്നിരുന്നാലും, ഒരു ഒത്തുതീർപ്പിലും എത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

155. വകുപ്പ് 15 (ഇ) യുടെ സാധുത കേരള ഹൈക്കോടതി ശരിവച്ചത് ശരിയാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നു. നിയമാനുസൃത സ്വഭാവമുള്ള ഇലക്ട്രിക്കൽ എനർജിയുടെ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 15-ാം ഉപവാക്യം, മുൻ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി ചാർജ് കുടിശ്ശികയുള്ള പരിസരത്ത് പിഴ ഉൾപ്പെടെയുള്ള കുടിശ്ശികകൾ പുതിയ ഉടമയോ/കുടിപാർപ്പുകാരനോ/ലഭിച്ചയാളോ നൽകാത്തപക്ഷം വീണ്ടും കണക്ഷനോ പുതിയ കണക്ഷനോ നൽകാൻ ബോർഡിന് ബാധ്യതയില്ലെന്ന് അസന്ദിഗ്ധമായി പറയുന്നു. കൂടാതെ, നിലവിലെ കേസിൽ ലേല വിൽപ്പനയുടെ നിബന്ധനകൾ പ്രകാരം ആസ്തികൾ "എവിടെയാണോ, എന്തൊക്കെയുണ്ടോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിൽക്കുന്നു. വ്യക്തമായ വസ്തുതകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ, അപ്പീൽവാദി- വാങ്ങുന്നയാളിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ആവശ്യപ്പെടാനുള്ള അവകാശം എതിർകക്ഷിക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കും. കെ.എസ്.ഇ.ബിയുടെ ക്ലെയിം പെറ്റീഷൻ 63,94,298 രൂപയ്ക്ക് സ്വീകരിച്ചതിനാൽ കണക്ഷൻ ലഭിച്ച അപ്പീൽവാദി അടച്ച തുക ഉപവാക്യം 15 (ഇ) അനുസരിച്ച് ക്രമീകരിക്കും.

156. ഹൈക്കോടതിയുടെ തീരുമാനം ഇടപെടൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നു. അതിനാൽ അപ്പീൽ തള്ളുന്നു. ഐറ്റം 101: കെ.സി നൈനാൻ v. കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ്; 2004 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 2109-

157. 1989 ഒക്ടോബർ 31 ന് കോടതി ലേലത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് ഇൻഡസ്ട്രീസ് കൊച്ചിൻ ലിമിറ്റഡിന്റെ സ്വത്ത് അപ്പീൽവാദി വാങ്ങി. 1980 ൽ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ വിച്ഛേദിക്കുകയും 1985 ൽ വൈദ്യുതി ചാർജ് അടയ്ക്കാത്തതിനെ തുടർന്ന് വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 1989 ഡിസംബർ 1-ന് അപ്പീൽവാദി വാങ്ങിയ സ്ഥലത്തേക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി കെ.എസ്.ഇ.ബിക്ക് അപേക്ഷ നൽകിയതായി പറയപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന്, 1990 ജനുവരി 1 ന് വൈദ്യുതോർജ്ജ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 15-ാം ഉപവാക്യം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. അപ്പീൽവാദി പരിസരത്തെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടച്ചില്ലെങ്കിൽ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകാൻ വിസമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് 1990 ജൂൺ 12 ന് കെ.എസ്.ഇ.ബി അപ്പീൽവാദിയ്ക്കു ഒരു നോട്ടീസ് അയച്ചു. തൽഫലമായി, സ്ഥിരമായ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ട് അപ്പീൽവാദി ഒരു റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്യുകയും വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 15 (ഇ) ഉപവാക്യം ചോദ്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

158. 2003 ഫെബ്രുവരി 13 ലെ വിധിന്യായത്തിൽ ഹൈക്കോടതി കെ ജെ ഡെന്നിസ് (മേൽപരാമർശം), എ രാമചന്ദ്രന് (മേൽപരാമർശം) എന്നീ കേസിലെ തീരുമാനത്തെ ആശ്രയിച്ചു കൊണ്ട് മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക കെ.എസ്.ഇ.ബിക്ക് അടച്ചുതീർക്കാതെ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കണമെന്ന ലേലം വാങ്ങുന്നയാളുടെ അപേക്ഷ നിരസിച്ചു. 2003 ഫെബ്രുവരി 13 ലെ വിധിക്കെതിരെ അപ്പീൽവാദി പുനഃപരിശോധനാ ഹർജി നൽകി. രാമചന്ദ്രൻ (മേൽപരാമർശം), കെ ജെ ഡെന്നിസ് (മേൽപരാമർശം) എന്നീ കേസുകളിലെ തീരുമാനങ്ങൾ കേസിന്റെ വസ്തുതകൾക്ക് ബാധകമല്ലെന്നതായിരുന്നു അപ്പീൽവാദിയുടെ വാദം. "ഇലക്ട്രിക്കൽ എനർജി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിൽ 15 (ഇ) വ്യവസ്ഥ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് 1.1.1990 മുതലാണെന്നും, ഹർജിക്കാരൻ 31.10.1989 ന് കോടതി ലേലത്തിൽ വസ്തു വാങ്ങിയെന്നും 1.12.1989 ന് വൈദ്യുതി കണക്ഷനുള്ള അപേക്ഷ നൽകിയെന്നുമുള്ള വസ്‌ തുത കണക്കിലെടുക്കാതെയാണ് പുനഃപരിശോധന ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചത്" എന്ന് അപ്പീൽവാദി സമർപ്പിച്ചു. രാമചന്ദ്രൻ (മേൽപരാമർശം) കേസിലെ ഹൈക്കോടതിയുടെ തീരുമാനം ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിലെ അനുപാതം കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ടാണ് എന്ന കാരണത്താൽ അപ്പീൽവാദി സമർപ്പിച്ച പുനഃപരിശോധനാ ഹർജി ഹൈക്കോടതി തള്ളി, അതിനുശേഷം എതിർകക്ഷി-ബോർഡ് സ്വീകരിച്ച നടപടി ശരിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

159. ഈ കോടതി 2004 ജനുവരി 7 ന് നോട്ടീസ് നൽകുകയും 2004 ഏപ്രിൽ 2 ന് അപ്പീൽ നൽകുവാൻ അനുമതി നൽകുകയും ചെയ്തു. 2006 മെയ് 5 ന് റിക്കവറി നടപടികൾ സ്റ്റേ ചെയ്തു.

160. ബന്ധപ്പെട്ട നിയമത്തിലെ നിയമനിർമ്മാണ അധികാരം വ്യക്തമായോ ആവശ്യമായ ഊന്നലോടെയോ അധികാരം നൽകുന്നില്ലെങ്കിൽ ഒരു പ്രതിനിധി നടത്തുന്ന ഉപ നിയമനിർമ്മാണത്തിന് മുൻകാല പ്രാബല്യം ഉണ്ടാകില്ല എന്നതിനാൽ അപവദിത നിയന്ത്രണം ഭാവിയിൽ ബാധകമാകുമെന്ന് അപ്പീൽവാദി രേഖാമൂലമുള്ള സമർപ്പണങ്ങളിലൂടെ സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.75 വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നതിന് മുമ്പ് 1989 ഡിസംബർ 1 ന് അപ്പീൽവാദി വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്ന് കൂടുതലായി സമർപ്പിച്ചു. നിലവിലുള്ള നിയമപരമായ ചട്ടങ്ങളുടെ അഭാവത്തിൽ, വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന് ഒരു വ്യവസ്ഥയായി മുൻ ഉപഭോക്താവിന് ഉണ്ടായ മുൻകാല കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ അപ്പീൽവാദിയോട് ആവശ്യപ്പെടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.

161. വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ ബാധകത നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രസക്തമായ തീയതി ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ പരിസരത്തേക്ക് പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിക്കുന്ന തീയതിയാണ്, അല്ലാതെ സ്ഥാപനം വാങ്ങിയ തീയതിയല്ല. അപ്പീൽവാദി പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന് അപേക്ഷിച്ച തീയതിയിൽ അടയ്ക്കാൻ വീഴ്ച വരുത്തിയ തുക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് എന്തെങ്കിലും നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നോ എന്നതാണ് ഈ കോടതിയുടെ മുന്നിലുള്ള പ്രശ്നം. 75 മദ്ധ്യപ്രദേശ് സംസ്ഥാനം v. ടിക്കാംദാസ്, (1975) 2 എസ്സിസി 100 ആശ്രയിക്കുന്നു.

162. പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന് അപേക്ഷിക്കുന്ന തീയതി സംബന്ധിച്ച് പ്രതിഭാഗം എതിർ സത്യവാങ്മൂലത്തിൽ തർക്കം ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോടതി മുഖാന്തരമുള്ള വിൽപ്പന നടന്നത് 1989 ഒക്ടോബർ 31 നാണ്, ഇത് 1990 ജനുവരി 22 ന് സ്ഥിരീകരിക്കുകയും വിൽപ്പന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് 1990 ഏപ്രിൽ 6 ന് ഒപ്പിടുകയും ചെയ്തു. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, അപ്പീൽവാദി ആരോപിക്കുന്നത് പോലെ, 1989 ഡിസംബർ 1 ന് അപ്പീൽവാദിയ്ക്കു പരിസരത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ലഭിക്കുകയോ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യാൻ സാധ്യതയില്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നു.

163. എന്നിരുന്നാലും, വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള അപേക്ഷയുടെ തീയതി തെളിയിക്കുന്നതിനുള്ള രേഖകളൊന്നും ഇരു കക്ഷികളും സമർപ്പിച്ചിട്ടില്ല. വസ്തുതാപരമായ തർക്കവും പരിമിതമായ തെളിവുകളും കണക്കിലെടുത്ത്, ഈ വിധിയിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന തത്വങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് വൈദ്യുതോർജ്ജ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 15-ാം വ്യവസ്ഥ അപ്പീൽവാദിയുടെ കേസിന് ബാധകമാണോ എന്ന് ഹൈക്കോടതി നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനായി ഈ വിഷയം ഹൈകോടതിയിലേക്ക് റിമാൻഡ് ചെയ്യുന്നു.

164. മഹാരാഷ്ട്ര സംസ്ഥാനത്ത്, വൈദ്യുതോർജ്ജം വിതരണം ചെയ്യുന്ന നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിൽ നൽകിയുണ്ട്. 1976 ജനുവരി 1 മുതൽ എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. വൈദ്യുതി ഊർജ്ജ വിതരണത്തിനുള്ള അപേക്ഷ, ബില്ലുകൾ അടയ്ക്കൽ, വൈദ്യുതോർജ്ജത്തിന്റെ മുൻകൂട്ടിയുള്ള ഉപയോഗത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ സ്വീകരിക്കേണ്ട നടപടിക്രമം, ഒരു ഉപഭോക്താവിന് വൈദ്യുതോർജ്ജം വിതരണം ചെയ്യുന്ന നിബന്ധനകൾ എന്നിവ സംബന്ധിച്ച് എംഎസ്ഇബി നിബന്ധനകളിൽ വിശദമായ നടപടിക്രമം നിർദ്ദേശിച്ചു. എംഎസ്ഇബി വിതരണ നിബന്ധനകളുടെ നിബന്ധന 23 കരാർ അസൈൻമെന്റിനും കൈമാറ്റത്തിനും വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു.

165. നഷ്ടബാധിത വ്യവസായങ്ങളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള 1993 ലെ പുതിയ വ്യാവസായിക വികസന നയത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, എംഎസ്ഇബി 1993 ജൂൺ 18 ന് "അടച്ചതും നഷ്ടബാധിതവുമായ വ്യാവസായിക യൂണിറ്റിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതി വിതരണം" എന്ന പേരിൽ സർക്കുലർ 518 പുറപ്പെടുവിച്ചു. 1957 ലെ സ്റ്റേറ്റ് ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷൻ ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 29 പ്രകാരം നഷ്ടബാധിതമായ വ്യവസായ യൂണിറ്റുകൾ ഏറ്റെടുക്കാൻ സംരംഭകരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു സർക്കുലർ 518 ന്റെ ലക്ഷ്യം. നഷ്ടബാധിതവും / അടച്ചുപൂട്ടിയതുമായ വ്യാവസായിക യൂണിറ്റുകൾ വാങ്ങിയ ഉടമകൾക്ക് ലേലത്തിൽ രണ്ട് ഓപ്ഷനുകൾ നൽകി - ഒന്നുകിൽ വീണ്ടും വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിന് മിനിമം ചാർജ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള കുടിശ്ശിക നൽകുക, അല്ലെങ്കിൽ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശികയ്ക്ക് ബാധ്യസ്ഥരാകാതെ ആവശ്യമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പുതിയ കണക്ഷന് അപേക്ഷിക്കുക. എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ വ്യവസ്ഥ 23 (ബി), 1993 ഏപ്രിൽ 1 മുതൽ ഭാവി ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് ബാധകമല്ലെന്നും സർക്കുലറിൽ പറയുന്നു.

166. ആ സർക്കുലർ 1998 ഡിസംബർ 19 ലെ സർക്കുലർ 607 പ്രകാരം റദ്ദാക്കുകയും, അത് പ്രകാരം വൈദ്യുതി ബോർഡിന്റെ കുടിശ്ശിക തീർത്തതിനുശേഷം മാത്രമേ റീകണക്ഷൻ അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകാവൂ എന്ന് നിർബന്ധമാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എം.എസ്.ഇ.ബി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ നിബന്ധന 23 (ബി) ൽ നിന്നാണ് സർക്കുലർ ഉത്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. സർക്കുലർ ഉടനടി ഭാവിപ്രഭാവത്തോടെ പ്രവർത്തനക്ഷമമാക്കി.

167. അപ്പീൽ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ബോംബെ ഹൈകോടതിയുടെ അപവദിത വിധിന്യായങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ, 2003 സെപ്റ്റംബർ 25 ലെ സർക്കുലർ 684 പ്രകാരം അടച്ചിട്ടതോ നഷ്ടബാധിതമോ ആയ വ്യാവസായിക യൂണിറ്റുകളുടെ ലേലം വാങ്ങുന്നവർക്ക് 1993 ജൂൺ 18 ലെ സർക്കുലർ 518 പ്രകാരമുളള ഏതെങ്കിലും ഓപ്ഷനുകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ എംഎസ്ഇബി അനുമതി നൽകി. എന്നിരുന്നാലും, സുപ്രീം കോടതി എംഎസ്ഇബിക്ക് അനുകൂലമായി തീരുമാനമെടുത്താൽ മുൻ ഉടമകളുടെ കുടിശ്ശിക നൽകാമെന്ന് നിരുപാധികമായി സമ്മതിക്കാൻ പുതിയ ഉപഭോക്താക്കളുടെ ഒരു ഉറപ്പ് ആവശ്യമായിരുന്നു.

168. 2003 ലെ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതിനുശേഷം, 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 50 പ്രകാരം മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ്, 2005 രൂപീകരിച്ചു. നിയന്ത്രണങ്ങൾ 2005 ജനുവരി 20 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു, അത് ഭാവിയിൽ ബാധകമായിരിക്കും. മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിന്റെ റെഗുലേഷൻ 10.[5] പ്രകാരം വിതരണ ലൈസൻസിക്ക് നൽകാനുള്ള കുടിശ്ശിക പ്രോപ്പർട്ടിയിൽ ഈടാക്കുന്നു, അതിന്റെ നിയമപരമായ ഫലമായി, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ബാധ്യത ഒരു നിശ്ചിത സമയ നിയന്ത്രണത്തോടെയാണെങ്കിലും പരിസരത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമയ്ക്ക് / കുടിപാർപ്പുകാരന് കൈമാറുന്നു. റെഗുലേഷൻ 10.[5] ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: "10.5: മരിച്ച ഉപഭോക്താവ് അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തിന്റെ മുൻ ഉടമ / കുടിപാർപ്പുകാരൻ അടയ്ക്കാത്ത വിതരണ ലൈസൻസിക്ക് നൽകാനുള്ള വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഒഴികെയുള്ള ഏതെങ്കിലും വൈദ്യുതി നിരക്ക് തുക നിയമപരമായ പ്രതിനിധികൾക്ക് / പിൻഗാമികൾക്ക് കൈമാറുന്ന അല്ലെങ്കിൽ പരിസരത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമയ്ക്ക് / കുടിപാർപ്പുകാരന് കൈമാറുന്ന സ്ഥലത്തെ ചാർജായിരിക്കും. കേസ് എന്തുതന്നെയായാലും, അത്തരം നിയമപരമായ പ്രതിനിധികളിൽ നിന്നോ പിൻഗാമികളിൽ നിന്നോ അല്ലെങ്കിൽ പരിസരത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമസ്ഥൻ / കുടിപാർപ്പുകാരനിൽ നിന്നോ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിക്ക് അത് വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയും. നിയമപരമായ അവകാശിക്ക് കണക്ഷൻ കൈമാറുന്ന കാര്യത്തിൽ ഒഴികെ, ഈ റെഗുലേഷൻ 10.[5] പ്രകാരം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ബാധ്യതകൾ അത്തരം പരിസരങ്ങളിൽ വിതരണം ചെയ്യുന്ന വൈദ്യുതിയുടെ അടയ്ക്കാത്ത ചാർജുകളുടെ പരമാവധി ആറ് മാസത്തേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്തും.”

169. നിലവിൽ, മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 റദ്ദാക്കി കൊണ്ട് മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ (ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡും വൈദ്യുതി ഗുണനിലവാരം ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിതരണ ലൈസൻസികളുടെ പ്രകടനത്തിന്റെ മറ്റ് മാനദണ്ഡങ്ങളും) റെഗുലേഷൻസ് 202176 നിലവിൽവന്നു. വൈദ്യുതിക്കായി 76 "2021 റെഗുലേഷൻസ്" അടയ്ക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും ചാർജുകൾ സ്ഥലത്തെ ചാർജായിരിക്കുമെന്ന് 2021 ലെ റെഗുലേഷൻസിലെ 12.[5] ഉപവാക്യം ആവർത്തിക്കുന്നു.

170. മഹാരാഷ്ട്രയിൽ നിന്ന് ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയുടെ ആറ് വിധികൾക്കെതിരെ അപ്പീലുകൾ ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

169. അപ്പീൽവാദിയായ ബോർഡിന് വേണ്ടി ഹാജരായ മുതിർന്ന അഭിഭാഷകൻ അജിത് ഭാസ്മെ ഇനിപ്പറയുന്ന പൊതുവായ നിയമപരമായ സമർപ്പണങ്ങൾ ബോധിപ്പിച്ചു: a. 1910-ലെ നിയമം പ്രകാരവും 1948-ലെ നിയമം പ്രകാരവും നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ഈ കോടതി ഹൈദരാബാദ് വനസ്പതി (മേൽപരാമർശം) കേസിൽ വിധിച്ചതുപോലെ നിയമാനുസൃതമാണ്. വിതരണത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ മറ്റ് വീണ്ടെടുക്കൽ രീതികൾക്ക് പുറമേയാണ് അല്ലാതെ മറ്റ് വീണ്ടെടുക്കൽ രീതികൾക്ക് പകരമല്ല; b. ഉപഭോക്താവും ഇലക്ട്രിസിറ്റി കമ്പനിയും തമ്മിൽ ഉണ്ടാക്കിയ സ്റ്റാൻഡേർഡ് കരാറിന്റെ ഭാഗമാണ് എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ. വൈദ്യുതി ബോർഡും ഉപഭോക്താവും തമ്മിലുള്ള സ്റ്റാൻഡേർഡ് കരാറിലെ 14-ാം ഉപവാക്യം വിതരണ വ്യവസ്ഥകളെ കരാറിന്റെ ഭാഗമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; c. ബോംബെ ഹൈക്കോടതി ഈ വിധിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിലെ വിധിന്യായം നിലനിൽക്കത്തക്കതല്ല കാരണം ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിലെ വസ്തുതകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്; d. ഉപവാക്യം 2 ലെ സികോമിന്റെ വിൽപ്പനയുടെ പൊതു ലേല വ്യവസ്ഥകൾ വിൽപ്പന "എവിടെയാണോ എന്തിനാണോ" അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആയിരിക്കണമെന്ന് നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. ലേലം ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ സ്റ്റാൻഡേർഡ് ലേല വിളംബരം (ഉപവാക്യം 6) ഉൾപ്പെടുത്തിയതിനാൽ മുൻകാല വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുടെ ബാധ്യത ലേലം വാങ്ങുന്നവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തി; e. മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 ലെ റെഗുലേഷൻ 10.[5] പ്രകാരം അടയ്ക്കാത്ത വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട സ്ഥലത്തിന്റെ ചാർജ് ആയിരിക്കുമെന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നു. f. ആറ് കേസുകളും 2005 ന് മുമ്പുള്ള കാലയളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്, അതായത് മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 നടപ്പാക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള കാലയളവ്. 2005 ൽ മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നതുവരെ 1976 ലെ എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ തുടരും.

171. മഹാരാഷ്ട്രയിൽ, കുടിശ്ശിക ആവശ്യപ്പെടാനുള്ള ഇലക്ട്രിക് യൂട്ടിലിറ്റികളുടെ അവകാശം വ്യത്യസ്ത കാലയളവുകളിലുടനീളമുള്ള വ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയും: a. 2003 ജൂൺ 10-ന്, 2003-ലെ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നതുവരെ: 1910 ലെ നിയമവും 1948 ലെ നിയമവുമാണ് നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 പ്രകാരമാണ് എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ രൂപീകരിച്ചത്. 1976 ജനുവരി 1 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ബാധകമാകും; b. 10 ജൂൺ 2003 മുതൽ 2005 ജനുവരി 20 വരെ: 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ 2003 ജൂൺ 10 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. 1910 ലെ നിയമവും 1948 ലെ നിയമവും 2003 ലെ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതിനുശേഷം റദ്ദാക്കി. മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 ജനുവരി 20 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. അതിന്നിടയ്ക്ക്, 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നിടത്തോളം, എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ബാധകമായി തുടരും. ഇത് ഇനിപ്പറയുന്ന കാരണങ്ങളാൽ: i. 2003-ലെ നിയമത്തിലെ 185(2)(എ) വകുപ്പ് പ്രകാരം, റദ്ദാക്കിയ നിയമപ്രകാരം ഏതെങ്കിലും ചട്ടം, വിജ്ഞാപനം, പരിശോധന, ഉത്തരവ് അല്ലെങ്കിൽ നോട്ടീസ് മുതലായവ ഉൾപ്പെടെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തതോ സ്വീകരിച്ചതോ ആയ എന്തെങ്കിലും നടപടി ഇതിലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നിടത്തോളം ഈ നിയമത്തിലെ അനുബന്ധ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം ചെയ്തതോ എടുത്തതോ ആയി കണക്കാക്കേണ്ടതാണ്. 1897-ലെ ജനറൽ ഉപവാക്യം ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 6 റദ്ദാക്കലുകളുടെ ഫലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സെക്ഷൻ 185 (2) ൽ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ബാധകമാകുമെന്ന് സെക്ഷൻ 185 (2) (5) കൂടുതലായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു; ii. 2005 ലെ ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിലെ റെഗുലേഷൻ 19 (1) പ്രകാരം, മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 ലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്ത ഏതെങ്കിലും വിതരണ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്ന തീയതി മുതൽ അസാധുവായി കണക്കാക്കും. & c. 2005 ജനുവരി 20 മുതൽ 2021 ലെ റെഗുലേഷനുകൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നതുവരെ: 2005 ജനുവരി 20 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ്, 2005 ബാധകമാകും. മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ്, 2005 ഒരു പ്രത്യേക കേസിന്റെ വസ്തുതകളെ നിയന്ത്രിക്കുമോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കാൻ, ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാൻ വൈദ്യുതി ബോർഡിനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ച തീയതിയാണ് പ്രസക്തമായ തീയതി.

172. മഹാരാഷ്ട്രയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച ആറ് കേസുകളിൽ, കോടതി ലേല വിൽപ്പനയിൽ സ്ഥലം വാങ്ങിയ വിജയിച്ച ലേല ഉപഭോക്താക്കളാണ് എതിർകക്ഷികൾ. പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീർക്കുന്നതിനുള്ള നിബന്ധന ഏർപ്പെടുത്താൻ എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിലെ 23-ാം വ്യവസ്ഥയെ അപ്പീൽവാദി- ബോർഡ് ആശ്രയിച്ചു. എല്ലാ കേസുകളിലും കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ നിർബന്ധിക്കാതെ, എതിർകക്ഷികൾക്ക് വീണ്ടും കണക്ഷനോ പുതിയ കണക്ഷനോ നൽകാൻ ഹൈക്കോടതി അപ്പീൽവാദി-ബോർഡിന് നിർദ്ദേശം നൽകി.

173. നിബന്ധന 23-ന്റെ ബാധകതയെക്കുറിച്ചും വ്യാപ്തിയെക്കുറിച്ചും ഈ അപവദിത വിധിന്യായങ്ങൾ ഒരു പൊതു ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു. കേസുകളുടെ നിർദ്ദിഷ്ട വസ്തുതാ മാട്രിക്സിലേക്ക് കടക്കുന്നതിനുമുമ്പ് എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ നിബന്ധന 23 ന്റെ ബാധകതയെക്കുറിച്ചുള്ള മൊത്തത്തിലുള്ള വാദവും അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും ഈ കോടതി ആദ്യം കൈകാര്യം ചെയ്യും.

174. 1910-ലെ നിയമത്തിലെ 24-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം വൈദ്യുതി ബോർഡിന്റെ അധികാരപരിധിക്ക് അതീതമാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനാൽ 1998 ഡിസംബർ 19- ലെ സർക്കുലർ റദ്ദാക്കുന്നതിനായി മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. സൂപ്പർ & സ്റ്റെയിൻലെസ് ഹായ് അലോയ്സ് ലിമിറ്റഡ്,77 എന്ന കേസിൽ ബോംബെ ഹൈക്കോടതി ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിലെ ഈ കോടതിയുടെ തീരുമാനത്തെ ആശ്രയിച്ചു. വൈദ്യുതി ബോർഡും മുൻ ഉപഭോക്താവും തമ്മിൽ മാത്രമാണ് വിതരണ കരാർ ഉള്ളതെന്നും തുടർന്ന് വാങ്ങുന്നയാൾ മൂന്നാം കക്ഷിയായതിനാൽ മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ മുൻകാല ബാധ്യതകൾക്ക് ഉത്തരവാദിയാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും ഹൈക്കോടതി വിലയിരുത്തി.

175. സൂപ്രണ്ട് എഞ്ചിനീയറിംഗ് മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. ഉമാംഗ് എന്റർപ്രൈസസ്78 അപ്പീൽവാദി - ബോർഡിന്റെ വാദം തള്ളുന്നതിനായി ഹൈക്കോടതി ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) 77 2005 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ 5312-5313 78 2005 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 5314 കേസിലെയും ഗുജറാത്ത് ഇൻസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിലെയും ഈ കോടതിയുടെ തീരുമാനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു. മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ മുൻകാല കുടിശ്ശിക തീർക്കണമെന്ന് നിർബന്ധിക്കാതെ, പരിസരത്തേക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകാൻ അപ്പീൽവാദിയ്ക്കു നിർദ്ദേശം നൽകിക്കൊണ്ട് ബോംബെ ഹൈക്കോടതി റിട്ട് ഹർജി തീർപ്പാക്കി. ലേലം വാങ്ങുന്നവരുടെ ബാധ്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളും നിബന്ധന 23-ന്റെ ഉദ്ദേശവും ഹൈക്കോടതി അതിന്റെ ന്യായവാദത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടില്ലെന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.

176. മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. എക്ടോ സ്പിന്നർമാർ,79 കേസിലും മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് v. സിയ അയൺ സ്റ്റോർ,80 കേസിലും എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 23-ാം വകുപ്പിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഹൈക്കോടതി പരിഗണിച്ചു. നിയമത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അല്ലെങ്കിൽ യോഗ്യതയുള്ള കോടതിയുടെ ഉത്തരവിന് അനുസൃതമായ അനിയന്ത്രിതമായ കൈമാറ്റങ്ങൾക്ക് വ്യവസ്ഥ 23 ബാധകമല്ലെന്ന് കോടതി 79 2005 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 6587 80 2006 ലെ എസ്.എൽ.പി (സിവിൽ) നമ്പർ 6068 നിഗമനത്തിലെത്തി. അതനുസരിച്ച്, പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിന് മുൻ ഉടമകളുടെ കുടിശ്ശികയ്ക്ക് എതിർകക്ഷികളെ - ഉപഭോക്താക്കളെ ബാധ്യസ്ഥരാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.

177. ബോംബെ ഹൈക്കോടതി 2005 ജൂലൈ 20 ലെ എക്ടോ സ്പിന്നേഴ്സ് കേസിലെ അപവദിത വിധിന്യായത്തിൽ ഈ നിഗമനത്തിലെത്താൻ ഇനിപ്പറയുന്ന കാരണങ്ങൾ സഹായിച്ചു: a. വ്യവസ്ഥ 23 (ബി) സ്വമേധയാ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല, എന്നിരുന്നാലും ഇത് ഉടമയുടെ മരണം മൂലമുള്ള കൈമാറ്റത്തെയോ സ്വമേധയായുള്ള കൈമാറ്റത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "അനന്തരാവകാശി, നിയമപരമായ പ്രതിനിധി, കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾ, അസൈനി അല്ലെങ്കിൽ വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഉപഭോക്താവിന്റെ പിൻഗാമി എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിയും" എന്ന പ്രയോഗത്തിലെ "പിൻഗാമി" എന്ന പദം എജുസ്ഡെം ജെനെറിസ് തത്വം പ്രയോഗിച്ച് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതനുസരിച്ച്, "പിൻഗാമി" എന്ന വാക്കിന് മുമ്പുള്ള വാക്കുകൾ സ്വമേധയാ കൈമാറ്റം അല്ലെങ്കിൽ ഉടമയുടെ മരണം കാരണം സ്വത്തിന്റെ അവകാശം നേടുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; & b. ഒരു പൊതു ലേലത്തിൽ വാങ്ങിയ വസ്തുവിന്റെ കൈമാറ്റം ഉടമയുടെ സ്വമേധയാ കൈമാറ്റം ആണ്. അതിനാൽ, പൊതു ലേലത്തിലൂടെയോ മറ്റേതെങ്കിലും സ്വമേധയാ അല്ലാത്ത കൈമാറ്റത്തിലൂടെയോ അവകാശം നേടിയതിനാൽ മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ പരിസരങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു കൈമാറ്റക്കാരന് വ്യവസ്ഥ 23 ഒരു ബാധ്യതയും ചുമത്തുന്നില്ല.

178. താഴെപറയുന്ന രണ്ട് നിബന്ധനകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് പാലിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കാനോ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വസ്തു വാങ്ങുന്നയാളിൽ നിന്ന് പരിസരത്തേക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുൻ ഉപഭോക്താവിന് നൽകാനുള്ള കുടിശ്ശിക വൈദ്യുതി ബോർഡിന് ആവശ്യപ്പെടാം: a. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വസ്തുവിന് മേൽ ചാർജ് ഈടാക്കുന്നുവെന്ന് വ്യവസ്ഥ നിയമത്തിൽ നിലവിലുണ്ട്. തുക നൽകി വാങ്ങിച്ചയാളുടെ കൈവശമിരിക്കുന്ന അത്തരം വസ്തുവിനെതിരെ നിയമപരമായ ഒരു ചാർജ് നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാളിന് ചാർജിന്റെ യഥാർത്ഥമോ ക്രിയാത്മകമോ ആയ നോട്ടീസ് ഉണ്ടായിരിക്കണം; & b. നിയമാനുസൃത സ്വഭാവമുള്ള നിയമപരമായ ചട്ടങ്ങളോ നിബന്ധനകളോ വ്യവസ്ഥകളോ അത്തരമൊരു ആവശ്യം ഉന്നയിക്കാൻ വൈദ്യുതി വിതരണക്കാരനെ അധികാരപ്പെടുത്തുന്നു.

179. പൊതു നിയമത്തിൽ, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പ്രോപ്പർട്ടിക്ക് മേൽ ചാർജ് ഈടാക്കുന്നില്ല. 1910-ലെ നിയമത്തിലെയും 1948- ലെ നിയമത്തിലെയും വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പ്രോപ്പർട്ടിക്ക് മേൽ ചാർജ് സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല. 1910-ലെ നിയമപ്രകാരവും 1948-ലെ നിയമപ്രകാരവും നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ള കേസുകളിൽ, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിന് വൈദ്യുതി ബോർഡിന് അനുകൂലമായി വസ്തുവകകളിൽ ചാർജ് ഈടാക്കിയിട്ടില്ല. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുടെ കുടിശ്ശിക പരിസരത്ത് നിന്ന് ഈടാക്കിയിട്ടില്ല, മറിച്ച് മുൻ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്നാണ് ഈടാക്കിയത്.

180. ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിലും സൂപ്പർ & സ്റ്റെയിൻലെസ് ഹായ് അലോയ്സ് ലിമിറ്റഡ് & മെഴ്സെസ് ഉമാംഗ് എന്റർപ്രൈസസ് കേസിലും അനുപാതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയുടെ വ്യാഖ്യാനം തെറ്റാണെന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം കാരണം മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ സ്വത്ത് സ്വന്തമാക്കുന്ന മൂന്നാമതൊരാളുടെ ബാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണമോ നിയമപരമായ നിബന്ധനകളും വിതരണ വ്യവസ്ഥകളും നിലവിലുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നതിൽ ഹൈക്കോടതി പരാജയപ്പെട്ടതിനാൽ ഇത് തെറ്റാണ്.

181. മഹാരാഷ്ട്രയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസുകളിൽ, എംഎസ്ഇബി അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പിൻഗാമി മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് വിതരണത്തിന്റെ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളുടെ 23-ാം വ്യവസ്ഥയിൽ പ്രത്യേക ആശ്രയം ചെലുത്തി. മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ സ്വത്ത് ഏറ്റെടുക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടെ ബാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളിലെ ഒരേയൊരു വ്യവസ്ഥയാണ് വ്യവസ്ഥ 23. 1998 ഡിസംബർ 19 ലെ സർക്കുലർ 607 വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ നിബന്ധന 23 (ബി) ൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. ബീഹാർ സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് ഇഷ മാർബിൾസ് (സുപ്ര) നിബന്ധന 23 ന് സമാനമായ പ്രഭാവമുള്ള ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

182. ഹൈദരാബാദ് വനസ്പതി (മേൽപരാമർശം) കേസിൽ 1948-ലെ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന അധികാരങ്ങൾ വിനിയോഗിച്ച് വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത ആന്ധ്രാപ്രദേശ് സംസ്ഥാനത്തെ വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ നിയമാനുസൃതമാണെന്ന് ഈ കോടതി വിധിച്ചു. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 79 (ജെ) പ്രകാരം ഒരു നിയന്ത്രണവും ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.

183. നിലവിലെ കേസിൽ, വൈദ്യുതി വിതരണ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം അപ്പീൽവാദി-ബോർഡ് അതിന്റെ അധികാരങ്ങൾ വിനിയോഗിക്കുന്നു എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് രൂപം നൽകി. അതനുസരിച്ച്, എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ നിയമാനുസൃതമാണ്.

184. മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക തീർക്കുന്നതിനുള്ള ബാധ്യത ഒരു മൂന്നാം കക്ഷിയുടെ മേൽ ചുമത്താൻ നിയമപരമായ ശക്തിയും ഫലവുമുള്ള ഒരു വ്യവസ്ഥയെ ഇലക്ട്രിക് യൂട്ടിലിറ്റികൾ ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ, പ്രസ്തുത നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥ അതിന്റെ മുമ്പിലുള്ള കേസിന്റെ വസ്തുതകൾക്ക് ബാധകമാണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കേണ്ടത് കോടതികളാണ്. സ്പെഷ്യൽ ഓഫീസർ, കൊമേഴ്സ്, നോർത്ത് ഈസ്റ്റേൺ ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കമ്പനി ഓഫ് ഒറീസ v. രഘുനാഥ് പേപ്പർ മിൽസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ്,81 കേസിൽ ഈ കോടതി ഒറീസ്സ ഇലക്ട്രിസിറ്റി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ (വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ) കോഡ്, 2004 ലെ 13 (10) (ബി) റെഗുലേഷൻ ഈ കേസിന്റെ വസ്തുതകൾക്ക് ബാധകമല്ല എന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു, കാരണം ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ പുതിയ കണക്ഷനായി അഭ്യർത്ഥിച്ചിരുന്നു, അതേസമയം ബന്ധപ്പെട്ട റെഗുലേഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, വീണ്ടും കണക്ഷൻ എടുക്കുന്നതിനും മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ പേരിൽ

നിന്ന് കണക്ഷൻ മാറ്റികിട്ടുന്നതിനും മാത്രമേ മുൻ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കേണ്ടതുള്ളൂ.

185. വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്തിരുന്ന മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ പരിസരത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമയോ കുടികടപ്പുകാരനോ ആയിത്തീരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടെ ബാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വ്യവസ്ഥ 23 ന്റെ അർത്ഥത്തെയും വ്യാപ്തിയെയും ആശ്രയിച്ചാണ് നിബന്ധന 23 ന്റെ ബാധകതയെക്കുറിച്ച് അപ്പീൽവാദി സമർപ്പിക്കുന്നത്. വ്യവസ്ഥ 23 ചുവടെ ചേർക്കുന്നു: "ഉപവാക്യം 23: അസൈൻമെന്റ് അല്ലെങ്കിൽ കരാർ കൈമാറ്റം a) ബോർഡിന്റെ രേഖാമൂലമുള്ള മുൻകൂർ അനുമതിയില്ലാതെ, ഉപഭോക്താവ് ഈ കരാറിന്റെ ആനുകൂല്യം അസൈൻ ചെയ്യുകയോ കൈമാറ്റം ചെയ്യുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യരുത് കൂടാതെ ഉപഭോക്താവ് ഒരു തരത്തിലും എന്തെങ്കിലും താത്പര്യം ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ഭാഗികമായതോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേകമായ ഒരു താൽപര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. b) ഒരു ഉപഭോക്താവ് മേല്പറഞ്ഞ നിബന്ധന 23(എ) ലംഘിക്കുകയും, ഊർജ്ജത്തിന് എന്തെങ്കിലും ചാർജുകൾ ബോർഡിന് നൽകാനോ സെക്യൂരിറ്റി ഡെപ്പോസിറ്റിന്റെയോ നഷ്ടപരിഹാരത്തിന്റെയോ തുക ബോർഡിൽ നിക്ഷേപിക്കാനോ വീഴ്ചവരുത്തുകയും അത്തരം ഉപഭോക്താവിന്റെ വിതരണം 1910 ലെ ഇന്ത്യൻ ഇലക്ട്രിസിറ്റി ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 24 പ്രകാരം വിച്ഛേദിക്കുകയും അല്ലെങ്കിൽ ഈ വ്യവസ്ഥകളുടെ 31 (എ) വ്യവസ്ഥ പ്രകാരം മരിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഉപഭോക്താവിന് ഊർജം നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നസ്ഥാപന ത്തെയോ പരിസരത്തെയോ കൈമാറ്റം ചെയ്യുകയോ അസൈൻ ചെയ്യുകയോ അല്ലെങ്കിൽ വേറേതരത്തിൽ നൽകുകയോ ചെയ്താൽ, വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഉപഭോക്താവിന്റെ അനന്തരാവകാശി, നിയമപരമായ പ്രതിനിധി, കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾ, അസൈനി അല്ലെങ്കിൽ പിൻഗാമി എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിയും ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ പരിഗണനയോടെയോ അല്ലാതെയോ ഉപഭോക്താവ് നൽകേണ്ട വൈദ്യുതി ചാർജുകൾ, സെക്യൂരിറ്റി ഡെപ്പോസിറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ നഷ്ടപരിഹാരം എന്നിവയുടെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടും, കൂടാതെ അത്തരം ചാർജുകളുടെ തുകയും / അല്ലെങ്കിൽ വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന നഷ്ടപരിഹാരവും, ശരിയായി ബോർഡിന് നൽകുകയോ നിക്ഷേപിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത പക്ഷം അനന്തരാവകാശിയാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ട്, നിയമപരമായ പ്രതിനിധി, ട്രാൻസ്ഫറീ, അസൈനി അല്ലെങ്കിൽ അത്തരം പരിസരങ്ങളുടെ വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഉപഭോക്താവിന്റെ പിൻഗാമി വിതരണം ചെയ്യാനോ വീണ്ടും കണക്ഷൻ നൽകാനോ വിസമ്മതിക്കാനോ അത്തരം വ്യക്തിക്ക് ഒരു പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകാനോ ബോർഡ് വിസമ്മതിക്കുന്നത് നിയമാനുസൃതമായിരിക്കും." (ഊന്നൽ നൽകപ്പെട്ടത് )

186. നിബന്ധന 23 (എ) പ്രകാരം, ഒരു ഉപഭോക്താവിന് വൈദ്യുതി ബോർഡുമായുള്ള കരാർ പ്രകാരമുള്ള ആനുകൂല്യം ബോർഡിന്റെ മുൻകൂർ അനുമതിയില്ലാതെ കൈമാറാൻ അർഹതയില്ല. നിബന്ധന 23 (ബി) പ്രകാരം, ഉപഭോക്താവ് വ്യവസ്ഥ 23 (എ) ലംഘിക്കുകയും ഊർജ്ജത്തിന് എന്തെങ്കിലും ചാർജ് നൽകാൻ വീഴ്ചവരുത്തുകയും തൽഫലമായി അത്തരം ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ, അത്തരം കൈമാറ്റം നടത്തിയ മൂന്നാം കക്ഷി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനാണ്. നിബന്ധന 23 (എ), വ്യവസ്ഥ 23 (ബി) എന്നിവയിൽ വ്യക്തമാക്കിയ വ്യവസ്ഥകൾ തൃപ്തികരമാകുമ്പോൾ മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിനുള്ള മൂന്നാം കക്ഷിയുടെ ബാധ്യത ചേർക്കുന്നു.

187. "എജുസ്ഡെം ജനറിസ്" എന്ന നിയമം നിർമ്മാണത്തിന്റെ ഒരു സിദ്ധാന്തമാണ്. പൊതുവായ വാക്കുകൾ ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള പ്രത്യേകവും നിർദ്ദിഷ്ടവുമായ പദങ്ങളെ പിന്തുടരുമ്പോൾ, പൊതുവായ വാക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കിയ അതേ തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തണം എന്നതാണ് നിയമം. ഇനിപ്പറയുന്ന ഘടകങ്ങൾ ഉള്ളപ്പോൾ ഇത് ബാധകമാണ്: (1) നിയമത്തിൽ നിർദ്ദിഷ്ട വാക്കുകളുടെ വിവരണം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; (ii) വിവരണ വിഷയങ്ങൾ ഒരു ക്ലാസ് അല്ലെങ്കിൽ വിഭാഗമായി മാറുന്നു; (iii) വിവരണത്തിലൂടെ ആ വിഭാഗം തീർന്നുപോകുന്നില്ല; (iv) ഒരു പൊതുവായ പദം വിവരണത്തെ പിന്തുടരുന്നു; & (v) വ്യത്യസ്‌ തമായ ഒരു നിയമനിർമ്മാണ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ സൂചനകളൊന്നുമില്ല.82

188. എജുസ്ഡെം ജനറിസ് നിയമം പ്രയോഗിക്കുന്നതിന്, പൊതുവായ വാക്കുകൾക്ക് മുമ്പായി വിവരിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗമോ നിരവധി അംഗങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു ജനുസ്സോ കുടുംബമോ ആയിരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.83 അഡോണി കോട്ടൺ മിൽസ് ലിമിറ്റഡ് v. ആന്ധ്രാപ്രദേശ് സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ്,84 കേസിൽ ഏതെങ്കിലും പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്ഥാനം, വിതരണത്തിന്റെ സ്വഭാവം, വിതരണം ആവശ്യമുള്ള ഉദ്ദേശ്യം, മറ്റ് പ്രസക്തമായ ഘടകങ്ങൾ എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിന് വ്യത്യസ്ത താരിഫ് (നിരക്ക്) നിശ്ചയിക്കാൻ വൈദ്യുതി ബോർഡിന് അധികാരം നൽകുന്ന 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 49 (3) ഈ കോടതി വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടിവന്നു. വിവരിച്ച ഘടകങ്ങൾ ഒരേ ജനുസ്സ് അല്ലാത്തതിനാൽ "മറ്റ് 82 അമർ ചന്ദ്ര v. എക്സൈസ് കളക്ടർ, ത്രിപുര, (1972) 2 എസ്സിസി 442; ഗ്രാസിം ഇൻഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡ് v. കസ്റ്റംസ് കളക്ടർ, (2002) 4 എസ്സിസി 297 83 ലോക്മത് ന്യൂസ് പേപ്പേഴ്സ് (പി) ലിമിറ്റഡ് v. ശങ്കർപ്രസാദ്, (1999) 6 എസ്സിസി 275; ജയ്പ്രകാശ് അസോസിയേറ്റ്സ് ലിമിറ്റഡ് v. ടെഹ്രി ഹൈഡ്രോ ഡെവലപ്മെന്റ് കോർപ്പറേഷൻ. (ഇന്ത്യ) ലിമിറ്റഡ്, (2019) 17 എസ്സിസി 786

പ്രസക്തമായ ഘടകങ്ങളുടെ" സാമാന്യത പരിമിതപ്പെടുത്താൻ ഈ കോടതി വിസമ്മതിച്ചു. പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്ഥാനവും വിതരണത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ഉദ്ദേശ്യവും ഏതെങ്കിലും പൊതു ജനുസ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതല്ല.

189. എക്ടോ സ്പിന്നർസ് കേസിലെ അപവദിത വിധിന്യായത്തിൽ "പിൻഗാമി" എന്ന പദം "അനന്തരാവകാശി", "നിയമപരമായ പ്രതിനിധി", "കൈമാറ്റക്കാരൻ", "അസൈനി" എന്നീ മറ്റ് വാക്കുകളുടെ സംയോജനത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നതെന്നും അതിന്റെ അർത്ഥം മുമ്പത്തെ വാക്കുകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കണമെന്നും ബോംബെ ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. "പിൻഗാമി" എന്ന പദം സ്വമേധയാ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതിലൂടെയോ അനന്തരാവകാശ അവകാശം മൂലമോ അവകാശം നേടുന്ന ഒരു ഉടമയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് കോടതി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

190. ഹൈക്കോടതിയുടെ ന്യായവാദം അംഗീകരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല. ഈ കേസുമായി ബന്ധമുള്ള ചില വാക്കുകളുടെയും പദപ്രയോഗങ്ങളുടെയും നിഘണ്ടു അർത്ഥം ബ്ലാക്കിന്റെ നിയമ നിഘണ്ടുവിൽ ഇപ്രകാരം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു: "അനന്തരാവകാശി: ഇൻടെസ്റ്റസി (വില്‍പ്പത്രമില്ലാതെ മരിക്കുക) നിയമപ്രകാരം, ഒരു ഇൻടെസ്റ്റേറ്റ് ഡെസിഡന്റിന്റെ സ്വത്ത് സ്വീകരിക്കാൻ അർഹതയുള്ള ഒരു വ്യക്തി85 നിയമപരമായ പ്രതിനിധി: നിയമപരമായ അവകാശി; അല്ലെങ്കിൽ ഒരു എക്സിക്യൂട്ടറോ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്ററോ മറ്റ് നിയമപരമായ പ്രതിനിധിയോ86 ട്രാൻസ്ഫെറീ: പദവിയോ സമ്പത്തോ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടേണ്ട ആൾ87 അസൈനി: സ്വത്തവകാശമുള്ള ഒരാൾ മറ്റൊരാൾ കൈമാറി"88

191. "അനന്തരാവകാശി", "നിയമപരമായ പ്രതിനിധി", "ട്രാൻസ്ഫെറീ (കൈമാറ്റക്കാരൻ)", "അസൈനി" എന്നീ പദപ്രയോഗങ്ങൾ ഒരൊറ്റ നിർദ്ദിഷ്ട വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് വാക്കുകളുടെ വ്യക്തമായ അർത്ഥത്തിൽ 85 Black's Law Dictionary (WEST: Thomson Reuters 9 edition), Pg 791

88 Black's Law Dictionary (WEST: Thomson Reuters 9 edition), Pg 1636 നിന്ന് വ്യക്തമാണ്. അപവദിത വിധിന്യായത്തിലെ ന്യായവാദമനുസരിച്ച്, നിബന്ധന 23 ൽ ഒന്നിലധികം ജനുസ്സുകളോ കൈമാറ്റ വിഭാഗമോ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു - സ്വമേധയാ കൈമാറ്റം അല്ലെങ്കിൽ ഉടമയുടെ മരണം കാരണം ഒരു സ്വത്തിന്റെ അവകാശം നേടുക. ഹൈക്കോടതി നിയന്ത്രിത രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ച "പിൻഗാമി" എന്ന വാക്ക് തന്നെ വിശാലമായ വ്യാപ്തിയുള്ളതാണ്, അതിന് വ്യക്തമായ അർത്ഥം നൽകേണ്ടതുണ്ട്. ബ്ലാക്ക്സ് ലോ നിഘണ്ടുവിൽ "പിൻഗാമി" എന്ന പ്രയോഗത്തെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത് "മറ്റൊരാളുടെ പദവി, അവകാശങ്ങൾ, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥലം എന്നിവയിൽ പിന്തുടർച്ചാവകാശം സിദ്ദിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി; ഒരു മുൻഗാമിയ്ക്ക് പകരം വരികയോ പിന്തുടരുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ."89 "സാർവത്രിക പിൻഗാമി" എന്ന വർഗ്ഗത്തിന്റെ അർത്ഥം "പാപ്പരത്തത്തിലുള്ള ഒരു എസ്റ്റേറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഇന്റസ്റ്റേറ്റ്‌എസ്റ്റേറ്റിൻെറ ഒരു മുൻ ഉടമയുടെ എല്ലാ അവകാശങ്ങളും അധികാരങ്ങളും നേടിയെടുക്കുന്ന ഒരാൾ, എന്നാണ്.90 89 Black's Law Dictionary (WEST: Thomson Reuters 9 edition), Pg 1569 90 ID

192. "വീഴ്ച വരുത്തുന്ന ഉപഭോക്താവിന്റെ അനന്തരാവകാശി, നിയമപരമായ പ്രതിനിധി, ട്രാൻസ്ഫെറീ, അസൈനി അല്ലെങ്കിൽ പിൻഗാമി എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിയും" എന്ന പ്രയോഗത്തിന്റെ വിശാലമായ ദിശാസൂചിക "മരിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ കൈമാറ്റം ചെയ്യുക, നിയോഗിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിൽ സ്ഥാപനമോ വസ്തുവോ ഒഴിവാക്കുക" എന്ന മുൻ വാചകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മനസ്സിലാക്കാം.

193. നിലവിലെ കേസിൽ, "മരിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ കൈമാറ്റം ചെയ്യുക, നിയോഗിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വിധത്തിൽ സ്ഥാപനമോ വസ്തുവോ ഒഴിവാക്കുക" എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ "അല്ലെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കുക" എന്ന പ്രയോഗത്തിന്റെ ഉപയോഗം മരിക്കുക, കൈമാറ്റം ചെയ്യുക, നിയോഗിക്കുക എന്നീ ആദ്യത്തെ വാക്കുകളിൽ എജുസ്ഡെം ജനറിസിന്റെ നിയമം പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്നില്ല.

194. "കൈമാറ്റം" എന്ന വാക്കിന് പൊതുവെ വിശാലമായ അർത്ഥമുണ്ടെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, അതിനുള്ളിൽ സ്വമേധയാ ഉള്ളതും അനിയന്ത്രിതവുമായ കൈമാറ്റങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. മംഗലാപുരം ഇലക്ട്രിക് സപ്ലൈ കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് v. ഇൻകം ടാക്സ് കമ്മീഷണർ, വെസ്റ്റ് ബംഗാൾ,91 ലെ ഇന്ത്യൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 12 ബി (1) ന്റെ അർത്ഥത്തിൽ നിർബന്ധിത സ്വത്ത് ഏറ്റെടുക്കൽ ഒരു "കൈമാറ്റം" ആയി കണക്കാക്കാമെന്ന് ഈ കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ച് വിധിച്ചു. "കൈമാറ്റം" എന്ന വാക്കിനെ "വിൽപ്പന", "പകരം കൊടുക്കൽ", "ഉപേക്ഷിക്കൽ" എന്നീ മുൻ വാക്കുകളുമായി എജുസ്ഡെം ജനറിസ് തത്ത്വപ്രകാരം വിവക്ഷിക്കണം എന്ന വാദം കോടതി നിരസിച്ചു. 'കൈമാറ്റം' എന്ന വാക്കിന്റെ വിശാലമായ വ്യാപ്തിയെക്കുറിച്ച് ഈ കോടതി ഇപ്രകാരം നിരീക്ഷിച്ചു: "8. ഈ സമർപ്പണം സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അസാധ്യമാണ്. ഒന്നാമതായി, സ്വമേധയായുള്ള കൈമാറ്റങ്ങൾ മാത്രം ഈ വകുപ്പിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ വരണമെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, വിശാലമായ അർത്ഥവും വ്യാപ്തിയും ഉണ്ടെന്ന് നിയമത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള "കൈമാറ്റം" എന്ന പദപ്രയോഗം ഉപയോഗിക്കുന്നത് നിയമ നിർമ്മാണ സഭയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം

അനാവശ്യമായിരുന്നു. 'ഇംഗ്ലീഷ് നിയമത്തിന്റെ നിഘണ്ടു' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഏൾ ജോവിറ്റ് പറയുന്നു: "സ്വത്ത് നിയമത്തിൽ, ഒരു വ്യക്തിയിൽ നിന്ന് മറ്റൊരാളിലേക്ക് അവകാശം കടന്നു പോകുന്നിടത്താണ് കൈമാറ്റം, അത് ഒന്നുകിൽ (1) വിൽപ്പന അല്ലെങ്കിൽ ഇഷ്ടദാനമായി നൽകുന്ന ഒരു കൈമാറ്റം അല്ലെങ്കിൽ അസ്സൈന്മെന്റ് പോലെ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾ ആ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ചെയ്ത ഒരു പ്രവൃത്തി; അല്ലെങ്കിൽ (2) കണ്ടുകെട്ടൽ, പാപ്പരത്തം, ഡിസെന്റ് അല്ലെങ്കിൽ ഇന്റസ്റ്റെസി പോലുള്ള നിയമത്തിന്റെ പ്രവർത്ത-നത്തിലൂടെ. " "വാക്കുകളും പദപ്രയോഗങ്ങളും" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അഞ്ചാം വാല്യത്തിൽ റോളണ്ട് ബറോസ് പേജ് 331-ൽ "ട്രാൻസ്ഫർ ഓൺ സെയിൽ" എന്ന തലക്കെട്ടിൽ ഒരു പ്രസ്താവന ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, നിർബന്ധിത അധികാരങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ ഭൂമി കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നത് പോലും "വിൽപ്പനയ്ക്കുള്ള കൈമാറ്റം" ആണ്. സെക്ഷൻ 12-ബി (1) ന്റെ അർത്ഥത്തിനുള്ളിൽ നിർബന്ധിത സ്വത്ത് ഏറ്റെടുക്കൽ ഒരു "വിൽപ്പന" ആണോ എന്ന ചോദ്യം പരിഗണിക്കേണ്ടത് അനാവശ്യമാണ്, വാസ്തവത്തിൽ, നിലവിലെ ആവശ്യത്തിന് അത്രയും പോകേണ്ട ആവശ്യമില്ല. സെക്ഷൻ 12-ബി (1) ന്റെ അർത്ഥത്തിനുള്ളിൽ നിർബന്ധിത സ്വത്ത് ഏറ്റെടുക്കൽ ഒരു "കൈമാറ്റത്തിന്" തുല്യമാകുമോ എന്ന സങ്കുചിത ചോദ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ ആശങ്കാകുലരാണ്, ആ ചോദ്യത്തിൽ "കൈമാറ്റം" എന്ന വാക്ക് സമഗ്രമാണെന്ന് ഓർമ്മിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ് കൂടാതെ അതിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നത് സ്വമേധയാ ഉള്ളതും അനിയന്ത്രിതവുമായ തരങ്ങളുടെ കൈമാറ്റമാണ്. അതിനാൽ, "കൈമാറ്റം" എന്ന പദത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം സ്വമേധയാ കൈമാറ്റ പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഒരു കാരണവുമില്ല, അങ്ങനെ സ്വത്ത് നിർബന്ധിതമായി ഏറ്റെടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നു."

195. ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട വിഭാഗമോ ജനുസ്സോ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ എജുസ്ഡെം ജനറിസിന്റെ നിയമം പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ജനുസ്സിന്റെ അഭാവത്തിൽ, വിശാലമായ അർത്ഥങ്ങളുള്ള 'കൈമാറ്റം' അല്ലെങ്കിൽ 'മറ്റ് തരത്തിൽ ഒഴിവാക്കുന്നു' എന്ന വാക്കുകൾ എജുസ്ഡെം ജെനെറിസ് തത്വത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ സ്വമേധയാ കൈമാറ്റം ചെയ്യുക എന്നതിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല.

196. എജുസ്ഡെം ജനറീസിന്റെ നിയമം ലംഘിക്കാനാവാത്ത നിയമവാഴ്ചയല്ല.92 നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥയുടെ സന്ദർഭത്തിനും കുഴപ്പത്തിനും പൊതുവായ പ്രാധാന്യമുള്ള വാക്കുകളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് ഒരു നിയന്ത്രിത അർത്ഥം ആവശ്യമില്ലാത്തിടത്ത്, വാക്കുകൾക്ക് അവയുടെ വ്യക്തവും സാധാരണവുമായ അർത്ഥം കോടതി നൽകേണ്ടതുണ്ട്.93 മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ് എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിലെ വ്യവസ്ഥ 23, ഇത് ഒരു പിൻഗാമിയിൽ നിന്ന് പോലും വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയും. ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ സ്ഥാപനത്തിന്റെയോ പരിസരത്തിന്റെയോ കൈമാറ്റത്തിന്റെ സാധ്യമായ എല്ലാ സംഗതികളും ഉൾക്കൊള്ളാൻ എംഎസ്ഇബി ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നു, അത് സ്വമേധയാ ഉള്ളതോ, 92 വാൽപ്രൈസോ കൊട്ടാരത്തിൽ കൊച്ചുണ്ണി v. മദ്രാസ് കേരള സംസ്ഥാനങ്ങളും, (1960) 3 SCR 887 93 ബേൽ v. ഗ്ലോബ് ഹൈ ഫാബ്സ് ലിമിറ്റഡ് (2015) 5 SCC 718 ഉപഭോക്താവിന്റെ മരണം മൂലമോ അല്ലെങ്കിൽ നിയമത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയോ ആകാം. 1993 ജൂൺ 18 ലെ സർക്കുലർ 518 ഉം 1998 ഡിസംബർ 19 ലെ സർക്കുലർ 607 ഉം എം.എസ്.ഇ.ബി പുറത്തിറക്കിയ എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 23-ാം വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്നാണ് പുറത്തുവന്നത്. നഷ്ടബാധിതവും അടച്ചുപൂട്ടിയതുമായ വ്യവസായ യൂണിറ്റുകൾ വാങ്ങിയ പ്രോപ്പർട്ടി ഉടമകൾക്ക് വിതരണം ചെയ്യുന്ന വൈദ്യുതി സംബന്ധിച്ച നിർദ്ദേശങ്ങൾ അവയിൽ അടങ്ങിയിരുന്നു. വിതരണത്തിന്റെ നിയമപരമായ നിബന്ധനകളുടെയും വ്യവസ്ഥകളുടെയും സന്ദർഭവും ഉദ്ദേശ്യവും ഒരു വിശാലമായ പദഘടനാ രീതി സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ എജുസ്ഡെം ജെനെറിസിന്റെ നിയമം പ്രയോഗിക്കാൻ ഇടമില്ല.

197. എം.എസ്.ഇ.ബി. വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 23-ാം നിബന്ധനയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ, അതിന്റെ സബ് ഉപവാക്യം (ബി)യെ പ്രത്യേകമായി പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട്, കോടതി ലേലം പോലുള്ള അനിയന്ത്രിതമായ കൈമാറ്റങ്ങൾക്ക് പ്രസ്തുത ഉപവകുപ്പ് ബാധകമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നു.

198. അപ്പീലുകളിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ പരിഗണനകൾ ബാധകമാക്കി കൊണ്ടുള്ള നിഗമനങ്ങൾ ഇനിപ്പറയുന്നവയാണ്: ഇനം 101.1: മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. സൂപ്പർ & സ്റ്റെയിൻലെസ് ഹൈ അലോയ്സ് ലിമിറ്റഡ്; 2005 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ 5312-5313

199. സ്റ്റേറ്റ് ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷൻസ് ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 29 പ്രകാരം സികോമിൽ നിന്ന് ഒന്നാം എതിർകക്ഷി ലേലത്തിൽ ഒരു വ്യാവസായിക യൂണിറ്റ് ലേലത്തിൽ വാങ്ങിയിരുന്നു. പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നിഷേധിച്ച അപ്പീൽവാദി ബോർഡിന്റെ നടപടിയെ ചോദ്യം ചെയ്ത് റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു. 1998 ഡിസംബർ 19 ലെ സർക്കുലർ 607 ന്റെ സാധുത ചോദ്യം ചെയ്ത് സികോം റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു. 2002 ഡിസംബർ 19 ലെ ഒരു പൊതു വിധിയിലൂടെ ബോംബെ ഹൈക്കോടതി റിട്ട് ഹർജികൾ തീർപ്പാക്കുകയും 1910 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 24 പ്രകാരം സർക്കുലർ ബോർഡിന്റെ അധികാരങ്ങൾക്ക് അതീതമായതിനാൽ എംഎസ്ഇബിക്ക് അധികാരപരിധിയില്ലാത്തതിനാൽ അപവദിത സർക്കുലർ 607 റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്തു. വിതരണം വിച്ഛേദിച്ചതിന് ശേഷം വീണ്ടും കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ സെക്ഷൻ 24 വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ട ഉപഭോക്താവിനെ മാത്രമാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, എന്നാൽ ഒരു പുതിയ ഉടമയെയോ കുടിപാർപ്പുകാരനെയോ കുറിച്ച് പറയുന്നില്ല എന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്താൻ ഹൈക്കോടതി ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിനെയാണ് ആശ്രയിച്ചത്.

200. അപ്പീൽവാദി നിലവിലെ സ്പെഷ്യൽ ലീവ് പെറ്റീഷൻ സമർപ്പിച്ചു. ഈ കോടതി 2003 മെയ് 6 ന് നോട്ടീസ് നൽകുകയും 2005 ഓഗസ്റ്റ് 25 ന് അപ്പീൽ നൽകുവാൻ അനുമതി നൽകി. 2006 ഓഗസ്റ്റ് 24 ലെ ഒരു ഉത്തരവിലൂടെ, യൂണിറ്റിന്റെ ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യുന്നയാളെയും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടയാളെയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക പ്രോപ്പർട്ടിയുടെ ചാർജാണോ എന്ന ചോദ്യം വിശാല ബെഞ്ചിന് കൈമാറി.

201. ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, തീരുമാനം ഇനിപ്പറയുന്നവയാണ് ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) കേസിലെ തീരുമാനവും 1910-ലെ ഇലക്ട്രിസിറ്റി ആക്ടിലെ 24-ാം വകുപ്പും, സർക്കുലർ 607 പുറപ്പെടുവിക്കാൻ അപ്പീൽ- ബോർഡിന് അധികാരമുണ്ടോ എന്നതിനുള്ള ഉത്തരമല്ല. ശ്രീഗ്ധാ പാനീയങ്ങൾ (മേൽപരാമർശം) കേസിൽ വൈദ്യുതി നിയമപ്രകാരം നിയമാനുസൃതവും കൂടാതെ വിതരണ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും അനുസരിച്ച് നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളും കണക്കിലെടുത്ത് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഈ കോടതി വിധിച്ചു, പ്രത്യേകിച്ച് 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 56 കണക്കിലെടുത്ത് (സമാനമായ 1910-ലെ നിയമത്തിലെ 24-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം), കരാർ കുടിശ്ശികയുടെ സ്വഭാവത്തിൽ പങ്കാളിയാകാൻ കഴിയില്ല. മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ ഒരു സ്ഥാപനം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് ബാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ഒരു നിബന്ധന ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള അപ്പീൽവാദി-ബോർഡിന്റെ അധികാരം 1948-ലെ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരമുള്ള എംഎസ്ഇബി വിതരണ നിബന്ധനകളുടെ നിബന്ധന 23 ൽ നിന്നാണ്.

202. 1951 ലെ സ്റ്റേറ്റ് ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷൻ ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 29 പ്രകാരം നഷ്ടബാധിതമോ അടച്ചതോ ആയ വ്യവസായ യൂണിറ്റുകൾ വാങ്ങിയ ലേലം വാങ്ങുന്നവരുടെ അവകാശങ്ങളെ അപവദിത സർക്കുലർ ബാധിക്കില്ലെന്നും വിൽപ്പന സ്വമേധയാ ഉള്ളതല്ലെന്നും എതിർകക്ഷികൾ വാദിച്ചു. മുകളിൽ ചർച്ച ചെയ്തതുപോലെ, വ്യവസ്ഥ 23 വിശാലമായ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്, ഇത് കോടതി ലേലത്തിൽ നടത്തിയ പ്രോപ്പർട്ടി വിൽപ്പന ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. കൂടാതെ, സംസ്ഥാന ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷൻ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 29 (2) പ്രകാരം വസ്തു കൈമാറ്റത്തിന് കാരണമായ സെക്ഷൻ 29 പ്രകാരമുള്ള വിൽപ്പന, വസ്തുവിന്റെ ഉടമ കൈമാറ്റം ചെയ്തതുപോലെ കൈമാറ്റം ചെയ്ത സ്വത്തിലെ എല്ലാ അവകാശങ്ങളും പിൻഗാമിയിൽ നിക്ഷിപ്തമാക്കും. അതനുസരിച്ച്, കോർപ്പറേഷൻ നടത്തുന്ന ഒരു വിൽപ്പന വസ്തുവിന്റെ ഉടമ നടത്തിയ വിൽപ്പനയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, ഇത് എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ നിബന്ധന 23 ആകർഷിക്കുന്നു.

203. സികോം വിൽപ്പനയ്ക്ക് വച്ചിരിക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ "വിൽപ്പനയുടെ പൊതു ലേല വ്യവസ്ഥകൾ " പ്രസക്തമായ ചില വ്യവസ്ഥകൾ പുനർനിർമ്മിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. ക്ലോസുകൾ ചുവടെ ചേർക്കുന്നു: "ഉപവാക്യം 4: വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് വിൽക്കേണ്ട വസ്തുവിന്റെ പരിശോധന നടത്താം. വാങ്ങുന്നയാൾ പരിശോധന നടത്തുന്നില്ലെങ്കിൽപ്പോലും, അവ വാങ്ങുന്നതിനുള്ള ഓഫർ നൽകുന്നതിനുമുമ്പ്, അതിന്റെ വ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വിൽപ്പനയ്ക്കായി വച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ ആസ്തികളും "എവിടെയാണോ എന്താണോ " എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ അദ്ദേഹം പരിശോധിച്ചതായി കണക്കാക്കും. സ്വത്ത് കൈമാറ്റ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 55 ലെ വ്യവസ്ഥകൾ അല്ലെങ്കിൽ തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളിൽ എന്തൊക്കെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നാലും, വസ്തുവിൽ ഭൗതികമായ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും, അത്തരം വൈകല്യത്തെക്കുറിച്ച് സികോമിന് അറിയാമായിരുന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും, വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് അത്തരം വൈകല്യത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാമായിന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും, വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് എന്തെങ്കിലും തകരാറുകൾ വെളിപ്പെടുത്താൻ സികോം ബാധ്യസ്ഥരല്ലെന്ന് ഇതിനാൽ വ്യക്തമായി അംഗീകരിക്കുകയും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സാധാരണ ശ്രദ്ധയും ഉത്സാഹവും അത്തരം വൈകല്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു. ഉപവാക്യം 6: ആവശ്യമായ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ, വെള്ളം, മറ്റ് സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവ ലഭിക്കുന്നതിനും പ്രസ്തുത വസ്തുവിന്റെ നിരക്കുകളുടെയും നികുതികളുടെയും കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിനും വാങ്ങുന്നയാൾ സ്വന്തം ക്രമീകരണം നടത്തേണ്ടതും അതിനായി ചെലവഴിക്കേണ്ട എല്ലാ ചെലവുകളും വഹിക്കുകയും വേണം. വൈദ്യുതി, വെള്ളം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചാർജുകളും മുതല്‍ മുടക്കുകളും / ചെലവുകളും എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ കുടിശ്ശിക നൽകാൻ സികോം ബാധ്യസ്ഥരല്ല. വൈദ്യുതി, വെള്ളം, മറ്റ് സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വിതരണത്തിനുള്ള കുടിശ്ശികയെക്കുറിച്ച് വാങ്ങുന്നയാൾ സ്വന്തം അന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തേണ്ടതാണ്, അത് വാങ്ങുന്നയാൾ മാത്രം വഹിക്കുകയും നൽകുകയും വേണം."

204. സികോം നിശ്ചയിച്ച ലേലത്തിന്റെ മേൽപ്പറഞ്ഞ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് വസ്തു "എവിടെയാണോ എന്താണോ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്" വിൽക്കുന്നത് എന്നാണ്. വസ്തുവകകൾ "എവിടെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിൽക്കുന്നതെന്നും കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിന് സികോം ഒരു ബാധ്യതയും ഏറ്റെടുത്തിട്ടില്ലെന്നും ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും വ്യക്തമായ നോട്ടീസ് നൽകിയിരുന്നു. വൈദ്യുതി, വെള്ളം മറ്റ് സൗകര്യങ്ങളുടെ വിതരണം എന്നിവയിൽ നിന്ന് കിട്ടാനുള്ള തുകയുടെ കുടിശ്ശികയെകുറിച്ച് വാങ്ങുന്നയാൾ സ്വന്തം അന്വേഷണം നടത്താൻ ബാധ്യസ്ഥനാണെന്നും, ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ അത്തരം കുടിശ്ശിക നൽകാൻ ബാധ്യസ്ഥനാണെന്നുമുള്ള 6-ാം വകുപ്പിലെ മറ്റൊരു വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഈ നിബന്ധനയും വിധേയമാണ്. നിയമപരമായ സ്വാധീനമുള്ള എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് പുറമേ, സംസ്ഥാന ഫിനാൻഷ്യൽ കോർപ്പറേഷൻ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 29 പ്രകാരം നടത്തിയ ലേലത്തിൽ വസ്തു വാങ്ങിയയാൾക്ക് ലേലത്തിൽ ലേലം വിളിക്കുമ്പോൾ പരിസരത്തെ വൈദ്യുതിയുടെ മുൻകാല കുടിശ്ശികയുടെ ബാധ്യതയെക്കുറിച്ചും അറിവുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. വിൽപ്പന കരാറിലെ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം, ഒന്നാം എതിർകക്ഷിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, മുൻ ഉപഭോക്താവ് വൈദ്യുതി ബോർഡിന് നൽകേണ്ട വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക നൽകാൻ ബാധ്യസ്ഥനായിരുന്നു.

205. ഞങ്ങൾ മുകളിൽ പറഞ്ഞതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ഡിവിഷൻ ബെഞ്ചിന്റെ വിധി റദ്ദാക്കി അപ്പീൽ അനുവദിക്കുന്നു. ഇനം 101.10: സൂപ്രണ്ട് എഞ്ചിനീയറിംഗ് മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. ഉമാംഗ് എന്റർപ്രൈസസ്; 2005 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 5314

206. മധ്യസ്ഥ വിധിയുടെ ഫലമായി വിൽപ്പനയ്ക്ക് വച്ച ക്രീക്കെ യാൺ ഇൻഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡിന്റെ വസ്തു വിജയകരമായി ലേലം ചെയ്തയാളായിരുന്നു ആദ്യ എതിർകക്ഷി. എതിർകക്ഷി-വാങ്ങുന്നയാൾ, ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയുടെ മുമ്പാകെയുള്ള ഒരു സിവിൽ ഹർജിയിൽ ജഡ്ജിയുടെ ഉത്തരവ്94 കാണിച്ചുകൊണ്ട് ലേല വിൽപ്പനയിലൂടെ വാങ്ങിയ വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുൻകാല കുടിശ്ശികകൾക്കും ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ബാധ്യതകൾക്കും തങ്ങൾ ബാധ്യസ്ഥരല്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. 2003 ജനുവരി 29 ലെ ഉത്തരവിലൂടെ ബോംബെ ഹൈക്കോടതി മുൻ ഉടമ നൽകേണ്ട കുടിശ്ശിക നൽകാൻ എതിർകക്ഷി- വാങ്ങുന്നയാൾ ബാധ്യസ്ഥനല്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ ഉത്തരവ് എക്സ് പാർട്ടിയായി ഇറക്കിയ ഉത്തരവാണെന്നു അപ്പീൽവാദി ആരോപിക്കുന്നു. 2003 ജനുവരി 29 ലെ ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയുടെ ജഡ്ജിയുടെ ഉത്തരവ് ഈ കോടതിയുടെ മുമ്പാകെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.

207. എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 23-ാം വ്യവസ്ഥ പ്രകാരം മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക തീർപ്പുകൽപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ പുതിയ കണക്ഷന് അർഹതയില്ലെന്ന കാരണത്താൽ 2003 ജൂൺ 6 ന് പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന് വേണ്ടി അപ്പീൽവാദിയോടുള്ള എതിർകക്ഷിയുടെ - വാങ്ങുന്നയാളുടെ അപേക്ഷ നിരസിച്ചു. പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ അനുവദിക്കാൻ നിർദ്ദേശം 94 1991 ലെ സിവിൽ സ്യൂട്ട് നമ്പർ 2978 ലെ 2003 ലെ 10-ാം നമ്പർ ജഡ്ജിയുടെ ഉത്തരവ് നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് ഇടക്കാല അപേക്ഷയോടെ പ്രതി റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു. കുടിശ്ശിക നൽകണമെന്ന വൈദ്യുതി ബോർഡിന്റെ ആവശ്യം നിയമപരമായി അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്നാണ് റിട്ട് ഹർജിയിലെ പ്രധാന ആവശ്യം. മുമ്പത്തെ ഉപഭോക്താവിന്റെ മുൻകാല കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ നിർബന്ധിക്കാതെ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ പരിസരത്തേക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകാൻ ഹർജിക്കാരന് നിർദ്ദേശം നൽകി കൊണ്ട് ബോംബെ ഹൈക്കോടതി 2004 സെപ്റ്റംബർ 24 ലെ അപവദിത വിധിയിലൂടെ റിട്ട് ഹർജി തീർപ്പാക്കി. ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) ഉം ഗുജറാത്ത് ഇൻസ് (മേൽപരാമർശം) എന്ന കേസുകളിലെ ഈ കോടതിയുടെ തീരുമാനങ്ങളെ ഹൈക്കോടതി ആശ്രയിച്ചു.

208. അപ്പീൽവാദി നിലവിലെ സ്പെഷ്യൽ ലീവ് പെറ്റീഷൻ സമർപ്പിച്ചു. ഈ കോടതി 2005 ജനുവരി 6 ന് നോട്ടീസ് അയച്ചു.

209. നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽപരാമർശം) & ഗുജറാത്ത് ഇൻസ് (മേൽപരാമർശം) എന്ന രണ്ട് കേസുകളിലും മുൻ ഉടമകൾക്കുണ്ടായ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ ബാധ്യസ്ഥനല്ല, കാരണം ഇക്കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേക നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളോ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും വ്യവസ്ഥയോ ഇല്ല എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. നിലവിലെ കേസിൽ, ലേലം വാങ്ങുന്നവരെ ഉത്തരവാദികളാക്കുന്നതിന് എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിലെ വ്യവസ്ഥ 23 നെ എംഎസ്ഇബി പ്രത്യേകമായി ആശ്രയിച്ചു. വൈദ്യുതി ബോർഡും ഉപഭോക്താക്കളും തമ്മിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വ്യക്തിഗത കരാറുകളിലാണ് എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്. എം.എസ്.ഇ.ബിയും ഉപഭോക്താക്കളും തമ്മിലുള്ള സ്റ്റാൻഡേർഡ് കരാറുകളിലെ 14-ാം വകുപ്പ് കാലാകാലങ്ങളിൽ ഭേദഗതി ചെയ്യുന്ന വിതരണ വ്യവസ്ഥകൾ കരാറിന്റെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കുമെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. എംഎസ്ഇബിയുടെ വിതരണത്തിന്റെ നിയമപരമായ നിബന്ധനകളെക്കുറിച്ച് മുൻ ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പ്രസക്തമായ ഉപവാക്യം ചുവടെ ചേർക്കുന്നു: "ഉപവാക്യം 14 (എ): മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡിന്റെ വൈദ്യുതോർജ്ജ വിതരണത്തിനുള്ള വ്യവസ്ഥയും മറ്റ് ചാർജുകളും തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ളതും കാലാകാലങ്ങളിൽ വിതരണക്കാരൻ ഭേദഗതി ചെയ്യുന്നതും കരാറിന്റെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കുകയും ബാധകമായിടത്തോളം കക്ഷികളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യും. വിതരണത്തിനുള്ള നിലവിലെ വ്യവസ്ഥകളുടെയും മറ്റ് ചാർജുകളുടെയും ഒരു പകർപ്പ് രണ്ടാം ഷെഡ്യൂളിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.”

210. അപവദിത ഉത്തരവ് നിലനിൽക്കത്തക്കതല്ലെന്നു കരുതുന്നു അതിനാൽ അത് റദ്ദാക്കുന്നു. ഇനം 101.11: മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. എക്ടോ സ്പിന്നർസ്; 2005 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ

211. 1999-ൽ പ്രഭാവതി സ്പിന്നിംഗ് മിൽ എന്ന സഹകരണ സ്പിന്നിംഗ് മില്ലിന്റെ യൂണിറ്റ് അടച്ചുപൂട്ടി. ഉപഭോഗ ചാർജ് അടയ്ക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയതിനെ തുടർന്ന് പ്രഭാവതി സ്പിന്നിംഗ് മില്ലിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതി വിതരണം നേരത്തെ വിച്ഛേദിച്ചിരുന്നു. 1960-ലെ മഹാരാഷ്ട്ര കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റീസ് ആക്ട് പ്രകാരം അധികാരികൾ ലിക്വിഡേറ്റ് ചെയ്ത പ്രഭാവതി സ്പിന്നിംഗ് മിൽ 2004-ൽ ഒന്നാം എതിർകക്ഷി വാങ്ങി. വിൽപ്പന കരാർ 2004 ജൂലൈ 26 ന് ആദ്യ എതിർകക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായി നടപ്പിലാക്കി, അതിനുശേഷം, ആദ്യ എതിർകക്ഷിക്ക് സ്വത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു. വിൽപ്പനയുടെ അന്തിമ കരാർ ഇതുവരെ നടപ്പാക്കിയിട്ടില്ല. പ്ലാന്റ് അറ്റകുറ്റപ്പണികൾക്കായി 4 കോടി രൂപ ചെലവഴിച്ചാണ് ആദ്യ എതിർകക്ഷി ഹൈടെൻഷൻ ഉപഭോക്താവായി പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന് അപേക്ഷ നൽകിയത്. അതേസമയം, പ്ലോട്ടുകൾ 2005 ഫെബ്രുവരി 4 ന് മഹാരാഷ്ട്ര ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ഡെവലപ്മെന്റ് കോർപ്പറേഷൻ ഒന്നാം എതിർകക്ഷിക്ക് കൈമാറി. എന്നിരുന്നാലും, മുൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക തീർക്കുന്നതുവരെ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകുന്നത് നിരസിക്കാൻ എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളെയും മുൻ ഉപഭോക്താവുമായി ഉണ്ടാക്കിയ കരാറിനെയും അപ്പീൽവാദി ആശ്രയിച്ചു. അതിന്റെ പരിസരത്ത് എതിർകക്ഷിയ്ക്കു വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാൻ അപ്പീൽവാദിയ്ക്കു നിർദ്ദേശം നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയുടെ ഔറംഗബാദ് ബെഞ്ചിന് മുമ്പാകെ എതിർകക്ഷി റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു.

212. 2005 ജൂലൈ 20 ലെ അപവദിത വിധിയിലൂടെ ബോംബെ ഹൈക്കോടതി റിട്ട് ഹർജി അനുവദിച്ചു. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളോ വസ്തുവിന്മേൽ ചാർജ് ഈടാക്കുന്ന കരാറോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള മുൻകരുതൽ എന്ന നിലയിൽ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശികയ്ക്ക് എതിർകക്ഷിയെ ബാധ്യസ്ഥനാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.

213. ഈ കോടതി 2005 ഒക്ടോബർ 24 ന് അപ്പീൽ നൽകുവാൻ അനുമതി നൽകി. മുകളിൽ ചർച്ച ചെയ്തതുപോലെ, എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ നിബന്ധന 23 ആദ്യ എതിർകക്ഷിയുടെ കാര്യത്തിൽ ബാധകമായ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട വ്യവസ്ഥയാണ്. മേൽപ്പറഞ്ഞവ കണക്കിലെടുത്ത്, ഞങ്ങൾ ഈ അപ്പീൽ അനുവദിക്കുകയും ഹൈക്കോടതിയുടെ വിധിയും ഉത്തരവും റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇനം 101.12: മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് v. സിയ അയൺ സ്റ്റോർ; എസ്. എൽ. പി (സിവിൽ) നമ്പർ 6068/2006

214. യഥാർത്ഥ ഉപഭോക്താവായ സുമിത് റീ-റോളിംഗ് മിൽസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ്, നാഗ്പൂർ നാഗ്രിക് സഹകാരി ബാങ്കിൽ നിന്ന് എടുത്ത വായ്പ തിരിച്ചടയ്ക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തി. നാഗ്പൂരിലെ സഹകരണ കോടതിയിൽ ബാങ്ക് വ്യവഹാരം ഫയൽ ചെയ്തു. നാഗ്പൂരിലെ സഹകരണ കോടതി ജഡ്ജി 2005 ഫെബ്രുവരി 23 ലെ ഉത്തരവിലൂടെ പണയത്തിലുള്ള ഈ പ്ലാന്റും യന്ത്രസാമഗ്രികളും പണയപ്പെടുത്തിയ ഭൂമിയും സുമിത് റീ-റോളിംഗ് മിൽസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ കെട്ടിടവും വിൽക്കാൻ അനുമതി നൽകി. സുമിത് റീ-റോളിംഗ് മിൽസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള വസ്തുവകകളാണ് അവാർഡ് നടപ്പിലാക്കിയ വേളയിൽ ആദ്യ എതിർകക്ഷി വാങ്ങിയത്.

215. ബാങ്കിന്റെ അംഗീകൃത ഉദ്യോഗസ്ഥൻ 2005 മാർച്ച് 21 ന് ബാങ്കിൽ പണയം വച്ചിരിക്കുന്ന മുഴുവൻ ജംഗമമായ പ്ലാന്റിന്റെയും യന്ത്രങ്ങളുടെയും സ്ഥാവര ഭൂമിയുടെയും കെട്ടിടത്തിന്റെയും ഭൗതിക ഉടമസ്ഥാവകാശം "എവിടെയാണോ" "എങ്ങനെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ എതിർകക്ഷിക്ക് കൈമാറി.

216. നാഗ്പൂർ നാഗരിക് സഹകൈർ ബാങ്ക് ലിമിറ്റഡും എതിർകക്ഷിയും തമ്മിൽ 2006 ഫെബ്രുവരി 17 ലെ അസൈൻമെന്റിന്റെയും വിൽപ്പനയുടെയും ഒരു രേഖ ഒപ്പിട്ടു. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക, പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനുള്ള ചാർജുകൾ തുടങ്ങിയ കുടിശ്ശികകൾക്ക് ബാങ്ക് ഒരു ബാധ്യതയും ഏറ്റെടുക്കില്ലെന്ന് കരാറിലെ ഉപവാക്യം 2 പറയുന്നു. പ്രസക്തമായ ഖണ്ഡം ചുവടെ ചേർക്കുന്നു: "പ്രാദേശിക അധികാരികളുടെ കുടിശ്ശിക, റവന്യൂ അതോറിറ്റി, എംഐഡിസി അതോറിറ്റി, സെയിൽസ് ടാക്സ് മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള ബാധ്യതകൾ, കൂടാതെ, പ്രസ്തുത വസ്തു കൈമാറ്റത്തിന്, പ്രസ്തുത വസ്തു കൈമാറ്റം വാങ്ങുന്നയാൾ നൽകേണ്ടതാണ്. വസ്തു എവിടെയാണോ എങ്ങനെയാണോ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ അസൈൻ ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്. വിൽപ്പനയ്ക്കായി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന പ്രോപ്പർട്ടിയുടെയോ എന്തെങ്കിലും അനുമതി / ലൈസൻസ് നേടുന്നതിനുള്ള ബാധ്യതയോ ഉത്തരവാദിത്തമോ ബാങ്ക് ഏറ്റെടുക്കുന്നില്ല, പ്രസ്തുത പ്രോപ്പർട്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വാട്ടർ / എംഐഡിസി സർവീസ് ചാർജുകൾ പോലുള്ള ഏതെങ്കിലും കുടിശ്ശികയുടെ ബാധ്യതയോ, ട്രാൻസ്ഫർ ഫീസ്, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക, പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനുള്ള ചാർജുകൾ, പ്രാദേശിക അതോറിറ്റി അല്ലെങ്കിൽ നാസുൽ / എൻഐടി കുടിശ്ശിക എന്നീ ബാധ്യതയോ ഉത്തരവാദിത്തമോ ബാങ്ക് ഏറ്റെടുക്കുന്നില്ല അത് പൂർണമായും വാങ്ങുന്നയാൾ വഹിക്കും."

217. ഒന്നാം എതിർകക്ഷി പരിസരത്തേക്ക് പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചു. മുൻ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി ചാർജുകളുടെ കുടിശ്ശിക തീർപ്പുകൽപ്പിച്ചിട്ടില്ലെന്നും എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ വ്യവസ്ഥ 23 ന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവ തീർക്കാൻ ആദ്യ എതിർകക്ഷി ബാധ്യസ്ഥനാണെന്നുമുള്ള കാരണം അപ്പീൽവാദി- എംഎസ്ഇഡിസി ആദ്യ എതിർകക്ഷിയുടെ അഭ്യർത്ഥന, 9 സെപ്റ്റംബർ 2005 തീയതിയിലെ ഒരു കത്തിലൂടെ നിരസിച്ചു. 2005 ഡിസംബർ 12 ലെ അപവദിത വിധിയിലൂടെ ബോംബെ ഹൈക്കോടതി നിബന്ധന 23 ബാധകമല്ലെന്ന് വിധിക്കുകയും അർഹതയുണ്ടെങ്കിൽ ഒന്നാം എതിർകക്ഷിക്ക് പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകാൻ അപ്പീൽവാദിയോട് നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ബോർഡുമായുള്ള കരാറിന്റെ ആനുകൂല്യം കൈമാറുന്ന യഥാർത്ഥ ഉപഭോക്താവിന്റെ സ്വമേധയായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് വ്യവസ്ഥ 23 ബാധകമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെന്ന് ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു.

218. ഈ അപവദിത വിധിയെ ചോദ്യം ചെയ്ത് അപ്പീൽവാദി സ്പെഷ്യൽ ലീവ് പെറ്റീഷൻ ഫയൽ ചെയ്തു. എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 23-ാം വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് സ്വമേധയാ ചെയ്യുന്ന ആശയം അത്യാവശ്യമായ ഘടകമല്ലെന്ന് അപ്പീൽവാദി വാദിച്ചു. തർക്കത്തിലുള്ള വസ്തു രാജാറാം സ്റ്റീൽ ഇൻഡസ്ട്രീസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന് 2006 മാർച്ച് 29 ലെ അസൈൻമെന്റ് ഡീഡ് ഓഫ് അസൈൻമെന്റ് പ്രകാരം വിറ്റതിനാൽ നിലവിലെ ഹർജിയിൽ കക്ഷി ചേരേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് എതിർകക്ഷി സമർപ്പിച്ച മറുപടിയിൽ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

219. 1976-ലെ എം.എസ്.ഇ.ബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഹൈക്കോടതി അപവദിത വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്. 2005 ജനുവരി 20 ന് മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതിന് ശേഷം എതിർകക്ഷി പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടില്ല. വൈദ്യുതി വിതരണ വ്യവസ്ഥകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളുടെ ബാധകത നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രസക്തമായ തീയതി വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ അപേക്ഷിക്കുന്ന തീയതിയാണ്.

220. പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ട് എതിർകക്ഷി നൽകിയ അപേക്ഷ രേഖയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അതേസമയം, 2005 ജനുവരി 20 ന് ശേഷമാണ് പരിസരവും കൈവശാവകാശവും വിറ്റതെന്ന് അസൈൻമെന്റിന്റെയും വിൽപ്പനയുടെയും രേഖയിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാണ്. 2005 ഫെബ്രുവരി 23 നാണ് വിൽപ്പന നടത്താനുള്ള അനുമതി ബാങ്കിന് ലഭിച്ചത്. 2005 മാർച്ച് 21 ന് മാത്രമാണ് പരിസരത്തിന്റെ ഭൗതിക ഉടമസ്ഥാവകാശം എതിർകക്ഷിക്ക് നൽകിയത്. എതിർകക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായി വിൽപ്പന സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന്റെ പുതിയ കണക്ഷന് അഭ്യർത്ഥിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അതനുസരിച്ച്, ഈ കേസിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രസക്തമായ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥ മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 ആണ്.

221. റെഗുലേഷൻ 10.[5] അനുസരിച്ച്, മരിച്ച ഉപഭോക്താവ് അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും പരിസരത്തിന്റെ മുൻ കുടികടപ്പുകാരൻ / ഉടമ അടയ്ക്കാത്ത വിതരണ ലൈസൻസി മൂലമുള്ള വൈദ്യുതി ചാർജ് ഒഴികെയുള്ള ഏതെങ്കിലും തുക നിയമപരമായ പ്രതിനിധികൾക്ക് / അനന്തരാവകാശികൾക്ക് കൈമാറുന്ന അല്ലെങ്കിൽ പരിസരത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമയ്ക്ക് / കുടികടപ്പുകാരന് കൈമാറുന്ന സ്ഥലത്തെ ചാർജായി കണക്കാക്കും. അത്തരം നിയമപരമായ പ്രതിനിധികളിൽ നിന്നോ പിൻഗാമികളിൽ നിന്നോ അല്ലെങ്കിൽ പരിസരത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമസ്ഥനിൽ നിന്നോ കുടികടപ്പുകാരനിൽ നിന്നോ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിക്ക് അത് വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയും. എന്നിരുന്നാലും, നിയമപരമായ അവകാശിക്ക് കണക്ഷൻ കൈമാറുന്ന കാര്യത്തിൽ ഒഴികെ, റെഗുലേഷൻ 10.[5] പ്രകാരം കൈമാറുന്ന ബാധ്യതകൾ പരിസരത്തേക്ക് വിതരണം ചെയ്യുന്ന വൈദ്യുതിയുടെ അടയ്ക്കാത്ത ചാർജുകളുടെ പരമാവധി ആറ് മാസത്തേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇതനുസരിച്ച്, നാഗ്പൂരിലെ സുമിത് റീ-റോളിംഗ് മിൽസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് നൽകാനുള്ള കുടിശ്ശിക ഒരു പൊതു ലേലത്തിൽ ഒന്നാം എതിർകക്ഷി വാങ്ങിയ വസ്തുവിൽ ഈടാക്കുന്നു.

222. "എവിടെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിൽപ്പന നടത്തിയത്, അതനുസരിച്ച് പ്രതിക്ക് ചാർജിനെക്കുറിച്ച് മതിയായ നോട്ടീസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ, റെഗുലേഷൻ 10.[5] ലെ വ്യവസ്ഥയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ള അനുവദനീയമായ കാലയളവിന് വിധേയമായി ഒന്നാം എതിർകക്ഷിയിൽ നിന്ന് അടയ്ക്കാത്ത കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കാൻ വിതരണ ലൈസൻസിക്ക് അർഹതയുണ്ട്.

223. മേൽപ്പറഞ്ഞ നിയമപരമായ നിലപാട് കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, ഹൈക്കോടതിയുടെ അപവദിത ഉത്തരവ് നിലനിർത്താൻ കഴിയില്ലെന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം. അപ്പീൽ അനുവദിക്കുന്നു. ഇനം 101.13: മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v.മെർസസ്സ് ജയ് തീർത്ഥ് ഫിനാൻഷ്യേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ്; എസ്. എൽ. പി (സിവിൽ) നമ്പർ 10732/2006

224. 1999 ൽ ഹരിഗംഗ അലോയ്സ് & സ്റ്റീൽ ലിമിറ്റഡിനെതിരെ ലിക്വിഡേഷൻ നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. 2001 മെയ് 2 ലെ ഒരു വിൽപ്പന നോട്ടീസിലൂടെ, 'എവിടെയാണോ' 'എങ്ങനെയാണോ' എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ മെർസസ്സ് ഹരിഗംഗ അലോയ്സ് & സ്റ്റീൽ ലിമിറ്റഡിന്റെ വസ്തുവകകൾ വാങ്ങുന്നതിന് താൽപ്പര്യമുള്ള ലേലക്കാരിൽ നിന്ന് ഓഫറുകൾ ക്ഷണിച്ചു. ഒന്നാം എതിർകക്ഷി ലേല വിൽപ്പനയിൽ ആസ്തികൾ വിജയകരമായി വാങ്ങുകയും 2002 ൽ വാങ്ങിയ വസ്തു കൈവശപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

225. 2005 ജൂൺ 17 ന് ലേലത്തിൽ വാങ്ങിയ സ്ഥലത്തേക്ക് പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി എതിർകക്ഷി അപ്പീൽവാദിയോട് അപേക്ഷിച്ചു. മുൻ ഉടമയുടെ 83 ലക്ഷം രൂപയുടെ വൈദ്യുതി ചാർജിന്റെ കുടിശ്ശികയുണ്ടെന്നും മുഴുവൻ കുടിശ്ശികയും അടയ്ക്കാതെ സ്ഥിരം വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നല്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും 2005 ജൂൺ 22 ന് അയച്ച കത്തിൽ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അപ്പീൽവാദി അപേക്ഷ നിരസിച്ചു. താൽക്കാലിക കണക്ഷനായി അപ്പീൽവാദി അനുവദിച്ചു. പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിനായി ഹരിഗംഗ അലോയ്സ് ആൻഡ് സ്റ്റീൽ ലിമിറ്റഡിന്റെ ലിക്വിഡേഷൻ സംബന്ധിച്ച് 1999 ലെ കമ്പനി പെറ്റീഷൻ നമ്പർ 6 ൽ 2005 ലെ 106-ാം നമ്പർ കമ്പനി ആപ്ലിക്കേഷൻ ഫയൽ ചെയ്തു.

226. ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയുടെ നാഗ്പൂർ ബെഞ്ചിലെ സിംഗിൾ ജഡ്ജി 2006 ഫെബ്രുവരി 10 ലെ അപവദിത ഉത്തരവ് പ്രകാരം എതിർകക്ഷിയുടെ അപേക്ഷ അനുവദിച്ചു. വസ്തുവിന്റെ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക ഈടാക്കിയതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എതിർകക്ഷിക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നിഷേധിക്കാൻ അപ്പീൽവാദിയ്ക്കു കഴിയില്ലെന്ന് ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. അപ്പീൽവാദി സുരക്ഷിത വായ്പക്കാരിൽ ഒരാളാണെന്ന് നിരീക്ഷിച്ച ഹൈക്കോടതി, നിയമപ്രകാരം ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്റർക്ക് മുമ്പാകെ അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. 224 അപ്പീല്‍വാദി നിലവിലെ സ്പെഷ്യല്‍ ലീവ് പെറ്റീഷന്‍ സമര്‍പ്പിച്ചു. 2006 ജൂലൈ 17 ന് ഈ കോടതി നോട്ടീസ് പുറപ്പെടുവിക്കുകയും അപവദിത ഉത്തരവിന്റെ നടപ്പിലാക്കല്‍ സ്റ്റേ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 225 അപ്പീല്‍ തീര്‍പ്പുകല്‍പ്പിക്കുന്നതിന് മുന്‍പ്, പ്രതിഭാഗം വസ്തു അങ്കുഷ് ശിക്ഷണ്‍ സന്തയ്ക്ക് വില്‍ക്കുകയും പുതിയ ഉടമ 2007 ഓഗസ്റ്റ് 9 ല്‍ ഹരിഗംഗ അലോയ്സ് & സ്റ്റീല്‍ ലിമിറ്റഡിന് നല്‍കാനുള്ള തുക പന്ത്രണ്ട് ഗഡുക്കളായി തിരിച്ചടച്ച് കൊള്ളാമെന്നുള്ള ഒരു നിര്‍ദ്ദേശം അപ്പീല്‍വാദിക്ക് സമര്‍ പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. 2007 ഓഗസ്റ്റ് 9 ലെ നിര്‍ദ്ദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ 83 ലക്ഷം രൂപയുടെ മുഴുവല്‍ കുടിശ്ശികയും തിരിച്ചടച്ച് കൊള്ളാമെന്ന് പ്രതിഭാഗം നല്‍കിയ ഉറപ്പ് കണക്കിലെടുത്ത് ആദ്യ രണ്ട് ഗഡുക്കള്‍ ലഭിച്ച ശേഷം വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ പുനഃസ്ഥാപിക്കാന്‍ 2007 ഒക്ടോബര്‍ 22 ലെ ഉത്തരവിലൂടെ കോടതി അപ്പീല്‍വാദിയോട് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. ഉത്തരവ് പ്രകാരം അങ്കുഷ് ശിക്ഷണ്‍ സന്തയ്ക്ക് 83 ലക്ഷം രൂപയുടെ കുടിശ്ശിക അടച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും അപ്പീല്‍വാദി പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും കോടതിയെ അറിയിച്ചു. 226 ഇതിനിടയില്‍, ഹര്‍ജി നിഷ്ഫലമായിപ്പോയി എന്ന കാരണത്താല്‍ ആയത് തീര്‍പ്പാക്കുന്നതിനായി പ്രതിഭാഗം ഒരു ഇടക്കാല ഹര്‍ജി95 ഫയല്‍ ചെയ്തു. കുടിശ്ശികയായി 83 ലക്ഷം രൂപ നല്‍കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മുതല്‍ തുകയ്ക്ക് ഏകദേശം രണ്ട് കോടി രൂപയുടെ പലിശ ഇനിയും ഈടാക്കാനുണ്ടെന്നുള്ളതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മറുപടി സത്യവാങ്മൂലത്തില്‍ അപ്പീല്‍വാദി ഇടക്കാല ഹര്‍ജിയെ എതിര്‍ത്തു. 227 പ്രതിഭാഗം 2005 ജൂണ്‍ 17 ന് വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചതിനാല്‍, 2005 ജനുവരി 20 മുതല്‍ പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്ന മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 പ്രസ്തുത കേസില്‍ ബാധകമാണ്. ഇതനുസരിച്ച് റെഗുലേഷന്‍ 10.[5] പ്രകാരം വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയ്ക്ക് ചാര്‍ജ് സൃഷ്ടിച്ചു. അതേസമയം, ഏത് വാണിജ്യപരമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണോ ഒത്തുതീര്‍പ്പ് നിര്‍ദ്ദേശം പാലിച്ചത്, അവ കോടതിക്ക് അവഗണിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. 83 ലക്ഷം രൂപയാണ് അപ്പീല്‍വാദി വീണ്ടെടുത്തത്. കേസിന്റെ വസ്തുതകളിലും സാഹചര്യങ്ങളിലും ഈ ഘട്ടത്തില്‍ പലിശ അടയ്ക്കാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നത് അനീതിയാണ്. അതിനാല്‍ 95 IA No. 2 of 2007 ഭരണഘടനയുടെ ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ 142 പ്രകാരമുള്ള അധികാരപരിധി പ്രയോഗിക്കുന്നത് വഴി മേല്‍പ്പറഞ്ഞ നിബന്ധനകളില്‍ തര്‍ക്കം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ഈ കോടതി നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. 228 ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ അപ്പീല്‍ ഈ ഘട്ടത്തില്‍ പരിഗണിക്കുക സാധ്യമല്ല. ഇതനുസരിച്ചാണ് അപ്പീല്‍ തള്ളിയത്. തീര്‍പ്പുകല്‍പ്പിക്കാത്ത അപേക്ഷകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍, അവ ഇതിനാല്‍ തീര്‍പ്പാക്കുന്നു. ഇനം 101.14: മഹാരാഷ്ട്ര സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷന്‍ കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് V. ഗരീബ് നവജ് സ്ക്രാപ്പ് മര്‍ച്ചന്റ്; സിവില്‍ അപ്പീല്‍ നമ്പര്‍ 10732/ 2006. 232 2002 ല്‍ ആര്‍ & ജെ അലോയ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതി വിതരണം അപ്പീല്‍ വാദി ശാശ്വതമായി വിച്ഛേദിച്ചു. ഡെബ്റ്റ് റിക്കവറി ട്രൈബ്യൂണല്‍ നല്‍കിയ റിക്കവറി സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി നടത്തിയ ഒരു വില്‍പ്പനയ്ക്ക് അനുസൃതമായി നടന്ന ലേലത്തില്‍ 2005 ഒക്ടോബര്‍ 3 ന് ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷി ആര്‍ & ജെ അലോയ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ സ്വത്തുക്കല്‍ വാങ്ങി. പ്രതിഭാഗം, വസ്തുവിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ഏറ്റെടുക്കുകയും 8 ഡിസംബര്‍ 2005 ലെ റിക്കവറി ഓഫീസറുടെ ഉത്തരവിലൂടെ വില്‍പ്പന സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. M/s R & J-യുടെ പ്രോപ്പര്‍ട്ടികളുടെ ലേല വില്‍പ്പനയുടെ നിബന്ധനകള്‍ "എപ്രകാരമാണോ എവിടെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വില്‍പ്പന നടത്തിയതെന്ന് അലോയ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് പ്രസ്താവിച്ചു. 233 2005 ഡിസംബര്‍ 30 ന് ഒരു പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി എതിര്‍കക്ഷി അപ്പീല്‍വാദിയോട് അപേക്ഷിച്ചു. തുടര്‍ന്ന് 2006 ജനുവരി 2-ന് ഒരു കത്തും വന്നു. 2006 ജനുവരി 12-ന് അയച്ച കത്തില്‍, വസ്തുവിന്റെ മുന്‍ ഉടമയുടെ 11 കോടി രൂപയുടെ കുടിശ്ശിക അടച്ചില്ലെങ്കില്‍ പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ നല്‍കാനാവില്ലെന്ന് ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ അറിയിച്ചു. പ്രതിഭാഗം വൈദ്യുതി കണക്ഷന് വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയില്‍ ഒരു റിട്ട് ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തു. 2006 ഒക്ടോബര്‍ 13 ന് ഹൈക്കോടതി ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷിക്ക് ഇടക്കാല ആശ്വാസം നല്‍കിക്കൊണ്ട് അപവദിത ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചു. തീര്‍പ്പുകല്‍പ്പിക്കാത്ത നിയമപ്രശ്നം ഈ കോടതിയുടെ വിശാല ബെഞ്ചിന് റഫര്‍ ചെയ്തു. ലേലത്തില്‍ വാങ്ങുന്നവരില്‍ നിന്ന് കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള വൈദ്യുതി ബോര്‍ഡിന്റെ അവകാശം പ്രസ്തുത ഉത്തരവിന്റെ തീര്‍പ്പുകല്‍പ്പിക്കലിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. കക്ഷികളുടെ അവകാശങ്ങളുടെ അന്തിമ വിധിക്ക് വിധേയമായി ഇടക്കാല വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ നല്‍കാന്‍ ഹൈക്കോടതി വൈദ്യുതി ബോര്‍ഡിന് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കി. 234 ഹൈക്കോടതിയുടെ ഇടക്കാല ഉത്തരവിനെതിരെ ഹര്‍ ജിക്കാരന്‍ നിലവിലെ സ്പെഷ്യല്‍ ലീവ് പെറ്റീഷന്‍ ഫയല്‍ ചെയ്തു. 2007 ജൂലൈ 9 ന് ഈ കോടതി അനുമതി നല്‍കുകയും കേസ് 2005 ലെ സിവില്‍ അപ്പീല്‍ നമ്പര്‍ 5312-5313 എന്നതിനോട് ടാഗ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഇടക്കാല വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ അനുവദിച്ച ഹൈക്കോടതി ഉത്തരവ് ഈ കോടതി സ്റ്റേ ചെയ്തു. 235 ലേല വില്‍പ്പനയുടെ നിബന്ധനകളിലെ ഖണ്ഡം 3, 4 എന്നിവയില്‍ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്ന തരത്തില്‍ മുന്‍കാല കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാനുള്ള ബാധ്യതയോടെയാണ് ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്ഥലം വാങ്ങിയെന്നാണ് പരാതിക്കാരന് വേണ്ടി ഹാജരായ മുതിര്‍ന്ന അഭിഭാഷകന്‍ അജിത് ഭാസ്മെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നത്. അതനുസരിച്ച്, എംഎസ്ഇബിയുടെ വിതരണ വ്യവസ്ഥകകളിലെ 23 (ബി) കണക്കിലെടുത്ത് കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാന്‍ എതിര്‍കക്ഷി ബാധ്യസ്ഥനാണെന്ന് ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്നതിന് ശേഷം 1976 ലെ എംഎസ്ഇബി വിതരണ വ്യവസ്ഥകള്‍ ബാധകമല്ലെന്ന് ഒന്നാം എതിര്‍കക്ഷിക്ക് വേണ്ടി ഹാജരായ അഭിഭാഷകന്‍ എം വൈ. ദേശ്മുഖ് വാദിച്ചു. 236 മുന്‍ ഉടമയ്ക്കെതിരെ അപ്പീല്‍വാദി ആരംഭിച്ച വീണ്ടെടുക്കലിനുള്ള ഹര്‍ജി പ്രതിഭാഗം രേഖാമൂലമുള്ള സമര്‍ പ്പണങ്ങളില്‍ ഈ കോടതിയുടെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്96 നിലവിലെ അപ്പീല്‍ പരിഗണനയിലിരിക്കുന്ന സമയത്ത്, 2009 സെപ്റ്റംബര്‍ 30 ലെ ഉത്തരവിലൂടെ വിചാരണക്കോടതി വൈദ്യുതി ബില്ലുകളുടെ കുടിശ്ശികയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുന്‍ ഉപഭോക്താവായ അതിന്റെ അതിന്റെ ഉടമയില്‍ നിന്നും കുടിശ്ശികയുള്ള കടത്തിന് അപ്പീല്‍വാദിക്ക് അനുകൂലമായി ഒരു ഉത്തരവ് പാസാക്കി. ഉത്തരവ് കണക്കിലെടുത്ത്, വ്യവഹാരം നീട്ടുന്നതിനുപകരം നിലവിലെ അപ്പീല്‍ പില്‍ 96 2003 ‍ ‍ ലെ സിവില് നമ്പര് 104 വലിക്കണമായിരുന്നുവെന്ന് ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷി അഭ്യര്‍ ത്ഥിച്ചു. 237 തുടക്കത്തില്‍, 2003 ലെ നിയമത്തിന്റെ ബാധകതയെക്കുറിച്ചുള്ള സമര്‍പ്പണങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ പരിഗണിക്കും. 2002 ല്‍ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ സ്ഥിരമായി വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുകയും ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷി 2005 ല്‍ പ്രസ്തുത വസ്തുവിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം നേടുകയും ഉണ്ടായി. 2005 ഡിസംബര്‍ 30-ന് ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷി പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷ നല്‍കി. അതിനാല്‍, 2005 ജനുവരി 20 ന് മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്നതിനുശേഷം വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാന്‍ ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷി അപ്പീല്‍ വാദിയോട് അഭ്യര്‍ ത്ഥിച്ചു. ഇതനുസരിച്ച്, മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 നിലവിലെ കേസിലെ വസ്തുതകള്‍ക്ക് ബാധകമായിരിക്കും. മഹാരാഷ്ട്ര ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 ലെ റെഗുലേഷന്‍ 10.[5] അനുസരിച്ച്, അടയ്ക്കാത്ത വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക വസ്തുവിന്റെ ചാര്‍ജായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, ഇത് പ്രസ്തുത വസ്തു കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട, വസ്തുവിന്റെ പുതിയ ഉടമയില്‍ നിന്നോ അനുഭവക്കാരനില്‍ നിന്നോ വീണ്ടെടുക്കാന്‍ കഴിയും. 238 കൂടാതെ, ലേല വില്‍പ്പനയുടെ നിബന്ധനകള്‍ ഇത് "എപ്രകാരമാണോ എവിടെയാണോ" അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വില്‍പ്പനയാണെന്നും വില്‍പ്പന തുകയില്‍ അധിക തുക കാണാത്ത പക്ഷം എംഎസ്ഇബി ഉല്‍പ്പെടെയുള്ള വിവിധ അധികാരികളുടെ കുടിശ്ശികയ്ക്ക് വാങ്ങുന്നയാള്‍ ബാധ്യസ്ഥനാണെന്നും ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷിക്ക് അറിയിപ്പ് നല്‍കി. പ്രസക്തമായ ഖണ്ഡങ്ങള്‍ ചുവടെ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു: "3. മുനിസിപ്പല്‍ ടാക്സ്, എംഎസ്ഇബി അല്ലെങ്കില്‍ കോര്‍പ്പറേഷന്‍ ടാക്സ് അല്ലെങ്കില്‍ രണ്ട് നികുതികളുടെയും കുടിശ്ശിക (ഇല്ല) ഉള്ളതായി ഈ ഓഫീസിന് ഇതുവരെ അറിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് സംബന്ധിച്ച ന്യായമായ അവകാശ വാദങ്ങള്‍ റിക്കവറി സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റില്‍ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന തുകയേക്കാള്‍ കൂടുതലാണെങ്കില്‍ വില്‍പ്പന തുകയില്‍ നിന്ന് നല്‍കേണ്ടതാണ്. അത്തരത്തില്‍ അധിക തുക ലഭ്യമല്ലെങ്കില്‍ ബാധ്യത വാങ്ങുന്നയാള്‍ വഹിക്കും. എന്നിരുന്നാലും, വാങ്ങാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നയാള്‍ പ്രോപ്പര്‍ട്ടിയില്‍ എന്തെങ്കിലും കുടിശ്ശിക ഉണ്ടോ എന്ന് MIDC, CIDCO, MSEB, മുനിസിപ്പല്‍ കോര്‍ പ്പറേഷല്‍ മുതലായ സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഉറപ്പ് വരുത്തേണ്ടതാണ്.

4. വസ്തുക്കള്‍ "എപ്രകാരമാണോ എവിടെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വില്‍ക്കും. 239 അതനുസരിച്ച്, എംഎസ്ഇബിക്ക് ആര്‍ & ജെ അലോയ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് നല്‍കാനുള്ള കുടിശ്ശിക ഒരു പൊതു ലേലത്തില്‍ ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷി വാങ്ങിയ വസ്തുവിന്റെ ഒരു ചാര്‍ജാണ്. റെഗുലേഷന്‍ 10.[5] ലെ വ്യവസ്ഥയില്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ള അനുവദനീയമായ കാലയളവിന് വിധേയമായി ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷിയില്‍ നിന്ന് അടയ്ക്കാത്ത കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാന്‍ ഒരു വിതരണ ലൈസന്‍ സിക്ക് അര്‍ഹതയുണ്ട്. 240 മുന്‍ ഉടമയ്ക്കെതിരെ 2003 ല്‍ അപ്പീല്‍വാദി സിവില്‍ കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്തതിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, മുന്‍ ഉപഭോക്താവില്‍ നിന്ന് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിന് അപ്പീല്‍വാദിക്ക് ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്ന നിയമം നല്‍കുന്ന ബദല്‍ പരിഹാരമാണിത്. വൈദ്യുതി വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനു പുറമേ, മുന്‍ ഉപഭോക്താവില്‍ നിന്ന് കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിനായി സിവില്‍ കേസുകള്‍ ഫയല്‍ ചെയ്യാനും തുടര്‍ന്ന് എക്സിക്യൂഷന്‍ ഹര്‍ജികള്‍ സമര്‍പ്പിക്കുക എന്നീ പരിഹാര മാര്‍ഗങ്ങള്‍ എംഎസ്ഇബിക്ക് അവലംബിക്കാവുന്നതാണ്. സിവില്‍ കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്യുന്നത് റെഗുലേഷന്‍ 10.[5] അനുസരിച്ച് വസ്തു കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്ന ഒരു വ്യക്തിയില്‍ നിന്നോ പ്രസ്തുത സ്ഥലത്തെ താമസക്കാരനില്‍ നിന്നോ വൈദ്യുതിയുടെ കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് അപ്പീല്‍വാദിയെ തടയില്ല. 241 2009 സെപ്റ്റംബര്‍ 30 ന് സിവില്‍ കേസിലെ ഉത്തരവ് അപ്പീല്‍വാദിക്ക് അനുകൂലമായി പാസാക്കിയെങ്കിലും ഇതുവരെ അത് നടപ്പാക്കുന്നതില്‍ അപ്പീല്‍വാദി പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് എതിര്‍ കക്ഷിയുടെ അഭിഭാഷകന് വാദിച്ചു. ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷന്‍ ലൈസന്‍സി കുടിശ്ശിക വര്‍ദ്ധിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കാനും അതിനുശേഷം പണം / കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിന് കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്ത് പരിഹാരം തേടാനും ശ്രമിക്കണം. നല്‍കിയ ഉത്തരവ് ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം നടപ്പിലാക്കുകയും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ വീഴ്ച വരുത്തിയവരില്‍ നിന്ന് തുകകള്‍ വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് വിതരണ ലൈസന്‍സിയുടെ കടമയാണ്. ഉത്തരവ് നടപ്പാക്കുന്നതില്‍ ഈടാക്കിയേക്കാവുന്ന ഏതൊരു തുകയ്ക്കും എതിര്‍കക്ഷി നല്‍ കേണ്ട തുക നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നതില്‍ അര്‍ഹമായ പരിഗണന നല്‍കേണ്ടതുണ്ട്. 242 നേരത്തെ പറഞ്ഞ കാരണങ്ങള്‍ കണക്കിലെടുത്ത്, ഈ കോടതി അപ്പീല്‍ അനുവദിക്കുകയും ഹൈക്കോടതിയുടെ ഉത്തരവ് റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

243. ഗുജറാത്തില്‍, കുടിശ്ശിക ആവശ്യപ്പെടാനുള്ള ഇലക്ട്രിക് യൂട്ടിലിറ്റികളുടെ അവകാശം ഇനിപ്പറയുന്ന വ്യവസ്ഥകളില്‍ നിന്ന് കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയും: a 2003 ജൂണ്‍ 10-ന് 2003-ലെ നിയമം പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുന്നതുവരെ: 1910-ലെ നിയമവും 1948-ലെ നിയമവും ഉല്‍ ക്കൊള്ളുന്നതാണ് ബാധകമായ നിയമം. ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡിന്റെ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ ക്ലോസ് 2 (ജെ) 2001 ഓഗസ്റ്റ് 10 ലെ വിജ്ഞാപനത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തി. അതില്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "2(ജെ) പഴയ കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കല്‍: ഉപഭോക്താവില്‍ / ഉടമയില്‍ നിന്ന് ബോര്‍ ഡിന്റെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും വസ്തുവിലേക്ക് റീ കണക്ഷന്‍ അഥവാ പുതിയ കണക്ഷന്‍ നല്‍കുകയോ ചെയ്യുന്നത് പരിഗണിക്കില്ല. വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനായി പിന്‍ഗാമിയുടെ / ഉടമയുടെ അപേക്ഷ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് പുതിയ പിന്‍ ഗാമി / ഉടമ മുന്‍ ഉപഭോക്താവിന്റെ ഈ കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്. മുന്‍ ഉപഭോക്താവില്‍ നിന്ന് ഈ കുടിശ്ശികയുടെ പൂര്‍ണ്ണമോ ഭാഗികമോ ആയ തുക ബോര്‍ഡിന് പിന്നീട് ലഭിക്കുകയാണെങ്കില്‍, അത്തരം കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ ചെലവുകള്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ചെലവുകള്‍ കുറച്ച ശേഷം തുക പിന്‍ഗാമിക്ക് / ഉടമയ്ക്ക് തിരികെ നല്‍കും, തിരികെ നല്‍കുന്ന തുകയ്ക്ക് പലിശ ബാധകമായിരിക്കുന്നതല്ല. b 10 ജൂണ്‍ 2003 മുതല്‍ 31 മാര്‍ച്ച് 2005 വരെ: 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 185 (2) (എ) അനുസരിച്ച്, നിലവിലുള്ള വിതരണ വ്യവസ്ഥകള്‍ ബാധകമാണ്. c. സപ്ലൈ കോഡ് പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്ന 2005 മാര്‍ച്ച് 31 മുതല്‍: ക്ലോസ് 4.1.11 സപ്ലൈ കോഡിന് കീഴില്‍ വിജ്ഞാപനം ചെയ്തു. പ്രസക്തമായ റെഗുലേഷന്‍സ് ഇപ്രകാരമാണ്: "റെഗുലേഷല്‍ 4.1.11 ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷന്‍ ലൈസന്‍സിയുടെ അധികാരപരിധിയില്‍ എവിടെയെങ്കിലും തന്റെ പേരിലുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും സര്‍വീസ് കണക്ഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അപേക്ഷകന്റെ ഏതെങ്കിലും കുടിശ്ശിക ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷന്‍ ലൈസന്‍സിക്ക് നല്‍കാനുണ്ടെങ്കില്‍ പുതിയ കണക്ഷന്‍, റീകണക്ഷന്‍, കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ലോഡ് കുറയ്ക്കല്‍, പേര് മാറ്റല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ സര്‍വീസ് ലൈന്‍ മാറ്റല്‍ എന്നിവയ്ക്കുള്ള അപേക്ഷ പരിഗണിക്കേണ്ടതില്ല. d. 2010 ഓഗസ്റ്റ് 20 മുതല്‍ സപ്ലൈ കോഡ് ഭേദഗതി ചെയ്തു: സപ്ലൈ കോഡിലെ 4.1.11, 4.1.16, 4.[8] എന്നീ ഉപവാക്യങ്ങള്‍ സെക്ഷന്‍ 43 r/w സെക്ഷന്‍ 50 എന്നിയ്ക്ക് കീഴില്‍ വിജ്ഞാപനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. 2010-ലെ ഭേദഗതിക്ക് ശേഷമുള്ള 4.1.11-ാം ഉപവാക്യം ഇപ്രകാരമാണ്: "ഉപവാക്യം 4.1.11 ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷന്‍ ലൈസന്‍സിയുടെ അധികാരപരിധിയില്‍ എവിടെയെങ്കിലും തന്റെ പേരിലുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും സര്‍വീസ് കണക്ഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അപേക്ഷകന്റെ ഏതെങ്കിലും കുടിശ്ശിക ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷല്‍ ലൈസന്‍സിക്ക് നല്‍കാനുണ്ടെങ്കില്‍ പുതിയ കണക്ഷന്‍, റീകണക്ഷന്‍, കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ലോഡ് കുറയ്ക്കല്‍, പേര് മാറ്റല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ സര്‍വീസ് ലൈന്‍ മാറ്റല്‍ എന്നിവയ്ക്കുള്ള അപേക്ഷ പരിഗണിക്കേണ്ടതില്ല. പുതിയ അപേക്ഷകനില്‍ നിന്ന് നേരത്തെയുള്ള കുടിശ്ശിക ഈടാക്കിയ ശേഷം കണക്ഷന്‍ നല്‍കുകയും ഉചിതമായ നിയമപരമായ പരിഹാരങ്ങള്‍ നേടിയ ശേഷം ലൈസന്‍സിക്ക് മുന്‍ ഉപഭോക്താവില്‍ നിന്നോ ഉടമയില്‍ നിന്നോ കുടിശ്ശികയുടെ പൂര്‍ ണ്ണമോ ഭാഗികമോ ആയ തുക ലഭിക്കുകയാണെങ്കില്‍, അത്തരം കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി ചെലവുകള്‍ കുറച്ച ശേഷം കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുത്ത പുതിയ ഉപഭോക്താവിന് / ഉടമയ്ക്ക് അല്ലെങ്കില്‍ കൈവശക്കാരന് തുക തിരികെ നല്‍കും.” വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 2 (ജെ), ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിലെ ക്ലോസ് 4.1.11 എന്നിവയുടെ സാധുത കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിക്ക് അവസരമുണ്ടായിരുന്നു. ഇനം 101.2: M/s നവ്യുഗ് സ്റ്റീല്‍ കാസ്ട് ഒപ്പം മറ്റൊരാളും V. പശ്ചിം ഗുജറാത്ത് വിജ് കമ്പനി; സിവില്‍ അപ്പീല്‍ നമ്പര്‍ 7303/2005

244. 1998 ഓഗസ്റ്റ് 10 ന്, അനിക് സ്റ്റീല്‍ ലിമിറ്റഡ് അടച്ചുപൂട്ടുന്നതിനുള്ള ഒരു ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തു, അതില്‍ കമ്പനി അടച്ചുപൂട്ടാനുള്ള ഉത്തരവ് പാസാക്കുകയും ഒരു ലിക്വിഡേറ്ററെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു. 2001 ഡിസംബര്‍ 21 ലെ ഒരു പരസ്യത്തിലൂടെ, ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്റര്‍ മുന്‍ ഉടമയുടെ വസ്തുവകകള്‍ ലേലം ചെയ്യുന്നതിനായി ടെന്‍ ഡറുകള്‍ ക്ഷണിച്ചു. "എപ്രകാരമാണോ എവിടെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വസ്തു വാങ്ങുന്നതിന് 35.[5] ലക്ഷം രൂപയുടെ ഓഫര്‍ ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ സമര്‍പ്പിച്ചു. "ഗുജറാത്തിന്റെ വൈദ്യുതി ബോര്‍ഡ്, എക്സൈസ് ആല്‍ഡ് കസ്റ്റംസ് വകുപ്പ്, സെയില്‍സ് ടാക്സ്, ആദായനികുതി വകുപ്പ്, സര്‍ക്കാര്‍, അര്‍ദ്ധ സര്‍ക്കാര്‍ കോര്‍പ്പറേഷനുകള്‍, ബോര്‍ഡ്, ബാങ്ക് അല്ലെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും സ്വകാര്യ കക്ഷികള്‍ എന്നിവയ്ക്കുള്ള മുന്‍കാല കുടിശിഖകള്‍ക് അപ്പീല്‍വാദി ബാധ്യസ്ഥനായിരിക്കില്ല എന്ന് ഓഫര്‍ ലെറ്ററില്‍ ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിനിടയില്‍ ലേലത്തിനുശേഷം, അപ്പീല്‍വാദി വാഗ്ദാനം ചെയ്ത തുകയായ 45.[5] ലക്ഷം രൂപ ഏറ്റവും ഉയര്‍ ന്നതാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. 2022 ജൂലൈ 23 ന് ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്റര്‍ ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിയില്‍ 45.[5] ലക്ഷം രൂപയ്ക്ക് വില്‍പ്പന സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിനായി ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട് സമര്‍പ്പിച്ചു. ചില നിബന്ധനകള്‍ക്കും വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കും വിധേയമായി അപ്പീല്‍വാദിക്ക് അനുകൂലമായി വില്‍പ്പന ഹൈക്കോടതി അംഗീകരിച്ചു. അത്തരമൊരു നിബന്ധനയായിരുന്നു: "10. അടച്ചുപൂട്ടല്‍ തീയതിക്ക് ശേഷമുള്ള വസ്തുവകകളില്‍ കമ്പനിയുടെ പ്രോപ്പര്‍ ട്ടികളില്‍ കുടിശ്ശികയുള്ളതും അടയ്ക്കേണ്ടതുമായ എല്ലാ നിയമപരമായ കുടിശ്ശികകളും അടയ്ക്കാന്‍ വാങ്ങുന്നയാള്‍ ബാധ്യസ്ഥനായിരിക്കും. പ്രീ-ലിക്വിഡേഷന്‍ കാലയളവിലേക്കുള്ള അത്തരം കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നത് കമ്പനി നിയമം, 1956 പ്രകാരം തീര്‍പ്പാക്കപ്പെടും എന്നിരുന്നാലും, കുടിശ്ശിക, നികുതികള്‍, സെസ്, ആസ്തികളുടെ വില്‍ പ്പനയ്ക്ക് ബാധകമാണെങ്കില്‍ വാങ്ങുന്നയാള്‍ നല്‍കും. 245 ഹൈക്കോടതി നിശ്ചയിച്ച ലേല നിബന്ധനകള്‍ ക്കനുസൃതമായി, തുക നല്‍കുകയും സ്വത്തുക്കളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം അപ്പീല്‍വാദിക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്തു. അപ്പീല്‍വാദി പുതിയ കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചപ്പോള്‍, പുതിയ കണക്ഷന്‍ അനുവദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കണമെന്ന് എതിര്‍ കക്ഷി നിര്‍ബന്ധിച്ചു. വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ 2 (ജെ) വകുപ്പിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത് അപ്പീല്‍വാദി റിട്ട് ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തു. സിംഗിള്‍ ജഡ്ജി റിട്ട് ഹര്‍ജി അനുവദിക്കുകയും വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിലെ 2 (ജെ) ഉപവാക്യം ഏകപക്ഷീയവും നിയമത്തിലെ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തതും കാരണം റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്തു. സിംഗിള്‍ ജഡ്ജിയുടെ വിധിക്കെതിരെ ഡിവിഷന്‍ ബെഞ്ചിന് മുമ്പാകെ പ്രത്യേക അപ്പീലുകള്‍ പ്രതിഭാഗം നല്‍കി. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 49 (1) ന്റെ പരിധിയില്‍ വരുന്നതിനാല്‍ 2005 ജൂലൈ 18 ലെ വിധിയിലൂടെ ഡിവിഷന്‍ ബെഞ്ച് ക്ലോസ് 2 (ജെ) യുടെ സാധുത ശരിവച്ചു. 246 2001 ഓഗസ്റ്റ് 10 ന് ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡ് 'വൈദ്യുതോര്‍ജ്ജ വിതരണത്തിനുള്ള വ്യവസ്ഥയും മറ്റ് ചാര്‍ജുകളും' സംബന്ധിച്ച വ്യവസ്ഥ 2(ജെ) സംയോജിപ്പിച്ച് 1948 ലെ നിയമത്തിലെ 49-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം ഒരു വിജ്ഞാപനം പുറപ്പെടുവിച്ചു. പഴയ കണക്ഷന്‍ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനോ അല്ലെങ്കില്‍ വസ്തുവഹകളുടെ പുതിയ ഉടമയ്ക്ക് / ഉടമയ്ക്ക് പുതിയ കണക്ഷന്‍ അനുവദിക്കുന്നതിനോ ഒരു വ്യവസ്ഥയായി മുന്‍ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കാന്‍ വ്യവസ്ഥ 2 (ജെ) ബോര്‍ഡിനെ അധികാരപ്പെടുത്തി. 1948 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 49 അനുസരിച്ച് നിഷ്കര്‍ഷിച്ചിരിക്കുന്ന അത്തരം നിബന്ധനകള്‍ക്കും വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കും നിയമപരമായ സ്വഭാവമുണ്ട്. മുമ്പത്തെ ഖണ്ഡികകളില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തതുപോലെ, അത്തരം വ്യവസ്ഥകള്‍ 1910 ലെയും 1948 ലെയും നിയമത്തിന്റെയും മൊത്തത്തിലുള്ള പദ്ധതിയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ നിയമപരമായി നിശ്ചയിക്കാന്‍ കഴിയും. 247 2002 ജൂലൈ 23 ന് ഹൈക്കോടതി ഉത്തരവില്‍ പരാമര്‍ശിച്ച നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും അനുസരിച്ച് അപ്പീല്‍വാദിക്ക് അനുകൂലമായി വില്‍പ്പന സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന ഒരു ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചു. "എപ്രകാരമാണോ എവിടെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വസ്തു അപ്പീല്‍വാദിക്ക് വിറ്റുവെന്നാണ് ലേല വില്‍പ്പനയുടെ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും കാണിക്കുന്നത്. ഉത്തരവ് അവസാനിപ്പിക്കുന്ന തീയതിക്ക് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന ചാര്‍ ജുകള്‍ നല്‍ക്കാന്‍ മാത്രമേ ബാധ്യസ്ഥരാകുന്നുള്ളു എന്ന് വാദിക്കാന്‍ അപ്പീല്‍വാദി വ്യവസ്ഥ 10 നെ ആശ്രയിച്ചു. 1998 ഓഗസ്റ്റ് 10 ന് ഉത്തരവ് അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള കാലയളവിലേക്കാണ് കുടിശ്ശികയെന്നും ഹര്‍ ജിക്കാരന്‍ വാദിച്ചു. 2002 ഓഗസ്റ്റ് 12 ന് അയച്ച കത്തിലൂടെ പരാതിക്കാരന് വൈദ്യുതി നല്‍കണമെന്ന് അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചതായി കേസിന്റെ വസ്തുതകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു. നിലവിലെ സാഹചര്യത്തില്‍, നിയമാനുസൃത സ്വഭാവമുള്ളതിനാല്‍ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിയില്ല. വിതരണ വ്യവസ്ഥകളുടെ വ്യവസ്ഥ 2 (ജെ) പ്രകാരം ഉന്നയിച്ച നിയമപരമായ ആവശ്യത്തിന് വിധേയമാണ് ലേല വ്യവസ്ഥകള്‍. അതിനാല്‍ ഹൈക്കോടതിയുടെ അപവദിത ഉത്തരവ് ഈ കോടതി ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നു. 248 പിരിയുന്നതിന് മുമ്പ്, 2011 നവംബര്‍ 18 ലെ ഉത്തരവിലൂടെ, പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ ലഭിക്കുന്നതിന് ഉത്തരവ് ലഭിച്ച തീയതി മുതല്‍ എട്ട് ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളില്‍ പ്രതിയുടെ പേരില്‍ ഒരു ദേശസാല്‍കൃത ബാങ്കിന്റെ ബാങ്ക് ഗ്യാരണ്ടി നല്‍കി ബാക്കി മുതല്‍ തുക ലഭ്യമാക്കാന്‍ ഈ കോടതി പരാതിക്കാരനോട് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. പ്രസ്തുത ഉത്തരവിന്റെ പ്രസക്തമായ ഭാഗം ചുവടെ പുനര്‍നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നു: "പശ്ചിം ഗുജറാത്ത് വിജ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് അവകാശപ്പെടുന്ന മുതല്‍ തുക 1.26 കോടി രൂപയാണ്. മുകളില്‍ സൂചിപ്പിച്ച കുടിശ്ശിക മുന്‍ ഉടമ [ഉപഭോക്താവ്] നല്‍ കിയിട്ടില്ലെന്ന കാരണത്താല്‍ അപേക്ഷകള്‍-ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ നല്കിയ പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള അപേക്ഷ നിരസിക്കപ്പെട്ടു. ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ ലേലം വാങ്ങിയയാളാണ്. കൂടുതല്‍ ഉത്തരവുകള്‍ വരുന്നതുവരെ, ഹര്‍ജിക്കാരന്റെ അവകാശങ്ങല്‍ക്കും തര്‍ക്കങ്ങല്‍ക്കും മുന്‍ വിധിയില്ലാതെ, ഇന്ന് മുതല്‍ എട്ട് ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളില്‍ പശ്ചിം ഗുജറാത്ത് വിജ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡിന്റെ പേരില്‍ ദേശസാല്‍ കൃത ബാങ്കിന്റെ ബാങ്ക് ഗ്യാരണ്ടി നല്‍കി ബാക്കി പ്രില്‍സിപ്പല്‍ തുക സുരക്ഷിതമാക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഹര്‍ ജിക്കാരനോട് നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. മേല്‍ പ്പറഞ്ഞ നിബന്ധനകള്‍ പാലിച്ചാല്‍ വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ അനുവദിക്കാവുന്നതാണ്. “ 249 ഈ കോടതി നിഷ്കര്‍ഷിച്ച നിബന്ധനകളില്‍ പുതിയ കണക്ഷന്‍ ലഭിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അപ്പീല്‍വാദി തീരുമാനിച്ചതായി ഈ കോടതിയെ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഇടക്കാല അപേക്ഷയിലൂടെ, മൊത്തം 578 ലക്ഷം രൂപ കുടിശ്ശിക പലിശയും മറ്റ് ചാര്‍ജുകളും സഹിതം അടയ്ക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് അപ്പീവാദി സൂചിപ്പിച്ചു. അതിനാല്‍, ഗുജറാത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ 2012 മാര്‍ച്ച് 29 ന് പുറപ്പെടുവിച്ച പൊതുമാപ്പ് പദ്ധതിയുടെ ആനുകൂല്യം ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, 126 ലക്ഷം രൂപ വരെയുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ ബാധ്യത മാത്രമേ തീര്‍ക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്നും അപ്പീല്‍ക്കാരന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. പ്രസ്തുത ആപ്ലിക്കേഷന്റെ പ്രസക്തമായ ഭാഗം ചുവടെ വേര്‍തിരിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു: "10. അപേക്ഷകള്‍ വിജയിക്കുകയാണെങ്കില്‍ എന്ന ഒറ്റ കാരണത്താല്‍ മാത്രമാണ് ഗുജറാത്ത് സര്‍ക്കാരിന്റെ ഈ പൊതുമാപ്പ് പദ്ധതിയുടെ ആനുകൂല്യം നേടുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ അപേക്ഷകര്‍ ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതിയെ സമീപിക്കുന്നതെന്ന് അപേക്ഷകര്‍ സമര്‍ പ്പിക്കുന്നു. ബഹുമാനപ്പെട്ട സുപ്രീം കോടതിയില്‍ അപേക്ഷകള്‍ പരാജയപ്പെട്ടാല്‍ അപേക്ഷകര്‍ യഥാര്‍ത്ഥ കുടിശ്ശിക നല്‍കേണ്ടിവരും, അപേക്ഷകന്റെ ബാധ്യത 126.00 ലക്ഷം രൂപ വരെ (യഥാര്‍ ത്ഥ തുക) മാത്രമായിരിക്കും. മറ്റേതെങ്കിലും കാലതാമസ ചാര്‍ജുകളും മറ്റ് ചാര്‍ജുകളും നല്‍കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥനായിരിക്കില്ല. അതിനാല്‍, അപേക്ഷകന്റെ ബാധ്യത അതായത് യഥാര്‍ത്ഥ കുടിശ്ശിക തുക വരെ പലിശയും പിഴയും ഇല്ലാതെ 126.00 ലക്ഷം രൂപ വരെ മാത്രമേ നിശ്ചയിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന് അപേക്ഷകര്‍ ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതിയില്‍ പ്രാര്‍ ത്ഥിക്കുന്നു, ഈ കോടതി ആവശ്യപ്പെടുന്ന തുക ഒന്നാം എതിര്‍ കക്ഷിക്ക് നിക്ഷേപിക്കാന്‍ അപേക്ഷകര്‍ തയ്യാറാണ്, ബാക്കി തുകയ്ക്കായി അപേക്ഷകര്‍ ബാങ്ക് ഗ്യാരണ്ടി ഒപ്പം / അല്ലെങ്കില്‍ മുഴുവല്‍ തുകയും ഈ ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതിയില്‍ സെക്യൂരിറ്റിയായി നല്‍കാന്‍ തയ്യാറാണ്.” തുല്യത, നീതി, ന്യായം എന്നിവയുടെ താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കായി മേല്‍പ്പറഞ്ഞ അപേക്ഷ ഞങ്ങള്‍ അനുവദിക്കുന്നു അപ്പീല്‍ ക്കാരന്‍ വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന് അപേക്ഷിക്കുന്ന തീയതിക്ക് മുമ്പ് കുടിശ്ശികയുള്ള 126 ലക്ഷം രൂപ പ്രില്‍സിപ്പല്‍ തുകയും പലിശയും മാത്രമേ അടയ്ക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥനാകൂ. ഇനം 101.3: ടോറന്റ് പവര്‍ എഇസി ലിമിറ്റഡ് വി.എം.എസ് ശ്രീജി (റഖൈല്‍) കൊമേഴ്സ്യല്‍ കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് ഹൗസിംഗ് സൊസൈറ്റി ലിമിറ്റഡും മറ്റുള്ളവരും; SLP (C) നമ്പര്‍ 2880/2007 250 അഹമ്മദാബാദില്‍ വൈദ്യുതി വിതരണത്തിലും ചില്ലറ വിതരണത്തിലും ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഇലക്ട്രിക് യൂട്ടിലിറ്റിയാണ് അപ്പീല്‍വാദി. മുന്‍ ഉടമയായ റായ്പൂര്‍ മാനുഫാക്ചറിംഗ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡ്, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയും അതിന്റെ നടത്തിപ്പ് പലിശയും ഉല്‍പ്പെടെ 12 കോടി രൂപ അടയ്ക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥരായി. കുടിശ്ശികയുള്ള കടം കാരണം, 1999 ജൂലൈ 15 ന് അഹമ്മദാബാദിലെ കമ്പനിയിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചു. 2001-ല് ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിയുടെ കമ്പനി കോടതിയില്‍ മുന്‍ ഉടമയ്ക്കെതിരെ വൈന്‍ഡിങ്ങ് അപ്പ് നടപടികള്‍ക്കായി ഫയല്‍ ചെയ്തു. 2002 ഡിസംബര്‍ 2 ലെ ഉത്തരവിലൂടെ മുന്‍ ഉടമയുടെ സ്വത്ത് വില്‍ ക്കാന്‍ എതിര്‍ കക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായി ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതി അനുമതി നല്‍കി. ഹൈക്കോടതി ഏര്‍ പ്പെടുത്തിയ പ്രസക്തമായ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും ഇവയാണ്: "1. കമ്പനിയുടെ സ്വത്തുക്കളുടെ വില്‍പ്പന "എവിടെയാണ് എങ്ങനെയാണ്, എന്തൊക്കെയുണ്ടോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കും, ലിക്വിഡേഷന് മുമ്പ് കമ്പനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന അവകാശം ഒഴികെ ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്റര്‍ ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈമാറില്ല. ***

5. മുനിസിപ്പല്‍ കുടിശ്ശിക, നികുതി, സെസ് മുതലായവ ഉല്‍പ്പെടെ എല്ലാ നിയമപരമായ കുടിശ്ശികകളും വാങ്ങുന്നയാളായ അജര്‍ എന്റര്‍ പ്രൈസസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡാണ് പണം നല്‍കുകയും വഹിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഏതെങ്കിലും കേന്ദ്ര, സംസ്ഥാന അല്ലെങ്കില്‍ പ്രാദേശിക അധികാരികളോ അല്ലെങ്കില്‍ അവയിലൂടെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തില്‍ അവകാശപ്പെടുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും വ്യക്തിയോ വില്‍ക്കുന്ന വസ്തുവകകളിലുള്ള നിലവിലുള്ളതോ ആരോപിക്കപ്പെടുന്നതോ ആയ എല്ലാ നികുതി പിരിവ ‍ ുകള്, ചാര്‍ജുകള്‍, ക്ലെയിമുകള്‍, കുടിശ്ശിക മുതലായവയ്ക്ക് പൂര്‍ ണ്ണമായും ഉത്തരവാദിയായിരിക്കും. " 251 സ്വത്ത് ഏറ്റെടുത്ത ശേഷം, വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ അനുവദിക്കുന്നതിനായി എതിര്‍കക്ഷി 2004 ജനുവരി 7 ന് പരാതിക്കാരന് ഒരു കത്ത് നല്‍കി. എന്നിരുന്നാലും, മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക അടച്ചില്ലെങ്കില്‍ വൈദ്യുതി വിതരണം അനുവദിക്കാന്‍ അപ്പീല്‍വാദി വിസമ്മതിച്ചു. വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ നല്കാന്‍ വിസമ്മതിച്ചതിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത് എതിര്‍ കക്ഷി ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിയില്‍ റിട്ട് ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തു. ലേലം വാങ്ങുന്നയാള്‍ എന്ന നിലയില്‍ നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളുടെ അഭാവത്തില്‍ മുന്‍ ഉടമകളുടെ മുന്‍കാല കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാന്‍ പ്രതിയോട് ആവശ്യപ്പെടാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് ഒരു പൊതു വിധിയിലൂടെ സിംഗിള്‍ ജഡ്ജി വിധിച്ചു. മുന്‍ ഉടമകളുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാന്‍ കക്ഷികള്‍ തമ്മില്‍ ഒരു നിബന്ധനയും ഇല്ലെന്നും നിരീക്ഷിച്ചു. വിതരണക്കാരുടെ കാര്യത്തില്‍ വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിലെ വ്യവസ്ഥ 2 (ജെ) ന് സമാനമായ ഒരു നിബന്ധനയും സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാര്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നും നിരീക്ഷിച്ചു. 2006 മെയ് 1 ലെ വിധിന്യായത്തില്‍ ഡിവിഷന്‍ ബെഞ്ച് സിംഗിള്‍ ജഡ്ജിയുടെ തീരുമാനം ശരിവച്ചു. 252 ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷല്‍ ലൈസന്‍സി ആശ്രയിക്കുന്ന ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിന് നിലവിലെ കേസിന്റെ വസ്തുതകളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് പ്രതിഭാഗം സമര്‍പ്പിച്ചു. ലേലം വാങ്ങുന്നയാള്‍ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 മാര്‍ച്ച് 31 മുതല്‍ പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്നു, അതേസമയം എതിര്‍കക്ഷിയായ ലേലം വാങ്ങുന്നയാള്‍ 2004 ഓഗസ്റ്റ് 13 ന് വൈദ്യുതിക്കായി അപേക്ഷിച്ചു, അതായത് വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡ് പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുന്നതിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ. 253 ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിലെ റെഗുലേഷന്‍ 4.1.11 ന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പരിഗണിച്ച ഹൈക്കോടതി ഇത് എതിര്‍കക്ഷിക്ക് ബാധകമല്ലെന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിലെ റെഗുലേഷന്‍ 4.1.11 ബാധകമല്ലാത്തതിന്റെ ഏക കാരണം പ്രസ്തുത ചട്ടങ്ങള്‍ അപേക്ഷകന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയ്ക്ക് മാത്രമേ ബാധകമാകൂ അല്ലാതെ മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാന്‍ അപേക്ഷകനെ ബാധ്യസ്ഥനാക്കുന്നില്ല എന്നതിനാലാണെന്ന് ഹൈക്കോടതി പറഞ്ഞു. 254 ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2005 മാര്‍ച്ച് 31 മുതല്‍ പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുകയും പ്രതി 2004 ഓഗസ്റ്റ് 13 ന് വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിക്കുകയുമാണുണ്ടായത്. അതിനാല്‍, ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചിരുന്നു. അതിനാല്‍, പ്രസ്തുത നിയന്ത്രണങ്ങല്‍ നിലവിലെ കേസിന്റെ വസ്തുതകള്‍ക്ക് ബാധകമാകില്ല. 255 പ്രതിഭാഗം 2004 ഓഗസ്റ്റ് 13 ന് വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചതിനാല്‍, 2003 ലെ നിയമവും അതിന് കീഴിലുള്ള ചട്ടങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും നിലവിലെ കേസില്‍ ബാധകമല്ല. വൈദ്യുതി കണക്ഷന് അപേക്ഷിക്കുന്ന സമയത്ത് മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കണമെന്ന് നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥയില്ലെന്ന് ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ സമ്മതിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. 256 അഹമ്മദാബാദ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി കമ്പനി,97 അപ്പീവാദിയുടെ മുന്‍ഗാമി 1994 ഒക്ടോബര്‍ 14 ന് വിതരണ വ്യവസ്ഥകള്‍ വിജ്ഞാപനം ചെയ്തുവെന്നും ആയത് 97 "AEC" ബാധകമായിരുന്നുവെന്നും അപ്പീല്‍വാദി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. 10 ജൂണ്‍ 2003 മുതല്‍ 31 മാര്‍ച്ച് 2005 വരെയുള്ള കാലയളവില്‍, വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡ് പ്രാബല്യത്തില്‍ വന്നപ്പോല്‍, 1994 ലെ വിതരണ വ്യവസ്ഥകള്‍ 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 185 (2) (എ) അനുസരിച്ച് പ്രാബല്യത്തില്‍ തുടര്‍ന്നു. 1994 ലെ വിതരണ നിബന്ധനകളുടെ നിബന്ധന 2 പ്രകാരം വൈദ്യുതോര്‍ജ്ജ വിതരണത്തിനുള്ള അഭ്യര്‍ത്ഥന പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥകളുടെ അനുബന്ധം എ യില്‍ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള അഭ്യര്‍ ത്ഥന ഫോമിന് അനുസൃതമായി നടത്തേണ്ടതും വിതരണം ആവശ്യമായ വസ്തുവിന്റെ ഉടമയോ കൈവശക്കാരനോ ഒപ്പിടേണ്ടതുമാണ്. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വ്യവസ്ഥകളുടെ അനുബന്ധം എ ഊര്‍ജ്ജ വിതരണത്തിനുള്ള അഭ്യര്‍ ത്ഥനയുടെ ഒരു ഫോം നല്‍കുന്നു. അഭ്യര്‍ത്ഥന ഫോം ഒരു പുതിയ കണക്ഷനില്‍ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല, മറിച്ച് പുനഃസ്ഥാപനം, ലോഡ് വിപുലീകരണം, ടാപ്പിംഗ് കണക്ഷന്‍, പേര് മാറ്റം എന്നിവയിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു. ട്രാന്‍ സ്ഫര്‍ തീയതി വരെയുള്ള ഊര്‍ജ്ജ ബില്ലുകളുടെയും മറ്റ് ചാര്‍ ജുകളുടെയും എല്ലാ കുടിശ്ശികകളും അപേക്ഷകര്‍ അടയ്ക്കണമെന്നും ഫോം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പ്രസക്തമായ വാഗ്‌ ദാനം ചുവടെ ചേര്‍ക്കുന്നു: "അപേക്ഷകന്റെ പേരില്‍ മുകളില്‍ സൂചിപ്പിച്ച സേവനം കൈമാറുന്നതിന് ഞാന്‍ / ഞങ്ങള്‍ ഇതിനാല്‍ സമ്മതം നല്‍ കുന്നു, ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ തീയതി വരെ ഊര്‍ജ്ജ ബില്ലുകളുടെയും മറ്റ് ചാര്‍ജുകളുടെയും എല്ലാ കുടിശ്ശികകളും അടയ്ക്കാന്‍ ഞാന്‍ / ഞങ്ങള്‍ ബാധ്യസ്ഥരാണ്." 257 മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വാഗ്‌ ദാനം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സേവന കണക്ഷന്‍ കൈമാറാന്‍ സമ്മതം നല്‍കുകയും മുന്‍കാല കുടിശ്ശികകളെല്ലാം അടയ്ക്കാമെന്ന് ഉറപ്പ് നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു 'നിലവിലെ ഉപഭോക്താവിന്റെ' വാഗ്‌ ദാനം ആണെന്ന് അനുബന്ധം എ പരിശോധിച്ചാല്‍ വ്യക്തമാകും. ഇത് ഒരു അപേക്ഷകന്റെ ഒരു വാഗ്‌ ദാനം അല്ല, അത് ഒരേ ഫോമില്‍ പ്രത്യേകമായി നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാല്‍, അനുബന്ധം എ ഒരു 'നിലവിലെ ഉപഭോക്താവും' വൈദ്യുതി കണക്ഷനുള്ള അപേക്ഷകനും തമ്മിലുള്ള വ്യക്തമായ വ്യത്യാസം കാണിക്കുന്നു. ലേലത്തിലൂടെ പ്രസ്തുത വസ്തു വാങ്ങിയതിനാല്‍, സമ്മതം നല്‍കാന്‍ 'നിലവിലെ ഉപഭോക്താവ്' ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനാല്‍, ഫോം എ പ്രകാരമുള്ള വാഗ്‌ ദാനം എതിര്‍കക്ഷിക്ക് ബാധകമല്ല. അതിനാല്‍, ഹൈക്കോടതിയുടെ കണ്ടെത്തലുകളില്‍ ഇടപെടാന്‍ ഒരു കാരണവും ഈ കോടതി കാണുന്നില്ല. അപ്പീല്‍ ഇതിനാല്‍ തള്ളപ്പെടും. ഇനം 101.4: ദക്ഷിണ ഗുജറാത്ത് വിജ് കമ്പനി വി അപൂര്‍വ കെമിക്കല്‍സ്, എസ്എല്‍പി (സി) നമ്പര്‍ 37871 /2012 ലും 101.17: പശ്ചിം ഗുജറാത്ത് വിജ് കമ്പനി വി. അപൂര്‍വ കെമിക്കല്‍ സ്, എസ്എല്‍പി (സി) നമ്പര്‍ 18280 / 2013 258 മുന്‍ ഉടമ അരുണേഷ് പ്രോസസേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന് വേണ്ടിയാണ് വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ നല്‍ കിയിരുന്നു. ഊര്‍ജ്ജ ബില്ലുകള്‍ അടയ്ക്കാത്തതിനാല്‍, വൈദ്യുതി വിതരണ കമ്പനിയുമായുള്ള കരാര്‍ 01 ഫെബ്രുവരി 01 മുതല്‍ റദ്ദാക്കി. 1995-ല്‍ മുന്‍ ഉടമയ്ക്കെതിരെ

3.41 ലക്ഷം രൂപ വീണ്ടെടുക്കാന്‍ അപ്പീല്‍വാദി, സിവില്‍ ജഡ്ജ്, സീനിയര്‍ ഡിവിഷന്‍, വല്‍സാദ് മുന്‍പാകെ ഒരു കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്തു. 2002-ല്‍ ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡിന് അനുകൂലമായി കേസ് വിധിക്കപ്പെട്ടു. അരുണേഷ് പ്രോസസേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് 2002 ല്‍ അടച്ചുപൂട്ടുകയും അതിന്റെ ആസ്തികള്‍ ബോംബെ ഹൈക്കോടതി "എപ്രകാരമാണോ എവിടെയാണോ" എന്ന അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ലേലം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ലേല നടപടികളില്‍ പങ്കെടുത്ത എതിര്‍കക്ഷി ഗുജറാത്തിലെ വാപിയിലുള്ള അരുണേഷ് പ്രോസസേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ സ്വത്തുക്കള്‍ സ്വന്തമാക്കി. 2005 ഓഗസ്റ്റ് 11 ന് ബോംബെ ഹൈക്കോടതി 70 ലക്ഷം രൂപയ്ക്ക് വില്‍പ്പന സ്ഥിരീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം, 2008 ഡിസംബര്‍ 12 ന് ബോംബെ ഹൈക്കോടതിയിലെ ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്ററും പ്രതിഭാഗവും തമ്മില്‍ ഒരു സ്വത്ത്കൈമാറ്റ കരാര്‍ നടപ്പിലാക്കി. 2002 ല്‍ കേസില്‍ പാസാക്കിയ ഉത്തരവ് നടപ്പാക്കുന്നതിനായി 2010 ല് ഹര്‍ജിക്കാരന്‍ ഡാര്‍ക്ക്ഹാസ്റ്റ് നമ്പര്‍ 7 /2010 ഫയല് ചെയ്തു. 259 2010 ഡിസംബര്‍ 16 ന് എതിര്‍കക്ഷി അപ്പീല്‍ വാദിയെ സമീപിച്ചു ഗുജറാത്തിലെ വാപിയിലുള്ള പ്ലോട്ടിലേക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യണമെന്ന് അഭ്യര്‍ ത്ഥിച്ചു. 2010 ലെ ഡാര്‍ക്ക്ഹാസ്റ്റ് നമ്പര്‍ 7 തീര്‍പ്പുകല്‍ പ്പിക്കാത്തതിനാലും മുന്‍ ഉടമയില്‍ നിന്ന് കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാത്തതിനാലും പ്ലോട്ടില്‍ വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് 2011 ജനുവരി 3 ന് അപ്പീല്‍വാദി പ്രതിയെ അറിയിച്ചു. പ്രസ്തുത പ്ലോട്ടില്‍ വൈദ്യുതി വിതരണം ആവശ്യമുള്ളതിനാല്‍, മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശികയായ 17 ലക്ഷം രൂപ 2011 ഫെബ്രുവരി 25 ന് അടച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, 2011 ഓഗസ്റ്റ് 17 ന്, അടച്ച തുക തിരികെ നല്‍കാന്‍ പ്രതി അപ്പീല്‍വാദിയെ സമീപിച്ചു. മുന്‍ ഉടമ അവരുടെ ക്ലെയിം സ്വീകരിച്ചതായി ഇതുവരെ അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് വാദിച്ച് അപ്പീല്‍വാദി തുക തിരികെ നല്‍കാന്‍ വിസമ്മതിച്ചു. ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് 2003 ലെ നിയമവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍ നിയമത്തിലെ 4.1.11-ാം വകുപ്പിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത് പ്രതിഭാഗം ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിയില്‍ റിട്ട് ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തു. വിതരണ വ്യവസ്ഥകളിലെ 4.1.11-ാം വകുപ്പ് 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് 2012 ഡിസംബര്‍ 3 ലെ വിധിന്യായത്തില്‍ ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 260 2010 ഡിസംബര്‍ 16 ന് അവരുടെ വസ്തുവില്‍ ഊര്‍ജ വിതരണത്തിനായി അപ്പീല്‍വാദിയോട് പ്രതിഭാഗം അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു എന്നത് സംശയാതീതമാണ്. പ്രസക്തമായ സമയത്ത്, ഭേദഗതി ചെയ്ത ഉപവാക്യം 4.1.11 പ്രാബല്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. 2003 ലെ നിയമത്തിലെ 50-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഉപാധിയായി മുന്‍ ഉടമയുടെയോ കൈവശക്കാരന്റെയോ കുടിശ്ശിക പുതിയ ഉടമയില്‍ നിന്ന് ഈടാക്കുന്നതിന് ഒരു നിബന്ധന നിര്‍ദ്ദേശിക്കാന്‍ സംസ്ഥാന കമ്മീഷന് അധികാരമില്ലെന്ന് 2012 ഡിസംബര്‍ 3 ലെ വിധിന്യായത്തില്‍ ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 2003 ലെ നിയമത്തിലെ 43ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം വൈദ്യുതി വിതരണം ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വസ്തുവിലെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിന് ഒരു നിബന്ധനയും ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. "ആ വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും കുടിശ്ശിക" എന്ന പ്രയോഗം വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയും ചാര്‍ജുകളും അടയ്ക്കുന്നതില്‍ വീഴ്ച വരുത്തിയതായി കണക്കാക്കുന്നുവെന്നും 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലെന്നും ഹൈക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കാരണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, ഉപവാക്യം 4.1.11 ന്റെ ആദ്യ ഭാഗം 2003 ലെ നിയമത്തിലെ 43, 50, 56, 181 വകുപ്പുകളിലെ വ്യവസ്ഥകള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് ഹൈക്കോടതി നിഗമനം ചെയ്തു. 261 വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും രൂപീകരിക്കാന്‍ ബോര്‍ഡിന് അധികാരമുണ്ടെന്ന് അപ്പീല്‍ വാദി സമര്‍പ്പിച്ചു. "എപ്രകാരമാണോ എവിടെയാണോ" എന്ന നിലയിലാണ് ലേലം നടന്നതെന്നതിനാല്‍, വാങ്ങുന്ന വസ്തുവില്‍ നല്‍കാനുള്ള കുടിശ്ശിക സംബന്ധിച്ച് ലേല വാങ്ങുന്നയാല്‍ ഉചിതമായ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും വാദമുണ്ട്. വൈദ്യുതി വിതരണം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനോ വസ്തുവിലേക്ക് പുതിയ കണക്ഷന്‍ നല്‍കുന്നതിനോ മുമ്പ് പ്രത്യേക വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കണം എന്ന നിബന്ധന ഏര്‍ പ്പെടുത്തുന്ന ചട്ടങ്ങള്‍ ഏകപക്ഷീയമോ യുക്തിരഹിതമോ ആണെന്ന് വിളിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നും ഹര്‍ജിയില്‍ പറയുന്നു. അവരുടെ വാദം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിന്, അപ്പീല്‍വാദി പശ്ചിമാഞ്ചല്‍ വിദ്യുത് വിത്രല്‍ നിഗം (മേല്‍ പരാമര്‍ശം)കേസില്‍ ഈ കോടതി നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു 262 മറുവശത്ത്, മുന്‍ ഉടമയുമായോ അവരുടെ വസ്തുവുമായോ ബന്ധപ്പെട്ട കുടിശ്ശിക ക്ലിയറന്‍സ് ചെയ്യുന്നതിന് മുന്‍കൂര്‍ വ്യവസ്ഥ ഏര്‍പ്പെടുത്താല്‍ വിതരണ ലൈസന്‍സിയെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥയും 2003 ലെ നിയമപ്രകാരം ഇല്ലെന്ന് പ്രതിഭാഗം വാദിച്ചു. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയും ചാര്‍ജുകളും നല്‍കാനുള്ള ബാധ്യത ഉപഭോക്താവിന്റെ മേല്‍ ചുമത്തുന്ന 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 43 ന് വിരുദ്ധമാണ് 4.1.11 വകുപ്പ്. വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുടിശ്ശിക വസ്തുവിന്മേലുള്ള സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയായിരിക്കും, അതിനാല്‍ ഭൂമി വില്‍ക്കുന്നതിലൂടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടും. 263 നിലവിലെ കേസില്‍, ഉപവാക്യം 4.1.11 ന്റെ ആദ്യ ഭാഗം പറയുന്നത് ഏതെങ്കിലും വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാതെ ഏതെങ്കിലും വസ്തുവിലേക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനുള്ള അപേക്ഷ പരിഗണിക്കേണ്ടതില്ല എന്നാണ്. പ്രസ്തുത വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കുടിശ്ശിക അടച്ചില്ലെങ്കില്‍ വിതരണ ലൈസന്‍സിക്ക് വസ്തുവിലേക്കുള്ള കണക്ഷന്‍ തടഞ്ഞുവയ്ക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ കോടതിയുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍, "ആ വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും കുടിശ്ശിക" എന്ന പ്രയോഗം 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് നിരീക്ഷിക്കുന്നതില്‍ ഹൈക്കോടതിക്ക് തെറ്റുപറ്റി. ഹൈക്കോടതി നിര്‍ ദ്ദേശിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രസ്തുത പദപ്രയോഗത്തിന്റെ ഉപയോഗം വസ്തു വീഴ്ച വരുത്തിയതായി കണക്കാക്കുകയും വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥമാകുകയും ചെയ്യുന്നില്ല. വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിലെ ഉപവാക്യം 4.1.[1] അനുസരിച്ച്, അപേക്ഷകനാണ് അനുബന്ധം എയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അപേക്ഷ നല്‍കേണ്ടത്, കൂടാതെ വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുന്‍ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഉല്‍പ്പെടെ ആവശ്യമായ എല്ലാ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയും ചാര്‍ജുകളും അടയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനാല്‍, വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള വായനയില്‍, ആ വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുന്‍ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക പുതിയ ഉടമയില്‍ നിന്നോ പരിസരത്തിന്റെ ഉടമയില്‍ നിന്നോ ഈടാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാണ്. 264 അപവദിത വിധിന്യായത്തില്‍, ഹൈക്കോടതി ഒരു ബഹുനില പാര്‍പ്പിട കെട്ടിടത്തിന്റെ ഉദാഹരണം ഇപ്രകാരം പരാമര്‍ശിച്ചു "കുടിശ്ശിക വരുത്തിയിട്ടില്ലാത്ത മറ്റൊരു ഫ്ലാറ്റ് പുതിയ വാങ്ങുന്നയാള്‍ അതേ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്ന കാരണത്താല്‍ അതിന്റെ മറ്റൊരു ഫ്ലാറ്റിന്റെ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥനാണെന്ന് ലൈസന്‍സിക്ക് വിജയകരമായി ആവശ്യപ്പെടാം." ഈ സാഹചര്യത്തില്‍, ഉപഭോക്താവും വസ്തുവും തമ്മില്‍ ഒരു സമന്വയമുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഇതിനകം തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വൈദ്യുതി കണക്ഷന്‍ തേടുന്ന സ്ഥലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുന്‍ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാന്‍ മാത്രമേ പുതിയ ഉടമയ്ക്ക് ബാധ്യതയുള്ളൂ. അതിനാല്‍, "ആ വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും കുടിശ്ശിക" എന്ന പ്രയോഗം മുന്‍ ഉടമയുടെ കൈവശമായിരുന്നപ്പോല്‍ വസ്തുവിലേക്ക് വൈദ്യുതി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

265. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക കെട്ടിടത്തിന്മേലെയോ വസ്തുവകകളിന്മേലെയോ ഉള്ള ഒരു അവകാശവാദമായി തന്നെത്താന്‍ മാറുകയില്ല എന്ന് മുന്‍പേതന്നെ ഈ കോടതി വ്യക്തമാക്കിക്കഴിഞ്ഞു. സ്വീകര്‍ത്താവിലേക്ക് നിയമപരമായ അവകാശക്കൈമാറ്റത്തിന് പ്രത്യക്ഷമായ ഒരു നിയമവ്യവസ്ഥ ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ നിയമപരമായ ഒരു അവകാശം ഉരുവാകുകയുള്ളൂ. ഉപവ്യവസ്ഥ 4.1.11 നിയമപരമായ ഒരു അവകാശത്തിന് കൃത്യമായി വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ അതിന് വസ്തുവിന്മേലുള്ള ഒരവകാശവാദം ഉരുവാക്കുന്ന ഫലമില്ല. തന്നെയുമല്ല, "ആ വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്ത് കുടിശ്ശികയും" എന്ന പദസമുച്ചയം ചുറ്റുപാടുകളിന്മേല്‍ സാമ്പത്തികബാധ്യത ചാര്‍ത്തുന്ന രീതിയില്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല.

266. കൂടാതെ, 2003-ലെ നിയമം വൈദ്യുതി കമ്പനികളെ മുന്‍ ഉപഭോക്താവില്‍ നിന്നുള്ള കുടിശ്ശിക പിന്നീടുള്ള ഉടമസ്ഥരില്‍ നിന്നോ കൈവശക്കാരില്‍ നിന്നോ ഈടാക്കാന്‍ വ്യവസ്ഥകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ സശക്തരാക്കുന്നില്ല എന്ന് ഹൈക്കോടതി വിധിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു വൈദ്യതിബന്ധം നല്‍കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ഒരു മുന്‍ ഉപാധിയായി മുന്‍ ഉപഭോക്താവിന്റെ വൈദ്യുതിതുകയുടെ കുടിശ്ശിക തുടര്‍ന്ന് വരുന്ന ഉടമസ്ഥനോ കൈവശക്കാരനോ അടയ്ക്കണമെന്ന ആവശ്യം വൈദ്യുതി കമ്പനികള്‍ക്ക് വ്യക്തപ്പെടുത്താം എന്ന ഈ കോടതിയുടെ മുന്‍ ഖണ്ഡികകളിലെ അപഗ്രഥനത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഹൈക്കോടതിയുടെ ഈ യുക്തിയോട് ഞങ്ങള്‍ വിയോജിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നല്‍കുന്നതിനുള്ള അത്തരം വ്യവസ്ഥകളും നിബന്ധനകളും 2003-ലെ നിയമത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള പദ്ധതിക്കോ ഉദ്ദേശ്യത്തിനോ വഴങ്ങി ധര്‍ മ്മ്യവും യുക്തിസഹവുമായിരിക്കണം.

267. തത്ഫലമായി, ഹൈക്കോടതിയുടെ 2012 ഡിസംബര്‍ 2 ന് പുറപ്പെടുവിച്ച അപവദിതവിധിന്യായം ഇതിനാല്‍ റദ്ദാക്കുന്നു. നിലവിലുള്ള IA-കളും അത് പ്രകാരം തീര്‍പ്പുകല്‍ പ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനം 101.5: മദ്ധ്യ ഗുജറാത്ത് വിജ് കോ. ക്ളിപ്തം v. അഗ്രിക്കള്‍ ച്ചര്‍ പ്രൊഡ്യൂസ് മാര്‍ക്കറ്റ് കമ്മിറ്റി, എസ്.എല്‍.പി. (സി) നം. 8197-8198 / 2014

268. രാജ്പ്രകാശ് സ്പിന്നിംഗ് മില്‍സ് ക്ലിപ്തം98 1967 മുതല്‍ ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡിന്റെ ഉപഭോക്താവാണ്. 1994 ഡിസംബര്‍ 31-ന് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാത്തതിന്റെ പേരില്‍ അതിന്റെ വിദ്യുച്ഛക്തിബന്ധം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു. 1995 ജുലൈ 18-ന് RSML-നെതിരെ 78 ലക്ഷം രൂപയുടെ വൈദ്യുതിതുക ഈടാക്കുന്നതിനായി ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡ് നദിയാദ് സിവില്‍ കോടതിയില്‍ ഒരു അന്യായം സ്ഥാപിക്കുകയുണ്ടായി. അതിനിടയില്‍ RSML നിര്‍ത്തലാക്കല്‍ നടപടികളിലേക്ക് നീങ്ങുകയും കമ്പനി നിര്‍ത്തലാക്കി ആസ്തിബാധ്യതകള്‍ നിശ്ചയിക്കാന്‍ നിയമപരമായി ഹൈക്കോടതി ഒരാളെ നിയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. 2002 ആഗസ്റ്റ് 20-ന്, അന്യായം ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡിന് അനുകൂലമായി വിധിയായി. 2003-ല്‍, ബോര്‍ഡ് ഔദ്യോഗിക നിര്‍ത്തലാക്കല്‍ നടപടിക്ക് നിയുക്തനായ ആള്‍ക്ക് മുമ്പാകെ 98“RSML” അന്യായത്തില്‍ വിധിയായ 78 ലക്ഷം രൂപയും നിയമപരമായ ചെലവുകളും ഡിസംബര്‍ 2002 വരെയുള്ള പലിശയും ചേര്‍ത്ത്

1.39 കോടി രൂപയുടെ മൊത്തം തുകയുടെ അവകാശവാദം ഉന്നയിച്ചു.

269. 2003 ഡിസംബര്‍ 17-ന് നിര്‍ത്തലാക്കല്‍ നടപടിക്ക് നിയുക്തനായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ എതിര്‍കക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായി ഒരു വില്‍പന ഉടമ്പടി പുറപ്പെടുവിച്ചു. വില്‍പന ഉടമ്പടിയില്‍ കൃത്യമായി വാങ്ങിയ ആളുടെ കുടിശ്ശികയിന്മേലുള്ള ബാധ്യതയെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശിച്ചിരിക്കുന്നു. 2004 ഫെബ്രുവരി 25-ന് ഒരു പുതുക്കിയ വില്‍പന ഉടമ്പടി എതിര്‍കക്ഷിക്ക് അനുകൂലമായി രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുകയും നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യുകയും, ടി വില്‍പന ഉടമ്പടി നിര്‍ത്തലാക്കല്‍ നടപടിക്ക് നിയുക്തനായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ 97 ലക്ഷം രൂപയ്ക്ക് വില്‍പന നടത്തുകയും ചെയ്ത് നിര്‍വഹിക്കുകയുണ്ടായി.

270. 2007 ഏപ്രില്‍ 10-ന് എതിര്‍കക്ഷി അപ്പീല്‍വാദിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് വൈദ്യുതിബന്ധം വിച്ഛേദിക്കുന്നതിനായി ഒരു കത്ത് നല്‍കി. 2007 ഏപ്രില്‍ 13-ന് കെട്ടിടത്തിന്മേലും ചുറ്റുപാടുകളിന്മേലും ഉള്ള 78 ലക്ഷം രൂപയുടെ കുടിശ്ശിക തന്നാലല്ലാതെ പുതിയ കണക്ഷന്‍ നല്‍ കുകയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്പീല്‍വാദി എതിര്‍കക്ഷിക്ക് വൈദ്യുതിബന്ധം നിഷേധിച്ചു. എതിര്‍കക്ഷി ഒരു പുതിയ വൈദ്യുതിബന്ധത്തിനായി ഒരു റിട്ട് ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തു. വസ്തുവകകൾ വാങ്ങിയ വ്യക്തി തന്നെ മുന്‍ കൈവശാവകാശക്കാരന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക നല്‍ കണമെന്ന യുക്തിയില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ 2009 സെപ്തംബര്‍ 8- ന്റെ ഉത്തരവോടെ ഹൈക്കോടതിയുടെ ഏകാംഗ ബെഞ്ച് ആ ഹര്‍ജി തള്ളി. ഡിവിഷന്‍ ബെഞ്ച് 2013 ജുലൈ 16-ന്റെ അപവദിത ഉത്തരവിലൂടെ പിന്നീട് വിലയ്ക്ക് വാങ്ങുന്നയാള്‍ മുന്‍ കൈവശാവകാശക്കാരന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീര്‍ ക്കേണ്ടതില്ല എന്ന് വിധിച്ചു.

271. ലേലത്തിലൂടെ വസ്തു വാങ്ങിയയാള്‍ വീണ്ടും 2007 ഏപ്രില്‍ 10-ന് ഒരു പുതിയ വൈദ്യുതിബന്ധത്തിനായി അപേക്ഷ സമര്‍ പ്പിച്ചു. 2005 മാര്‍ച്ച് 31-നാണ് ഗുജറാത്ത് വൈദ്യുതി വിതരണ നടപടിക്രമം വിജ്ഞാപനം ചെയ്തത്. പ്രസ്തുതസമയത്ത്, ഭേദഗതി ചെയ്യാത്ത ചട്ടം 4.1.11 ആണ് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നത്. അതിന്‍പ്രകാരം പുതിയ കണക്ഷന്‍ ലഭിക്കുന്നതിനോ പഴയ വൈദ്യുതിബന്ധം പുന:സ്ഥാപിക്കുന്നതിനോ വൈദ്യുതി വിതരണ ലൈസന്‍സിക്ക് അപേക്ഷകന്റെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ ത്തുകൊടുത്താല്‍ മതിയാകും. ടി ചട്ടം പുതിയ ഉടമസ്ഥനെ പഴയ ഉടമസ്ഥന്റെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീര്‍ത്തുകൊടുക്കാന്‍ ബാധ്യതപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ആയതിനാല്‍, എതിര്‍കക്ഷിക്ക് പുതിയ വൈദ്യുതി ബന്ധം ലഭിക്കുവാന്‍ മുന്‍ ഉടമസ്ഥന്റെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ത്തുകൊടുക്കണം എന്ന ബാധ്യത മുന്‍ ഉപാധിയാക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല.

272. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കാരണങ്ങളാല്‍, ഈ കോടതി 2016 ജൂലൈ 16-ലെ അപവദിത ഉത്തരവ് അംഗീകരിക്കുന്നു. അപ്പീല്‍ തള്ളുന്നു. ഇനം 101.6: ടോറന്റ് പവ്വര്‍ ക്ലിപ്തം v. M/s ശാശ്വത് ഹോംസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ്; എസ്.എല്‍.പി. നം. 1987[8] / 2007

273. മുന്‍ ഉടമയായ ഗുജറാത്ത് സ്റ്റീല്‍ ട്യൂബ്സ് കമ്പനിയെ99 കമ്പനി നിര്‍ത്തല്‍ ചെയ്ത് ആസ്തിബാധ്യതകള്‍ നിശ്ചയിക്കാനുള്ള നിയമനടപടികള്‍ക്ക് വിധേയമാക്കുകയും 1.[5] കോടിയോളം രൂപയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക നല്‍ കാത്തതിനാല്‍ വൈദ്യുതിബന്ധം വിച്ഛേദിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതി GSTC-യോട് പ്രവര്‍ത്തനം നിര്‍ ത്താന്‍ ഉത്തരവിട്ടു. GSTC-യുടെ സ്ഥലത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം

42.10 കോടി രൂപയ്ക്ക് സ്പെക്ട്രാ എന്റര്‍പ്രൈസസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് ലേലത്തില്‍ വാങ്ങി. 2006-ല്‍ ടി ഭൂമിയുടെ ഭാഗത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സര്‍ക്കാര്‍ നികുതി രേഖകളില്‍ എതിര്‍കക്ഷിയുടെ പേര് ചേര്‍ത്തു. 2007 ജനുവരി 24-ന്, ആ ചുറ്റുപാടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു പുതിയ വൈദ്യുതിബന്ധം കാംക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് എതിര്‍കക്ഷി അപ്പീല്‍ വാദിയെ സമീപിച്ചു. അപ്പീല്‍വാദി പഴയ ഉടമയുടെ തീര്‍ പ്പാക്കാത്ത വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക നിലനില്‍ക്കെ പുതിയ കണക്ഷന്‍ നല്‍കാന്‍ വിസമ്മതിച്ചു. എതിര്‍കക്ഷി ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതി മുമ്പാകെ ഒരു റിട്ട് പെറ്റീഷന്‍ ഫയല്‍ ചെയ്തു. 2014 ജനുവരി 31-ലെ അപവദിത ഉത്തരവ് പ്രകാരം, തുടര്‍ന്ന് 99“GSTC” വന്ന ഉടമക്ക് മുന്‍ ഉടമയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീര്‍ ത്തുകൊടുക്കാനുള്ള ബാധ്യതയില്ല എന്ന് വിധിച്ചു.

274. എതിര്‍കക്ഷി 2007 ജനുവരി 24-ന് അപ്പീല്‍വാദിയെ ഒരു പുതിയ വൈദ്യുതിബന്ധം ലഭിക്കുന്നതിനായി സമീപിച്ചു. പ്രസക്ത കാലയളവില്‍ 2005-ലെ വൈദ്യുതി വിതരണ നടപടിക്രമമായിരുന്നു പ്രാബല്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്. 2005-ലെ വൈദ്യുതി വിതരണ നടപടിക്രമത്തിലെ ചട്ടം 4.1.11 പ്രകാരം ഒരു പുതിയ കണക്ഷന് വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കുന്ന സമയത്ത് അപേക്ഷകന്റെ നിലവിലുള്ള കുടിശ്ശിക മാത്രമേ തീര്‍ ത്തുകൊടുക്കേണ്ടതുള്ളൂ. ഹൈക്കോടതിക്ക് മുമ്പാകെ സമര്‍ പ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു സത്യവാങ്മൂലത്തില്‍, ഭേദഗതി വരുത്താത്ത ചട്ടം 4.1.11 ലേലത്തിലൂടെ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിയ എതിര്‍കക്ഷിക്ക് ബാധകമാണെന്ന് അപ്പീല്‍വാദി അംഗീകരിച്ചു. നിലവിലെ വസ്തുതകള്‍ വ്യക്തമായി തെളിയിക്കുന്നത് എന്തെന്നാല്‍, 2007 ജനുവരി 24-ന് ലേലത്തില്‍ വാങ്ങിയ ആള്‍ വൈദ്യുതിബന്ധത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചപ്പോള്‍ ഭേദഗതി വരുത്താത്ത ചട്ടം 4.1.11 നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു, അത് ഇക്കാര്യത്തില്‍ ബാധകമായിരുന്നു താനും. അതിനാല്‍, മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാനുള്ള ഏതെങ്കിലും പ്രത്യക്ഷ നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ അഭാവത്തില്‍ എതിര്‍കക്ഷിയെ അതിന് ബാധ്യതപ്പെടുത്തുവാന്‍ സാധിക്കുന്നതല്ല. ഹൈക്കോടതിയുടെ അപവദിത വിധിന്യായം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നു. അപ്പീല്‍ തള്ളിപ്പോയിരിക്കുന്നു. ഇനം 101.7: ദക്ഷിണ്‍ ഗുജറാത്ത് വിജ് കോ. ക്ലിപ്തം v. അമര്‍ദീപ് അസ്സോസിയേഷന്‍; എസ്.എല്‍.പി. (സി) നം. 73 / 2015

275. 1994-ല്‍ നവ്സാരി കോട്ടണ്‍ ആന്‍ഡ് സില്‍ക് മില്‍സ് ക്ലിപ്തം100 ഒരു അവശ വ്യവസായ യൂണിറ്റ് ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. NCSML പൂട്ടുന്ന സമയം വരെ, 416.36 ലക്ഷം രൂപയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. 1994 ഒക്ടോബര്‍ 17-ന് വൈദ്യുതിബന്ധം പൂര്‍ണമായും വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു. 1996 ഡിസംബര്‍ 15-ന്, SICA-യുടെ സെക്ഷന്‍ 18 പ്രകാരം ബോര്‍ഡ് ഫോര്‍ ഇന്‍ഡസ്ട്രിയല്‍ ആന്‍ഡ് ഫൈനാന്‍ഷ്യല്‍ റീക്കണ്‍സ്ട്രക്ക്ഷന്‍101 ഒരു പുതിയ 100“NCSML” 101“BIFR” പുനരധിവാസ പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി. NCSML-ന്റെ മിച്ച ഭൂമിയുടെ വില്‍പനക്ക് ടി പദ്ധതി ഖണ്ഡിക 2(g) പ്രകാരം വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: “(g) കമ്പനിയുടെ നെയ്ത്ത് വിഭാഗത്തിന്റെ തൊഴില്‍ശാലയിലെ യന്ത്രസംവിധാനവും നിര്‍മ്മാണസ്ഥലവും കൈവശമുള്ള അതിന്റെ കെട്ടിടവും മിച്ചഭൂമിയും ചേര്‍ത്ത് ഇടപാടുകള്‍ നടത്തി ഒഴിവാക്കുന്നത് പരിഗണനാത്മകമാണ് എന്നും വില്‍പനയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന 500 ലക്ഷത്തോളം രൂപയും പദ്ധതിയുടെ നടപ്പാക്കലിന് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതായിരിക്കുമെന്നും.”

276. 1996-ലെ പുനരധിവാസ പദ്ധതിയെ തുടര്‍ന്ന്, ഗുജറാത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ മറ്റ് കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം (i) NCSML-ന്റെ മിച്ചഭൂമിവില്‍പനയ്ക്ക് അനുവാദവും (ii) NCSML-ന് വൈദ്യുതിമുടക്കത്തില്‍ നിന്ന് അഞ്ച് വര്‍ഷത്തേക്ക് ഒഴിവും, കുടിശ്ശികയുടെ രൂപത്തിലുള്ള നിലവിലെ എന്ത് പുന:സ്ഥാപന ചെലവുകളും ഗുജറാത്ത് വിദ്യുച്ഛക്തി ബോര്‍ഡിന് ഗഡുക്കളായി നല്‍കണം എന്ന നിബന്ധനക്ക് അനുസൃതമായി, നല്‍ കിക്കൊണ്ട് ഒരു പ്രമേയം പാസ്സാക്കി. തുടര്‍ന്ന്, 1997-ല്‍, NCSML-ന്റെ തൊഴിലാളികള്‍ ആ കമ്പനിയുടെ യൂണിറ്റ് പുനരുദ്ധാരണത്തിനായി ഏറ്റെടുക്കാന്‍ മൊറാര്‍ജി ദേശായി ടെക്സ്റ്റൈല്‍ ലേബര്‍ കോ-ഓപറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റി ഇന്‍ ഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡ്102 എന്ന പേരില്‍ ഒരു സഹകരണ സ്ഥാപനം തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

277. 2003-ല്‍ ടി കമ്പനിയുടെ മിച്ചഭൂമി ഒരു ആസ്തി വില്‍പന കമ്മിറ്റി രൂപവല്‍ക്കരിച്ചുകൊണ്ട് ഇടപാടുകള്‍ നടത്തി ഒഴിവാക്കുന്നതിന് BIFR നിര്‍ദ്ദേശം പുറപ്പെടുവിച്ചു. 2003-ല്‍ ഗുജറാത്ത് സമാചാര്‍-ല്‍ മിച്ചഭൂമി “എങ്ങനെയാണോ എവിടെയാണോ അതേ അവസ്ഥയില്‍ തന്നെ" വില്‍പന നടത്താനുള്ള അറിയിപ്പ് പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി. അറിയിപ്പിന്റെ പ്രസക്തഭാഗം താഴെ പറയും പ്രകാരമാണ്: “ B.I.F.R.-ന്റെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം, വിജല്‍പൂരില്‍ സര്‍വെ നം. 336/1, 311, 310/1, 310/2, 310/5, 310/7, 307/1, 308/1-ല്‍ അളന്ന് നിര്‍ ണ്ണയിക്കപ്പെട്ട നവ്സാരി കോട്ടണ്‍ ആന്‍ഡ് സില്‍ക് മില്‍സിന്റെ ഉടമസ്ഥതയില്‍ പെട്ട 11 ലക്ഷം ചതുരശ്ര അടി ഭൂമി നിലവിലെ നിയമത്തിനും ചട്ടത്തിനും അനുസൃതമായി എങ്ങനെയാണോ 102“MDTLCIL” എവിടെയാണോ അതേ അവസ്ഥയില്‍ തന്നെ വില്‍പനയ്ക്ക് നല്‍ കാനുണ്ട്.”

278. ആസ്തി വില്‍പന കമ്മിറ്റി എതിര്‍കക്ഷിയുടെ മിച്ചഭൂമിയ്ക്ക് പകരം 561 ലക്ഷം രൂപ എന്ന നിര്‍ദ്ദേശം അംഗീകരിച്ചു. 2003 മെയ് 29-ല്‍ എഴുതപ്പെട്ട വില്‍പന ഉടമ്പടിയില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, തുറസ്സായ മിച്ചഭൂമി കടത്തിന് ജാമ്യമായി നല്‍കിയ സ്വത്തിന്മേലുള്ള ബാധ്യതയോ ബാധ്യത നിറവേറ്റുന്നതിന് വേണ്ടിയോ കടം കൊടുത്തുതീര്‍ക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയോ സ്വത്തിന്മേല്‍ ചുമത്തിയ അവകാശമോ ഉള്‍ പ്പെടെ ഉള്ള എല്ലാ നിയമപരമായ ബാധ്യതയില്‍ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാണ് എന്നാണ്. ഉപവ്യവസ്ഥ 9 തുടര്‍ന്നും “എല്ലാ കരവും, ഭൂനികുതിയും, വിദ്യാഭ്യാസ സെസ്സും, ഇതുവരെയുള്ള നിലവിലെ മറ്റെല്ലാ കുടിശ്ശികയും അടച്ചതായും, ഇനി എന്തെങ്കിലും കുടിശ്ശിക കൊടുത്തുതീര്‍ക്കാന്‍ ബാക്കിയുണ്ടെങ്കില്‍ അത് കമ്പനി തന്നെ കൊടുക്കേണ്ടതാണ്" എന്ന് വിശദമാക്കി.

279. 2004 ഡിസംബര്‍ 1-ന്, എതിര്‍കക്ഷി ഒരു പുതിയ കണക്ഷന് അപേക്ഷിച്ചു. എങ്കിലും, വിതരണ നിബന്ധനങ്ങളുടെ ഉപവ്യവസ്ഥ 2(j) പ്രകാരം പഴയ കുടിശ്ശിക തീര്‍പ്പാക്കാതെ ഒരു പുതിയ കണക്ഷന്‍ നല്‍കാന്‍ അപ്പീല്‍ വാദി വിസമ്മതിച്ചു. 2006-ല്‍, എതിര്‍കക്ഷി BIFR മുമ്പാകെ ഒരു അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിച്ചു, വൈദ്യുതി വിതരണം വിട്ടുകിട്ടുന്നതിനുള്ള ഒരു നിര്‍ദ്ദേശത്തിനായി. 2006 ജൂണ്‍ 12-ന്, എതിര്‍കക്ഷിക്ക് വൈദ്യുതിബന്ധം നല്‍കാന്‍ അപ്പീല്‍വാദിക്ക് നിര്‍ദ്ദേശം പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട് BIFR ഒരു പരിഷ്കരിച്ച പുനരുദ്ധാരണ പദ്ധതിക്ക് അംഗീകാരം നല്‍കി. വൈദ്യുതി വിതരണം നടത്താതിരുന്നതിനാല്‍, എതിര്‍കക്ഷി ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിക്ക് മുമ്പാകെ ഒരു റിട്ട് ഹര്‍ജി ഫയല്‍ ചെയ്തു. 2010-ല്‍, മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ത്തു കൊടുക്കണം എന്ന് നിര്‍ബന്ധം പിടിക്കാതെ മിച്ചഭൂമിയിലുള്ള വാസസഥലങ്ങള്‍ക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം നടത്തണം എന്ന് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് ഹൈക്കോടതിയുടെ ഏകാംഗ ബെഞ്ച് റിട്ട് ഹര്‍ജി അനുവദിച്ചു. തൊഴിലാളികളുടെ സഹകരണ സംഘം ഒരു സ്ഥിരമായ സ്ഥാപനം അല്ലാത്തതിനാല്‍ ഉപവ്യവസ്ഥ 2(j) ബാധകമാകില്ല എന്നും വൈദ്യുതി ബോര്‍ഡിന് കുടിശ്ശിക അവരില്‍ നിന്നും സ്വീകരിക്കാം എന്നും ഏകാംഗബെഞ്ച് വിധിച്ചു. 2014 നവംബര്‍ 21-ലെ അപവദിത വിധിന്യായത്തിലൂടെ ഡിവിഷന്‍ ബെഞ്ച് ഏകാംഗബെഞ്ചിന്റെ തീരുമാനം ഉയര്‍ ത്തിപ്പിടിച്ചു. നിയമനടപടികളുടെ കക്ഷിയല്ലെങ്കില്‍ പോലും BIFR പദ്ധതി അപ്പീല്‍വാദിക്ക് ബാധകമായിരിക്കും എന്ന് കോടതി വിധിച്ചു. 2003-ലെ നിയമവുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ SICA ഒരു പ്രത്യേക നിയമമാണെന്ന് തുടര്‍ന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. ആയതിനാല്‍, SICA-യുടെ പരിധിയില്‍ വിഭാവനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു പദ്ധതിക്ക് വിതരണ നിബന്ധനകളുടെ 2(j) ഉപവ്യവസ്ഥയ്ക്ക്മേല്‍ ഒരു റദ്ദാക്കല്‍ പ്രഭാവമാണ് ഉണ്ടാകുകയെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 280.എതിര്‍കക്ഷി വാദിക്കുന്നതെന്തെന്നാല്‍, BIFR പദ്ധതിപ്രകാരം MDTLCIL-ന് പ്രത്യേകമായിട്ടാണ് വൈദ്യുതിബന്ധം കൊടുത്തിരുന്നത്, എതിര്‍കക്ഷിക്ക് വില്‍ ക്കപ്പെട്ട മിച്ചഭൂമിയ്ക്കല്ല. അതിനാല്‍, എതിര്‍കക്ഷിയില്‍ നിന്ന് ഒരു കുടിശ്ശികയും വീണ്ടെടുക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എതിര്‍കക്ഷി തുടര്‍ന്നും വാദിച്ചു, BIFR വിഭാവനം ചെയ്ത പുനരധിവാസപദ്ധതികള്‍ക്ക് വിതരണ നിബന്ധനകളുടെ 2(j) ഉപവ്യവസ്ഥയില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കും നിബന്ധനകള്‍ക്കുംമേല്‍ ഒരു റദ്ദാക്കല്‍ പ്രഭാവമാണ് ഉണ്ടാകുകയെന്ന്. NCSML-നെ പഴയ കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് എതിര്‍കക്ഷിയെ ഒഴിവാക്കിയ വില്‍പന ഉടമ്പടിയുടെ 3, 9 ഉപവ്യവസ്ഥകളിലേക്കും എതിര്‍കക്ഷികള്‍ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു. ടി ഉപവ്യവസ്ഥകള്‍ താഴെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു: “(3) [...] ടി വസ്തുവിന്മേല്‍ ഒരു കടബാധ്യതയുമില്ല, അതായത് ആരുടെയെങ്കിലും കടത്തിന് ജാമ്യമായി നല്‍കിയ സ്വത്തിന്മേലുള്ള ബാധ്യതയോ ബാധ്യത നിറവേറ്റുന്നതിനുവേണ്ടിയോ കടം കൊടുത്തുതീര്‍ക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയോ സ്വത്തിന്മേല്‍ ചുമത്തിയ അവകാശമോ ഇല്ല, തന്നെയുമല്ല, ഏതെങ്കിലും കോടതിയുടെ നിരോധന ഉത്തരവിന്നോ ജപ്തി നടപടിയ്ക്കോ ബന്തോവസ്തിനോ കീഴിലല്ല. [...] ടി വസ്തുവിന്മേല്‍ ആര്‍ക്കും ജീവനാംശസംബന്ധമോ വാസസംബന്ധമോ ആയ അവകാശങ്ങളില്ല, വരുമാന നികുതി, വില്‍പന നികുതി തുടങ്ങിയ സര്‍ക്കാര്‍ വക നികുതികളോ/കരങ്ങളോ ഇല്ല. കമ്പനി സര്‍ക്കാരിന്റെയോ തദ്ദേശ സ്ഥാപനത്തിന്റെയോ വക സ്വത്ത് സ്വായത്തമാക്കലിനോ ആവശ്യപ്പെടലിനോ കരുതിവെക്കലിനോ പാത്രമല്ല എന്നു മാത്രമല്ല ആ ഉദ്ദേശ്യത്തില്‍ ഒരു അറിയിപ്പും കമ്പനിക്ക് നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ചുരുക്കത്തില്‍, പണയമായോ ഓഹരിയുടമസ്ഥതയിലോ അവകാശവ്യവസ്ഥയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും രീതിയിലോ ടി വസ്തുവിന്മേല്‍ പട്ടയമോ അവകാശമോ മറ്റേതെങ്കിലും താത്പര്യമോ അവകാശപ്പെടുന്നതായി ആരും തന്നെയില്ല എന്നു മാത്രമല്ല കമ്പനിക്ക് ടി വസ്തു എല്ലാ രീതിയിലും കൈയാളുവാനുള്ള എല്ലാ അവകാശങ്ങളും അധികാരങ്ങളും ഉണ്ട് എന്നതിനാല്‍ ആ വിശ്വാസത്തിലും ഉറപ്പിലും കമ്പനി ഈ വില്‍പന ഉടമ്പടി നടപ്പിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഭാവിയില്‍ ആരെങ്കിലും ഈ വസ്തുവില്‍ ഏതെങ്കിലും രീതിയില്‍ അവകാശം അവകാശപ്പെടുകയാണെങ്കിലും, അതിന്റെ നഷ്ടസാധ്യതകള്‍ കമ്പനിയില്‍ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കും, അതെന്തെന്നാല്‍ അത്തരം അവകാശത്തെയോ ഭാഗത്തെയോ അധികരിച്ച് താങ്കള്‍ക്കോ താങ്കളുടെ അനന്തരാവകാശികള്‍ക്കോ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന എന്ത് നഷ്ടച്ചിലവുകളും കമ്പനിയാല്‍ തിരികെ നല്‍കുന്നതായിരിക്കും.” [...] (9) ടി വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കരങ്ങളും ഭൂനികുതിയും വിദ്യാഭ്യാസ സെസ്സും മറ്റ് ചെലവുകളും ഇന്ന് വരെയുള്ള എല്ലാ കുടിശ്ശികയും അടച്ചതാണ് എന്ന് മാത്രമല്ല, എന്തെങ്കിലും ഇനി അടയ്ക്കാന്‍ ബാക്കിയുണ്ടെങ്കില്‍ അത് കമ്പനി തന്നെ അടയ്ക്കുന്നതായിരിക്കും. ഇപ്പോള്‍ മുതല്‍, ടി വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ അടവുകള്‍, നികുതികള്‍ തുടങ്ങിയവയുടെ ഉത്തരവാദിത്ത്വം ഒന്നാം കക്ഷിയിലായിരിക്കും. ഈ ഉടമ്പടിയുടെ പിന്‍ബലത്തോടെ, വസ്തു വാങ്ങിയവര്‍ക്ക് അവരുടെ പേര് വസ്തുവിന്മേലുള്ള സര്‍ക്കാര്‍, അര്‍ദ്ധസര്‍ക്കാര്‍, തദ്ദേശീയ രേഖകള്‍, നഗര കാനേഷുമാരി രേഖകള്‍, നഗരസഭാ രേഖകള്‍ എന്നിവയില്‍ ചേര്‍ക്കാവുന്നതാണ്, അതിനായി ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ഒപ്പ്, സമ്മതം, അല്ലെങ്കില്‍ പരിഗണനയിലുള്ളതെന്ന് അംഗീകരിച്ച് ഒപ്പ് വെച്ച സമ്മതം നല്‍കുന്നതായിരിക്കും.” (ഊന്നല്‍ നല്‍ കപ്പെട്ടത്)

281. ഈ പ്രശ്നം തീര്‍പ്പുകല്‍പിക്കുന്നതില്‍ കോടതിക്ക് മുമ്പാകെ ഉയരുന്ന ചോദ്യം, 1910 നിയമവുമായും 2003 നിയമവുമായും തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ SICA ഒരു സവിശേഷ നിയമനിര്‍ മ്മാണമാണോ എന്നതാണ്. അവശ കമ്പനികളുടെ സമയബന്ധിതമായ നിര്‍ണ്ണയത്തിനും അത്തരം കമ്പനികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പ്രതിരോധം, മെച്ചപ്പെടുത്തല്‍, പ്രതിവിധി തുടങ്ങിയ മറ്റ് പോംവഴികള്‍ വേഗത്തില്‍ തീര്‍ പ്പാക്കാനുമായിട്ടാണ് SICA-യുടെ നിയമനിര്‍മ്മാണം നടത്തിയത്. സെക്ഷന്‍ 18 BIFR പോലൊരു പ്രവര്‍ത്തക ഏജന്‍സിയെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയത് പദ്ധതിയില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിബന്ധനകള്‍ക്കും വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കും ബാധകമായി അവശ വ്യാവസായിക കമ്പനിയുടെ വാണിജ്യം, സ്വത്തുവകകള്‍, ആസ്തികള്‍, ബാധ്യതകള്‍ എന്നിവയുടെ കൈമാറ്റം നടത്താനാണ്. SICA-യുടെ സെക്ഷന്‍ 18(8) പ്രകാരം, ഒരു പദ്ധതിക്ക് അംഗീകാരം നല്‍ കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍, അവശ വ്യാവസായിക കമ്പനിക്കും അതിന്റെ ഓഹരിയുടമകള്‍ക്കും ഋണദായകര്‍ക്കും ഉറപ്പുനല്‍ കുന്നവര്‍ക്കും ഒരുപോലെ അത് ബാധകമായിരിക്കും. SICA- യുടെ സെക്ഷന്‍ 32 ഈ നിയമത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥപ്രകാരം ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട ഏത് ചട്ടത്തിനും പദ്ധതിക്കും മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് മേല്‍ ഒരു ഫലപ്രദമല്ലാതാക്കല്‍ പ്രഭാവം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്: “32. മറ്റ് നിയമങ്ങള്‍ക്ക് മേല്‍ ഈ നിയമത്തിന്റെ സ്വാധീനം.—(1) ഈ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളും അതിന് കീഴിലുള്ള ഏതെങ്കിലും ചട്ടങ്ങളോ പദ്ധതികളോ മറ്റേതെങ്കിലും നിയമത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പൊരുത്തക്കേടുകൾ എന്തുതന്നെയായാലും പ്രാബല്യത്തിൽ വരും, 1973 ലെ ഫോറിൻ എക്സ്ചേഞ്ച് റെഗുലേഷൻ ആക്റ്റ് (1973 ലെ 46), 1976 ലെ അർബൻ ലാൻഡ് (സീലിംഗ് ആൻഡ് റെഗുലേഷൻ) ആക്റ്റ് (1976 ലെ 33) എന്നിവയിലെ വ്യവസ്ഥകൾ തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലോ ഒരു വ്യാവസായിക കമ്പനിയുടെ മെമ്മോറാണ്ടം അല്ലെങ്കിൽ ആർട്ടിക്കിൾസ് ഓഫ് അസോസിയേഷൻ അല്ലെങ്കിൽ ഈ നിയമം ഒഴികെയുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും ഉപകരണത്തിലോ ഒഴികെ.

282. ടാറ്റ മോട്ടോഴ്സ് ലിമിറ്റഡ് v. ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ പ്രൊഡക്ട്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ലിമിറ്റഡ്103 എന്ന കേസില്‍ കമ്പനി നിയമവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ എസ് ഐ സി എ ഒരു പ്രത്യേക നിയമനിർമ്മാണമാണെന്ന് ഈ കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു: "22. ഒരു പ്രത്യേക നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ ഒരു പൊതു നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളെ മറികടക്കും. അതിന്റെ രണ്ടാമത്തേത് (എസ്ഐസി ആക്റ്റ്) മുമ്പത്തെ നിയമത്തെ മറികടക്കും. 1956-ലെ നിയമം ഒരു പൊതുനിയമമാണ്. ഇത് കമ്പനികളുമായും മറ്റ് ചില അസോസിയേഷനുകളുമായും ബന്ധപ്പെട്ട നിയമം ഏകീകരിക്കുകയും പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് SICA- യ്ക്ക് മുമ്പാണ്.

23. രണ്ട് നിയമങ്ങളിലെ വ്യവസ്ഥകളിൽ എന്തെങ്കിലും പൊരുത്തക്കേട് (പൊരുത്തക്കേട്) കാണപ്പെടുന്നിടത്തെല്ലാം, എസ് ഐ സി എ നിലനിൽക്കും. SICA ഒരു സമ്പൂർണ്ണ കോഡ് ആണ്. അതിൽ സെക്ഷൻ 32-ൽ മറ്റ് നിയമങ്ങള്‍ക്ക് മേലെ സാധുത കൊടുക്കുന്ന ഒരു നിബന്ധന അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

24. SICA ഒരു പ്രത്യേക നിയമമാണ്. ഇത് സ്വയം അടങ്ങിയ കോഡാണ്. ബിഐഎഫ്ആറിനെ പരാമർശിച്ച ഒരു കേസിൽ കമ്പനി ജഡ്ജിയുടെ അധികാരപരിധി എസ്ഐസിഎയുടെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിധേയമായിരിക്കും.”

283. 2003 ലെ നിയമത്തിലും എസ്ഐസിഎയുടെ 32-ാം വകുപ്പിന് സമാനമായ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. 2003-ലെ നിയമത്തിലെ 174-ാം വകുപ്പ് പ്രകാരം മറ്റേതെങ്കിലും നിയമത്തിൽ തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രസ്തുത നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് അമിതപ്രാബല്യമുണ്ടാകും. ആയതിനാൽ എസ് ഐ സി എയും 2003 ലെ നിയമവും അതത് മേഖലയിലെ പ്രത്യേക നിയമങ്ങളാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്.

283. എൽഐസി v. ഡി ജെ ബഹാദൂർ എന്ന കേസില്‍,104 എൽഐസി നിയമം ഒരു പ്രത്യേക നിയമനിർമ്മാണമാണോ അതോ 1947 ലെ വ്യാവസായിക തർക്ക നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പൊതു നിയമനിർമ്മാണമാണോ എന്ന ചോദ്യം ഈ കോടതി അഭിമുഖീകരിച്ചു. ജസ്റ്റിസ് വി ആർ കൃഷ്ണയ്യർ (മേല്‍പരാമര്‍ശം) ഒരു പ്രത്യേക നിയമം പൊതുവാണോ അതോ സവിശേഷമാണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ, പ്രധാന വിഷയത്തിലും പ്രത്യേക കാഴ്ചപ്പാടിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് വാദിച്ചു. ഒരു നിയമനിർമ്മാണം ചില ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പൊതുവായതും മറ്റ് ആവശ്യങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകവുമാകാം എന്ന നിരീക്ഷണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, 1947 ലെ വ്യാവസായിക തർക്ക നിയമം ഒരു പ്രത്യേക നിയമമായതിനാൽ എൽഐസി നിയമത്തിനും മേലെ സാധുതയുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. അവിടെ വിധിച്ചു:

"52. ഒരു നിയമം സവിശേഷമാണോ അതോ പൊതുവായതാണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുമ്പോൾ, പ്രധാന വിഷയത്തിലും പ്രത്യേക കാഴ്ചപ്പാടിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണം. ചില ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കായി, ഒരു നിയമം പൊതുവായിരിക്കാം, മറ്റ് ചില ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്ക് അത് പ്രത്യേകമായിരിക്കാം, നിയമത്തിന്റെ മികച്ച പോയിന്റുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ നമുക്ക് വ്യത്യാസങ്ങൾ മായ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. നിയമത്തിൽ, നമുക്ക് ആപേക്ഷികതയുടെ ഒരു പ്രപഞ്ചമുണ്ട്, സമ്പൂർണ്ണതകളല്ല - ജീവിതത്തിലും."

285. യുപി സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ് v. ഹരി ശങ്കർ ജെയിൻ,105 എന്ന കേസില്‍ 1946 ലെ വ്യാവസായിക തൊഴിൽ (സ്റ്റാൻഡിംഗ് ഓർഡറുകൾ) നിയമം ഒരു പ്രത്യേക നിയമനിർമ്മാണമാണോയെന്നും വിരമിക്കൽ പ്രായം സംബന്ധിച്ച് 1948 ലെ നിയമത്തെ മറികടക്കുന്നുണ്ടോയെന്നും നിർണ്ണയിക്കാൻ ഈ കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ച് ആവശ്യപ്പെട്ടു. വ്യാവസായിക സ്ഥാപനങ്ങളിലെ

തൊഴിലാളികളുടെ സേവന വ്യവസ്ഥകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പ്രത്യേക നിയമനിർമ്മാണമാണ് 1946 ലെ ഇൻഡസ്ട്രിയൽ എംപ്ലോയ്മെന്റ് (സ്റ്റാൻഡിംഗ് ഓർഡറുകൾ) നിയമമെന്ന് ബെഞ്ചിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് സംസാരിച്ച ജസ്റ്റിസ് ഒ ചിന്നപ്പ റെഡ്ഡി പറഞ്ഞു. മറുവശത്ത്, 1948 ലെ നിയമം വൈദ്യുതി വികസനം ഏകോപിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു നിയമമാണ്, മാത്രമല്ല സംസ്ഥാന വൈദ്യുതി ബോർഡിലെ ജീവനക്കാരുടെ സേവന വ്യവസ്ഥകൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. 1948-ലെ നിയമം വൈദ്യുതി വികസനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു പ്രത്യേക നിയമനിർമ്മാണമാണെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു: "7. [...] വൈദ്യുതി വിതരണ നിയമം സംസ്ഥാന വൈദ്യുതി ബോർഡുകളിലെ ജീവനക്കാരുടെ സേവന വ്യവസ്ഥകൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു നിയമമായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. വൈദ്യുതിയുടെ ഏകോപിത വികസനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള നിയമമാണിത്. വ്യാവസായിക സ്ഥാപനങ്ങളിലെ തൊഴിലാളികളുടെ സേവന നിബന്ധനകളുടെ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വ്യാവസായിക തൊഴിൽ (സ്റ്റാൻഡിംഗ് ഓർഡറുകൾ) നിയമം ഒരു പ്രത്യേക നിയമമാണെങ്കിലും വൈദ്യുതി വികസനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇത് ഒരു പ്രത്യേക നിയമമാണ്. സെക്ഷൻ 79(c) ആണെങ്കിൽ വൈദ്യുതി വിതരണ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ സാധാരണയായി ബോർഡിലെ ജീവനക്കാരുടെ സേവന വ്യവസ്ഥകൾ നൽകുന്ന ചട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു, ഇത് വ്യാവസായിക തൊഴിൽ (സ്റ്റാൻഡിംഗ് ഓർഡറുകൾ) നിയമത്തിലെ പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വഴങ്ങേണ്ട ഒരു പൊതു വ്യവസ്ഥയായി മാത്രമേ കണക്കാക്കാൻ കഴിയൂ.”

286. മേൽപ്പറഞ്ഞ തത്വം മനസ്സിൽ വച്ചുകൊണ്ട്, എസ് ഐ സി എയുടെയും 2003 ലെ നിയമത്തിന്റെയും വിഷയം പരിശോധിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. എസ്.ഐ.സി.എയ്ക്ക് കീഴിൽ, സാമ്പത്തിക പുനർനിർമ്മാണം, ശരിയായ മാനേജുമെന്റ്, സംയോജനം, മറ്റേതെങ്കിലും പ്രതിരോധ, മെച്ചപ്പെടുത്തൽ, പരിഹാര നടപടികൾ എന്നിവ നൽകുന്ന ഒരു പദ്ധതി ഒരു അവശ വ്യാവസായിക കമ്പനിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഓപ്പറേറ്റിംഗ് ഏജൻസി തയ്യാറാക്കേണ്ടതുണ്ട്. മറുവശത്ത്, 2003 ലെ നിയമം വൈദ്യുതി ഉൽപാദനം, പ്രക്ഷേപണം, വിതരണം, വ്യാപാരം, ഉപയോഗം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏകീകൃത നിയമമാണ്. 2003 ലെ നിയമം ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതേസമയം ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്നതിന്റെ വശങ്ങളെക്കുറിച്ച് എസ്ഐസിഎ മൗനം പാലിക്കുന്നു. അവശ കമ്പനികളുടെ പുനർനിർമ്മാണത്തിന് മെച്ചപ്പെടുത്തൽ നടപടികൾ നൽകുക എന്നതാണ് എസ്ഐസിഎയുടെ പ്രധാന വിഷയം, അതേസമയം 2003 ലെ നിയമത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വൈദ്യുതി വ്യവസായത്തിന്റെ വികസനമാണ്. അതിനാൽ, രണ്ട് നിയമങ്ങളുടെയും ഉദ്ദേശ്യം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. 2003-ലെ നിയമം പിന്നീടുള്ള ഒരു നിയമമാണ്, സെക്ഷൻ 175 നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ അധികമാണെന്നും തൽക്കാലം എസ്.ഐ.സി.എ ഉൾപ്പെടെ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും നിയമത്തിന് വിരുദ്ധമല്ലെന്നും പ്രത്യേകമായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു.

287. കെഎസ്എൽ & ഇൻഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡ് v. അരിഹന്ത് ത്രെഡ്സ് ലിമിറ്റഡ്,106 1993-ലെ ബാങ്കുകളുടെയും ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും കടബാധ്യത വീണ്ടെടുക്കൽ നിയമവും എസ്.ഐ.സി.എ.യും തമ്മിൽ ത് മറ്റേതിനേക്കാള് ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്ന നിയമനിർമ്മാണം ആണെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ ഈ കോടതിയുടെ മൂന്നംഗ ബെഞ്ച് പുറപ്പെട്ടു.107 രണ്ട് നിയമനിർമ്മാണങ്ങളും അതത് വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രത്യേക നിയമങ്ങളാണെങ്കിലും, രണ്ടാമത്തേതിൽ ഒരു നോൺ-ഡിറോഗേഷൻ ക്ലോസ് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ ആർഡിഡിബി നിയമത്തെക്കാൾ എസ്ഐസിഎയ്ക്ക് മുൻതൂക്കം ലഭിക്കുമെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ആർഡിഡിബി നിയമത്തിൽ, ആർഡിഡിബി നിയമം എസ്ഐസിഎ ഉൾപ്പെടെ അതിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റ് നിയമങ്ങൾക്ക് പുറമേയായിരിക്കണമെന്ന് പാർലമെന്റ് പ്രത്യേകം വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നു: "49. എസ്.ഐ.സി.എ.യുടെ വ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്ന് ഒരു തരത്തിലും വ്യതിചലിക്കുകയോ റദ്ദാക്കുകയോ ചെയ്യരുതെന്ന പാർലമെന്റിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം "അപമാനകരമല്ല" എന്ന പദം

107 "RDDB Act" വ്യക്തമായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഫലത്തിൽ, അവശാവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു കമ്പനിയുടെ പുനർനിർമ്മാണത്തിനായി എസ്ഐസിഎയ്ക്ക് കീഴിലുള്ള നടപടികൾ തുടരാൻ പാർലമെന്റ് ഉദ്ദേശിച്ചുവെന്നും അതിനായി കമ്പനിക്കും അതിന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്കും എതിരായ മറ്റെല്ലാ നടപടികളും പുനർനിർമ്മാണ പ്രക്രിയ വരെ സ്റ്റേ ചെയ്യണമെന്നും ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നു. എസ് ഐ സി എയുടെ സെക്ഷൻ 22 പ്രകാരമുള്ള "നടപടികൾ" എന്ന പദം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആർഡിഡിബി നിയമം ഉൾപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, സെക്ഷൻ 22 ആർഡിഡിബി നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള നടപടികൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.”

288. അതുപോലെ, 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 175 നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ അധികമാണെന്നും തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും നിയമത്തിന് വിരുദ്ധമല്ലെന്നും വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, 2003-ലെ നിയമം തത്ക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും നിയമങ്ങള്ക്ക് പുറമേയായിരിക്കണമെന്നും അതിന് വിരുദ്ധമല്ലെന്നും പ്രത്യേകം വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, പാര്‍ ലമെന്റ് എസ്.ഐ.സി.എയ്ക്ക് കീഴിലുള്ള നടപടികള്‍ക്ക് മുന്‍ ഗണന നല്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. എസ്.ഐ.സി.എയുടെ 32-ാം വകുപ്പ് അതിന് കീഴിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഒരു പദ്ധതിക്ക് മേൽക്കോയ്മ നൽകുന്നു. എസ് ഐ സി എയുടെ സെക്ഷൻ 18 പ്രകാരം ബി ഐ എഫ് ആർ പോലുള്ള ഒരു ഓപ്പറേറ്റിംഗ് ഏജൻസി സ്കീമിൽ വ്യക്തമാക്കിയേക്കാവുന്ന നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും അനുസരിച്ച് അവശ വ്യാവസായിക കമ്പനിയുടെ ബിസിനസ്സ്, സ്വത്തുക്കൾ, ആസ്തികൾ, ബാധ്യതകൾ എന്നിവ കൈമാറുന്നതിന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്കീം തയ്യാറാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു

289. എസ് ഐ സി എ ഒരു പ്രത്യേക നിയമമാണ്, എസ് ഐ സി എയുടെ സെക്ഷൻ 18 (8) സെക്ഷൻ 32 ന് ഒപ്പം വായിക്കുമ്പോള്‍ സ്കീമിന് മേൽക്കോയ്മ നൽകുന്നു. 1996-ലെ പുനരധിവാസ പദ്ധതിയും 2006-ലെ പുതുക്കിയ പുനരധിവാസ പദ്ധതിയും അപ്പീല്‍വാദിയ്ക്ക് മേല്‍ ബാധകമാണെങ്കിലും വിതരണ നിബന്ധനകളുടെയും വ്യവസ്ഥകളുടെയും ക്ലോസ് 2 (ജെ)-യെ മറികടക്കുന്നു.

290. നിലവിലെ കേസിന്റെ വസ്തുതകളിലേക്ക് നിയമത്തിന്റെ മേൽപ്പറഞ്ഞ നിലപാട് ബാധകമാക്കുമ്പോൾ, ബിഐഎഫ്ആർ തയ്യാറാക്കിയ പുനരധിവാസ പദ്ധതിയുടെ തുടർച്ചയായി എതിര്‍കക്ഷി എൻസിഎസ്എംഎല്ലിന്റെ 'മിച്ച ഭൂമി' വാങ്ങിയതായി വ്യക്തമാണ്. 2003 ൽ എതിര്‍കക്ഷിയ്ക്ക് ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം നൽകിയപ്പോൾ, എംഡിടിഎൽസിഐഎൽ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചിരുന്ന എൻസിഎസ്എംഎൽ ഒരു സ്ഥിരം സ്ഥാപനമായിരുന്നില്ല. വിൽപ്പന കരാറിലെ പ്രസക്തമായ വ്യവസ്ഥകൾ എൻസിഎസ്എംഎല്ലിന്റെ മുൻകാല കുടിശ്ശികകളിൽ നിന്ന് എതിര്‍കക്ഷിയെ വ്യക്തമായി ഒഴിവാക്കി. വാസ്തവത്തിൽ, ഭൂമിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാൻ എൻസിഎസ്എംഎല്ലിന് ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ടെന്ന് വിൽപ്പന കരാറിലെ 9-ാം വകുപ്പ് ആവർത്തിച്ചു. കൂടാതെ, 2006-ലെ പുതുക്കിയ പുനരധിവാസ പദ്ധതി വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ക്ലിയറൻസ് ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം എൻസിഎസ്എംഎല്ലിന് മാത്രം നൽകുന്നു, അതേസമയം പ്രതിക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകാൻ അപ്പീല്‍വാദിയോട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഉപഭോക്താവ് എന്ന നിലയിൽ, പ്രസ്തുത പരിസരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ എൻസിഎസ്എംഎൽ ബാധ്യസ്ഥമായിരുന്നു. അപ്പീല്‍വാദിക്ക് എൻസിഎസ്എംഎല്ലിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശിക മാത്രമേ വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയൂ, കാരണം എതിര്‍കക്ഷി വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനായി അപേക്ഷിച്ച സമയത്ത് ഇത് അസ്ഥിര സ്ഥാപനമായിരുന്നു. എൻസിഎസ്എംഎല്ലിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശിക ഈടാക്കുന്നതിന് അപ്പീൽവാദി ഒരു നടപടിയും ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു. ഹൈക്കോടതിയുടെ 2010 ജൂൺ 14 ലെ വിധിയിൽ ഇത് നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്: "ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, എൻസിഎസ്എംഎല്ലിനെതിരെ എതിര്‍ കക്ഷി ഒരു വീണ്ടെടുക്കലും നടത്തിയിട്ടില്ല. എൻസിഎസ്എംഎല്ലിനെതിരെ ഒരു വീണ്ടെടുക്കലും നടത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ, എൻസിഎസ്എംഎൽ ഭൂമി ഉടമകളുടെ ഒരു ഭാഗം വാങ്ങുന്ന ഹര്‍ജിക്കാരനെതിരെ (ഇവിടെ എതിര്‍കക്ഷി) കുടിശ്ശിക ആവശ്യപ്പെടുന്നത് നിലനില്‍ക്കുന്നതല്ല.”

291. മുൻകാല വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുടെ ആവശ്യത്തിന്റെ മറവിൽ അപ്പീല്‍വാദിക്ക് എതിര്‍കക്ഷിയില്‍ നിന്ന് വൈദ്യുതി പിടിച്ചുവയ്ക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഹൈക്കോടതി ശരിയായി നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബി.ഐ.എഫ്.ആർ തയ്യാറാക്കിയ പുനരധിവാസ പദ്ധതിക്ക് എതിരാണ് അപ്പീല്‍വാദിയുടെ നിലപാട്. ബിഐഎഫ്ആർ ആവിഷ്കരിച്ച പുതുക്കിയ പുനരധിവാസ പദ്ധതി എസ് ഐ സി എയുടെ സെക്ഷൻ 18(8) പ്രകാരം പരാതിക്കാരന് ബാധകമായിരിക്കും. പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ച്, ഒരു സ്കീം അനുവദിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, അത് അവശ വ്യാവസായിക കമ്പനിയെയും ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയെയും മാത്രമല്ല, അപ്പീൽക്കാരനെ പോലുള്ള കടക്കാരെയും ബാധിക്കും. നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥ ചുവടെ ചേർക്കുന്നു: "18. പദ്ധതികൾ തയ്യാറാക്കലും അനുമതിയും - (8) അനുവദിച്ച സ്കീം അല്ലെങ്കിൽ അതിലെ ഏതെങ്കിലും വ്യവസ്ഥ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്ന തീയതി മുതൽ, സ്കീം അല്ലെങ്കിൽ അത്തരം വ്യവസ്ഥ അവശ വ്യാവസായിക കമ്പനിക്കും ട്രാൻസ്ഫർ സ്വീകരിക്കുന്ന കമ്പനിക്കും അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് കമ്പനിക്കും പ്രസ്തുത കമ്പനികളുടെ ഓഹരിയുടമകൾ, കടക്കാർ, ഗ്യാരണ്ടർമാർ, ജീവനക്കാർ എന്നിവർക്കും ബാധകമായിരിക്കും.”

292. 2015 മാർച്ച് 20 ന് ഈ കോടതിയുടെ രണ്ടംഗ ബെഞ്ച് ഇനിപ്പറയുന്ന നിബന്ധനകളിൽ വിധിയുടെ പ്രവർത്തനം സ്റ്റേ ചെയ്ത് ഒരു ഇടക്കാല ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചു: "ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിയുടെ 21.11.2014 ലെ വിധിയും ഉത്തരവും മൊത്തം കുടിശ്ശികയുടെ 50% ബാങ്ക് ഗ്യാരണ്ടി നൽകുന്നതിന് വിധേയമായി സ്റ്റേ ചെയ്യുന്നു. മേൽപ്പറഞ്ഞ ബാങ്ക് ഗ്യാരണ്ടി നൽകിയാൽ മാത്രമേ വൈദ്യുതി നൽകൂ എന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഹര്‍ജിക്കാരന് നൽകേണ്ട തുക അടയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വാങ്ങുന്നവർക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അനുവാദമുണ്ട്. ഹർജിക്കാരൻ മെറിറ്റിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കാര്യം പരിഗണിച്ച് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകുന്ന കാര്യത്തിൽ തീരുമാനമെടുക്കും.”

293. അതനുസരിച്ച് 2014 നവംബര് 21 ലെ വിധിയുടെ സ്റ്റേ ഞങ്ങള്‍ നീക്കുന്നു. എതിര്‍കക്ഷി നൽകിയ ഏതൊരു തുകയും തിരികെ നൽകും. അപ്പീൽ തള്ളപ്പെടും. ഇനം 101.8: പശ്ചിം ഗുജറാത്ത് വിജ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് v. സരിഫാബെൻ മെഹബൂബ്ഭായ് സോളങ്കി, എസ്എൽപി (സി) നമ്പർ 13400/2018

294. മുൻ ഉടമയായ കാന്തി കോട്ടൺ മിൽസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ വൈദ്യുതി ബന്ധം 1981 ജൂൺ 9 ന് വിച്ഛേദിച്ചു. 1958 ലെ ബോംബെ റിലീഫ് അണ്ടർടേക്കിംഗ്സ് (സ്പെഷ്യൽ പ്രൊവിഷൻസ്) ആക്ടിലെ സെക്ഷൻ 3 പ്രകാരം മില്ലിനെ ഒരു 'ദുരിതാശ്വാസ സ്ഥാപനം' ആയി കണക്കാക്കി. 1982 ൽ ഗുജറാത്ത് സ്റ്റേറ്റ് ടെക്സ്റ്റൈൽ കോർപ്പറേഷൻ108 1951-ലെ വ്യവസായ (വികസനവും നിയന്ത്രണവും) നിയമപ്രകാരം മില്ലിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം ഏറ്റെടുത്തു. 1996-ൽ ബി.ഐ.എഫ്.ആർ 108 "GSTC" റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിക്കുകയും എസ്.ഐ.സി.എയുടെ സെക്ഷൻ 20 പ്രകാരം അടച്ചുപൂട്ടാൻ ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 1997- ൽ കമ്പനി കോടതി അടച്ചുപൂട്ടാൻ ഉത്തരവിടുകയും ഔദ്യോഗിക ലിക്വിഡേറ്ററെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു. 1997 ഒക്ടോബർ 21 ന് ജിഎസ്ടിസി വൈദ്യുതി വിതരണം വിച്ഛേദിക്കാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. 1998 ജൂലൈ 22 ന് സ്ഥാവര വസ്തുക്കൾ വിൽക്കുന്നതിനായി ഒരു കോടതി ലേലം നടന്നു. ജയ് മഹാകാളി ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ ഓഫർ.109 സ്വീകാര്യമാണെന്ന് കണ്ടെത്തുകയും ഹൈക്കോടതി സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. 2004 ജൂൺ 28 ന് ജെഎംഐപിഎല്ലിന്റെ പേരിൽ 5.[5] കോടി രൂപയ്ക്ക് ഒരു വിൽപ്പന കരാർ നടപ്പിലാക്കി.

295. 2005 മെയ് 23 ന് 2.[3] കോടി രൂപ നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് അപ്പീല്‍വാദി ജെഎംഐപിഎല്ലിന് നോട്ടീസ് നൽകി. 2006 സെപ്റ്റംബർ 5 ന്, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയ്ക്കുള്ള അപ്പീൽക്കാരന്റെ ക്ലെയിം മണി ക്ലെയിമിന്റെ സ്വഭാവത്തിലായതിനാൽ 3 വർഷത്തിനുള്ളിൽ സമർപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും സമയപരിമിതി മൂലം 109 "JMIPL" തടഞ്ഞുവെന്നും വ്യക്തമാക്കി ജെഎംഐപിഎൽ സമർപ്പിച്ച ഹർജി സിംഗിൾ ജഡ്ജി അനുവദിച്ചു. 2014 ഏപ്രിൽ 4 ലെ വിധിയിലൂടെ ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച്, അപ്പീൽ തള്ളിക്കൊണ്ട് പരാതിക്കാരന് ലഭ്യമായ ഉചിതമായ പരിഹാരം ഒരു സിവിൽ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യുക അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ജപ്തി ഉത്തരവ് നേടുക എന്നതാണ് എന്നും അങ്ങനെ വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് വസ്തുവിൽ ബാധ്യതയുണ്ടെന്ന് അറിയാൻ കഴിയും എന്നും വിധിച്ചു. കാലതാമസം കാരണം 2016 ഡിസംബർ 16 ന് ഹൈക്കോടതി അപ്പീല്‍വാദിയുടെ പുനഃപരിശോധനാ ഹർജി തള്ളി.

296. 2012 ൽ ജെഎംഐപിഎല്ലിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ താമസയോഗ്യമായ വീട് വാങ്ങി. 2014 ഒക്ടോബർ 4 ന് എതിര്‍ കക്ഷികള്‍ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ അനുവദിക്കുന്നതിന് അപേക്ഷിച്ചു. അഭ്യർത്ഥന അംഗീകരിക്കാത്തതിനാൽ, ജെഎംഐപിഎല്ലിൽ നിന്ന് പ്ലോട്ട് വാങ്ങിയതിനാൽ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശികയിൽ നിർബന്ധം പിടിക്കാതെ കണക്ഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ട് ഉപഭോക്തൃ പരാതി പരിഹാര ഫോറത്തിന് മുമ്പാകെ പരാതി നൽകി. 2010 ൽ ഭേദഗതി ചെയ്ത വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിലെ 4.1.11-ാം വകുപ്പിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് ഫോറം കേസ് തീർപ്പാക്കിയത്. എതിര്‍കക്ഷി ഇലക്ട്രിസിറ്റി ഓംബുഡ്സ്മാനെ സമീപിച്ചു, അദ്ദേഹം ഹൈക്കോടതിയുടെ മുന്‍ ഉത്തരവിനെ ആശ്രയിച്ചു കൊണ്ട് 2015 മാര്‍ച്ച് 30 ലെ ഉത്തരവിലൂടെ എതിര്‍ കക്ഷികള്‍ക്ക് വൈദ്യുതി നല്‍കാന്‍ അപ്പീല്‍വാദിക്ക് നിര്‍ദേശം നല്‍കി. അപ്പീലുകാർ ഓംബുഡ്സ്മാന്റെ ഉത്തരവിനെതിരെ ഹൈക്കോടതിയിൽ ഒരു സ്പെഷ്യൽ സിവിൽ അപേക്ഷ ഫയൽ ചെയ്തു. 2016 ഫെബ്രുവരി 16 ന് ഹൈക്കോടതി സിംഗിൾ ജഡ്ജി അപേക്ഷ നിരസിച്ചു. ഹൈക്കോടതി ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച് 2017 സെപ്റ്റംബർ 8 ലെ വിധിയിലൂടെ 2014 ഏപ്രിൽ 4 ലെ ഉത്തരവിനെതിരെ പരിഗണിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു സ്പെഷ്യൽ ലീവ് പെറ്റീഷന്‍ തള്ളിയതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇടപെടാൻ വിസമ്മതിച്ചു110

297. എതിര്‍കക്ഷിയുടെ മുൻഗാമിയായ ജെഎംഐപിഎല്ലിന് അപ്പീല്‍വാദി വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നിഷേധിച്ചുവെന്ന് ആവർത്തിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. എന്നാൽ ആർട്ടിക്കിൾ 226 110 2017 ലെ ഡയറി നമ്പർ 23261 പ്രകാരം ജെഎംഐപിഎൽ നൽകിയ ഹർജി ഹൈക്കോടതി സിംഗിൾ ജഡ്ജി അനുവദിച്ചു. അപ്പീല്‍വാദി ഫയൽ ചെയ്ത ലെറ്റേഴ്സ് പേറ്റന്റ് അപ്പീൽ ഹൈക്കോടതി ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച് 2014 ഏപ്രില് 4 ലെ വിധിയിലൂടെ പരിമിതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തള്ളി. ഡിവിഷൻ ബെഞ്ചിന്റെ ഈ വിധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഓംബുഡ്സ്മാൻ 2015 മാർച്ച് 30 ലെ ഉത്തരവിൽ തീരുമാനം എടുത്തത്. 2014 ഏപ്രില്‍ നാലിന്റെ വിധിന്യായത്തിന് അന്തിമഫലപ്രാപ്തിയായി. അപ്പീൽവാദി സമർപ്പിച്ച സ്പെഷ്യൽ ലീവ് പെറ്റീഷൻ തള്ളിയതോടെ വിധിയിൽ വൈദ്യുതി വിതരണം സ്വീകരിക്കാനുള്ള പ്രതിയുടെ അവകാശം വ്യക്തമായി. അതിനാൽ, ഓംബുഡ്സ്മാൻ പാസാക്കിയ ഉത്തരവും ഓംബുഡ്സ്മാന്റെ തീരുമാനം ശരിവച്ച് ഹൈക്കോടതി പാസാക്കിയ തുടർന്നുള്ള ഉത്തരവുകളും ഒരു പോരായ്മയും പേറുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഹൈക്കോടതിയുടെ അപവദിതവിധി ശരിവയ്ക്കുന്നത്. അപ്പീൽ തള്ളപ്പെടും. ഇനം 101.16: ടോറന്റ് പവർ ലിമിറ്റഡ്, വി.എം.എസ് അഭിസാർ ഡെവലപ്പേഴ്സ്, എസ്.എൽ.പി (സി) 9092-9094 of 2013

298. 1986 സെപ്റ്റംബർ 1 ന് മുന്‍ ഉടമയായ ന്യൂ ഗുജറാത്ത് സിന്തറ്റിക് കമ്പനി ലിക്വിഡേഷനിലേക്ക് പോയി. 1986 സെപ്റ്റംബർ 12 ന് 77 ലക്ഷം രൂപ കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാത്തതിനെ തുടർന്ന് മുൻ ഉടമയുടെ വളപ്പിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ വിച്ഛേദിച്ചു. 2006 ഒക്ടോബർ 12 ന്, മുൻ ഉടമയുടെ സ്ഥാവര സ്വത്തുക്കൾ അവരുടെ പരിസരം ഉൾപ്പെടെ ഒരു പൊതു ലേലം നടത്തി. ഇവ സ്റ്റാർ അസോസിയേറ്റ്സ് വാങ്ങുകയും അഭിസാർ ഡെവലപ്പേഴ്സിലേക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്തു.

299. 2006 ഡിസംബർ 28 ന് എതിര്‍കക്ഷി-വാങ്ങുന്നയാൾ വസ്തുവിലേക്ക് ഒരു പുതിയ കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, വസ്തുവിന്റെ കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ അപ്പീൽക്കാരൻ എതിർകക്ഷിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. 2007-ല് കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാതെ പുതിയ കണക്ഷൻ വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് പ്രതി ഗുജറാത്ത് ഹൈക്കോടതിയിൽ റിട്ട് ഹർജി നൽകി. 2010 ൽ ഹൈക്കോടതി ഹർജി അനുവദിക്കുകയും കണക്ഷൻ നൽകാൻ ലൈസൻസിക്ക് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും ചെയ്തു. 2010 ൽ ഭേദഗതി ചെയ്ത ഗുജറാത്ത് വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിലെ 4.1.11 വകുപ്പ് 2003 ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്ന് 2012 ഡിസംബർ 3 ന് ഹൈക്കോടതി ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച് വിധിച്ചു.

300. അപ്പീലുകാരൻ വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിന്റെ 4.1.16, 4.8.1, 4.8.[4] എന്നീ ഖണ്ഡങ്ങൾ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് വാദിക്കുന്നത് ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് വസ്തുവിന്റെ കുടിശ്ശിക തീർക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നാണ്. പുതിയ കണക്ഷൻ നൽകുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥയായി മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തുടർന്നുള്ള ഉടമയിൽ നിന്ന് അടയ്ക്കണമെന്ന് ബന്ധപ്പെട്ട സമയത്ത് നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളൊന്നുമില്ലെന്ന് ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ മറുപടി നൽകി.

301. 2005-ലെ വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിലെ പ്രസക്തമായ 4.1.16, 4.8.1, 4.8.[4] വകുപ്പുകൾ ചുവടെ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നു: “4.1.16 പുതിയ വീട് / പരിസരം വാങ്ങുമ്പോൾ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീർപ്പുകൽപ്പിക്കാനുള്ള സാധ്യതകൾ ഒഴിവാക്കാൻ ഉപഭോക്താവിന്റെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസി കുടിശ്ശിക സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നൽകേണ്ടതില്ല. [...] 4.8.[1] ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിയുടെ രേഖാമൂലമുള്ള മുൻകൂർ അനുമതിയില്ലാതെ ഉപഭോക്താവ് ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിയുമായി നടപ്പാക്കിയ കരാറിന്റെ ആനുകൂല്യം നൽകുകയോ കൈമാറ്റം ചെയ്യുകയോ ഭാഗികമോ ആയ താൽപ്പര്യങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ പങ്കിടുകയോ സൃഷ്ടിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഉപഭോക്താവ് മരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്വത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശമോ തൊഴിലോ മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അപേക്ഷയിൽ സേവന കണക്ഷൻ കൈമാറ്റം പ്രാബല്യത്തിൽ വരും. അത്തരം കൈമാറ്റങ്ങളുടെ എല്ലാ സന്ദർഭങ്ങളിലും, ഓരോ വിവരണത്തിന്റെയും കുടിശ്ശിക പ്രസക്തമായ ജിഇആർസി റെഗുലേഷനുകളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ട്രാൻസ്ഫർ ഫീസിനൊപ്പം പൂർണ്ണമായി നൽകും. [...] 4.8.[4] ലൈസൻസി വിതരണം ചെയ്യുന്ന വൈദ്യുതി കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയും കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾക്ക് തന്റെ പേരിലേക്ക് മാറ്റിയ വസ്തുവിന് സേവന കണക്ഷൻ ലഭിക്കാതിരിക്കുകയും മുൻ പേരിൽ സർവീസ് കണക്ഷൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് തുടരുകയും ചെയ്താൽ, പ്രവർത്തിക്കുന്ന എനർജി ബില്ലുകൾ, ഊർജ്ജ ബില്ലുകളുടെ അടയ്ക്കാത്ത കുടിശ്ശിക, സേവന കണക്ഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് തുകകൾ എന്നിവയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾക്കായിരിക്കും. തൽക്കാലം പ്രാബല്യത്തിലുള്ള നിയമങ്ങൾ, ചട്ടങ്ങൾ, നിയന്ത്രണങ്ങൾ എന്നിവയിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിധേയമായി, ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിക്ക് നൽകാനുള്ള കുടിശ്ശിക ആവശ്യാനുസരണം നൽകേണ്ടതാണ്, അതിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ പരിസരത്തിലേക്കുള്ള വിതരണം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടേക്കാം. "

302. ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിലെ ക്ലോസ് 4.1.16 പ്രകാരം ഉപഭോക്താവ് ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ കുടിശ്ശികയില്ലെന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നൽകാൻ വിതരണ ലൈസൻസിയെ ബാധ്യസ്ഥരാക്കുന്നു "പുതിയ വീട് / പരിസരം വാങ്ങുമ്പോൾ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീർപ്പാകാനുള്ള സാധ്യതകൾ ഒഴിവാക്കാൻ." ഇത് ഒരു നടപടിക്രമ വ്യവസ്ഥ മാത്രമാണ്, വസ്തുവിന്റെ തുടർന്നുള്ള ഉടമയ്ക്ക് ഒരു ബാധ്യതയും ചുമത്തുന്നില്ല. "ഉപഭോക്താവ്" എന്ന പദം ലേലം വാങ്ങുന്നയാളെ ക്ലോസ് 4.1.16 ന്റെ പരിധിയിൽ കൊണ്ടുവരില്ല, കാരണം ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ വിതരണ ലൈസൻസിയുമായി ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ഉപഭോക്താവായി മാറുന്നില്ല.

303. ക്ലോസ് 4.8.[1] അനുസരിച്ച്, ഒരു ഉപഭോക്താവ് വിതരണ ലൈസൻസിയുടെ മുൻകൂർ അനുമതിയില്ലാതെ ഒരു സേവന കണക്ഷൻ കൈമാറാൻ പാടില്ല. രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ഉപഭോക്താവ് മരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്വത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശമോ തൊഴിലോ മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സേവന കണക്ഷൻ കൈമാറ്റം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമെന്നും ഇത് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. ഒരു കൈമാറ്റത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ഓരോ വിവരണത്തിന്റെയും കുടിശ്ശിക ട്രാൻസ്ഫർ ഫീസിനൊപ്പം പൂർണ്ണമായി നൽകണമെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, പ്രസ്തുത വ്യവസ്ഥ ഒരു സേവന കണക്ഷന്റെ സ്ഥലംമാറ്റം ബാധകമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രമേ ബാധകമാകൂ. നിലവിലെ കേസിന്റെ വസ്തുതകളിൽ, ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ വസ്തുവിലേക്ക് പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ച ഒരു സാഹചര്യമാണ് ഇവിടെ പരിഗണിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, നിലവിലെ കേസിന്റെ വസ്തുതകൾക്ക് ക്ലോസ് 4.8.[1] ബാധകമല്ല.

304. ക്ലോസ് 4.8.[4] പ്രകാരം, കുടിശ്ശിക വരുത്തിയ ട്രാൻസ്ഫററുടെ എനർജി ബില്ലുകളുടെ അടയ്ക്കാത്ത കുടിശ്ശികയ്ക്ക് ഉടമ ബാധ്യസ്ഥനാണ്, അവരുടെ പേരിലേക്ക് മാറ്റാതെ മുൻ പേരിലുള്ള സേവന കണക്ഷൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് തുടരുകയാണെങ്കിൽ മാത്രം. കണക്ഷൻ കൈമാറ്റത്തിന് അപേക്ഷിക്കുന്നിടത്ത് മാത്രമേ ഈ നിബന്ധന ബാധകമാകൂ, കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നയാൾ സ്വന്തം പേരിൽ ഒരു പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷന് അപേക്ഷിക്കുന്നിടത്ത് ബാധകമല്ല.

305. നിലവിലെ കേസിൽ, വസ്തുതകളുടെ പരിശോധനയിൽ നിന്ന്, 2006 ഡിസംബർ 28 ന് പരിസരത്തേക്ക് ഒരു പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കാൻ എതിര്‍കക്ഷി അപേക്ഷിച്ചു എന്ന് വ്യക്തമാണ്. അതിനാൽ, എതിര്‍കക്ഷി വൈദ്യുതിക്കായി അപേക്ഷ സമർപ്പിച്ച തീയതിയിൽ, ഗുജറാത്ത് ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിലെ പരിഷ്കരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത 4.1.11-ാം വകുപ്പ് പ്രാബല്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇതനുസരിച്ച് പുതിയ കണക്ഷനോ വൈദ്യുതി വിതരണം വീണ്ടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിനോ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ലൈസൻസിക്ക് അപേക്ഷകന്റെ കുടിശ്ശിക മാത്രമേ അടയ്ക്കേണ്ടതുള്ളൂ. പുതിയ കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥയായി ലേലം വാങ്ങുന്നവർ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീർക്കണമെന്ന് നിയമപരമായ വ്യവസ്ഥകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

306. 2010-ൽ മാത്രമാണ് പ്രസ്തുത വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിലെ 4.1.11-ാം വകുപ്പ് ഭേദഗതി ചെയ്തത്, പുതിയ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥയായി മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ പരിസരത്തിന്റെ തുടർന്നുള്ള ഉടമയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, എതിർകക്ഷി വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ച സമയത്ത്, പുതിയ കണക്ഷന്റെ അപേക്ഷകൻ പരിസരവുമായി ലിങ്കുചെയ്ത മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ 2012 ഡിസംബർ മൂന്നിലെ ഹൈക്കോടതി വിധി ശരിവയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്. അപ്പീൽ തള്ളപ്പെടും.

307. അസം ഇലക്ട്രിസിറ്റി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 50 പ്രകാരം വൈദ്യുതി ചാർജ് ഈടാക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം വിനിയോഗിച്ച് എഇആർസി സപ്ലൈ കോഡ് 2004 ഓഗസ്റ്റ് 30-ന് രൂപീകരിച്ചു. ക്ലോസ് 3.[6] വിതരണ അഭ്യർത്ഥനയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഖണ്ഡം 3.6.[4] ചുവടെ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു: "3.6.[4] ഒരു വ്യക്തി ഒരു പുതിയ സ്വത്ത് കൈവശം വയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ, മുൻ മാസങ്ങളിലെ ബില്ലുകൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതോ അല്ലെങ്കിൽ, വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട വിതരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ലൈസൻസിയുടെ രേഖകൾ പ്രകാരം തന്റെ തൊഴിലിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ലൈസൻസിയുടെ രേഖകൾ പ്രകാരം കുടിശ്ശികയുള്ള തുക പരിശോധിക്കേണ്ടതും നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 56 ലെ ഉപവകുപ്പ് (2) പ്രകാരമുള്ള പരിമിതിക്ക് വിധേയമായി ബില്ലുകളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ള എല്ലാ കുടിശ്ശികയുള്ള വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയും കൃത്യമായി അടച്ച് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കേണ്ടതും ആ വ്യക്തിയുടെ ബാധ്യതയാണ്. അത്തരം വ്യക്തിയുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം അത്തരം പരിസരത്തെ കണക്ഷനിൽ നിന്ന് കുടിശ്ശികയുള്ള തുകയുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നൽകാൻ ലൈസൻസി ബാധ്യസ്ഥനാണ്.” മുൻ മാസങ്ങളിലെ ബില്ലുകൾ പരിശോധിക്കാനും കുടിശ്ശികയുള്ള എല്ലാ തുകയും കൃത്യമായി അടയ്ക്കുകയും ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനും ഒരു പുതിയ ഉടമയെ ഈ വ്യവസ്ഥ ബാധ്യസ്ഥമാക്കുന്നു. ഇനം 101.15: കാര്‍ബണ്‍ വിഭവങ്ങൾ v. അസം വൈദ്യുതി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷൻ; SLP(C) നമ്പർ 24502 of 2010

308. മുൻ ഉടമസ്ഥരായ ഈസ്റ്റേൺ സ്റ്റീൽ ആൻഡ് അലോയ്സ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡിന് 1988-1989 കാലയളവിലെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീർപ്പുകൽപ്പിക്കാത്തതിനാൽ 1992 ൽ വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു. അസം സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോർഡ്111 മുന്‍ ഉടമയ്ക്കെതിരെ ജില്ലാ കോടതിയിൽ ഒരു മണി കേസ് ഫയൽ ചെയ്തു. ജില്ല ജഡ്ജി 1997 ഫെബ്രുവരി 24 ന് 2.07 കോടി രൂപയ്ക്ക് ബോര്‍ഡിന് അനുകൂലമായി വിധി പ്രസ്താവിച്ചു. യൂക്കോ ബാങ്കിന് നൽകാനുള്ള ബാധ്യതകൾ കണക്കിലെടുത്ത്, 2004 ജൂൺ 30 ന് അറ്റാച്ച്മെന്റ് വാറന്റ് പുറപ്പെടുവിച്ചു.

309. 2002-ൽ യൂക്കോ ബാങ്ക് ഡെബ്റ്റ് റിക്കവറി ട്രൈബ്യൂണലിന് മുമ്പാകെ മുൻ ഉടമയ്ക്കെതിരെ ഒരു അപേക്ഷ നൽകി. 2007 മാർച്ച് 16-ന് ഗുവാഹത്തിയിലെ ഡെബ്റ്റ് 111 "ASEB" റിക്കവറി ട്രൈബ്യൂണലിന്റെ റിക്കവറി ഓഫീസർ സംശയാസ്പദമായ ഭൂമിക്ക് ലേല വിൽപ്പന നോട്ടീസ് നൽകി. 1961 ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിന്റെ രണ്ടാം ഷെഡ്യൂളിലും അതിന് കീഴിലുള്ള ചട്ടങ്ങളിലും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള മറ്റ് വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിധേയമായാണ് വസ്തുവകകൾ വിൽക്കുന്നതെന്നും "എങ്ങനെയാണോ എവിടെയാണോ അതേ അവസ്ഥയില്‍ തന്നെ" നടത്താന്‍ ലേല വിൽപ്പന നോട്ടീസിലെ 7-ാം വകുപ്പ് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. 2008 ഫെബ്രുവരി 20 ന് അപ്പീൽക്കാരനെ ഉയര്‍ന്ന ലേലക്കാരനായതിനാല്‍ ലേലത്തില്‍ വാങ്ങുന്നയാളായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 2008 മാർച്ച് 24 ന്, അപ്പീൽവാദിക്ക് അനുകൂലമായി ഒരു വിൽപ്പന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നൽകുകയും 2008 മാർച്ച് 27 ന് യൂക്കോ ബാങ്ക് അപ്പീൽവാദിക്ക് ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈമാറുകയും ചെയ്തു. 2008 മാർച്ച് 27 ന് വസ്തുവിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ഏറ്റെടുത്ത അപ്പീൽക്കാരന് അനുകൂലമായി റിക്കവറി ഓഫീസർ ലേല വിൽപ്പന സ്ഥിരീകരിച്ചു. 2009 ജനുവരി 21 ന് അപ്പീല്‍ക്കാരൻ ഹൈടെൻഷൻ വ്യവസായ വൈദ്യുതി കണക്ഷനായി അപേക്ഷിച്ചുവെങ്കിലും മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക കാരണം എഎസ്ഇബി അത് നിരസിച്ചു.

310. അതിനാൽ, അപ്പീൽക്കാരൻ ഗുവാഹത്തി ഹൈക്കോടതിയിൽ ഒരു റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു: (1) മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക നൽകാതെ വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ; (2) എഇആർസി ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിന്റെ റഗുലേഷൻ നമ്പർ 3.6.4-ന്റെ ലംഘനങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തില്‍. 2010 ജൂൺ 2 ന് ഹൈക്കോടതി ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച് ഹർജി തള്ളിക്കൊണ്ട് വിധി പ്രസ്താവിച്ചു.

311. മുൻ ഉപഭോക്താവിനെതിരെ എതിര്‍കക്ഷി ഒരു കേസ് ഫയൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന വസ്തുതയിലേക്ക് അപ്പീൽക്കാരൻ ഈ കോടതിയുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു, അതിൽ ഒരു ഉത്തരവ് പാസാക്കി. ഉത്തരവ് നടപ്പാക്കുന്നതിലൂടെ മുൻ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അപ്പീൽക്കാരൻ സമർപ്പിക്കുന്നു. വസ്തുതകൾ പരിശോധിച്ചതിൽ നിന്ന്, മുൻ ഉപഭോക്താവിനെതിരെ എതിര്‍കക്ഷി ഇതിനകം തന്നെ ഒരു മണി കേസ് സ്ഥാപിക്കുകയും ഒരു ഉത്തരവ് നേടുകയും ചെയ്തുവെന്നത് ശരിയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, നടപ്പാക്കല്‍ വിജയകരമായി നടപ്പാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എതിര്‍കക്ഷികള്‍ ഹൈക്കോടതിയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ നടപടിക്രമങ്ങളിൽ, മുൻ ഉടമയ്ക്കെതിരെ എതിര്‍കക്ഷി ആരംഭിച്ച നടപ്പിലാക്കൽ നടപടികളുടെ സാധുതയെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് ആശങ്കയില്ല. 312 സ്ഥലം വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ്, പരാതിക്കാരൻ ഉചിതമായ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും പരിസരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ഇല്ലെന്ന് പരിശോധിക്കണമെന്നും പ്രതിഭാഗം സമർപ്പിക്കുന്നു. പ്രതിക്ക് അനുകൂലമായി പൈസ നൽകുന്നതിനുള്ള വിധി നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ടെന്നും പരിസരം കോടതി അറ്റാച്ച്മെന്റിന് കീഴിലാണെന്നും പറഞ്ഞ് പരാതിക്കാരന് അനുകൂലമായ വില്‍പ്പനയുടെ സാധുതയെയും പ്രതിഭാഗം ചോദ്യം ചെയ്തു. വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ക്ലിയറന്‍സ് ചെയ്യാതെ ഡിവിഷണല്‍ ഓഫീസര്‍മാര്‍ ഭൂമി വില്‍ക്കാനോ കൈമാറ്റം ചെയ്യാനോ അനുമതി നല്‍കരുത് എന്ന് ഡെപ്യൂട്ടി കമ്മീഷണര്‍മാര്‍ക്കും സബ് കമ്മീഷണര്‍മാര്‍ക്കും നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കിക്കൊണ്ട് ഉള്ള 2004 നവംബര്‍ 29 ലെ സംസ്ഥാന സര്‍ ക്കാര്‍ ഉത്തരവും പ്രതി പരാമര്‍ശിച്ചു. 2006 ജൂണ്‍ 26 ന് വൈദ്യുതി വിതരണ കമ്പനികള്‍ പുതിയ ഉപഭോക്താക്കള്‍ മുന്‍ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട് ഒരു പൊതു അറിയിപ്പ് പുറപ്പെടുവിച്ചു. പ്രസ്തുത പൊതു അറിയിപ്പിന്റെ പ്രസക്തമായ ഭാഗം ചുവടെ നല്‍കിയിരിക്കുന്നു: ഊര്‍ജ്ജ ഉപഭോഗത്തിന് കുടിശ്ശികയുള്ള ചില വൈദ്യുതി ഉപഭോക്താക്കള്‍ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാതെ അവരുടെ പരിസരം (ഭൂമിയും കെട്ടിടവും ഉള്‍ പ്പെടെ) വില്‍ക്കാനോ പാട്ടത്തിനെടുക്കാനോ ശ്രമിക്കുന്നതായി ശ്രദ്ധയില്‍ പ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം കൈമാറ്റങ്ങൾ അസം സര്‍ക്കാര്‍ ഇതിനകം നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട്, കൂടാതെ സ്ഥലം മാറ്റത്തിനുള്ള അനുമതിക്കായി അപേക്ഷിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ബന്ധപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥരില്‍ നിന്ന് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ക്ലിയറന്‍സ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങണമെന്നുളത് നിർബന്ധമാക്കുകയും ചെയ്തു. അത്തരം സ്ഥലങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ക്ലിയറന്‍സ് ചെയ്യുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സ്വയം നിറവേറ്റാൻ എല്ലാ വാങ്ങുന്നവരോടും പാട്ടക്കാരനോടും ഇതിനാല്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. മുന്‍ ഉടമ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശികയുടെ ബാധ്യതകള്‍ നിറവേറ്റാത്ത സാഹചര്യത്തില്‍, അസം ഇലക്ട്രിസിറ്റി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷന്‍ വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത അനുസരിച്ച് വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന് മുമ്പ് പ്രസ്തുത കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാന്‍ വാങ്ങുന്നയാള്‍ / പാട്ടക്കാരന്‍ ബാധ്യസ്ഥനായിരിക്കും. 313 അതിനാല്‍, പ്രോപ്പര്‍ട്ടി വാങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് കുടിശ്ശിക തീര്‍ ക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് പരാതിക്കാര്‍ക്ക് മതിയായ അറിയിപ്പ് നല്‍കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് പ്രതിഭാഗം വാദിച്ചു. നിലവിലെ നടപടികളില്‍, പ്രത്യേക നടപടികളില്‍ തീരുമാനിക്കേണ്ട വിഷയമായതിനാല്‍, അപ്പീല്‍ക്കാരന് സ്ഥലം ലേലം ചെയ്തതിന്റെ സാധുത പരിഗണനയ്ക്ക് വരുന്നില്ല. കെട്ടിടത്തിന്റെ പുതിയ ഉടമയായ പരാതിക്കാരന് വൈദ്യുതി വിതരണം ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, മുന്‍ ഉപഭോക്താവിന്റെ കുടിശ്ശിക തീര്‍ക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥനാണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആശങ്കയുള്ളത്. 314 2010 ജൂണ്‍ 2 ലെ അപവധിത വിധിയിലൂടെ, എഇആര്‍സി വൈദ്യുതി വിതരണ കോഡിലെ റെഗുലേഷന്‍ 3.6.[4] ന്റെ സാധുത ഹൈക്കോടതി ശരിവച്ചു. പ്രസ്തുത ചട്ടത്തില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന നിബന്ധന ന്യായയുക്തമാണെന്നും 2003 ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 50 നല്‍കുന്ന അധികാരങ്ങളുടെ പരിധിക്കുള്ളിലാണെന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 2003-ലെ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതാണ് ഈ നിബന്ധനയെന്ന് ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നു. അതനുസരിച്ച്, മുന്‍ മാസങ്ങളിലെ ബില്ലുകള്‍ പരിശോധിക്കാനും കുടിശ്ശികയുള്ള എല്ലാ തുകയും കൃത്യമായി അടയ്ക്കുകയും ഡിസ്ചാര്‍ജ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനും അപ്പീല്‍ക്കാരന്‍ ബാധ്യസ്ഥനായിരുന്നു. അതിനാല്‍, ഹൈക്കോടതി വിധിയെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നതില്‍ ഒരു കഴമ്പും ഞങ്ങള്‍ കാണുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, കക്ഷികളുടെ താല്‍ പ്പര്യങ്ങള്‍ സന്തുലിതമാക്കുന്നതിന്, മുന്‍ ഉടമയില്‍ നിന്ന് വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, തുക അപ്പീലുകാരന്റെ വൈദ്യുതി ബില്ലുകളുമായി ക്രമീകരിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

315. പശ്ചിമ ബംഗാളില്‍, പശ്ചിമ ബംഗാള്‍ ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡ് ഇവിടേയ്ക്ക് നിയമവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട് 2003 ലെ നിയമപ്രകാരം 2012. പ്രസക്തം ചട്ടങ്ങള്‍ - ക്ലോസ് 3.4.2, 4.6.1, 4.6.[4] - ചുവടെ നല്‍കിയിരിക്കുന്നു: "3.4.2. ഒരേ പരിസരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുന്‍ ഉപഭോക്താവും വീഴ്ച വരുത്തിയ ഉപഭോക്താവും (ഉപഭോക്താവും) പുതിയ ഉപഭോക്താവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം തെളിയിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ മാത്രമേ ലൈസന്‍സിക്ക് പഴയതും തുടര്‍ന്നുള്ളതുമായ ഉപഭോക്താവില്‍ നിന്ന് കുടിശ്ശിക ഈടാക്കാന്‍ അര്‍ഹതയുള്ളൂ. ഒരു ലൈസന്‍സി അവകാശപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍, ഒരു ബന്ധം തെളിയിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ലൈസന്‍ സിയുടെ ചുമലിലായിരിക്കും." 4.6.1. നിയമത്തിലെയോ ചട്ടങ്ങളിലെയോ ഏതെങ്കിലും വ്യവസ്ഥകള്‍ പാലിച്ച് വിച്ഛേദനം നടത്തിയിട്ടുള്ള ഏതെങ്കിലും ഉപഭോക്താവിനുള്ള വൈദ്യുതി വിതരണം നൂറ്റി എണ്‍പത് ദിവസത്തേക്ക് തുടര്‍ച്ചയായി വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍, വൈദ്യുതി വിതരണത്തിനായി ഉപഭോക്താവുമായുള്ള ലൈസന്‍ സിയുടെ കരാര്‍ നൂറ്റി എണ്‍പത് ദിവസത്തെ കാലാവധി പൂര്‍ ത്തിയാകുമ്പോള്‍ തല്‍ഫലമായി അവസാനിപ്പിച്ചതായി കണക്കാക്കും. അത്തരം മറ്റ് നടപടികളോ വിതരണ വിച്ഛേദനമോ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങളോ മൂലം ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള അവകാശവാദത്തിനോ ഇത് മുന്‍ വിധികളില്ലാതെയായിരിക്കും. കരാര്‍ അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോള്‍, ഉപഭോക്താവിന് വൈദ്യുതി വിതരണം ചെയ്യുന്ന സര്‍വീസ് ലൈനും മറ്റ് സ്ഥാപിക്കലുകളും നീക്കം ചെയ്യാന്‍ ലൈസന്‍സിക്ക് അവകാശമുണ്ടായിരിക്കും. "4.6.4. കരാര്‍ അവസാനിപ്പിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്ന ഈ ചട്ടങ്ങളില്‍ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും വിരുദ്ധമായി എന്തെങ്കിലും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഏതെങ്കിലും ഉപഭോക്തൃ അപേക്ഷയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, പിരിച്ചുവിടപ്പെട്ട ഉപഭോക്താവിനെതിരായ കുടിശ്ശിക വൈകി പേയ്മെന്റ് സര്‍ ചാര്‍ജിനൊപ്പം അടച്ചാല്‍ മാത്രമേ അതേ പരിസരത്ത് പുതിയ സേവന കണക്ഷന്‍ നല്‍കാന്‍ കഴിയൂ."

316. ഡബ്ല്യുബി ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡിന്റെ റെഗുലേഷന്‍ 3.4.[2] പ്രകാരം, മുന്‍ ഉടമയും പുതിയ ഉപഭോക്താവും തമ്മില്‍ ബന്ധമുണ്ടെങ്കില്‍ മുന്‍ ഉടമയുടെ കുടിശ്ശിക പുതിയ ഉടമയില്‍ നിന്നും തുടര്‍ന്നുള്ള ഉടമയില്‍ നിന്നും വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ലൈസന്‍സിക്ക് അര്‍ഹതയുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും ഉപഭോക്താവിനുള്ള വൈദ്യുതി വിതരണം തുടര്‍ച്ചയായി 180 ദിവസത്തേക്ക് വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടാല്‍ കരാര്‍ അവസാനിപ്പിക്കുമെന്ന് റെഗുലേഷന്‍ 4.6.[1] വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. ഡബ്ല്യുബി ഇലക്ട്രിസിറ്റി സപ്ലൈ കോഡില്‍ നോണ്‍ ഒബ്സ്റ്റന്റ് ക്ലോസ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാല്‍ റെഗുലേഷന്‍ 4.6.[4] മറ്റ് വ്യവസ്ഥകളെ മറികടക്കുന്നു. റെഗുലേഷന്‍ 4.6.[4] പ്രകാരം, വൈകിയ പേയ്മെന്റ് സര്‍ചാര്‍ജിനൊപ്പം കുടിശ്ശിക അടച്ചാല്‍ മാത്രമേ ഒരു പുതിയ ഉപഭോക്താവിന് സേവന കണക്ഷന്‍ നല്‍കാന്‍ കഴിയൂ. ഇനം 101.18: ദാമോദര്‍ വാലി കോര്‍പ്പറേഷന്‍ V ശ്രീ രാംദൂത് റോളേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ്; SLP (C) നമ്പര്‍ 15723 of 2020 317 മുൻ ഉടമയായ ഇലക്ട്രിസിറ്റി യൂട്ടിലിറ്റി, ദാമോദർ വാലി കോർപ്പറേഷൻ ആൻഡ് കാപ്രികോൺ ഇസ്പത് ഉദ്യോഗ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ്, അപ്പീൽവാദി- വൈദ്യുതി ഊർജ്ജ വിതരണത്തിനായി 2012 ജൂൺ 30 ന് ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെട്ടു. എതിർകക്ഷി നൽകിയ ബാങ്ക് ഗ്യാരണ്ടികൾ 2014 ജൂൺ 4 ന് കാലഹരണപ്പെട്ടു. തർക്ക വസ്തുവിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കുന്നതിൽ വീഴ്ച വരുത്തിയതിനെ തുടർന്ന് 2016 സെപ്റ്റംബർ 21 ന് മുൻ ഉടമയുമായുള്ള വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ വിച്ഛേദിച്ചു. കുടിശ്ശിക അടയ്ക്കാത്തതിന് 'എവിടെയാണോ അങ്ങനെ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ ‘ 2018 ഓഗസ്റ്റ് 14 ന് സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ SARFAESI നിയമപ്രകാരം' വസ്തു ഇ- ലേലത്തിനായി പരസ്യം ചെയ്തു. വിൽപ്പനയുടെ പ്രസക്തമായ നിബന്ധനകളും വ്യവസ്ഥകളും ഇനിപ്പറയുന്നവയാണ്: 317.[1] "ഇ-ലേലം നടക്കുന്നത് 'എവിടെയാണോ അങ്ങനെ' ആണെന്നും ഇത് ഓൺലൈനിൽ നടത്തുമെന്നുമാണ് *** 317.[2] [] അംഗീകൃത ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ഉത്തമ വിശ്വാസത്തിലും അറിവിലും വസ്തുവകകൾക്ക് യാതൊരു ബാധ്യതയുമില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ബിഡ് സമർപ്പിക്കുന്നതിന് [മുമ്പ്], ലേലത്തിൽ വയ്ക്കുന്ന സ്വത്തുക്കളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം സംബന്ധിച്ചും, സ്വത്തുക്കളെ ബാധിക്കുന്ന ക്ലെയിം അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും ലേലക്കാർ സ്വന്തമായി സ്വതന്ത്ര അന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തണം. ഇ-ലേല പരസ്യം ബാങ്കിന്റെ ഏതെങ്കിലും പ്രതിബദ്ധതയോ പ്രാതിനിധ്യമോ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല, ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയുമില്ല. ബാങ്കിന് അറിയാവുന്നതോ അജ്ഞാതമോ ആയ നിലവിലുള്ളതും ഭാവിയിലെതുമായ എല്ലാ ബാധ്യതകളോടുകൂടിയാണ് പ്രോപ്പർട്ടികൾ വിൽക്കുന്നത്, മൂന്നാം കക്ഷി ക്ലെയിമുകൾ, അവകാശങ്ങൾ, കുടിശ്ശിക എന്നിവയ്ക്ക് അംഗീകൃത ഓഫീസർ സെക്യൂർഡ് ക്രെഡിറ്റർ ഒരു തരത്തിലും ഉത്തരവാദിയല്ല. ***

7. ബിഡ് സമർപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് സ്വത്തുക്കളെക്കുറിച്ച് സ്വയം പരിശോധിക്കുകയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടത് താൽപ്പര്യമുള്ള ലേലക്കാരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമായിരിക്കും. ഇ-ലേലം നടക്കുന്നത് 'എവിടെയാണോ അങ്ങനെ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ' ആണ് എന്ന് ക്ലോസ് 1 ലെ നിബന്ധനകളിലൂടെയും വ്യവസ്ഥകളിലൂടെയും നൽകുന്നു. ബാങ്കിന് അറിയാവുന്നതോ അറിയാത്തതോ ആയ എല്ലാ വർത്തമാനകാല, ഭാവി ബാധ്യതകളോടുകൂടിയാണ് ആണ് പ്രോപ്പർട്ടി വിൽക്കുന്നുതെന്ന് ക്ലോസ് 2 വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. ബിഡ് സമർപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രോപ്പർട്ടികളെക്കുറിച്ച് സ്വയം പരിശോധിക്കുകയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടത് താൽപ്പര്യമുള്ള ലേലക്കാരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണെന്ന് ക്ലോസ് 7 വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. 318 2018 ഓഗസ്റ്റ് 31 ന് മുൻ ഉടമയുടെ ആസ്തികൾ മാഗ്നം ട്രേഡ്ലിങ്ക് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് ഇ-ഓക്ഷനിലൂടെ ഏറ്റെടുത്തു. ഇവിടെ എതിർകക്ഷിയായ ശ്രീ രാംദൂത് റോളേഴ്സ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡിന്റെ പേരിലാണ് സ്വത്ത് രജിസ്ട്രേഷൻ നടത്തിയത്. 04 ഒക്ടോബർ 2018 ന്, അപ്പീൽവാദിയിൽ നിന്ന് ഒരു പുതിയ കണക്ഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് എതിർകക്ഷി അപേക്ഷ സമർപ്പിച്ചു. ഹർജിക്കാരൻ വിസമ്മതിച്ചപ്പോൾ പ്രതി കൽക്കട്ട ഹൈക്കോടതിയിൽ റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു. 2019 ഏപ്രിൽ 17 ന് സിംഗിൾ ജഡ്ജി ഹർജി അനുവദിക്കുകയും മൂന്നാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ എതിർകക്ഷിയുടെ അപേക്ഷ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യാൻ ഉത്തരവിടുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, 2019 മെയ് 10 ലെ കത്തിലൂടെ, മുൻ ഉടമ നൽകിയ 22.05 കോടി രൂപയുടെ വൈദ്യുതി കുടിശ്ശിക കണക്കിലെടുത്ത് കണക്ഷൻ നൽകാൻ അപ്പീൽവാദി വിസമ്മതിച്ചു. തങ്ങളുടെ പരിസരത്ത് വൈദ്യുതി എത്തിക്കാൻ നിർദേശം നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് എതിർകക്ഷി വീണ്ടും ഹൈക്കോടതിയെ സമീപിച്ചു. 2019 ജൂൺ 19 ന് ഹൈക്കോടതി സിംഗിൾ ജഡ്ജി റിട്ട് പെറ്റീഷൻ അനുവദിക്കുകയും എതിർകക്ഷിക്ക് വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകാൻ നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. 2020 ഏപ്രിൽ 24 ലെ വിധിയിലൂടെ ഡിവിഷൻ ബെഞ്ച് റിട്ട് അപ്പീൽ തള്ളുകയും സിംഗിൾ ജഡ്ജിയുടെ തീരുമാനം ശരിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. 319 2020 ഏപ്രിൽ 24 ലെ അപവദിത വിധിന്യായത്തിൽ റെഗുലേഷൻ 4.6.[4] ൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന "ഏതൊരു ഉപഭോക്താവും" എന്ന പദപ്രയോഗത്തിലാണ് ഹൈക്കോടതിയുടെ വ്യാഖ്യാനം പ്രധാനമായും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. റെഗുലേഷൻ 4.6.[4] പ്രകാരം, ഒരു പുതിയ ഉപഭോക്താവിന് അതേ പരിസരത്ത്‌ ബാക്കി നിൽക്കുന്ന കുടിശ്ശികയോടൊപ്പം ലേറ്റ് പേയ്മെന്റ് സർചാർജും അടച്ചാൽ മാത്രമേ സർവീസ് കണക്ഷൻ നൽകാൻ കഴിയൂ. സെക്ഷൻ 2 (15) ൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന "ഉപഭോക്താവ്" എന്നതിന്റെ നിർവചനത്തിൽ ലേലം വാങ്ങുന്നയാൾ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല എന്ന് ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽ പരാമർശം ) എന്ന കേസിൽ കോടതി പരാമർശിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, (1) ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങൾ വിതരണ ലൈസൻസിയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന വസ്തുത വിതരണ ലൈസൻസി സ്ഥാപിക്കുന്നുവെങ്കിൽ; (ii) വൈദ്യുതി സ്വീകരിക്കുന്നതിനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തിനാണെങ്കിൽ; (iii) 'ഒരു സ്വിച്ച് ഓണാക്കിക്കൊണ്ട്' വൈദ്യുതി വിതരണം പുനരാരംഭിക്കാൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിലാണെങ്കിൽ ലേലം വാങ്ങുന്നയാളെ റെഗുലേഷൻ 4.6.[4] ന്റെ പരിധിയിൽ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുമെന്ന് കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. 320 2016 സെപ്റ്റംബർ 21 ന് പരിസരത്തെ വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചതായി അപ്പീൽവാദി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അതിനാൽ, വസ്തു വിൽക്കുന്ന തീയതിയിൽ, അതായത് 2018 ആഗസ്ത് 31 ൽ 180 ദിവസത്തിലേറെ വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് അപ്പീൽവാദി സമർപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, റെഗുലേഷൻ 4.6.[1] ബാധകമാണെന്നും കരാർ അവസാനിപ്പിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നുവെന്നുമാണ് അപ്പീൽവാദിയുടെ വാദം. ഇത് കൂടുതൽ വാദവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഒരു നോൺ-ഒബ്സ്റ്റന്റ് ക്ലോസിൽ ആരംഭിക്കുന്നതിനാൽ റെഗുലേഷൻ 4.6.[4] ന് അസാധുവാക്കുന്ന തരം ഫലമുണ്ട് എന്ന് എതിർകക്ഷി കൂടുതലായി വാദിച്ചു. നേരെമറിച്ച്, നിലവിലെ കേസിൽ റെഗുലേഷൻ 3.4.[2] ബാധകമാകുമെന്ന് പ്രതിഭാഗം വാദിച്ചു. റെഗുലേഷൻ 4.6.[4] ൽ, ഒരു നോൺ-ഒബ്സ്റ്റന്റ് ക്ലോസ് ഉണ്ടെങ്കിലും, റെഗുലേഷൻ 3.4.[2] ന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ ബാധിക്കുന്നില്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നു. 321 2016 സെപ്റ്റംബർ 21 ന് വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചു. ലേല അറിയിപ്പ് ലഭിച്ച തീയതിയായ 2018 ഓഗസ്റ്റ് 14 നും പരിസരം പ്രതിക്ക് വിറ്റതായ 2018 ഓഗസ്റ്റ് 31 നുമിടയിൽ 180 ദിവസത്തിലധികം വിതരണം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു. റെഗുലേഷൻ 4.6.[1] അനുസരിച്ച്, 180 ദിവസത്തിലധികം വിതരണം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ കരാർ അവസാനിപ്പിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. എന്നിരുന്നാലും, റെഗുലേഷൻ 4.6.[4] പ്രകാരം "ഏതൊരു ഉപഭോക്താവും" സേവന കണക്ഷൻ അനുവദിക്കുന്നതിനുള്ള യോഗ്യത നേടുന്നതിന് പരിസരത്തെ കുടിശ്ശിക തീർക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ, വിതരണ ലൈസൻസിയുമായി ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ എതിർകക്ഷികളെ "ഉപഭോക്താവ്" ആയി കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇഷ മാർബിൾസ് (മേൽ പരാമർശം) എന്ന കേസിൽ ഇനിപ്പറയുന്ന പ്രകാരം ആവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. "62. മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ച പ്രസ്താവനയിൽ നിന്ന്, ലേലം വാങ്ങുന്നവർ വിച്ഛേദനത്തിനുശേഷം പ്രോപ്പർട്ടി വാങ്ങാൻ വന്നു, പക്ഷേ ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെടുന്നതുവരെ മേൽപ്പറഞ്ഞ വ്യവസ്ഥകളുടെ അർത്ഥത്തിൽ അവർക്ക് "ഉപഭോക്താവോ ഉടമയോ" ആകാൻ കഴിയില്ല. വിതരണ ലൈസൻസിയുമായി ഒരു കരാറിൽ ഏർപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ എതിർകക്ഷിയെപ്പോലുള്ള ലേലം വാങ്ങുന്നയാളെ "ഉപഭോക്താവ്" എന്ന് വിളിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, ഹൈക്കോടതിയുടെ ന്യായവാദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഒരു തെറ്റും കാണുന്നില്ല. 322 തൽഫലമായി, ഹൈക്കോടതിയുടെ അപവദിത വിധി ഞങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു. അപ്പീൽ തള്ളുന്നു.